Grecia antique

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Le Grecia antique, 550 aEC

Le Grecia antique, le Grecia classic o le civilisation hellenic son le nomines con que se cognosce le periodo del historia grec, durante un millennio usque le morte de Alexandro Magne, evenimento que marcava le comenciamento del periodo hellenistic. Le Grecia antique es considerate per le historicos como le fundamento del cultura occidental. Le cultura grec teneva un influentia potente in le Imperio Roman, e in general super tote le cultura occidental, super le qual ha influite e continua influente, super toto in le lingua, le politica, le systemas educative, le philosophia, le scientia, le arte e le architectura del mundo moderne, stimulante le Renascentia del Europa Occidental e le neoclassicismo in le seculos XVIII e XIX in Europa e America.

Le Grecia antique o Hellade es un termino usate pro referer se al mundo de linguage grec del antiquitate. Se refere non solmente al peninsula geographic del Grecia moderne, ma anque a omne le areas del cultura grec que esseva colonisate per le grecos.

Cypro e le insulas del Mar Egee, le costa de Anatolia, Sicilia e le sud de Italia (region cognoscite alora como le Grecia Magne), de plus de diverse domiciliamentos e colonias in le actual statos de Albania, Bulgaria, Egypto, Francia meridional, Libya, le costa mediterranee del Peninsula Iberic e Ukraina (le peninsula de Crimea). Anque ibi se include le Imperio perse de alora, depost le conquestas de Alexandro Magne.

Historia[modificar | modificar fonte]

Civilisation prehistoric e le Etate de Bronzo[modificar | modificar fonte]

Le prime discopertas de vita human in territorio grec constata le existentia de populationes autochthone in le paleolithic, verso le 70.000 aEC. Circa le 6000 aEC -in le albores del Neolithic- le populos native disveloppava le agricultura e con illo se tornava progressivemente sedentari, extendeva le practica del fabrication del ceramica e creava institutiones politic basic. Postea comenciava a utilisar le bronzo, ma le refinamento de su usage se produceva postea del contacto con le populationes immigrante.

Se crede que le tribos que se converterea in le grecos migrava verso le sud al Balcanes in varie oleatas comenciante a mediatos del Etate de Bronzo (c. 2000 aEC). Altere fontes indica un processo migratori ja in le quinte millennio aEC proveniente de Mesopotamia e Syria. Secundo istos, le prime migrantes trovava habitantes native que lassava a illes que arrivava un grande numero de traditiones; durante que illes portava al zona le cultura del ceramica, le agricultura e un prime deitate del fertilitate (que postea esserea Demeter). Iste ultime version, de esser exacte, negarea le existentia de un periodo neolithic inter le populos autochthone con anterioritate al immigration extranier, situante los in un periodo cultural plus proxime al mesolithic.

Vaso de auro mycenian (circa 1500 a. C.).

Le lingua proto-grec se datarea verso le periodo que immediatemente precedeva a iste migrationes, ja que sia a finales del III millennio aEC o al seculo XVII aEC. Le civilisation del proto-grecos del Etate de Bronzo es generalmente cognoscite como helladic e precedeva a illo que es cognoscite como “Antique Grecia”.

Le periodo helladic, secundo alicun historicos, pote esser dividite analyticamente en quatro stadios ben delimitate:

  • Helladico antique (2600 aEC – 2000 aEC) Conformate per populationes ceramiste de cultura agrari (possibilemente carios e etruscos) que dominava le territorio egeo; de linguas non indoeuropee.
  • Helladico medie (2000 aEC – 1600 aEC) Conformate per populationes equalmente agrari con polimento e inricchimento chromatic del ceramica. Comenciava a usar se le cavallo e a realisar se practicas de inhumation de cadaveres sin offerendas.
  • Helladico recente o Myceniano antique) (1600 aEC – 1400 aEC) Periodo de successive immigrationes de populos usatores de bestias (acheos, jonios), que cognosceva le metales e introduceva le carro de guerra e le ambar. Illos edifficava le fortalessas monumental de Mycene, Tirinto e Pylos, e formava le urbes a lor contornos. Illos commerciava con Troia, Sicilia e le peninsula italic. Illos expandeva lor dominios e fundava colonias in Mileto, Rhodos, Pamphylia, Lycia e Cypro.
  • Myceniano recente (1400 aEC – 1150 aEC). Le denominate civilisation mycenian -in consideration al position privilegiate e dominante de Mycene, terra del acheos- attingeva su apogeo in iste epocha, que occupa un importante loco in le famose poemas epic de Homero, le Iliade e le Odyssea. Iste cultura collapsava spectacularmente verso 1150 aEC mais le causa del collapso es incognite e existe varie theses al respecto. Un de illos attribue le cadita del civilisation mycenian al invasion del doricos, beotios e thessalicos. Secundo iste these, postea incendiar e destruer le fortalessas mycenian, le tribos invasor saccheava e occupava lor terras. Un secunde these parla anque de un invasion, mais del populos del mar; un tertie lo attribue a un disastro natural e, un quarte, a conflictos interne. Iste processo coincide con le final del Etate del Bronzo e le successive ingresso del cultura grec in un periodo de “obscuritate” archeologic e documental.
Ruinas del palatio de Cnossos; secundo le legenda, era le residentia del rege Minos.

Durante le periodo in que le Grecia peninsular totevia resplendeva sub le impressionante cultura mycenian, in le insula de Creta se produceva le florimento del civilisation minoan cretese con capital in Cnossos (1600 – 1250 aEC). Iste civilisation debe su nomine al semilegendari rege Minos. Le creteses commerciava per tote le Mediterraneo e exportava ceramica, texitos e objectos de bronzo . Illo es probabile, pro su parte, que le cultura mycenian se videva influite per le minoan, particularmente in le periodo de major splendor de iste ultima. Le sensation de poter del reges de Creta era tal que le urbes, palatios e templos cretese non era circumvallate per muros. Le excavationes ha trovate meraviliosa evidentias del avantia technologic que haveva le minoanos in isse momento: luxuose lavabos, installationes de ventilation, puteo hygienic, filtros, elaborate picturas, e scutos de armas. In iste epocha era frequente que le filios del principes estranier era inviate a luctar con un tauro como forma de sacrificio, e in tal senso es interpretate le representationes pictoric de juvenes de ambe sexos ballante circum de un tauro o luctante con ille. Pro su parte, iste practica ha su clar puncto de contacto mythologic con le legenda del minotauro o “tauro de Minos”, que recipeva periodicamente le tributo de varie juvenes atheniese por sacrificio.

Colonias[modificar | modificar fonte]

Citates e colonias grec c. 350 aEC:.
Ruinas de un theatro grec in le colonia Taormine in le actual Italia.

Durante le epocha archaic le population de Grecia cresceva fora del capacitate de su limitate terra cultivabile (secundo le calculo, le population se multiplicava plus de dece vices inter le 800 e le 400 aEC, ab 800.000 usque un population total estimate inter 10 e 13 milliones). Verso 750 aEC le grecos comenciava 250 annos de expansion, colonisante in tote directiones. Al este, colonisava prime le costa egee de Asia Minor, postea Cypro e le costas de Thracia, le Mar de Marmara e le costa sud del Mar Nigre. Al final le colonisation grec extendeva se tanto que attingeva, al nordest, zonas de Ukraina e Russia; al west, le costas de Illyria, Sicilia e Italia del sud; postea, Francia del sud, Corsica e le nordest de Espania. Anque se establiva colonias grec in Egypto e Libya. Le actuales Syracusa, Napoli, Marseille e Istanbul comenciava como le colonias grec de Syracusae (Συρακούσαι), Neapolis (Νεάπολις), Massalia (Μασσαλία) y Byzantion (Βυζάντιον). Iste colonias teneva un rolo in le diffusion del influentia grec a traverso de Europa, e anque adjutava a establir retes de commercio de longe distantia inter le citates-stato grec, stimulante le economia in le Grecia antique.

Cultura[modificar | modificar fonte]

Philosophia[modificar | modificar fonte]

Le philosophia grec se centrava in le rolo del ration e le investigation. In multe formas, il ha un influentia importante in le philosophia e scientias moderne. Lineas de influentia clar e continue se conduce ab le Grecia antique e le philosophos hellenistic, per le philosophos e scientificos musulman medieval, per le Renascentia e le Illustration in Europa usque le scientias secular de nostre dies.

Ni ration ni investigation comenciava con le grecos. Definir le differentia inter le cerca grec de cognoscentia e le cercas del civilisationes plus antique, como le egyptios e le babylonicos antique, ha essite un thema de studio per le theorisatores del civilisation.

Vide anque[modificar | modificar fonte]