Chimia organic
| Chimia organic |
|---|
| instantia de: branca del chimia[*], academic major[*], disciplina academic[*] |
| subclasse de: chimia |
| parte de: chimia |
|
|
| Commons: Organic chemistry |
Chimia organic es un subdisciplina intra le chimia que involve le studio scientific del structura, proprietates, e reactiones de compositos organic e materiales organic (i.e. materia in su varie formas que contine atomos de carbon).[1] Illo involve studiar le structura de materiales organic pro determinar le formula structural, analysar proprietates physic e chimic, e evaluar le reactivitate chimic pro comprender le comportamento de compositos organic. Le studio de reactiones organic include le synthese chimic de productos natural, drogas, e polymeros, e le studio de moleculas organic individual in le laboratorio e via studio theoretic (in silico).
Le gamma de substantias chimic studiate in chimia organic include hydrocarburos (compositos que contine solmente carbon e hydrogeno) assi como compositos basate super carbon, sed que contine anque altere elementos,[1][2] specialmente oxygeno, nitrogeno, sulfure, phosphoro (includite in multe substantias biochimic) e le halogenos. Chimia organometallic es le studio de compositos que contine ligamines carbon–metallo.[3]
Compositos organic forma le base de tote le vita terrestre e constitue le majoritate del substantias chimic cognoscite. Le patronos de ligamine del carbon, con su valentia de quatro—ligamines formal simple, duple, e triple, plus structuras con electrones delocalisate—face que le serie de compositos organic es structuralmente diverse, e lor gamma de applicationes es enorme. Illos forma le base de, o es constituentes de, multe productos commercial includente pharmaceuticos; petrochimicos e agrochimicos, e productos facite de illos includente lubricantes, solventes; plasticos; combustibiles e explosivos. Le studio del chimia organic se superpone con le chimia organometallic e le biochimia, sed anque con le chimia medicinal, le chimia de polymeros, e le scientia de materiales.[1]
Vide etiam
[modificar | modificar fonte]Referentias
- 1 2 3 Clayden, J.; Greeves, N. and Warren, S. (2012) Organic Chemistry. Oxford University Press. pp. 1–15. ISBN: 0-19-927029-5.
- ↑ Morrison, Robert T.; Boyd, Robert N. and Boyd, Robert K. (1992) Organic Chemistry, 6th ed., Benjamin Cummings. ISBN: 978-0136436690.
- ↑ Elschenbroich, C. (2006) Organometallics 3rd Ed., Wiley-VCH
