Stoicismo

De Wikipedia, le encyclopedia libere

Saltar a: navigation, cercar

Stoicismo (ex vocabulo grec Στοά, "stoa", "colonnada") es schola philosophic que es fundate per Zeno Citieus de Chipre circa 300 aEC. Schola ha recipite iste nomine pro que prime inseniatores de Athenas doceva intra stoa (colonnada) in agora.

[modificar] Doctrina

Per annos, preceptos de stoicos mutava paulatim; on discerne stoa antique, medie, nove. Totevia aliqua preceptos ha remanite; nos pote les appellar elementos de doctrina.

Toto que es, es descendite con le foco. Ille foco etiam es appellate ethere. Omne materias son aspirate per logos: tunc in universo on pote trovar toto ration divin, causa e providentia de tote le cosas e de homines. Homine pote esser le parte de toto e peter bono summe, que es viver beatemente, con anima e ration. Pro on seque bono summe, on debe sedar le anima. Si on face, on acceptara ataraxia, apathia, autarchia, alora on pote viver beatemente. Communitate de homines es de importantia maxime. Qualcunes numquam ha realisate salute commun si non omnes communmente facerea obra; de eo cosa apud romanos stoa era quasi schola republican.

[modificar] Stoicos insigne

Tempore Nomine Quando vive
Stoa antique Zeno Citieus 333–264 aEC
Cleanthes 331–232/1 aEC
Aristo Chius tertie seculo aEC
Chrysippus Soleus 276–204 aEC
Zeno Tarsensis
Diogenes Babylonius 240–150 aEC
Antipater Tarsensis ?–137 aEC
Stoa medie Panaetius Rhodius 180–ca. 110 aEC
Posidonius Apameus 135–51 aEC
Stoa nove Lucius Annaeus Seneca 165
Gaius Musonius Rufus 3080
Epictetus 50–ca. 138
Marcus Aurelius 121180

[modificar] Ligamines externe