Isotopos del gadolinium

Le gadolinium (₆₄Gd) natural se compone de sex isotopos stabile, ¹⁵⁴Gd, ¹⁵⁵Gd, ¹⁵⁶Gd, ¹⁵⁷Gd, ¹⁵⁸Gd e ¹⁶⁰Gd, e un radioisotope de longe vita, ¹⁵²Gd, con ¹⁵⁸Gd como le plus abundante (24,84% de abundantia natural). Le predicite disintegration beta duple de ¹⁶⁰Gd non ha essite observate.

In total, 32 radioisotopos de gadolinium ha essite characterisate, del quales le tres plus stabile es emissores alpha: ¹⁵²Gd (natural) con un periodo de semidisintegration de 1,08×10¹⁴ annos, ¹⁵⁰Gd con un periodo de semidisintegration de 1,79×10⁶ annos, e ¹⁴⁸Gd (theoricamente non beta-stabile) con un periodo de semidisintegration de 86,9 annos. Tote le isotopos radioactive restante ha periodos de semidisintegration de minus de un anno, e le majoritate de istes ha periodos de semidisintegration de minus de duo minutas. Existe tamben 16 isomeros metastabile, del quales le plus stabile es ^143mGd (t_1/2 = 110 secundas), ^145mGd (t_1/2 = 85 secundas) e ^141mGd (t_1/2 = 24,5 secundas).

Le isotopos con massas atomic inferior a illo del isotope stabile plus abundante, ¹⁵⁸Gd, se disintegrate principalmente per captura electronic in isotopos de europium. Pro massas atomic superior, le modo de disintegration primari es le disintegration beta in isotopos de terbium.