Sol Invicte

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Sol Invicte
Sol Invicte
Ligamines con altere mythologias
Nomine latin SOL·INVICTVS, SOLIS·INVICTI
Equivalente grec ΗΛΙΟΣ
Character
Function Sol, lumine, vision, veritate
Attributos Aureola solar, quadriga, flagello
Animal associate Cavallos al carro solar, cygno
Culto
Templo a Roma Collina quirinal, Campo de Marte, Circo maxime
Festa Ludos pro le Sol e Luna (28 de augusto)[1]; Ludos solar (18 e 22 de octobre)[1]; die natal del Invicto (25 de decembre)[1]
Loco sacrate Rhodos; Emesa
Parentato
Parentes Hyperion e Theia
Conjuge Neera; Egle; Perse; Clymene
Progenie importante Lampetia e Phaethusa; Gratias; Eetes, Perses, Augias, Circe, Pasiphae; Phaeton e le Heliades

Le Sol o Titan es un deo roman qui representa le anima del Sol astronomic. On applica sovente duo de su plus importante epithetos a altere deos, con qui on identificava a vices le Sol mesme: Phebo, appertinente cetero a Apolline; e Invicte, a Mithras. Ille corresponde anque al antique deo latin Sol Indiges. Su soror es la Luna.

Le Sol mythologic es primarimente cognoscite a causa del aventura infortunate de su filio Phaeton, que forni un importante episodio in le Metamorphoses de Ovidio. Phebo tenta de dissuader su filio de cochiar le carro solar, ma debe ceder le redinas a ille, con resultatos tragic.[2]

Gratias a su lumine e altessa, le Sol pote naturalmente vider omne cosa. Assi on prestava juramentos per le Sol, teste infallibile. Secundo Homero, le Sol ha revelate le adulterio de Venere con Marte;[3] le Sol ha anque revelate a Demeter (Cerere) que Pluton habeva rapite su filia Persephone (Proserpina).[4] Su poter super le vision vade plus longe; in un legenda de Hesiodo, le Sol sana Orion de cecitate.[5]

Post Homero e Hesiodo, Apollon es identificate con le Sol, per exemplo in le theologia orphic, per le Stoicos e per le Platonicos.

Patre del septe fundatores de Rhodos, le Sol esseva specialmente honorate per le rhodios, qui erigeva le Colosso de Rhodos pro representar le. On reguardava le Colosso como uno del Septe Meravilias del mundo antique.

Le imperator roman Elagabalo (218-222) habeva tentate de imponer le adoration de Elagabalo, le deo solar de su proprie citate (Emesa in Syria) trans tote le imperio. Ma le assassinato del imperator finiva le culto de Elagabalo a Roma. Un medie seculo postea, le Sol Invicte ha ganiate un importantia particular quando le imperator Aureliano (270-275) le proclamava como patrono principal del Imperio roman. Le intention de Aureliano esseva de substituer al culto imperial – alora in desuetude – un culto unificative pro tote le imperio. Le culto del Sol Invicte deveniva popular in milieu militar. Ante su attraction a Christianismo, Constantino le Magne honorava multo le Sol Invicte; su numismas usque le anno 323 honorava sovente le "Sol Invicte, (mi) companion".[6] Constantino proclamava anque in 321 que le die del Sol (dominica) esserea le die roman de reposo.

Referentias[modificar | modificar fonte]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons ha archivos multimedia de: Sol Invicte
  1. 1,0 1,1 1,2 Chronographia del anno 354.
  2. Ovidio. Metamorphoses II.
  3. Homero. Odyssea VIII.270-1.
  4. Hymno Homeric a Demeter.
  5. Pseudo-Eratosthenes. Catasterismi.
  6. SOLI·INVICTO·COMITI.