Isotopos del samarium
Le samarium que occurre naturalmente (62Sm) es composite de cinque isotopos stabiles, 144Sm, 149Sm, 150Sm, 152Sm e 154Sm, e duo radioisotopos extrememente longeve, 147Sm (semivita: 1,066×1011 a) e 148Sm (6,3×1015 a), con 152Sm como le plus abundante (26,75% de abundantia natural). 146Sm (9,20×107 a) es tamben satis longeve, sed non es sufficientemente longeve pro haber supervivite in quantitates significative depost le formation del Systema Solar sur le Terra, ben que illo remane utile in le datation radiometric in le Systema Solar como un radionuclido extincte.[1] Illo es le nuclido le plus longeve que ancora non ha essite confirmate como primordial. Su instabilitate es debite al facto de haber 84 neutrones (duo plus que 82, lo que es un numero magic que corresponde a un configuration neutronic stabile), e assi illo pote emitter un particula alpha (que ha 2 neutrones) pro formar neodymio-142 con 82 neutrones.
A parte de istes, le radioisotopos le plus longeve es 151Sm, que ha un semivita de 94,6 annos,[2] e 145Sm, que ha un semivita de 340 dies. Tote le radioisotopos restante, que varia de 129Sm a 168Sm, ha semivitas de minus de duo dies, e le majoritate de istes ha semivitas de minus de 48 secundas. Le plus stabile del isomeros cognoscite es 141mSm (semivita de 22,6 minutas).
Le isotopos longeve, 146Sm, 147Sm e 148Sm, se desintegra per emission alpha in isotopos de neodymio. Isotopos instabile plus legere de samarium se desintegra principalmente per captura electronic in isotopos de promethio, dum le plus pesante se desintegra per disintegration beta in isotopos de europio. Un articulo de 2012[3] Patrono:Anchor que revisava le semivita estimate de 146Sm de 10,3(5)×107 a a 6,8(7)×107 a esseva retractate (debite a un error experimental) in 2023,[3][4] e le valor actual, plus accurate, esseva publicate posteriormente.
Le isotopo 147Sm es usate in le datation samarium-neodymium e, como mentionate, le 146Sm extincte pote tamben esser usate pro le datation.
151Sm es un producto de fission de vita medie e agisce como un veneno de neutrones in le cyclo de combustibile nuclear. Le producto de fission stabile 149Sm es tamben un veneno de neutrones.
Le samarium es le elemento le plus legere con un numero atomic par que non ha isotopos theoreticamente stabile (tote su isotopos pote desintegrar se energeticamente per le modos alpha, beta o beta duple); altere de tal elementos es illos con numeros atomic > 66 (dysprosio, que ha le nuclido theoreticamente stabile le plus pesante, 164Dy).
Referentias
- ↑ Samir Maji (2006). “Separation of samarium and neodymium: a prerequisite for getting signals from nuclear synthesis”. Analyst 131 (12): 1332–1334. doi:. PMID: 17124541. Bibcode: 2006Ana...131.1332M.
- ↑ “Half-life of 151Sm remeasured” (2009). Physical Review C 80 (6). doi:. Bibcode: 2009PhRvC..80f4305H.
- 1 2 “A Shorter 146Sm Half-Life Measured and Implications for 146Sm-142Nd Chronology in the Solar System” (in anglese) (30 de martio 2012). Science 335 (6076): 1614–1617. doi:. ISSN 0036-8075. PMID: 22461609. Bibcode: 2012Sci...335.1614K.Patrono:Retracted
- ↑ Patrono:Multiref