Jano
|
||||
|---|---|---|---|---|
| Ligamines con altere mythologias | ||||
| Nomine latin | IANVS, IANI | |||
| Equivalente grec | ΧΑΟΣ[1] | |||
| Character | ||||
| Function | Comenciamentos | |||
| Attributos | Sceptro, clave | |||
| Culto | ||||
| Templo a Roma | Passage de Jano Bifronte | |||
| Festa | Calendas de januario | |||
| Parentato | ||||
| Parentes | necuno | |||
| Conjuge | Juturna[2] | |||
| Progenie importante | Fonto,[2] Terra, Tartaro, Nocte, Erebo, Eros[3] | |||
Jano es le deo roman qui patronisava le comenciamentos de omne interprisa. Ille recipeva sacrificios ante omne altere deo.[4] Le imagines de Jano monstra su capite con duo facies, como un porta. Jano portava un clave, symbolisante su poter super le entrata al celos.[1]
Su culto esserea multo antique, remontante al epocha de Romulo.[5] Le rege Numa Pompilio ha appellate le mense januario in honor de Jano e dedicate le passage famose que esseva aperite in tempores de guerra ma clause durante le pace.[6]
Con Saturno, Jano ha inaugurate le Etate de Auro italic e initiate le culto del altere deos in Italia. On invocava Jano e Jupiter (in iste ordine) al comenciamento de cata interprisa.[1][7][8][9] Totevia, le primordialitate de Jano non indicava que su poter esseva superior a cello de altere deos.
Jano presideva super le comenciamento de cata anno e cata die, e prestres le coleva cata alba. Le 1 de januario – le die le plus sacrate a Jano – on evitava attentivemente querelar o maledicer, portava habitos festive, dava presentes le un al altere, e interprendeva un parte de su actiones intendite pro le anno a venir.[1][10]
Le poeta Ovidio affirma que Jano es le mesme deo que Chaos, primo del deos primordial de Hesiodo.[1] On identificava Jano anque con le deo Sol o Apolline θυραῖς.[7]
On offereva a Jano tortas appellate janual, hordeo, incenso e vino.[8][11]
[modificar] Referentias
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ovidio, Fasti i.
- ↑ 2,0 2,1 Arnobio, Aduersus Nationes iii.29.
- ↑ Progenie de Chaos secundo le Theogonia de Hesiodo.
- ↑ Ciceron, De Natura deorum ii.27.
- ↑ Augustino, De Civitate Dei iv.23.
- ↑ Livio, Ab Urbe Condita i.9.
Varron, De Lingua latina v.164. - ↑ 7,0 7,1 Macrobio, Saturnales i.9.
- ↑ 8,0 8,1 Ioannes Lydus, de Mens. iv.2.
- ↑ Aurelio Victor, Del Origine del gente roman 3.
- ↑ Columella, De Re rustica xi.2.
Seneca, Epistolas 83. - ↑ Festus, s. v. janual.
[modificar] Bibliographia
- William Smith (1873). "Janus". A dictionary of Greek and Roman biography and mythology. London.
|
|||||||