Ceres (planeta nano)

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Ceres Ceres symbol.svg
[[File:Un photographia de Ceres per le Telescopio Hubble.|275px|]]
DiscopertaA
Discoperitor Giuseppe Piazzi
Data de discoperta 1801-01-01
Elementos orbital
Epocha 2005-11-26
(JD 2453700.5) [1]
Eccentricitate (e) 0.080
Axe semimajor (a) 414,703,838 km
(2.766 AU)
Perihelion (q) 381,419,582 km
(2.544 AU)
Aphelion (Q) 447,838,164 km
(2.987 AU)
Periodo orbital (P) 1679.819 d (4.599 a)
Velocitate orbital 17.882 km/s
Inclination (i) 10.587°
Characteristicas physic
Dimensiones 975×909 km[2]


Massa 9.46±0.04×1020 kg [3][4]
Densitate 2.08 g/cm³[2]
Gravitate
del superfacie
0.27 m/s²
Velocitate
de escappamento
0.51 km/s
Periodo de rotation 0.3781 d (9.074 h)
Albedo 0.113[5]
Temperatura medie
del superfacie
~167 K[6]
Satellites 0


Ceres o 1 Ceres es le plus parve planeta nano in le systema solar, e le sol situate in le principal cinctura de asteroides.

Illo esseva discoperite le 1 de januario per Giuseppe Piazzi. Con un diametro de circa 950 km, Ceres es certo le corpore le plus grande e plus massive in le cinctura de asteroides, constituente circa un tertio del massa total de illo. Observationes recente ha revelate que illo es spheric, in contrasto con le figuras irregular de asteroides plus parve con minus gravitate.

Nomine[modificar | modificar fonte]

Le libro de Piazzi intitulate "Della scoperta del nuovo pianeta Cerere Ferdinandea" demonstrante le discoperta de Ceres

Originalmente Ceres esseva nominate Ceres Ferdinandea (Italian, Cerere Ferdinandea) pro iste corpore, pro ambe le figura mythologic Ceres (dea roman de plantas) e rege Ferdinand III de Sicilia. Ceres anque esseva appellate Hera pro un breve tempore in Germania. In Grecia, illo es appellate Δήμητρα (Demeter), pro le equivalente grec del dea; in Anglese, Demeter es le nomine de un asteroide differente (1108 Demeter).

Symbolo[modificar | modificar fonte]

Le symbolo astronomic de Ceres es un falce, (ʡ, U+02A1) (Ceres symbol.svg), similar a le symbolo de Venere (Venus symbol.svg), que es le symbolo del genera feminin e su speculo. Il ha diverse variationes del designo del falce, includente Ceres 1.svg, Ceres2.svg e Ceres3.svg.


Discoperta[modificar | modificar fonte]

Piazzi esseva cercante pro un stella listate per Francis Wollaston como Mayer 87 a causa de no essite en le catalogo de zodiaco de Mayer in le position indicate. In su loco, Piazzi discoperiva un objecto mobile como un stella, que ille prime pensava como un cometa.

Piazzi observava Ceres complete 24 vices, le ultima vice in februario 11, quando un maladia le interrumpeva. A januario 24 1801, Piazzi annunciava su discoperta in litteras a collegas de astronomia, includente Barnaba Orani de Milan, Italia. Piazzi reportava le objecto como un cometa ma "a causa que su movimento es assi lente e satis uniforme, le idea me ha venite multe vices que illo pote esser alique plus bon que un cometa". In april, Piazzi inviava su observationes complete a Oriani, Bode, e Lalande in Paris. Illos tosto esseva publicate in le Manatliche Correspondenz in septembre, 1801.

Pro recoperir Ceres, Carl Friedric Gauss (alora solmente 24 annos) disveloppava un methodo pro determinar le orbita de tres observationes. In solmente tres septimanas ille prediceva le route, e inviava su resultatos a Franz Xaver e Baron von Zach, le redactor del Monatliche Correspondenz. A decembre 31, 1801, von Zach e Heinrich W. M. Olbers inambiguemente confirmava le recuperation de Ceres.

Orbita[modificar | modificar fonte]

Ceres seque un orbita inter Marte e Jupiter, intra le principal cinctura de asteroides, con un periodo de 4,6 annos.

Referentias[modificar | modificar fonte]

  1. Ted Bowell, Bruce v (January 2, 2003). Asteroid Observing Services. Lowell Observatory. Recuperate le 2007-01-17.
  2. 2,0 2,1 P. C. Thomas et al Differentiation of the asteroid Ceres as revealed by its shape, Nature, Vol. 437, pp. 224 (2005).
  3. Pitjeva, E. V. (2005). "High-Precision Ephemerides of Planets—EPM and Determination of Some Astronomical Constants". Solar System Research 39: 176. 
  4. D. T. Britt et al Asteroid density, porosity, and structure, pp. 488 in Asteroids III, University of Arizona Press (2002).
  5. Supplemental IRAS Minor Planet Survey.
  6. O. Saint-Pé Ceres surface properties by high-resolution imaging from earth, Icarus, vol. 105 pp. 271 (1993).

Vide etiam[modificar | modificar fonte]

Ligamines externe[modificar | modificar fonte]

Pecietta