Medievo

Medievo
instantia de: age[*], historical period[*]
subclasse de: movimento cultural[*]
precedite per: Antiquitate, late antiquity[*] , succedite per: renascentia, Etate Moderne, Age of Discovery[*]
initio: 476 , fin: annos 1500
Commons: Middle Ages

Citate de Carcassonne, Francia

Secundo le apportionamento plus expandite del historia europee per parte del intellectuales, le Medievo, in latino medium aevum, media tempestas o anque media aetas (parola usate le prime vice per Flavius Blondus) es le periodo inter le etate classic e le moderne.

Initio

In tote Europa le Medievo comencia in le anno 476, secundo un convention decidite per le historicos, que es le anno del deposition del ultime imperator roman Romulus Augustulus e del fin del Imperio Roman de Occidente.

Fin

Le fin del Medievo non es le mesme pro tote le paises. Le consequentias del fin del Medievo a longe termino ha essite le nascentia del Renascentia e del monarchias national.

Le annos plus usate pro marcar le fin del Medievo son le 1453, anno del fallimento del citate de Constantinopole in le mano del Turcs o le fin del Guerra del Cento Annos inter Francia e Anglia, le 1492, anno del discoperta de America e del fin del periodo islamic in Espania o anque le 1517, anno del reforma protestante. Alicunes dice que le fin del Medievo es de mitter in le anno 1250, anno del morte de Frederico II de Hohenstaufen.

Partes

Le Medievo es dividite in duo partes:

• Le Alte Medievo, (appellate anque "seculos obscur") que dura ab seculo V usque seculo X, characterisate per un grande miseria, e per le invasiones continue del parte del Slavos, Arabes, Vikingos e Hungaros.
• Le Basse Medievo que dura ab seculo XI usque seculo XV, que vide un renascentia del vita in le citates, un activitate commercial semper plus forte anque pro le bon governamento del signorias, le construction de castellos, le nascentia del bancos.

Immediatemente le fallimento del Imperio Roman de Occidente, le populationes del Nord e del Est del Europa comencia a facer se guerra le un le altere, pro arrivar a un reconstruction, super toto local, del organisation administrative, militar, economic e juridic.

Il ha anque a dicer que del 476 nihil superveniva. Le cambio esseva jam arrivate con le imperator Theodosio I, quando le christianismo deveni religion del Stato 380.

Initio

Sonio de Constantino ante le battalia del Ponte Milvio. In hoc signo vinces (Con iste signo tu vincera). Illustration del Homilias de san Gregorio Nazianzeno, seculo IX.

Le papa Silvestre I benedice Constantino, del qual ille recipe con le tiara (symbolo del pontificato roman classic, simile a altere tocatos politico-religiose, como le duple corona del pharaones) le potentia temporal super Roma. Fresco del seculo XIII, capella de San Silvestre, monasterio del Quatro Sanctos Coronate.

Incontro de Leon le Magne con Atila, fresco de Raphael Sanzio in le stantias del Vatican (1514).

Ben que plure datas ha essite proponite pro le initio del Medievo, del quales le plus diffundite es le del anno 476, le certitude es que nos non pote ubicar le initio de un maniera tanto precise, proque le Etate Medie non nasce, ma "se face" como consequentia de toto un longe e lente processo que se extende per un spatio de cinque seculos e que provoca cambiamentos enorme a omne nivello de un forma multo profunde que mesmo repercutera usque a nostre dies. Nos pote considerar que iste processo comencia con le crise del tertie seculo, vincte al problemas de reproduction inherente al modo de production sclavagista, que necessitava un expansion imperial continue que jam non esseva producite post le fixation del limes roman. Possibilemente etiam conflueva factores climatic pro le succession de malas recolta e epidemias; e de un modo multo plus evidente le prime invasiones germanic e sublevationes campesin (bagaudas), in un periodo in que se succede multe breve e tragic mandatos imperial. Desde Caracalla le citatantia roman esseva extendite a omne le homines libere del Imperio, monstra de que tal condition, antea tanto covate, habeva cessate de esser attrahente. Le Basse Imperio acquiri un aspecto semper plus medieval desde principios del seculo IV con le reformas de Diocletiano: diffusion del differentias inter le sclavos, semper plus scarce, e le colonos, paisanos libere, ma subjecte a conditiones semper plus grande de servitude, que perde le libertate de cambiar de domicilio, devente travaliar semper le mesme terra; hereditage obligatori de cargos public —antea disputate in serrate electiones— e officios artesanal, submittite a collegiation —precedente del corporationes—, toto pro evitar le evasion fiscal e le depopulation del citates, cuy rol de centro de consumo e de commercio e de articulation del zonas rural es semper minus importante. Al minus, le reformas succede a mantener le edificio institutional roman, ben que non sin intensificar le ruralisation e aristocratisation (passos clar verso le feudalismo), super toto in Occidente, que es disvincte de Oriente con le partition del Imperio. Un altere cambiamento decisive esseva le implantation del christianismo como nove religion official per le Edicto de Thessalonica de Theodosio I le Grande (380) precedite per le Edicto de Milan (313) con le qual Constantino I le Grande recompensava al usque tunc submersive pro su adjuta providentialista in le battalia del Ponte Milvio (312), juncte con altere presumite cessiones plus temporal cuje fraudulente reclamation (pseudodonation de Constantino) esseva un constante del Statos Pontificie durante toto le Medievo, mesmo post le evidentia de su refutation per le humanista Lorenzo Valla (1440).

Nulle evento concrete —a dispecto del abundantia e concatenation de factos catastrophic— determinava per se mesme le fin del Antiquitate e le initio del Medievo: nec le successive saccheamentos de Roma (per le Gothos de Alarico I in 410, per le Vandalos in 455, per le proprie truppas imperial de Ricimero in 472, per le Ostrogothos in 546), nec le pavorose irruption del Hunnos de Atila (450-452, con le battalia del Campos Catalaunic e le strange interview con le papa Leon I le Magne), nec le detronation de Romulo Augustulo (ultimo imperator roman de Occidente, per Odoacro le capite del Herulos -476-); esseva successos que lor contemporaneos considerava initiatores de un nove epoca. Le culmination al fin del seculo V de un serie de processos de longe duration, inter illos le grave dislocation economic, le invasiones e le establimento del populos germanic in le Imperio Roman, faceva cambiar le facie de Europa. Durante le sequente 300 annos, le Europa Occidental manteneva un periodo de unitate cultural, inusual pro iste continente, installate super le complexe e elaborate cultura del Imperio roman, que nunquam arrivava a perder se completemente, e le establimento del christianismo. Nunquam arrivava a esser oblidate le hereditage classic greco-roman, e le lingua latin, submittite a transformation (latin medieval), continuava esser le lingua de cultura in toto Europa occidental, mesmo ultra le Medievo. Le derecto roman e multiple institutiones continuava vive, adaptante se de un o altere modo. Lo que se operava durante iste ample periodo de transition (que pote esser date per finite pro le anno 800, con le coronation de Carolo Magne) esseva un sorte de fusion con le contributiones de altere civilitates e formationes social, in special le germanic e le religion christian. In le seculos sequente, ancora in le Alto Medievo, altere contributiones se addera, destacatemente le islam.

Ligamines externe

• Ma non erano secoli bui ( Archivate 2007-01-13 al Wayback Machine) per Franco Cardini (italiano)
• Prontuario de stereotipi sul Medioevo ( Archivate 2007-01-13 al Wayback Machine) per Antonio Brusa (italiano)