Anglese antique

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar al navigation Saltar al recerca
Anglese antique
Lingua extincte
Nomine native: Ænglisc sprǣc
instantia de: lingua natural[*], Lingua morte, historical language[*], extinct language[*]
subclasse de: Linguas anglic[*]
parte de: Linguas anglic[*]
Beowulf.firstpage.jpeg
Create per: {{{creator}}} in {{{data}}}
Contexto: {{{contexto}}}
Parlate in: {{{statos}}}
Regiones:Parlate in: {{{region}}}
Periodo: {{{periodo}}}
Personas: 0
Scriptura: alphabeto latin, futhorc
Typologia: {{{typologia}}}
Phylogenese:


 
  
   
    
     
      
       

Statuto official
Nationes: nulle
Regulate per: [[]]
Codices de position
ISO 639-1
ISO 639-2 ang
ISO 639-3 ang
Glottolog olde1238
LinguistList [1]
Linguasphere [2]
IETF ID ang
SIL {{{sil}}} 
SIL {{{sil2}}}
Wikimedia ID ang
Extracto in lingua
Declaration universal del derectos del homine - Art.1
{{{extracto}}}
Le Patre Nostre
{{{extracto2}}}
Translitteration
{{{translitteration}}}
Commons: Old English
categoria principal: Category:Old English language

Anglese antique o anglosaxone (in anglese antique: Ænglisc, pronunciate "ænglish", o Anglisc, o Englisc; in anglese moderne: Old English o Anglo-Saxon) es un lingua germanic occidental que era parlate in Grande Britannia inter le 5e e 11e seculos. Illo es le ancestre del moderne linguas anglese e scotese, e es un soror de frison antique e saxone antique.

Saxon occidental era le idioma primari usate in le corpore de textos in anglese antique, includente le poema epic Beowulf, pois que le saxones occidental habeva le regno le plus forte, dum le dialecto northumbrian de anglese antique posteriormente deveniva le lingua scotese.

Anglese antique habeva un systema grammatic non multo distante de lo de latino. In le major parte, illo era plus simile al linguas germanic moderne germano e lingua islandese quam al lingua anglese moderne. Illo era multo inflectite, con cinque casos grammatic (nominativo, accusativo, genitivo, dativo, e instrumental), tres numeros grammatic (singular, plural, e dual) e tres generes grammatic (masculino, feminino, e neutre) etiam. Le dual era usate pro le prime e secunde personas solmente, e referriva a gruppos de duo.

Ang. ant. Scotese Anglese Interlingua
eald auld old antique, vetule
Anglisc Inglis English anglese
hit hit it illo
ēacod eikit added* addite
sibb sib akin* parentelar
mǣst maist most le plus, le major parte
ġefunden fund found trovate
þōht thocht thought pensamento
ōhsta oxter armpit* axilla

*parola in anglese moderne que non veni del parola anglo-saxon listate

Anglese antique non stava immobile: su uso extendiva trans plus que 600 annos, del migration germanic occidental a Grande Britannia in le 5e seculo, usque le fin del 11e seculo. Le nomine "anglese antique" es usate pro le idioma anglese usque le tempore del invasion normanne, quando le influentia del lingua francese comenciava a cambiar su grammatica e vocabulario e faceva lo plus como anglese moderne. Le burgos le plus septentrional ubi anglese antique era parlate era trans le frontiera moderne de Anglaterra in Scotia circa Midlothian. Il era ab iste loco que, con le passage de tempore, le lingua scindeva ex su vicino meridional e comenciava a formar le punctas characteristic del idioma scotese.

Nota