Saltar al contento

Byung-Chul Han

Non revidite
De Wikipedia, le encyclopedia libere
Byung-Chul Han
Sexo mascule
Nascentia 1959 (Seoul)
Citatania Corea del Sud
Educate in Korea University[*], Albert-Ludwigs-Universität Freiburg[*]
Occupation scriptor, philosopho[*], professor universitari[*]
Religion Catholic[*]
Premios Salzburg State Prize for Future Research[*], Prix Bristol des Lumières[*], Princess of Asturias Award for Communications and Humanities[*]
Lingua Lingua corean, germano
Identificatores
ISNI 000000007248157X
VIAF 37059891
IMDB nm7123569
Commons
Byung-Chul Han

Byung-Chul Han (Coreano: 한병철, Hanja: 韓炳哲 Han Byeong-cheol; * 1959[1][2] prope Seoul[3], Corea del Sud) es un philosopho, culturologo[4] e autor sudcorean-german.[5] Han es considerate un del pensatores le plus influente del presente. Su ideas recipe un ample reception in toto le mundo, specialmente su analyses del presente alienate e neoliberal e del digitalisation.

Han studiava initialmente metallurgia in Seoul, ante de decider studiar philosophia, litteratura germanophone e theologia catholic in Friburgo in Brisgovia e Munich. In 1994, il obteneva le doctorato in Friburgo con le studio Heideggers Herz. Zum Begriff der Stimmung bei Martin Heidegger (Le corde de Heidegger. Super le concepto de disposition de animo in Martin Heidegger). In 2000, Byung-Chul Han obteneva le habilitation in philosophia al Universitate de Basilea con le studio phenomenologic „Tod und Alterität“ (Morte e alteritate). Postea, il esseva docente private (Privatdozent) in le seminario de philosophia de ille universitate usque al anno 2010. In le mesme anno, il se transfereva al Staatliche Hochschule für Gestaltung Karlsruhe (Schola Superior de Design de Karlsruhe), ubi il laborava usque a 2012 como professor de philosophia e theoria del medios. De 2012 usque a 2017, Han esseva professor de philosophia e studios cultural al Universitate del Artes de Berlin.[6] Han vive in Berlin.

In 2015, il recipeva le Prix Bristol des Lumières.[7] In 2016, il esseva premiate con le Salzburger Landespreis für Zukunftsforschung (Premio del Stato de Salzburg pro Recerca del Futuro). Han es un del initiatores del Carta del Derectos Fundamental Digital del Union Europee, publicate al fin de novembre 2016. In 2025, il recipeva le Premio Princesa de Asturias in le categoria de „Communication e Humanitates“, dotate con 50.000 €.[8][9] Secundo le juri, Han es un del „philosophos contemporanee le plus importante“.[10]

Su libros ha essite traducite usque nunc in plus de 20 linguas.

Le focos de recerca de Byung-Chul Han include le phenomenologia, le philosophia del modernitate e del poststructuralismo, le esthetica, assi como le philosophia social, cultural, del religion e del medios. Su pensamento es fortemente influentiate per Martin Heidegger, Jacques Derrida, Emmanuel Levinas, Jean-François Lyotard e le buddhismo zen.

Han deveniva cognoscite per un publico plus ample in toto le mundo con su essay Die Müdigkeitsgesellschaft (Le societate del fatiga, 2010). In illo, Han diagnostica que in le societates moderne solmente importa le efficientia e le logica de mercatisation neoliberal de cata individuo. Le consequentia es le absentia de senso, le depression e, super toto, le fatiga. In le acceleration, le optimisation del se-mesme e le facto de non haber tempore pro se-mesme e pro su coesseres, Han vide un developpamento periculose que priva le esseres human de lor autonomia e los rende malade. Le essay esseva adaptate al cinema in 2015 per le cineasta Isabella Gresser e lanceate in 2016. In iste film, Han es interviewate in Seoul e Berlin. In ambe citates se investiga le symptomas del societate del fatiga.

In su publicationes recente, que es scribite principalmente in forma de diagnoses social critic, Byung-Chul Han se occupa del comportamento transparente del subjecto de hodie, le qual il interpreta como un norma cultural imponite per le fortias del mercato neoliberal. Multe subjectos de hodie considera iste culto del individualismo como libertate, ben que illo es parte del systema capitalista de auto-exploitation. Han time un pression verso le revelation voluntari de detalios intime, lo que secundo ille confina con le pornographia e crea un systema totalitari de apertura a expensas de altere valores social como le pudor, le confidentialitate e le confidentia. Tamen, multe personas evita le amor e le proximitate proque illos poterea ducer a un vulneration. Le amor non es plus possibile in un mundo de presentia complete, in le qual cata individuo ha devenite simultaneamente un subjecto narcissic e depressive.[11] Assi, le vita quotidian actual es dominate per le visibilitate e le superficialitate.[12] Le erosion del sphera private es un consequentia del facto que „le personas es tractate e commerciate como pacchettos de datos pro beneficio economic. In altere parolas, le esseres human ha devenite mercantias“.[13]

Han recipe un ample reception in toto le mundo, incluse in le areas de lingua anglese e espaniol. Su successo international es attribuite a su analyses lucide del presente dominate per le neoliberalismo.[14] Le Washington Post selectionava Han in 2025 como un del 50 personalitates le plus influente del presente.[15] De 2020 usque a 2024, le prestigiose revista de arte ArtReview selectionava Han annualmente como un del 100 personas le plus influente in le mundo del arte.[16] Le jornal espaniol El País describeva Han in 2014 como un „nove stella del philosophia german“.[17]

In le interview de Die Zeit de 2014, Han es presentate como un philosopho qui „con pauc phrases pote facer collaber structuras de pensamento que sustene nostre vita quotidian“. Pro iste ration il es venerate e criticate.[18] Le opera de Han esseva criticate in 2016 per le critico litterari Magnus Klaue, qui vide in illo un „critica cultural de susurros obscur“ que prefere usar le forma stylistic de un „parataxis comatose“.[19][20]

  • 2015, Prix Bristol des Lumières.
  • 2016, Salzburger Landespreis für Zukunftsforschung.
  • 2025, Premio Princesa de Asturias in le categoria de „Communication e Humanitates“.

Publicationes

[modificar | modificar fonte]

Monografias

[modificar | modificar fonte]
  • 1996: Heideggers Herz. Zum Begriff der Stimmung bei Martin Heidegger. Wilhelm Fink, München.
  • 1998: Todesarten. Philosophische Untersuchungen zum Tod. Wilhelm Fink, München, ISBN 3-7705-3282-1.
  • 1999: Martin Heidegger. Eine Einführung. Wilhelm Fink (UTB 2069), München.
  • 2002: Philosophie des Zen-Buddhismus. Reclam Stuttgart, Stuttgart. (Reclams Universal-Bibliothek 18185)
  • 2002: Tod und Alterität. Wilhelm Fink, München, ISBN 3-7705-3660-6.
  • 2005: Hyperkulturalität. Kultur und Globalisierung. Merve, Berlin, ISBN 3-88396-212-0.
  • 2005: Was ist Macht? Reclams Universal-Bibliothek, Stuttgart, ISBN 3-15-018356-1.
  • 2005: Hegel und die Macht. Ein Versuch über die Freundlichkeit. Wilhelm Fink, München, ISBN 3-7705-4201-0.
  • 2006: Gute Unterhaltung. Eine Dekonstruktion der abendländischen Passionsgeschichte. Vorwerk8, Berlin, ISBN 3-930916-84-3.
  • 2007: Abwesen. Zur Kultur und Philosophie des Fernen Ostens. Merve, Berlin, ISBN 978-3-88396-235-1.
  • 2009: Duft der Zeit. Ein philosophischer Essay zur Kunst des Verweilens. Transcript, Bielefeld, ISBN 978-3-8376-1157-1.
  • 2010: Müdigkeitsgesellschaft. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-616-5.
    • 2016: Nova edition ampliate: Müdigkeitsgesellschaft Burnoutgesellschaft Hoch-Zeit. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3957572745.
  • 2011: Shanzhai 山寨 − Dekonstruktion auf Chinesisch. Merve, Berlin, ISBN 978-3-88396-294-8.
  • 2011: Topologie der Gewalt. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-495-6.
  • 2012: Transparenzgesellschaft. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-595-3.
  • 2012: Agonie des Eros. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-973-9.
  • 2013: Digitale Rationalität und das Ende des kommunikativen Handelns. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-066-8.
  • 2013: Im Schwarm. Ansichten des Digitalen. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-88221-037-8.
  • 2014: Psychopolitik: Neoliberalismus und die neuen Machttechniken (Essayband). S. Fischer Verlag, Frankfurt, ISBN 978-3-10-002203-5.
  • 2015: Die Errettung des Schönen. S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main, ISBN 978-3-10-002431-2.[21]
  • 2016: Die Austreibung des Anderen. Gesellschaft, Wahrnehmung und Kommunikation heute. S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main, ISBN 978-3-10-397212-2.
  • 2016: Close-Up in Unschärfe. Bericht über einige Glückserfahrungen. Merve, Berlin, ISBN 978-3-88396-387-7.
  • 2018: Lob der Erde. Eine Reise in den Garten. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-05038-1.
  • 2019: Vom Verschwinden der Rituale. Eine Topologie der Gegenwart. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-05071-8.
  • 2019: Kapitalismus und Todestrieb. Essays und Interviews. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-95757-830-3.
  • 2020: Palliativgesellschaft. Schmerz heute. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-95757-269-1.
  • 2021: Undinge. Umbrüche der Lebenswelt. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-20125-7.
  • 2021: Infokratie. Digitalisierung und die Krise der Demokratie. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-7518-0526-1.
  • 2022: Vita Contemplativa oder von der Untätigkeit. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-20213-1.
  • 2023: Die Krise der Narration. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-7518-0564-3.
  • 2024: Der Geist der Hoffnung: Wider die Gesellschaft der Angst. Eine philosophische Gegenposition zum derzeitigen Krisenmodus. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-20266-7.
  • 2025: Sprechen über Gott. Ein Dialog mit Simone Weil. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-7518-3032-4.
  • 2026: Ohne Respekt. Eine soziale Krise. Matthes & Seitz Berlin, Berlin, ISBN 978-3-7518-2125-4.
  • Derridas Gedanken zu Europa in „Das andere Kap“. In: Europa-Philosophie. Ed. per Werner Stegmaier, Berlin 2000 (de Gruyter). pp. 177–188
  • Liebe und Gerechtigkeit bei F. Nietzsche. In: Nietzsche und das Recht. Ed. per K. Seelmann. Supplemento del Archiv für Rechts- und Sozialphilosophie. Stuttgart 2001. pp. 77–83
  • Kommentar zu § 45-53 von „Sein und Zeit“ (con A. Hügli). In: „Sein und Zeit“ in le serie „Klassiker Auslegen“ (Akademie Verlag). Ed. per Th. Rentsch. Berlin 2001. pp. 133–148
  • Über die Freundlichkeit. Zur Ethik Martin Heideggers. In: Akzente (1.2002). pp. 54–68
  • Über die Aneignung. In: Merkur (11.2003). pp. 1057–1061
  • Die Freundlichkeit des Verstehens. Eine philosophische Etymologie des „Verstehens“. In: Reformatio. Zeitschrift für Kultur Politik Religion (1.2004). pp. 4–6
  • Das Klonen und der Ferne Osten. In: Lettre International (64.2004). pp. 108–109
  • Hegels Buddhismus. Hegel-Jahrbuch 2004. pp. 298–301
  • Hegel und die Fremden. In: Allgemeine Zeitschrift für Philosophie (3.2004). pp. 215–223
  • Globalisierung und Hyperkultur. In: Lettre International (74.2006). pp. 122–123
  • Über das Schließen – Eine Eloge. In: Scheidewege – Jahresschrift für skeptisches Denken. Anno 2008/09
  • Flaches Geld. Kapitalismus und Religion oder Am Nullpunkt der Kontemplation. In: Lettre International Jubiläumsheft (Numero 81, 2008) „So leben wir jetzt. Künstler, Dichter, Denker zur Lage der Welt“. pp. 112–117
  • Müdigkeitsgesellschaft: Byung-Chul Han in Seoul und Berlin. Film documentari de Isabella Gresser (2016)
  • Der Mann der einbricht (2017)

Ligamines externe

[modificar | modificar fonte]
Wikimedia Commons ha files multimedial de: Byung-Chul Han
  1. ↑ Werner Stegmaier (ed.): Europa-Philosophie. De Gruyter, Berlin/New York 2000, ISBN 3-11-016900-2, S. 191 (online).
  2. ↑ Musik & Ästhetik, Band 1, 1997, Patrono:ISSN
  3. ↑ Il non nasceva directamente in Seoul, sed in le campania, probabilemente prope Seoul. "Byung-Chul Han Budapesten / Byung-Chul Han in Budapest", "Goethe-Institut Ungarn", 6.43, 17 de octobre 2022, https://www.youtube.com/watch?v=uOQJWW-iMRU&t=404.
  4. ↑ Was kommt nach dem Liberalismus? In: Wirtschaftswoche, 16 de novembre 2019
  5. ↑ Patrono:Literatur
  6. ↑ udk-berlin.de
  7. ↑ Byung-Chul Han: "L'homme numérique a aboli l'autre". L'Espress (8 de decembre 2015). Recuperate le 8 de decembre 2015.
  8. ↑ Premio Princesa de Asturias 2025
  9. ↑ Patrono:Internetquelle
  10. ↑ Patrono:Internetquelle
  11. ↑ Cf. Han: Agonie des Eros, Berlin 2012.
  12. ↑ Klarheit schaffen. der Freitag (7 de junio 2012). Recuperate le 9 de junio 2012.; Thomas Zaugg: «Das Smartphone ist ein Pornoapparat». Der Philosoph Byung-Chul Han ist der treffendste Kritiker unserer Art zu leben. In: Das Magazin N° 39, 3 de octobre 2014, pp. 8–17; online
  13. ↑ Psychopolitics: Neoliberalism and New Technologies of Power by Byung-Chul Han (review). The Guardian (30 de decembre 2017). Recuperate le 5 de februario 2019.
  14. ↑ Patrono:Internetquelle
  15. ↑ Patrono:Internetquelle
  16. ↑ Power 100. The annual ranking of the most influential people in art. In: ArtReview 2020
  17. ↑ Francesc Arroyo: Patrono:Webarchiv. In: El Pais, 22 de martio 2014 (spanisch)
  18. ↑ Niels Boeing, Andreas Lebert: "Tut mir leid, aber das sind Tatsachen". Interview con Byung-Chul Han. In: Die Zeit, 7 de septembre 2014
  19. ↑ Patrono:Internetquelle
  20. ↑ Patrono:Literatur
  21. ↑ Michael Stallknecht considera que Han explica de forma convincente in iste volumine „pro que le beltate ha devenite tan estranie pro nos“. In: Keine Kunst ohne Verletzung. Byung-Chul Han rettet das wahre Schöne. In: Süddeutsche Zeitung, 30 de augusto 2015, p. 18.