Ethica

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Pecietta

Ethica (del grec ηθική [επιστήμη], "le scientia morale"; e del latin ethicus, "moralitate") es un branca del philosophia que tracta del moralitate.

Il esse le ensemble de regulas moral que rege le conducta human, ma le idea del ethica esse plus profunde que le ideas de "bon" e "mal": le ethica cerca le regulas que crea un vita que satisface e vale vivir, plus que un vita que basta superviventia.

Brancas del ethica[modificar | modificar fonte]

Como un scientia social, le ethica habe plure brancas

Le ethica applicate esse un branca del ethica que essaya applicar le theoria ethic al situationes quotidian. Esse frequentemente usate pro crear regulas de conducta e leges, e le discipline del ethica applicate habe plure campos specialisate, como ethica de negotios o ethica biologic.

Le ethica descriptive esse un accostamento al ethica que evita perspectivas a priori in favor de observationes de selectiones real facite per agentes moral. Philosophoros de iste branca crede que cosas como arbitro, esthetica, e etiquetta esse cosas que implica regulas ethic universal per su existentia, e non que iste cosas crea le ethica per su usage.

Le ethica normative esse le studia de que face un action bon o mal. Le ethica normative cerca principios ethic universal con que on pote usar in resolver decisiones moral difficile.

Systemas ethic[modificar | modificar fonte]

Il habe plure systemas del ethica, de philosophoros de Grecia ancian usque a systemas moderne.

Epicureanismo (nominate per su creator, Epicurus) esse un systema que promove le cerca de placer in moderation. Epicureanismo opina que le excesso pote inhibir le placer, o aun damnificar: per exemplo, eder un alimento troppo usualmente pote causar que on non jam gaude su sapor; eder troppo de un alimento pote causar incommoditate e mal sanitate. In epicureanismo, le maxime mal esse pavor (le sentimento de un dolor que ancora non existe), specialmente le pavor del decesso.

Hedonismo opina que le ethica principal esse augmentar le placer e reducer le dolor. Il habe plure systemas hedonistic, de systemas que promove felicitate spiritual usque a systemas que promove indulgentia a desiros momentanee reguardo al dolor e expensa a alteres.

Stoicismo opina que le maxime bon esse serenitate: le maestria super su proprie desiros e emtiones da le maxime pace spiritual. In stoicismo, le homine ideal habe un distaccamento rational con que il pote vider le mundo como il esse realmente, sin preconceptiones e judicamentos non appoiate per le evidentia.

Vide etiam[modificar | modificar fonte]