Germania
| Germania | |||
|
|||
| Hymno: national anthem of Germany | |||
| Nomine native | Bundesrepublik Deutschland, Deutschland | ||
|---|---|---|---|
| Classe | stato soveran[*], social state[*], stato de derecto[*], country bordering the Baltic Sea[*], pais | ||
| Pais | Germania | ||
| Capital | Bonn, Berlin, Berlin | ||
| Population | 83 577 140 | ||
| Area | 357 587,77 km² |
||
| Coordinatas | 51°N, 10°E | ||
| Linguas official | germano | ||
| Fuso horari | Europe/Berlin[*], UTC+01:00, Hora Central Europee[*], UTC+02:00[*], Central European Summer Time[*] | ||
| Codice telephonic | +49 | ||
| Valuta | Deutsche Mark[*], Euro | ||
| Dominio de Internet | .de[*] | ||
| ISO 3166-1 alpha-2 | DE | ||
| ISO 3166-1 alpha-3 | DEU | ||
| ISO 3166-1 numeric | 276 | ||
| Codice IOC | GER | ||
| Geonames ID | 2921044 | ||
| Sito web: https://verwaltung.bund.de | |||
| Wikimedia Commons Category Germany | |||
Germania[1],[lower-alpha 1] officialmente le Republica Federal de Germania,[lower-alpha 2] es un pais in occidental e central. Illo se trova inter le Mar Baltic e le Mar del Nord al nord con le Alpes al sud. Su dece-sex statos constituente ha un population total de plus de 82 milliones, lo que face de illo le stato membro le plus populate del Union Europee. Germania confina con Danmark al nord; Polonia e le Republica Chec al est; Austria e Suissa al sud; e Francia, Luxemburg, Belgica, e le Nederlandia al west. Le capital del nation e citate le plus populate es Berlin e su principal centro financiari es Frankfurt; le area urban le plus grande es le Ruhr.
Le colonisation in le territorio del Germania moderne comenciava in le Paleolithico inferior, con varie tribos habitante lo ab le Neolithico in avante, principalmente le Celtas, e tribos germanic habitante le nord. Le Romanos nominava le area Germania. In 962, le Regno de Germania formava le major parte del Sacre Imperio Roman. Durante le seculo 16, le regiones german del nord deveniva le centro del Reformation protestante. Post le Guerras napoleonic e le dissolution del Sacre Imperio Roman in 1806, le Confederation Germanic esseva formate in 1815.
Le Unification de Germania in le stato-nation moderne, ducite per Prussia, stabliva le Imperio German in 1871. Post le Prime Guerra Mundial e un revolution, le Imperio esseva reimplaciate per le Republica de Weimar. Le ascension nazi al poter in 1933 duceva al stablimento de un dictatura totalitari, le Secunde Guerra Mundial, e le Holocausto. In 1949, post le guerra e le occupation alliante, Germania esseva organisate in duo entitates politic separate con soberanitate limitate: le Republica Federal de Germania (RFG), o Germania del West, e le Republica Democratic German (RDG), o Germania del Est. Le RFG esseva un membro fundator del Communitate Economic Europee, durante que le RDG esseva un stato communista del Bloco del Est e un membro fundator del Pacto de Varsovia. Post le cadita del governamento dirigite per communistas in Germania del Est, le reunification german videva le ancian statos de Germania del Est junger se al RFG le 3 de octobre 1990.
Germania es un pais disveloppate con un economia forte; illo ha le economia le plus grande in Europa per PBI nominal. Como un fortia major in plure sectores industrial, scientific e technologic, Germania es simultaneemente le tertie plus grande exportator e le tertie plus grande importator del mundo. Largemente considerate un grande potentia, Germania face parte de multiple organisationes e foros international. Illo ha le tertie numero le plus alte de Sitos del Patrimonio Mundial de UNESCO: 55, del quales 52 es cultural.
Historia
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: Historia de Germania
Prehistoria
[modificar | modificar fonte]- Articulos principal: Cultura del ceramica linear, Cultura de Unetice, Cultura del campos de urnas, e Celtas
Humanos antique esseva presente in Germania al minus 600.000 annos retro.[3] Le prime fossile human non-moderne (le Neanderthal) esseva discoperite in le Valle de Neander.[4] Evidentia de humanos moderne con dates simile ha essite trovate in le Jura suabe, includente flautas de 42.000 annos de etate que es le instrumentos musical le plus antique jam trovate,[5] le Homine-leon de 40.000 annos,[6] e le Venus de Hohle Fels de 41.000 annos.[7][8]
Tribos germanic, frontiera roman e le Imperio Franc
[modificar | modificar fonte]On pensa que le populos germanic emergeva del cultura de Jastorf durante le Etate de Bronzo nordic o le prime Etate de Ferro preroman.[9][10] Ab le sud de Scandinavia e le nord de Germania, illes se expandeva verso le sud, le est e le west, entrando in contacto con le tribos celtic, iranian, baltic e slave.[11][12] Le sud de Germania esseva habitate per populos de lingua celtic, qui pertineva al cultura de La Tène plus ample. Illes esseva plus tarde assimilate per le conquirentes germanic.[13]
Sub Augusto, le Imperio Roman comenciava a invader terras habitate per le tribos germanic, creante un breve provincia roman de Germania Antiqua inter le fluvios Rheno e Elba. In le anno 9 d.C., tres legiones roman esseva vincite per Arminio in le Battalia del Foreste de Teutoburg.[14][15] Le resultato de iste battalia dissuadeva le romanos de lor ambition de conquirer Germania e es assi considerate un del eventos le plus importante in le historia europee.[16] Verso le anno 100 d.C., quando Tacito scribeva Germania, le tribos germanic se habeva stabilite al longo del Rheno e del Danubio (le Limes Germanicus), occupante le major parte del Germania moderne.[17] Tamen, Baden-Württemberg, le sud de Bavaria, le sud de Hesse e le Renania occidental habeva essite incorporate in provincias roman.[18][19][20]
Circa 260, populos germanic irrumpeva in terras controlate per le romanos.[21] Post le invasion del Hunos in 375, e con le declino de Roma ab 395, tribos germanic se moveva plus al sud-west: le francos establiva le Regno Franc e pulsava verso le est pro subjugar Saxonia e Bavaria. Areas del moderne Germania oriental esseva habitate per tribos slave occidental.[18]
Francia Oriental e le Sacre Imperio Roman
[modificar | modificar fonte]

Carolo Magne fundava le Imperio Carolingian in 800; illo esseva dividite in 843.[22] Le regno successor oriental de Francia Oriental se extendeva del Rheno in le west al fluvio Elba in le est e del Mar del Nord al Alpes.[22] Subsequentemente, le Sacre Imperio Roman emergeva de illo. Le regnantes Ottonian (919–1024) consolidava plure major ducatos.[23] In 996, Gregorio V deveniva le prime Papa german, nominate per su cosino Otton III, a qui ille coronava pauc postea como Sacre Imperator Roman. Le Sacre Imperio Roman absorbeva le Italia del nord e Burgundia sub le imperatores Salian (1024–1125), ben que le imperatores perdeva poter per le Controversia del Investitura.[24]
Sub le imperatores del Hohenstaufen (1138–1254), principes german incoragiava le colonisation german al sud e al est (Ostsiedlung).[25] Membros del Liga Hanseatic, principalmente citates del Germania del nord, prosperava in le expansion del commercio.[26] Le population declinava a partir del Grande Fame in 1315, sequite per le Morte Nigre de 1348–1350.[27] Le Bulla de Auro promulgate in 1356 forniva le structura constitutional del Imperio e codificava le election del imperator per septe principe-electores.[28]
Johannes Gutenberg introduceva le imprimeria de typos mobile in Europa, ponente le base pro le democratisation del cognoscentia.[29] In 1517, Martin Luther incitava le Reformation Protestante e su traduction del Biblia comenciava le standardisation del lingua; le Pace de Augsburg de 1555 tolerava le fide "evangelic" (Lutheranismo), sed etiam decretava que le fide del principe debeva esser le fide de su subditos (cuius regio, eius religio).[30] Del Guerra de Cologne usque al Guerra del Trenta Annos (1618–1648), conflictos religiose devastava le terras german e reduceva significativemente le population.[31][32]
Le Pace de Westfalia finiva le guerra religiose inter le Statos Imperial.[31] Le systema legal initiate per un serie de Reformas Imperial (approximatemente 1495–1555) forniva un considerabile autonomia local e un plus forte Dieta Imperial.[33] Le Domo de Habsburg teneva le corona imperial de 1438 usque al morte de Carolo VI in 1740. Post le Guerra de Succession Austrian e le Tractato de Aquisgrano, le filia de Carolo VI, Maria Theresa, regnava como imperatrice consorte quando su sposo, Francisco I, deveniva imperator.[34][35]
A partir de 1740, le dualismo german inter le monarchia de Habsburg austrian e le Regno de Prussia dominava le historia german. In 1772, 1793, e 1795, Prussia e Austria, insimul con le Imperio Russe, concordava le Partitiones de Polonia.[36][37] Durante le periodo del Guerras del Revolution Francese, le era napoleonic e le subsequente reunion final del Dieta Imperial, le major parte del Citates Imperial Libere esseva annexate per territorios dynastic; le territorios ecclesiastic esseva secularisate e annexate. In 1806 le Imperium esseva dissolvite; Francia, Russia, Prussia, e le Habsburgos (Austria) competeva pro le hegemonia in le statos german durante le Guerras Napoleonic.[38]
Confederation e Imperio german
[modificar | modificar fonte]
Post le cadita de Napoleon, le Congresso de Vienna fundava le Confederation german, un liga lax de 39 statos soberan. Le nomination del imperator de Austria como le presidente permanente reflecteva le rejection per le Congresso del influentia crescente de Prussia. Disaccordo intra le politica de restauration partemente duceve al ascension de movimentos liberal, sequite per nove mesuras de repression per le statista austriac Klemens von Metternich.[39][40] Le Zollverein, un union tariffari, promoveva le unitate economic.[41] In vista del movimentos revolutionari in Europa, intellectuales e plebeios initiava le revolutiones de 1848 in le statos german, levante le question german. Al rege Friderico Gulielmo IV de Prussia on offereva le titulo de imperator, sed con un perdita de poter; ille rejectava le corona e le constitution proponite, un colpo temporari pro le movimento.[42]

Le rege Gulielmo I nominava Otto von Bismarck como le Ministro-Presidente de Prussia in 1862. Bismarck concludeva con successo le guerra con Danmark in 1864; le subsequente decisive victoria prussian in le Guerra austro-prussian de 1866 permitteva a ille crear le Confederation german del Nord que excludeva Austria. Post le derrota de Francia in le Guerra franco-prussian, le principes german proclamava le fundation del Imperio german in 1871. Prussia esseva le stato constituente dominante del nove imperio; le Rege de Prussia regnava como su Imperator (Kaiser), e Berlin deveniva su capital.[43][44]
In le periodo del Gründerzeit sequente le unification de Germania, le politica estranier de Bismarck como Cancellero de Germania assecurava le position de Germania como un grande nation per forjar alianzas e evitar le guerra.[44] Tamen, sub Gulielmo II, Germania prendeva un curso imperialista, lo que duceve a friction con paises vicin.[45] Un duple alianza esseva create con le dominio multinational de Austria-Hungaria; le Triple Alianza de 1882 includeva Italia. Grande Britannia, Francia e Russia anque concludeva alianzas pro proteger se contra le interferentia de Habsburg con le interesses russe in le Balcanes o le interferentia german contra Francia.[46] Al Conferentia de Berlin in 1884, Germania reclamava plure colonias incluse Africa Oriental German, Africa del Sud-West German, Togoland, e Camerun.[47] Plus tarde, Germania expandeva ulteriormente su imperio colonial pro includer possessiones in le Pacifico e China.[48] Le governamento colonial in Africa del Sud-West (hodierne Namibia), de 1904 a 1908, executava le annihilation del populos local Herero e Nama como punition pro un sublevation;[49][50][51] isto esseva le prime genocidio del seculo 20.[50]
Le assassinato del principe hereditari de Austria le 28 de junio 1914 forniva le pretexto pro que Austria-Hungaria attaccava Serbia e dechainava le Prime Guerra Mundial. Post quatro annos de guerra, in le quales approximatemente duo milliones de soldatos german esseva occidite,[52] un armistitio general finiva le combatto. In le Revolution german (novembre 1918), Gulielmo II e le principes regnante abdicava lor positiones, e Germania esseva declarate un republica federal. Le nove direction de Germania signava le Tractato de Versailles in 1919, acceptante le derrota per le Alliatos. Le germanos percipiva le tractato como humiliante, lo que esseva vidite per historicos como influente in le ascension de Adolf Hitler.[53] Germania perdeva circa 13% de su territorio europee e cedeva tote su possessiones colonial.[54]
Republica de Weimar e Germania Nazi
[modificar | modificar fonte]
Le 11 de augusto 1919, le presidente Friedrich Ebert signava le democratic Constitution de Weimar.[55] Communistas prendeva brevemente le poter in Bavaria e in alcun citates plus grande, durante que elementos conservative faliava in deponer le governamento central in le Putsch de Kapp de 1920. Le occupation del Ruhr per truppas belga e francese e un periodo de hyperinflation sequeva. Un plano pro restructurar le reparationes de guerra de Germania e le creation de un nove numerario in 1924 adjutava a stabilisar le governamento e introduceva le Annos Vinti de Oro, un era de innovation artistic e vita cultural liberal.[56][57][58]
Le Grande Depression mundial colpava Germania in 1929, e verso 1932 le rata de disoccupation habeva montate a 24%.[59] Le Partito Nazi ducite per Adolf Hitler deveniva le major partito in le Reichstag post le election de julio 1932, e le Presidente Hindenburg nominava Hitler cancellero le 30 de januario 1933.[60] Post le incendio del Reichstag, un decreto abrogava le derectos civil de base, e le prime campo de concentration nazi se aperiva.[61][62] Le 23 de martio 1933, le Lege de Plenipotentia dava a Hitler poter legislative sin restrictiones, superpassante le constitution,[63] e marcava le initio de Germania Nazi. Su governamento stabiliva un stato totalitari centralisate, se retirava del Societate de Nationes, e augmentava dramaticamente le rearmamento del pais.[64] Un programma de renovation economic subventionate per le governamento se concentrava super obras public, le plus famose del quales esseva le Autobahn.[65]
In 1935, le regime se retirava del Tractato de Versailles e introduceva le Leges de Nuremberg que visava le Judeos e altere minoritates.[66] Germania anque reacquireva le controlo del Saarland in 1935,[67] remilitarisava le Renania in 1936, annexava Austria in 1938, annexava le Sudetenland in 1938 con le Accordo de Munich, e, in violation del accordo, occupava Checoslovachia in martio 1939.[68] Kristallnacht (Nocte del Crystallos Rompite) videva le incendio de synagogas, le destruction de interprisas judee, e arrestos de massa de personas judee.[69]
In augusto 1939, le governamento de Hitler negotiava le Pacto Molotov-Ribbentrop que divideva Europa Oriental in spheras de influentia german e sovietic.[70] Le 1 de septembre 1939, Germania invadeva Polonia, comenciante le Secunde Guerra Mundial in Europa;[71] Grande Britannia e Francia declarava le guerra a Germania le 3 de septembre.[72] In le primavera de 1940, Germania conquereva Danmark e Norvegia, le Paises Basse, Belgica, Luxemburg, e Francia, obligante le governamento francese a signar un armistitio. Le britannos repelleva le attaccos aeree german in le Battalia de Britannia in le mesme anno. In 1941, truppas german invadeva Yugoslavia, Grecia e le Union Sovietic, e Germania declarava le guerra al Statos Unite. Verso 1942, Germania e su alliatos controlava le major parte de Europa continental e Africa del Nord, sed post le victoria sovietic in le Battalia de Stalingrad, le reconquesta alliante de Africa del Nord e le invasion de Italia in 1943, le fortias german suffreva repetite defaitas militar. In 1944, le sovieticos avantiava in Europa Oriental; le alliatos occidental disbarcava in Francia e entrava in Germania malgrado un contraoffensive german final. Post le suicidio de Hitler durante le Battalia de Berlin, Germania signava le instrumento de capitulation le 8 de maio 1945, terminante le Secunde Guerra Mundial in Europa[71][73] e le Germania nazi. Post le fin del guerra, le officiales nazi supervivente esseva judicate pro crimines de guerra in le processos de Nuremberg.[74][75]
In lo que plus tarde deveniva cognoscite como le Holocausto, le governamento german persecutava minoritates, incluse le internamento de illes in campos de concentration e campos del morte a transverso de Europa. Le regime assassinava systematicamente circa 6 milliones de judeos, al minus 130.000 romani, 275.000 personas con handicaps, millenas de Testimones de Jehovah, millenas de homosexuales, e centenas de millenas de opponentes politic e religiose.[76] Le politicas nazi in le paises occupate per Germania resultava in le mortes de un estimate 2,7 milliones de poloneses,[77] 1,3 milliones de ukrainianos, 1 million de bielorussos e 3,5 milliones de prisioneros de guerra sovietic.[78][74] Le perditas militar german ha essite estimate a 5,3 milliones,[79] e circa 900.000 civiles german moriva.[80] Circa 12 milliones de germanos ethnic esseva expellite de trans Europa Oriental, e Germania perdeva approximatemente un quarte parte de su territorio de ante le guerra.[81]
Germania del Est e del West
[modificar | modificar fonte]
Post le rendition de Germania nazi, le Alliatos de jure aboliva le stato german e partitionava Berlin e le territorio restante de Germania in quatro zonas de occupation. Le sectores occidental, controlate per Francia, le Regno Unite, e le Statos Unite, esseva fusionate le 23 de maio 1949 pro formar le Republica Federal de Germania (RFG) (German: Bundesrepublik Deutschland); le 7 de octobre 1949, le Zona Sovietic deveniva le Republica Democratic German (RDG) (Deutsche Demokratische Republik; DDR). Illos esseva informalmente cognoscite como Germania del West e Germania del Est.[82] Germania del Est seligeva Berlin del Est como su capital, durante que Germania del West selectionava Bonn como capital provisori pro accentuar su postura que le solution de duo statos esseva temporari.[83]
Germania del West esseva establite como un republica parlamentari federal con un economia social de mercato. In 1948, Germania del West deveniva un recipiente major de adjuta pro reconstruction sub le Plan Marshall american.[84] Konrad Adenauer esseva elegite le prime cancellero federal de Germania in 1949. Le pais frueva de un crescimento economic prolongate (Wirtschaftswunder) comenciante in le prime annos 1950.[85] Germania del West se jungeva a NATO in 1955 e esseva un membro fundator del Communitate Economic Europee.[86] Le 1 de januario 1957, le Sarre se jungeva a Germania del West.[87]
Germania del Est esseva un stato del Bloco de Est sub controlo politic e militar per le Union Sovietic via fortias de occupation e le Pacto de Varsovia. Ben que Germania del Est pretendeva esser un democratia, le poter politic esseva exercite solmente per membros dirigente (Politbüro) del Partito Socialiste Unificate de Germania, controlate per le communistas, supportate per le Stasi, un immense servicio secrete.[88] Durante que le propaganda de Germania del Est se basava sur le beneficios del bonomines social del RDG e le allegate menacia de un invasion per Germania del West, multe de su citatanos reguardava verso le West pro libertate e prosperitate.[89] Le Muro de Berlin, construite in 1961, impediva le citatanos de Germania del Est de escappar a Germania del West, deveniente un symbolo del Guerra Frigide.[90]
Germania reunificate e le Union Europee
[modificar | modificar fonte]
Germania unificate esseva considerate le continuation amplificate de Germania del West, assi illo manteneva su membratos in organisationes international.[91] Basate sur le Acto Berlin/Bonn de 1994, Berlin deveniva novemente le capital de Germania, durante que Bonn obteneva le stato unic de un Bundesstadt (citate federal), retenente alcun ministerios federal.[92] Le relocation del governamento esseva completate in 1999,[93] e le modernisation del economia de Germania del Est esseva programmate pro durar usque a 2019.[94]
Depost le reunification, Germania ha prendite un rolo plus active in le Union Europee, signante le Tractato de Maastricht in 1992 e le Tractato de Lisbona in 2007,[95] e co-fundante le eurozona.[96] Germania inviava un fortia de mantenimento del pace pro assecurar le stabilitate in le Balcanes e inviava truppas german a Afghanistan como parte de un effortio de NATO pro provider securitate in ille pais post le expulsion del Taliban.[97][98]
In le electiones de 2005, Angela Merkel deveniva le prime cancellera feminin. In 2009, le governamento german approvava un plano de stimulo de 50 milliardos de euros.[99] Inter le major de projectos politic german del initio del seculo 21 es le avantiamento del Integration europee, le transition energetic del pais (Energiewende) pro un provision de energia sustenibile, le freno al debita pro budgetes equilibrate, mesuras pro augmentar le rata de fertilitate (pronatalismo), e strategias de alta technologia pro le transition del economia german, summarisate como Industria 4.0.[100] Durante le Crise de migrantes europee de 2015, le pais recipeva plus de un million de refugiatos e migrantes.[101]
Geographia
[modificar | modificar fonte]Germania es le septime plus grande pais in Europa.[102] Illo confina con Danmark al nord; Polonia e le Republica Chec al est; Austria e Switza al sud; e Francia, Luxemburg, Belgica, e le Nederlandia al west. Germania es etiam bordate per le Mar del Nord e, al nord-nord-est, le Mar Baltic. Le territorio german covere 357,022 km2 (137,847 sq mi).[103] Le elevation varia ab le montanias del Alpes (con le puncto le plus alte essente le Zugspitze a 2,963 metres or 9,721 feet) in le sud usque al costas del Mar del Nord (Nordsee) in le nord-west e le Mar Baltic (Ostsee) in le nord-est. Le terras alte forestose de Germania central e le terras basse de Germania septentrional (puncto le plus basse: in le municipalitate Neuendorf-Sachsenbande, Wilstermarsch, a 3.54 metres or 11.6 feet infra le nivello del mar[104]) es transversate per fluvios major tal como le Rheno, Danubio e Elba. Ressources natural significante include mineral de ferro, carbon, potassa, ligno, lignite, uranium, cupro, gas natural, sal, e nickel.[102]
Climate
[modificar | modificar fonte]Le major parte de Germania ha un climate temperate, variante de oceanic in le nord e west a continental in le est e sud-est. Le hibernos varia de frigide in le Alpes meridional a fresc e es generalmente nubilose con precipitation limitate, dum que le estates pote variar de calide e sic a fresc e pluviose. Le regiones del nord ha ventos de west predominante que apporta aere humide del Mar del Nord, moderante le temperatura e augmentante le precipitation. In contraste, le regiones del sud-est ha temperaturas plus extreme.[105] Cambiamento climatic in Germania duce a impactos a longe termino sur le agricultura, undas de calor e undas de frigido plus intense, inundationes subitanee e costal, e un disponibilitate de aqua reducite.[106]
De februario 2019 a februario 2020, le temperaturas mensual medie in Germania variava de un minimo de 3.3 °C (37.9 °F) in januario 2020 a un maximo de 19.8 °C (67.6 °F) in junio 2019.[107] Le precipitation mensual medie variava de 30 litros per metro quadrate in februario e april 2019 a 125 litros per metro quadrate in februario 2020.[108] Le horas mensual medie de sol variava de 45 in novembre 2019 a 300 in junio 2019.[109]
Biodiversitate
[modificar | modificar fonte]
Le territorio de Germania pote esser dividite in cinque ecoregiones terrestre: forestas mixte atlantic, forestas mixte baltic, forestas mixte de Europa central, forestas de folios large de Europa occidental, e forestas de coniferas e mixte del Alpes.[110] Patrono:As of, 51% del area terrestre de Germania es dedicate al agricultura, durante que 30% es forestal e 14% es coverte per assediaments o infrastructura.[111]
Plantas e animales include illos generalmente commun in Europa Central. Secundo le Inventario Forestal National, fagos, quercos, e altere arbores decidue constitue un pauc plus de 40% del forestes; approximativemente 60% es coniferas, particularmente picea e pino.[112] Il ha multe species de filices, flores, fungos, e muscos. Animales salvage include capreolos, apros, muflon (un subspecie de ove salvage), vulpe, taxon, lepre, e parve numeros del castor eurasiatic.[113] Le cyano blau esseva olim un symbolo national german.[114]
Le 16 parcos national in Germania include le Parco National de Jasmund, le Parco National del Area del Laguna de Pomerania Anterior, le Parco National de Müritz, le Parcos National del Mar de Wadden, le Parco National de Harz, le Parco National de Hainich, le Parco National del Silva Nigre, le Parco National del Suisse Saxone, le Parco National del Silva Bavarese e le Parco National de Berchtesgaden.[115] In plus, il ha 17 Reservas de Biosphera,[116] e 105 parcos natural.[117] Plus de 400 zoos e parcos de animales opera in Germania.[118] Le Zoo de Berlin, que aperiva in 1844, es le plus antique in Germania, e pretende haber le collection de species le plus comprehensive in le mundo.[119]
Statos federal de Germania
[modificar | modificar fonte]Politica
[modificar | modificar fonte]Germania es un republica federal, parlamentar, representative e democratic. Le poter legislative federal es investite in le parlamento consistente del Bundestag (Dieta Federal) e del Bundesrat (Consilio Federal), que insimul forma le corpore legislative. Le Bundestag es eligite per electiones directe usante le systema de representation proportional a membro mixto. Le membros del Bundesrat representa e es nominate per le governamentos del dece-sex statos federal.
Le systema politic german opera sub un quadro stabilite in le constitution de 1949 cognoscite como le Grundgesetz (Lege Fundamental). Emendamentos generalmente require un majoritate de duo tertios tanto in le Bundestag como in le Bundesrat; le principios fundamental del constitution — exprimit in le articulos que garanti le dignitate human, le separation del poter, le structura federal e le stato de derecto — es valide in perpetuitate.
Le presidente, qui es Frank-Walter Steinmeier depost 2017, es le chef de stato e es investite principalmente con responsabilitates e poter representative. Ille es eligite per le Bundesversammlung (Convention Federal), un institution consistente del membros del Bundestag e de un numero equal de delegatos del statos. Le secunde plus alte official in le ordine de precedentia german es le Presidente del Bundestag, eligite per le Bundestag e responsabile de diriger le sessiones quotidian del corpore. Le tertie plus alte official e chef del governamento es le cancellario federal, nominate per le Presidente federal post esser eligite per le partito o coalition con le plus grande numero de sedes in le Bundestag. Le cancellario, qui es Friedrich Merz depost 2025, es le chef del governamento e exerce le poter executive per medio de su Gabinete.
Depost 1949, le systema de partitos ha essite dominate per le Union Democratic Christian de Germania e le Partito Democratic Social de Germania. Usque ora, omne cancellario ha essite membro de un de iste partitos. Nonobstante, le plus parve Partito Democratic Libere e le Alliantia 90/Le Verdes ha equalmente essite partenarios junior in governamentos de coalition. Depost 2007, le partito democratic socialiste Le Sinistra ha essite un elemento stabile in le Bundestag, como etiam le partito populista de derecta Alternativa pro Germania depost 2017.
Parlamento del Republica Federal
[modificar | modificar fonte]In le parlamento german il ha 736 membros, eligite omne quatro annos.
Situation post le election del 26 de septembre 2021:
| Gruppo politic | Abbreviation | Numero de membros |
|---|---|---|
| Partito Union Christian Democratic | CDU | 197 |
| Partito Socialdemocrate German | SPD | 206 |
| Partito Sinistre | Linke | 39 |
| Partito Verde / Coalition 63 | G / B90 | 118 |
| Partito Union Christian Social | CSU | 45 |
| Alternative por Germania | AfD | 80 |
| Partito Libere Democratic | FDP | 92 |
| Total | 736 |
Derecto
[modificar | modificar fonte]Germania ha un systema de derecto civil basate sur le derecto roman con alcun referentias al derecto germanic.[120] Le Bundesverfassungsgericht (Tribunal Constitutional Federal) es le Corte Supreme german responsabile pro questiones constitutional, con poter de revision judicial.[121] Le systema de cortes supreme specialisate de Germania include le Corte Federal de Justitia pro casos civil e criminal, insimul con le Tribunal Federal del Labor, Tribunal Federal Social, Tribunal Federal Fiscal, e Tribunal Administrative Federal pro altere materias.[122]
Le leges criminal e private es codificate al nivello national in le Strafgesetzbuch e le Bürgerliches Gesetzbuch respectivemente. Le systema penal german cerca le rehabilitation del criminal e le protection del publico.[123] Con le exceptiones de crimines minor, judicate per un sol judice professional, e de crimines politic grave, tote le accusationes es adjudicate per tribunales mixte ubi judices laic (Schöffen) e judices professional preside insimul.[124][125]
In 2016, le ratio de homicidios de Germania se situava a un nivello basse de 1,18 homicidios per 100.000.[126] In 2018, le rata general de criminalitate in le pais cadeva a su nivello le plus basse depost 1992,[127] dum que in 2024, on reportava que le criminalitate violente attingeva un maximo de 15 annos, con un augmento anque del criminalitate general.[128]
Le maritage de personas del mesme sexo in Germania es legal depost 2017, e le derectos LGBT in le pais es generalmente protegite.[129]
Relationes externe
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: Relationes externe de Germania

Germania ha un rete de 227 missiones diplomatic a exteriero[130] e mantene relationes con plus de 190 paises.[131] Germania es un membro del Consilio de Europa, OTAN, le OCDE, le G7, le G20, le Banca Mundial e le FMI. Illo ha jocate un rolo influente in le Union Europee depost su initio[132] e ha mantenite un forte alliantia con Francia[133] e tote le paises vicin depost 1990. Germania promove le creation de un apparato politic, economic e de securitate europee plus unificate.[134] A causa de su potentia economic e influentia politic, Germania es amplemente considerate como un grande potentia.[135][136]
Le governamentos de Germania e le Statos Unite es proxime alliates politic.[137] Ligamines cultural e interesses economic ha create un vinculo inter le duo paises resultante in le atlantismo.[138]
Le politica de disveloppamento de Germania functiona como un sector distincte intra su quadro de politica externe. Illo es formulate per le Ministerio Federal pro le Cooperation e le Disveloppamento Economic e executate per le organisationes de implementation. Le governamento german vide le politica de disveloppamento como un responsabilitate commun del communitate international.[139] Germania esseva le secunde plus grande donator de adjuta del mundo in 2019 post le Statos Unite.[140]
Armea
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: Bundeswehr

Le fortias armate de Germania, le Bundeswehr (Defensa Federal), es organisate in le brancas del Heer (Armea e fortias special KSK), Marine (Marina), Luftwaffe (Fortia Aerial) e Cyber- und Informationsraum (Servicio del Dominio Cybernetic e de Information).[141] In terminos absolute, le expensa militar german in 2024 esseva le quarte plus alte in le mundo.[142] In responsa al invasion russian de Ukraina in 2022, le Cancellero Olaf Scholz annunciava que le expensa militar german serea augmentate ultra le objectivo de NATO de 2%, insimul con un infusion unic in 2022 de 100 milliardos de euros, lo que representa quasi le duple del budget militar de 53 milliardos de euros pro 2021.[143][144] In 2023, le expensa militar secundo le criterios de NATO amontava a $73,1 milliardos, o 1,64% del PIB del pais, multo infra le objectivo de NATO de 2%. In 2024, Germania reportava $97,7 milliardos a NATO, excedente dicte objectivo con 2,12% del PIB.[145]
Patrono:As of, le Bundeswehr ha un fortia de 180.215 soldatos active e 80.761 civiles.[146] Reservistas es disponibile pro le fortias armate e participa in exercitios de defensa e displocamentos al estraniero.[147] Usque a 2011, le servicio militar esseva obligatori pro homines al etate de 18 annos, sed isto ha essite officialmente suspendite e reimplaciate per un servicio voluntari.[148][149] Desde 2001 le feminas pote servir in tote le functiones de servicio sin restriction.[150] Secundo le Stockholm International Peace Research Institute, Germania esseva le quinte plus grande exportator de armas major in le mundo de 2020 a 2024.[151]
Economia
[modificar | modificar fonte]
Germania ha un economia social de mercato con un fortia de travalio multo qualificate, un basse nivello de corruption,[152] e un alte nivello de innovation.[153] Illo es le economia le plus grande in Europa per PNB nominal, assi como le tertie plus grande del mundo per PNB nominal[154] e le sexte plus grande per PNB adjustate al PPA.[155] Su PNB adjustate al PPA per capita amontava a 115% del media del UE in 2024.[156] Le sector de servicios del pais contribue approximatemente 72% del PNB total, le sector industrial 27%—con Germania habente le plus grande production manufacturante in Europa—e su sector agricole 1%, in 2023.[102] Le rata de disoccupation publicate per Eurostat amonta a 3,2% in januar 2020, lo que es le quarte plus basse in le UE.[157]
Germania es parte del mercato unic europee que representa plus de 450 milliones de consumidores.[158] In 2017, le pais representava 28% del economia del eurozona secundo le Fundo Monetari International.[159] Germania introduceva le numerario commun del UE, le euro, in 2002.[160] Su politica monetari es stabilite per le Banca Central Europee,[161] que ha su sede in Frankfurt, le plus grande centro financiari del pais.[162] Germania es le tertie plus grande exportator e le tertie plus grande importator del mundo,[102] e illo ha le secunde plus grande surplus commercial post China. Su plus grande partenarios commercial in 2025 esseva China, le Statos Unite e le Pais Basse.[163] Le principal exportationes de Germania es vehiculos, machineria, e benes chimic.[164]
Le industria automotive german es considerate como un del plus competitive e innovative in le mundo.[165] Illo esseva le sexte plus grande per production e le plus grande per valor de exportation in 2023.[166] Germania es le sede de Volkswagen Group, le secunde plus grande fabricante automotive del mundo per production de vehiculos.[167]
Del 500 plus grande companias listate in bursa in le mundo per revenios in 2024, le Fortune Global 500, 29 esseva basate in Germania.[168] Le DAX, le indice del mercato de bursa de Germania operate per le Bursa de Frankfurt, include 30 major companias basate in Germania.[169] Companias german prominente include Mercedes-Benz, BMW, Volkswagen, Audi, Porsche, Siemens, Adidas, SAP, Bosch e BASF. Berlin es un centro pro companias startup e ha devenite le location principal pro firmas financiate per capital de risco in le UE.[170] Germania es recognoscite pro su grande portion de specialisate parve e medie interprisas cognoscite como le Mittelstand;[171] iste companias representa circa 48% del duces del mercato global in lor segmentos, etiquettate como campiones celate.[172]
Esfortios de Recerca e disveloppamento forma un parte integral del economia german,[173] con le pais occupante le quarte rango in expensas de recerca e disveloppamento desde 2005.[174] In 2018, Germania occupava le quarte rango globalmente in terminos de numero de articulos de recerca in scientia e ingenieria publicate[175] e le tertie in le Nature Index adjustate al qualitate in 2023.[176] Institutiones de recerca ben cononscite in Germania include le Societate Max Planck, le Association Helmholtz, le Societate Fraunhofer, e le Association Leibniz.[177] Germania es le plus grande contributor al Agentia Spatial Europee.[178] Le pais esseva classificate in le 11me rango in le Indice Global de Innovation in 2025.[179]
Demographia
[modificar | modificar fonte]Germania es un pais con un alte population pro area.
Sequente un calculo de anno 2011 Germania ha 80.767.463 habitantes.
In 2010 le habitante medie habeva un etate de 43,7 annos e in 2013 un femina medie habeva 1,41 infantes. Malgrado cuje Germania ha plus mortes como nascentias le population de Germania incerar per immigration.
74 million habitantes ha un burgesia de Germania e 20% ha un origine non german.
Cultura
[modificar | modificar fonte]Sport
[modificar | modificar fonte]Le sport plus popular in Germania es football. Germania esseva quatro vices campion del mundo (1954, 1974, 1990, 2014) e duo vices le campionato del mundo del football eveniva in Germania (1974 e 2006).
Religion
[modificar | modificar fonte]Religiones de Germania del Est
- 31,2 % - catholicos roman
- 30,8 % - protestantes
- 30,0 % - sin religion
- 3,9 % - islamitas (3,2 mio.).
- 3,0 % - orthodoxes
Notas
[modificar | modificar fonte]- ↑ Patrono:Native name, de
- ↑ Patrono:Native name, de[2]
Referentias
[modificar | modificar fonte]- ↑ Derivation (in ordine alphabetic): (ca) Alemanya || (de) Deutschland || (en) Germany || (es) Alemania || (fr) Allemagne || (it) Germania || (pt) Alemanha || (ro) Germania || (ru) Германия
- ↑ (2005) Duden, Aussprachewörterbuch, 6th (in germano), Dudenverlag, 271, 53f. ISBN: 978-3-411-04066-7.
- ↑ “Radiometric dating of the type-site for Homo heidelbergensis at Mauer, Germany” (27 de augusto 2010). PNAS 107 (46): 19726–19730. doi:. PMID: 21041630.
- ↑ Hendry, Lisa (5 de maio 2018). Who were the Neanderthals?. Natural History Museum. Archivo del original create le 30 de martio 2020.
- ↑ Earliest music instruments found, BBC News (25 de maio 2012). Archivate ab le original le 3 de septembre 2017.
- ↑ Ice Age Lion Man is world's earliest figurative sculpture (31 de januario 2013). Archivo del original create le 15 de februario 2015.
- ↑ Conard, Nicholas (2009). “A female figurine from the basal Aurignacian of Hohle Fels Cave in southwestern Germany”. Nature 459 (7244): 248–252. doi:. PMID: 19444215.
- ↑ Error in appello de Patrono:Cite web: Le parametros archiveurl e archivedate debe esser ambes specificate o ambes omittite"It must be a woman" – The female depictions from Hohle Fels date to 40,000 years ago.... Universität Tübingen (22 de julio 2016). Archivo del original create le 11 de octobre 2016.
- ↑ Patrono:Cite encyclopedia
- ↑ Germanic Tribes (Teutons). Archivo del original create le 26 de april 2020. Recuperate le 16 de martio 2020.
- ↑ Claster, Jill N. (1982). Medieval Experience: 300–1400. New York University Press, 35. ISBN: 978-0-8147-1381-5.
- ↑ Roberge, Paul (15 de martio 2020). "Contact and the History of Germanic Languages", The Handbook of Language Contact, 2nd, John Wiley & Sons Ltd., 323–325. doi:10.1002/9781119485094.ch16. ISBN: 978-1119485025.
- ↑ Heather, Peter. Germany: Ancient History. Archivo del original create le 31 de martio 2019. Recuperate le 21 de novembre 2020.
- ↑ Wells, Peter (2004). The Battle That Stopped Rome: Emperor Augustus, Arminius, and the Slaughter of the Legions in the Teutoburg Forest. W. W. Norton & Company, 13. ISBN: 978-0-393-35203-0.
- ↑ Bordewich, Fergus M. (1 de septembre 2006). The Ambush That Changed History.
- ↑ Murdoch 2004, p. 57.
- ↑ Frontiers of the Roman Empire – The Lower German Limes. UNESCO. Recuperate le 10 de april 2025.
- 1 2 Fulbrook 1991, pp. 9–13.
- ↑ Modi, J. J. (15 de martio 1916). “The Ancient Germans: Their History, Constitution, Religion, Manners and Customs”. The Journal of the Anthropological Society of Bombay 10 (7). “Raetia (modern Bavaria and the adjoining country)”
- ↑ Rüger, C. (2004). "Germany", The Cambridge Ancient History: X, The Augustan Empire, 43 B.C. – A.D. 69, 2nd 10, Cambridge University Press, 527–28. ISBN: 978-0-521-26430-3.
- ↑ (2005) The crisis of empire, A.D. 193–337, The Cambridge Ancient History 12. Cambridge University Press, 442. ISBN: 978-0-521-30199-2.
- 1 2 Fulbrook 1991, p. 11.
- ↑ Falk, Avner (2018). Franks and Saracens. Routledge, 55. ISBN: 978-0-429-89969-0.
- ↑ McBrien, Richard (2000). Lives of the Popes: The Pontiffs from St. Peter to Benedict XVI. HarperCollins, 138.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 19–20.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 13–24.
- ↑ Nelson, Lynn Harry. The Great Famine (1315–1317) and the Black Death (1346–1351). University of Kansas. Recuperate le 19 de martio 2011.
- ↑ Fulbrook 1991, p. 27.
- ↑ Eisenstein, Elizabeth (1980). The printing press as an agent of change. Cambridge University Press, 3–43. ISBN: 978-0-521-29955-8.
- ↑ Cantoni, Davide (2011). “Adopting a New Religion: The Case of Protestantism in 16th Century Germany”. Barcelona GSE Working Paper Series. Recuperate le 17 March 2020.
- 1 2 Philpott, Daniel (1 de januario 2000). “The Religious Roots of Modern International Relations”. World Politics 52 (2): 206–245. doi:.
- ↑ Macfarlane, Alan (1997). The Savage Wars of Peace: England, Japan and the Malthusian Trap. Blackwell, 51. ISBN: 978-0-631-18117-0.
- ↑ (2013) "The Early Modern Holy Roman Empire of the German Nation (1495–1806): A Multi-Layered Legal System", Law and Empire: Ideas, Practices, Actors. Brill, 113. doi:10.1163/9789004249516_007. ISBN: 978-90-04-24951-6.
- ↑ (2007) Cultures of Power in Europe during the Long Eighteenth Century. Cambridge University Press, 45. ISBN: 978-1-139-46377-5.
- ↑ Maria Theresa, Holy Roman Empress and Queen of Hungary and Bohemia. British Museum. Archivo del original create le 20 de junio 2021. Recuperate le 15 de martio 2020.
- ↑ (1998) A History of Eastern Europe: Crisis and Change. Routledge, 156.
- ↑ (2002) Region, State and Identity in Central and Eastern Europe. Routledge, 153.
- ↑ Fulbrook 1991, p. 97.
- ↑ (2011) The Wiley-Blackwell Dictionary of Modern European History Since 1789. Wiley, 307–308. ISBN: 978-1-4443-9072-8.
- ↑ Sondhaus, Lawrence (2007). "Austria, Prussia, and the German Confederation: The Defense of Central Europe, 1815–1854", The Fog of Peace and War Planning: Military and Strategic Planning under Uncertainty. Routledge, 50–74. ISBN: 978-1-134-21088-6.
- ↑ Henderson, W. O. (1 de januario 1934). “The Zollverein”. History 19 (73): 1–19. doi:.
- ↑ Hewitson, Mark (2010). “'The Old Forms are Breaking Up, ... Our New Germany is Rebuilding Itself': Constitutionalism, Nationalism and the Creation of a German Polity during the Revolutions of 1848–49”. The English Historical Review 125: 1173–1214. doi:.
- ↑ Issues Relevant to U.S. Foreign Diplomacy: Unification of German States. US Department of State Office of the Historian. Archivo del original create le 1 de octobre 2019. Recuperate le 18 de martio 2020.
- 1 2 Otto von Bismarck (1815–1898). BBC. Archivo del original create le 27 de novembre 2019. Recuperate le 18 de martio 2020.
- ↑ “Kaiser Wilhelm II and German Politics” (1990). Journal of Contemporary History 25 (2/3): 289–316. doi:.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 135, 149.
- ↑ (2005) 100 maps. Sterling Publishing, 202. ISBN: 978-1-4027-2885-3.
- ↑ Farley, Robert (17 de octobre 2014). How Imperial Germany Lost Asia. Archivo del original create le 19 de martio 2020.
- ↑ (2010) The Kaiser's Holocaust: Germany's Forgotten Genocide and the Colonial Roots of Nazism. Faber and Faber. ISBN: 978-0-571-23141-6.
- 1 2 Michael Bazyler (15 de martio 2016). Holocaust, Genocide, and the Law: A Quest for Justice in a Post-Holocaust World. Oxford University Press, 169–70.
- ↑ Oltermann, Philip (28 de maio 2021). Germany agrees to pay Namibia €1.1bn over historical Herero-Nama genocide, The Guardian.
- ↑ Crossland, David (22 de januario 2008). Last German World War I veteran believed to have died, Spiegel Online. Archivate ab le original le 8 de octobre 2012.
- ↑ (1998) Versailles: A Reassessment after 75 Years, Publications of the German Historical Institute. Cambridge University Press, 1–20, 203–220, 469–505. ISBN: 978-0-521-62132-8.
- ↑ GERMAN TERRITORIAL LOSSES, TREATY OF VERSAILLES, 1919. United States Holocaust Memorial Museum. Archivo del original create le 4 de julio 2016. Recuperate le 11 de junio 2016.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 156–160.
- ↑ Nicholls, AJ (2016). "1919–1922: Years of Crisis and Uncertainty", Weimar and the Rise of Hitler. Macmillan, 56–70. ISBN: 978-0-333-05806-0.
- ↑ Costigliola, Frank (1976). “The United States and the Reconstruction of Germany in the 1920s”. The Business History Review 50: 477–502. doi:.
- ↑ Kolb, Eberhard (2005). The Weimar Republic, 2nd, Psychology Press, 86. ISBN: 978-0-415-34441-8.
- ↑ “Unemployment in Interwar Germany: An Analysis of the Labor Market, 1927–1936” (1 de septembre 2006). Journal of Economic History 66 (3). doi:. Patrono:ProQuest.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 155–158, 172–177.
- ↑ Evans, Richard (2003). The Coming of the Third Reich. Penguin, 344. ISBN: 978-0-14-303469-8.
- ↑ “Ein Konzentrationslager für politische Gefangene in der Nähe von Dachau” (in german) (21 de martio 1933). Münchner Neueste Nachrichten. (Archivate 2000-05-10 al Wayback Machine)
- ↑ The law that 'enabled' Hitler's dictatorship (23 de martio 2013). Archivo del original create le 27 de april 2020.
- ↑ Industrie und Wirtschaft (in german). Deutsches Historisches Museum. Archivo del original create le 30 de april 2011. Recuperate le 25 de martio 2011.
- ↑ Evans, Richard (2005). The Third Reich in Power. Penguin, 322–326, 329. ISBN: 978-0-14-303790-3.
- ↑ Bradsher, Greg (2010). The Nuremberg Laws. Archivo del original create le 25 de april 2020. Recuperate le 20 de martio 2020.
- ↑ Fulbrook 1991, pp. 188–189.
- ↑ Descent into War. National Archives. Archivo del original create le 20 de martio 2020. Recuperate le 19 de martio 2020.
- ↑ The "Night of Broken Glass". United States Holocaust Memorial Museum. Archivo del original create le 11 de februario 2017. Recuperate le 8 de februario 2017.
- ↑ German-Soviet Pact. United States Holocaust Memorial Museum. Archivo del original create le 11 de martio 2020. Recuperate le 19 de martio 2020.
- 1 2 Fulbrook 1991, pp. 190–195.
- ↑ (2003) The Baltic and the Outbreak of the Second World War. Cambridge University Press, 143–144. ISBN: 978-0-521-53120-7.
- ↑ World War II: Key Dates. United States Holocaust Memorial Museum. Archivo del original create le 11 de martio 2020. Recuperate le 19 de martio 2020.
- 1 2 Kershaw, Ian (1997). Stalinism and Nazism: dictatorships in comparison. Cambridge University Press, 150. ISBN: 978-0-521-56521-9.
- ↑ Overy, Richard (17 de februario 2011). Nuremberg: Nazis on Trial. BBC. Archivo del original create le 16 de martio 2011.
- ↑ (2000) The Columbia Guide to the Holocaust. Columbia University Press, 45–52. ISBN: 978-0-231-11200-0.
- ↑ (2009) Polska 1939–1945: Straty osobowe i ofiary represji pod dwiema okupacjami. Institute of National Remembrance, 9.
- ↑ Maksudov, S (1994). “Soviet Deaths in the Great Patriotic War: A Note”. Europe-Asia Studies 46: 671–680. doi:. PMID: 12288331.
- ↑ Overmans, Rüdiger (2000). Deutsche militärische Verluste im Zweiten Weltkrieg. Oldenbourg. ISBN: 978-3-486-56531-7.
- ↑ Kershaw, Ian (2011). The End; Germany 1944–45. Allen Lane, 279.
- ↑ Demshuk, Andrew (2012). The Lost German East. Cambridge University Press, 52. ISBN: 978-1-107-02073-3.
- ↑ “Trabant and Beetle: the Two Germanies, 1949–89” (2009). History Workshop Journal 68: 1–2. doi:.
- ↑ Wise, Michael Z. (1998). Capital dilemma: Germany's search for a new architecture of democracy. Princeton Architectural Press, 23. ISBN: 978-1-56898-134-5.
- ↑ Carlin, Wendy (1996). "West German growth and institutions (1945–90)", Economic Growth in Europe Since 1945. Cambridge University Press, 464. ISBN: 978-0-521-49964-4.
- ↑ Bührer, Werner (24 de decembre 2002). Deutschland in den 50er Jahren: Wirtschaft in beiden deutschen Staaten [Economy in both German states] (in germano). Bundeszentrale für politische Bildung. Archivo del original create le 1 de decembre 2017.
- ↑ Fulbrook, Mary (2014). A History of Germany 1918–2014: The Divided Nation. Wiley, 149. ISBN: 978-1-118-77613-1.
- ↑ Rearmament and the European Defense Community. Library of Congress Country Studies. Recuperate le 19 de maio 2023.
- ↑ (2002) The Workers' and Peasants' State: Communism and Society in East Germany Under Ulbricht 1945–71. Manchester University Press, 22, 41. ISBN: 978-0-7190-6289-6.
- ↑ Protzman, Ferdinand (22 de augusto 1989). Westward Tide of East Germans Is a Popular No-Confidence Vote, The New York Times. Archivate ab le original le 4 de octobre 2012.
- ↑ The Berlin Wall. BBC. Archivo del original create le 26 de februario 2017. Recuperate le 8 de februario 2017.
- ↑ Vertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und der Deutschen Demokratischen Republik über die Herstellung der Einheit Deutschlands (Einigungsvertrag) Art 11 Verträge der Bundesrepublik Deutschland (in german). Bundesministerium für Justiz und Verbraucherschutz. Archivo del original create le 25 de februario 2015. Recuperate le 15 de maio 2015.
- ↑ Gesetz zur Umsetzung des Beschlusses des Deutschen Bundestages vom 20. Juni 1991 zur Vollendung der Einheit Deutschlands [Law on the Implementation of the Beschlusses des Deutschen Bundestages vom 20. Juni 1991 zur Vollendung der Einheit Deutschlands] (in german). Bundesministerium der Justiz (26 de april 1994). Archivo del original create le 14 de julio 2016.
- ↑ Brennpunkt: Hauptstadt-Umzug (in german), Focus (12 de april 1999). Archivate ab le original le 30 de april 2011.
- ↑ Kulish, Nicholas (19 de junio 2009). In East Germany, a Decline as Stark as a Wall, The New York Times. Archivate ab le original le 3 de april 2011.
- ↑ Lemke, Christiane (2010). “Germany's EU Policy: The Domestic Discourse”. German Studies Review 33: 503–516.
- ↑ Eurozone Fast Facts. CNN (21 de januario 2020). Archivo del original create le 21 de martio 2020.
- ↑ Dempsey, Judy (31 de octobre 2006). Germany is planning a Bosnia withdrawal, International Herald Tribune. Archivate ab le original le 11 de novembre 2012.
- ↑ Knight, Ben (13 de februario 2019). Germany to extend Afghanistan military mission, Deutsche Welle. Archivate ab le original le 4 de martio 2020.
- ↑ Germany agrees on 50-billion-euro stimulus plan, France 24 (6 de januario 2009). Archivate ab le original le 13 de maio 2011.
- ↑ Government declaration by Angela Merkel (in german). ARD Tagesschau (29 de januario 2014). Archivo del original create le 1 de januario 2015.
- ↑ Migrant crisis: Migration to Europe explained in seven charts. BBC (28 de januario 2016). Archivo del original create le 31 de januario 2016.
- 1 2 3 4 Germany. CIA. Archivo del original create le 9 de januario 2021. Recuperate le 5 de martio 2026.
- ↑ Germany country profile. BBC (4 de septembre 2023). Archivo del original create le 20 de septembre 2023.
- ↑ “17: Gebiet und geografische Angaben” (in germano) (15 de martio 2020). Statistische Jahrbuch Schleswig-Holstein 2019/2020. Statistisches Amt für Hamburg und Schleswig-Holstein. Recuperate le 8 September 2020.
- ↑ Patrono:Cite encyclopedia
- ↑ Consequences of the climate crisis in Germany are becoming more severe (28 de novembre 2023).
- ↑ Temperatura mensual medie in Germania de februario 2019 a februario 2020 (februario 2020). Archivo del original create le 23 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Precipitation mensual medie in Germania de februario 2019 a februario 2020 (februario 2020). Archivo del original create le 23 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Horas de sol mensual medie in Germania de februario 2019 a februario 2020 (februario 2020). Archivo del original create le 23 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ “An Ecoregion-Based Approach to Protecting Half the Terrestrial Realm” (2017). BioScience 67 (6): 534–545. doi:. PMID: 28608869.
- ↑ Appunn, Kerstine (30 de octobre 2018). Climate impact of farming, land use (change) and forestry in Germany. Archivo del original create le 13 de maio 2020.
- ↑ Picea, pino, fago, querco – le species de arbores le plus commun. Ministerio Federal de Alimentos e Agricultura. Archivo del original create le 24 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Bekker, Henk (2005). Adventure Guide Germany. Hunter, 14. ISBN: 978-1-58843-503-3.
- ↑ (2002) Compendium of Symbolic and Ritual Plants in Europe: Herbs. Man & Culture, 194–196. ISBN: 978-90-77135-04-4. Recuperate le 3 de junio 2020.
- ↑ National Parks. Federal Agency for Nature Conservation. Archivo del original create le 24 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Biosphere reserves. Federal Agency for Nature Conservation. Archivo del original create le 24 de martio 2020. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Nature parks. Federal Agency for Nature Conservation. Archivo del original create le 19 de april 2019. Recuperate le 23 de martio 2020.
- ↑ Zoo Facts. Zoos and Aquariums of America. Archivo del original create le 7 de octobre 2003. Recuperate le 16 de april 2011.
- ↑ Der Zoologische Garten Berlin (in german). Zoo Berlin. Archivo del original create le 30 de april 2011. Recuperate le 19 de martio 2011.
- ↑ (2007) The Civil Law Tradition: An Introduction to the Legal Systems of Europe and Latin America. Stanford University Press, 31–32, 62. ISBN: 978-0-8047-5569-6.
- ↑ Federal Constitutional Court. Bundesverfassungsgericht. Archivo del original create le 13 de decembre 2014. Recuperate le 25 de martio 2015.
- ↑ Wöhrmann, Gotthard (22 de novembre 2013). The Federal Constitutional Court: an Introduction. Archivo del original create le 20 de junio 2021. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ § 2 Strafvollzugsgesetz (in germano). Bundesministerium der Justiz. Archivo del original create le 1 de maio 2011. Recuperate le 26 de martio 2011.
- ↑ (2009) Criminal Justice in Germany. Forum-Verlag, 23. ISBN: 978-3-936999-51-8.
- ↑ “Lay Judges in the German Criminal Courts” (1 de januario 1972). Journal of Legal Studies 1 (1): 135–191. doi:.
- ↑ Intentional Homicide Victims. United Nations Office on Drugs and Crime. Archivo del original create le 26 de julio 2019. Recuperate le 30 de martio 2020.
- ↑ Germany's crime rate fell to lowest level in decades in 2018 (2 de april 2019). Archivate ab le original le 17 de maio 2019.
- ↑ Martin, Nik (4 de junio 2024). Germany: Violent crime reaches 15-year high — report. DW.
- ↑ STONEWALL GLOBAL WORKPLACE BRIEFINGS 2018 – GERMANY. Archivo del original create le 2 de septembre 2023. Recuperate le 2 de septembre 2023.
- ↑ The German Missions Abroad. German Federal Foreign Office. Archivo del original create le 27 de martio 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ The Embassies. German Federal Foreign Office. Archivo del original create le 27 de martio 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ Freed, John (4 de april 2008). The leader of Europe? Answers an ocean apart, The New York Times. Archivate ab le original le 1 de maio 2011.
- ↑ Declaration by the Franco-German Defence and Security Council. French Embassy UK (13 de maio 2004). Archivo del original create le 27 de martio 2014.
- ↑ Shaping Globalization – Expanding Partner-ships – Sharing Responsibility: A strategy paper by the German Government. Die Bundesregierung. Archivo del original create le 29 de martio 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ (15 de martio 2013) The right to self-determination under international law: "selfistans", secession and the rule of the great powers. Routledge, xii (preface). ISBN: 978-0415668187.
- ↑ (15 de martio 2004) Balance of Power: Theory and Practice in the 21st century. Stanford University Press, 59. ISBN: 978-0-8047-5017-2.
- ↑ U.S. Relations With Germany. US Department of State (4 de novembre 2019). Archivo del original create le 31 de martio 2020.
- ↑ U.S.-German Economic Relations Factsheet. U.S. Embassy in Berlin (1 de maio 2006). Archivo del original create le 11 de maio 2011. Recuperate le 26 de martio 2011.
- ↑ Aims of German development policy. Federal Ministry for Economic Cooperation and Development (10 de april 2008). Archivo del original create le 10 de martio 2011.
- ↑ Green, Andrew (8 de augusto 2019). Germany, foreign aid, and the elusive 0.7%. Archivo del original create le 8 de augusto 2019.
- ↑ Bundeswehr der Zeitenwende: Kriegstüchtig sein, um abschrecken zu können (in germano) (29 de julio 2024).
- ↑ Trends in Military Expenditure 2024. Stockholm International Peace Research Institute (1 de april 2025).
- ↑ Germania committe €100 milliardos al expensa de defensa (27 de februario 2022).
- ↑ Schuetze, Christopher F. (27 de februario 2022). Le invasion de Russia impelle Germania a rinforsar le financiation militar, The New York Times. Archivate ab le original le 27 de februario 2022.
- ↑ Expensa de Defensa del Paises de NATO (2014–2024) (PDF) 8–9. NATO (17 de junio 2024).
- ↑ Personalzahlen (in germano). Bundeswehr. Recuperate le 31 de julio 2024.
- ↑ Ausblick: Die Bundeswehr der Zukunft (in german). Bundeswehr. Archivo del original create le 4 de junio 2011. Recuperate le 5 de junio 2011.
- ↑ Connolly, Kate (22 de novembre 2010). Germania abolira le servicio militar obligatori, The Guardian. Archivate ab le original le 17 de septembre 2013.
- ↑ Pidd, Helen (16 de martio 2011). Ordines de marcha pro le conscription in Germania, sed que prendera su loco?, The Guardian. Archivate ab le original le 22 de septembre 2013.
- ↑ Frauen in der Bundeswehr (in german). Bundeswehr. Archivo del original create le 29 de april 2011. Recuperate le 14 de april 2011.
- ↑ Tendentias in le Transferentia International de Armas 2024 (Martio 2025).
- ↑ Corruption Perceptions Index 2019. Transparency International (24 de januario 2020). Archivo del original create le 27 de martio 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ Schwab, Klaus. The Global Competitiveness Report 2018. Archivo del original create le 24 de februario 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ Deutschland ist wieder Nummer drei der größten Volkswirtschaften. Der Spiegel (in germano) (15 de februario 2024).
- ↑ GDP, PPP (current international $). World Bank. Archivo del original create le 27 de martio 2024. Recuperate le 18 de novembre 2024.
- ↑ GDP per capita in PPS. Eurostat. Recuperate le 9 de junio 2025.
- ↑ Unemployment statistics. Eurostat. Archivo del original create le 6 de april 2020. Recuperate le 29 de martio 2020.
- ↑ The European single market. European Commission (5 de julio 2016). Archivo del original create le 9 de april 2020. Recuperate le 30 de martio 2020.
- ↑ Germany: Spend More At Home. International Monetary Fund. Archivo del original create le 8 de januario 2018. Recuperate le 28 de april 2018.
- ↑ Andrews, Edmund L. (1 de januario 2002). Germans Say Goodbye to the Mark, a Symbol of Strength and Unity, The New York Times. Archivate ab le original le 1 de maio 2011.
- ↑ Monetary policy. Bundesbank. Archivo del original create le 20 de junio 2021. Recuperate le 30 de martio 2020.
- ↑ Patrono:Cite report
- ↑ China is Germany's main trading partner. Federal Statistical Office of Germany. Recuperate le 4 de martio 2026.
- ↑ Foreign trade. Archivo del original create le 2 de maio 2015. Recuperate le 23 de april 2015.
- ↑ Randall, Chris (10 de decembre 2019). CAM study reveals: German carmakers are most innovative. Electrive. Archivo del original create le 10 de maio 2020.
- ↑ Cars. Recuperate le 8 de martio 2025.
- ↑ Hyundai, Now the No. 3 Carmaker, Takes Aim at Toyota and Volkswagen, Bloomberg (20 de decembre 2022).
- ↑ Global 500. Archivo del original create le 20 de junio 2021. Recuperate le 30 de martio 2020.
- ↑ DAX. Bloomberg. Archivo del original create le 21 de maio 2020. Recuperate le 30 de martio 2020.
- ↑ Frost, Simon (28 de augusto 2015). Berlin outranks London in start-up investment. Archivo del original create le 6 de novembre 2015.
- ↑ Dakers, Marion (11 de maio 2017). Secrets of growth: the power of Germany's Mittelstand. Archivate ab le original le 6 de martio 2019.
- ↑ Bayley, Caroline (17 de augusto 2017). Germany's 'hidden champions' of the Mittelstand. BBC News. Archivo del original create le 22 de maio 2019.
- ↑ Federal Report on Research and Innovation 2014. Federal Ministry of Education and Research (15 de martio 2014). Archivo del original create le 14 de maio 2016. Recuperate le 26 de martio 2015.
- ↑ Gross domestic spending on R&D. OECD. Recuperate le 17 de decembre 2023.
- ↑ McCarthy, Niall (13 de januario 2020). The countries leading the world in scientific research. World Economic Forum. Archivo del original create le 12 de martio 2020.
- ↑ Nature Index 2024 Research Leaders: India follows in China's footsteps as top ten changes again (18 de junio 2024).
- ↑ Boytchev, Hristio (27 de martio 2019). “An introduction to the complexities of the German research scene”. Nature 567 (7749): S34–S35. doi:. PMID: 30918381.
- ↑ Germany invests 3.3 billion euro in European space exploration and becomes ESA's largest contributor. German Aerospace Centre (28 de novembre 2019). Archivo del original create le 20 de junio 2021. Recuperate le 17 de maio 2020.
- ↑ (2025) Global Innovation Index 2025: Innovation at a Crossroads. World Intellectual Property Organization, 19. doi:10.34667/tind.588647. ISBN: 978-92-805-3797-0.
Ligamines externe
[modificar | modificar fonte]
| Le 27 statos membros del Union Europee |
Austria ·
Belgica
·
Bulgaria
·
Croatia
·
Cypro
·
Danmark
·
Espania
·
Estonia
·
Finlandia
·
Francia
·
Germania
·
Grecia
·
Hungaria
·
Irlanda
·
Italia
·
Lettonia
·
Lituania
·
Luxemburg
·
Malta
·
Pais Basse
·
Polonia
·
Portugal
·
Republica Chec
·
Romania
·
Slovachia
·
Slovenia
·
Svedia