Paul Cézanne

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

Paul Cézanne, (Pronunciation in francese: [pɔl seˈzan]; 19 de januario 183922 de octobre 1906) esseva un pictor francese postimpressionista, considerate le patre del pictura moderne, cuje obras establiva le bases del transition desde le conception artistic del seculo XIX verso le mundo artistic del seculo XX, nove e radicalmente differente. Non obstante, durante que ille viveva, Cézanne esseva un pictor ignorate qui laborava in medio de un grande isolation. Ille diffideva re le criticos, habeva pauc amicos et, usque 1895, exponeva solo occasionalmente.

Su maniera sovente repetitive et exploratorie de brossar es assatis characteristic et clarmente recognoscibile. Ille usava cappas de color et brossatas parve que se accumulava pro formar campos complexe. 

Biographia[modificar | modificar fonte]

Paris[modificar | modificar fonte]

Ille se inscribeva in le Academia Suisse (Académia Suisse), un academia private in le qual ille travaliava con designos ab le natura, et in le qual il non habeva examines ni lectiones, toto isto pro preparar le test de admission a le École des Beaux-Arts. In le Museo del Louvre ille discoperiva le obra de Caravaggio et de Velásquez, lo que marcava profundemente su evolution artistic. Quando on rejectava su candidatura a le École des Beaux-Arts (schola de belle artes), ille retornava a Aix et acceptava un empleo in le banco de su patre. Non obstante, in 1862 ille decideva retornar a Paris pro consecrar se definitivemente a la pictura.

Cézanne se sentiva immediatemente attrahite per le elementos le plus radical del mundo artistic parisian. Ille admirava supertoto le pictor romantic Eugène Delacroix et, inter le artistas le plus juvene, Gustave Courbet et Édouard Manet, qui exponeva obras de stylo et themas choccante pro lor contemporanees. Le polemica inter le arte official et le nove pictores duceva al creation, in 1863, del Salon des Réfuses ubi se monstrava obras non acceptate per le jurato official del Salon de Paris. Le Salon official, por su parte, rejectava tote le obras que ille presentava desde 1864 usque 1869. In 1870 le Salon rejectava su Portrait de Achille Emperaire, proque on pensava que illo era inacceptabile non respectante le perspectiva ni le correction anatomic, judicante lo "in le limite de lo grottesc".

In 1875, ille appellava le attention del collector Victor Chocquet, cuje requestas le proportionava alcun de alleviation financiari. Ille passava le estate de 1876 in L'Estaque, lo que le dava le opportunitate pinger duo picturas marin.

Stylo[modificar | modificar fonte]

Cézanne tentava attinger un synthesis ideal del representation naturalistic, le expression corporal et le ordine pictoric. Assi como Zola con le realismo literarie, Cézanne manifestava un interesse progressive re le representation del vita contemporanee, pingente le mundo tal como illo se presentava ante su oculos, sin preoccupar se re idealisationes thematic o su affectation super le stylo. Ille luctava por disveloppar un observation authentic del mundo visibile per le methodo le plus exacte que ille poteva incontrar pro representar lo in pictura. Con iste scopo, ille ordinava structuralmente toto lo que ille videva sur formas simple e cappas de color. Su affirmation "io vole facer del impressionismo un cosa solide et perdurabile como le arte del museos"[1], sublinea su desiro unir le observation del natura con le sojorno del composition classic. Illo permane in evidentia equalmente con su pretension de "reviver a Poussin sur natura".

Il son multo characteristic et facilemente recognoscibile su brossatas, sovente repetitive, sensibile et exploratorie. Iste brossatas parve et cappas de color se conjugava pro formar campos complexe, exprimente al mesmo tempore le sensationes del oculo que observa et un abstraction del natura observate.

Cézanne se effortiava por comprender et reflecter le complexitate del perception visual human. Ille voleva offerer un vision authentic del realitate, et pro illo ille observava le objectos ab distincte punctos de vista, lo que le duceva a representar los ab perspectivas differente simultaneemente. Le obra de su maturitate monstra le disveloppamento de un stylo de pictura solidificate, quasi architectonic. Le intensitate de su colores, unite al apparente rigor del structura compositive, indica que, malgrado le frequente desperation del artista ipse, ille habeva synthetisate le elementos basic de representation et expressivitate del pictura de un modo multo personal. Ille esseva interessate re le simplification del formas que occurreva naturalmente a su essentia geometric:

Toto in le natura se modella secun le sphera, le cono, le cylindro. On debe apprender a pinger super le base de iste figuras simple; postea on potera facer toto lo que on vole. Cézanne, 1904.

Per exemplo, on pote conciper le trunco de un arbore como un cylindro, un capite human como un sphera. Alsi, le attention concentrate per le qual ille habeva registrate su observationes del natura dava como resultato un exploration profunde del vision binocular, que resulta ex duo perceptiones visual simultanee et legiermente differente, et illo nos proportiona un perception de profunditate et un cognoscimento complexe del relationes spatial. Nos vide duo punctos de vista simultaneemente; Cézanne empleava iste aspecto del perception visual in su pictura per grados differente. Le observation re iste facto, apud su desiro capturar le veritate de su proprie perception, sovente le duceva presentar le profilos del formas dum al mesmo tempore intentar monstrar le punctos de vista differente de tanto le oculo sinistre como le dextre.  

  1. Paul Cézanne, Cartas, editadas por John Rewald, 1984.