Jano

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Jano
Jano
Ligamines con altere mythologias
Nomine latin IANVS, IANI
Equivalente grec ΧΑΟΣ[1]
Character
Function Comenciamentos
Attributos Sceptro, clave
Culto
Templo a Roma Passage de Jano Bifronte
Festa Calendas de januario
Parentato
Parentes necuno
Conjuge Juturna[2]
Progenie importante Fonto,[2] Terra, Tartaro, Nocte, Erebo, Eros[3]

Jano es le deo roman qui patronisava le comenciamentos de omne interprisa. Ille recipeva sacrificios ante omne altere deo.[4] Le imagines de Jano monstra su capite con duo facies, como un porta. Jano portava un clave, symbolisante su poter super le entrata al celos.[1]

Su culto esserea multo antique, remontante al epocha de Romulo.[5] Le rege Numa Pompilio ha appellate le mense januario in honor de Jano e dedicate le passage famose que esseva aperite in tempores de guerra ma clause durante le pace.[6]

Con Saturno, Jano ha inaugurate le Etate de Auro italic e initiate le culto del altere deos in Italia. On invocava Jano e Jupiter (in iste ordine) al comenciamento de cata interprisa.[1][7][8][9] Totevia, le primordialitate de Jano non indicava que su poter esseva superior a cello de altere deos.

Jano presideva super le comenciamento de cata anno e cata die, e prestres le coleva cata alba. Le 1 de januario – le die le plus sacrate a Jano – on evitava attentivemente querelar o maledicer, portava habitos festive, dava presentes le un al altere, e interprendeva un parte de su actiones intendite pro le anno a venir.[1][10]

Le poeta Ovidio affirma que Jano es le mesme deo que Chaos, primo del deos primordial de Hesiodo.[1] On identificava Jano anque con le deo Sol o Apolline θυραῖς.[7]

On offereva a Jano tortas appellate janual, hordeo, incenso e vino.[8][11]

Referentias[modificar | modificar fonte]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons ha files multimedia de: Jano
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ovidio, Fasti i.
  2. 2,0 2,1 Arnobio, Aduersus Nationes iii.29.
  3. Progenie de Chaos secundo le Theogonia de Hesiodo.
  4. Ciceron, De Natura deorum ii.27.
  5. Augustino, De Civitate Dei iv.23.
  6. Livio, Ab Urbe Condita i.9.
    Varron, De Lingua latina v.164.
  7. 7,0 7,1 Macrobio, Saturnales i.9.
  8. 8,0 8,1 Ioannes Lydus, de Mens. iv.2.
  9. Aurelio Victor, Del Origine del gente roman 3.
  10. Columella, De Re rustica xi.2.
    Seneca, Epistolas 83.
  11. Festus, s. v. janual.

Bibliographia[modificar | modificar fonte]

  • William Smith (1873). "Janus". A dictionary of Greek and Roman biography and mythology. London.