Lingua chinese mandarin

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

Le mandarino o chinese mandarin es le conjuncto de dialectos chinese mutualmente intelligibile que se parla in le nord, centro e sud-west de China. Le termino chinese es, in pinyin, běifānghuà (Traditional: 北方話 / simplificate: 北方话, "linguage del nord"). Illo es le principal forma parlate del chinese, con plus de 836 millones de parlantes. Le mandarino es multo differente del dialectos del sud, como le cantonese o le wu, tanto que multe linguistas prefere considerar le mandarino e le dialectos del sud como linguas differente.

Per extension, le termino mandarino se utilisa tamben pro designar le lingua chinese normative, appellate "pǔtōnghuà" (普通話 / 普通话 "linguage normal") in le Republica Popular Chinese, guóyǔ (國語 / 国语, "lingua national") in Taiwan, e huáyǔ (華語 / 华语, "lingua chinese") in Singapore, Malaysia e Indonesia. Iste lingua standard moderne comencia a adaptar se a principios del 20me seculo, e es basate fundamentalmente in le varietate pekinese del mandarino, le běijīnghuà (北京話 / 北京话, "linguage pekinese").

Le mandarino es un lingua chinese del familia sino-tibetano, chinese, illo usa le characteres han, pinyin e ha multe dialectos: Huabei Guanhua, Xibei Guanhua, Xinan Guanhua, Jinghuai Guanhua. Il ha 836.000.000 parlantes in China continental (estimation del 1990) e 1.300.000.000 in tote le mundo (estimation del 1995).

Le mandarino es le lingua chinese con le major diffusion in China. Illo utilisa special ideogrammas appellate Han. Le Pinyin es le systema unic e standardisate pro render con litteras romance le sono del parolas chinese.

Iste methodo de romanisation introducite in China officialmente in 1979 es hodie largemente diffundite e inseniate desde le scholas elementari (supertoto per le nomines proprie, nomines geographic e nomines extranier).

In le chinese le unitate base del linguage es le syllaba, que ha quatro "intonationes" o registros, que rende tal lingua melodiose al aures. In le Pinyin le tonos pote esser indicate o per numeros de 1 a 4 o per signos:

1 o ¯ indica un tono breve alte e continue (syllaba non accentuate)
2 (accento acute) indica un tono breve ascendedente
3 (accento grave-acute) indica un tono lunge primo descendente e postea ascendente
4 (accento grave) indica un tono breve, acute e descendente (sillaba accentuate)

Existe etiam un tono neutre (pro alcun suffixos e particulas), sin symbolos. Multe syllabas ha quatro tonos, ma multe de illos ha sol un, duo o tres. Le intonation del syllaba pote radicalmente cambiar le significato.

Per exemplo:

ma1=mamma
ma2=cannabe
ma3=cavallo
ma4=reprochar

o

mao1=catto
mao2=10 centesimos
mao3=lancea
mao4=cappello

Le tonos comocunque es relative e non absolute e illos pote variar, secundo le sexo, etate, circumstantias, humor de qui parla, etc.

Pote esser que ideogrammas differente sia comocunque considerate in le mesme modo in pinyin. In tal caso, le varie formas es distinguite per un numeration progressive in apice a dextra del parola.

Per exemplo:

dui4=per (prep)
dui4¹=equipa sportive
dui4²=juste

Vide etiam[modificar | modificar fonte]