André Martinet
| André Martinet | |
|---|---|
| Sexo | mascule |
| Nascentia | 1908-04-12 (Saint-Alban-des-Villards) |
| Decesso | 1999-07-16 (Châtenay-Malabry) |
| Citatania | Francia |
| Educate in | Sorbonne, Humboldt-Universität zu Berlin[*] |
| Occupation | linguista, professor universitari[*] |
| Conjuge | Jeanne Martinet |
| Premios | Prix Volney[*], Prix Volney[*] |
| Lingua | francese, anglese |
| Signatura |
 |
| Identificatores | |
| ISNI | 0000000121450930 |
| VIAF | 100176718 |
André Martinet, nascite le 12 de april 1908 in Saint-Alban-des-Villards e morte le 16 de julio 1999 in Châtenay-Malabry, es un linguista francese, patre del analyse functionalista in le linguistica francese; a ille se debe le notiones de lexema e morphema.
Biographia
[modificar | modificar fonte]Juventute e studios
[modificar | modificar fonte]Ille entra in le classe de hypokhâgne sed renuncia a preparar le concurso del École normale supérieure proque le diversitate del inseniamentos (« in le preparation pro le ENS, on face de toto… ») le sembla distornar le del specialisation precoce que il cerca (le phonetica del anglese).
Studente de licentia de anglese al Sorbonne (1928), Joseph Vendryes propone a ille de traducer Langage (publicate in 1921) in anglese. Iste travalio le da le occasion de viagiar duo vices a Danmark pro facer releger su provas per le commanditario, Otto Jespersen, qui le presenta a Louis Hjelmslev, chef del Circulo linguistic de Copenhagen. Ille es recipite al aggregation de anglese (1930).
Ille seque le cursos de linguistica de Vendryes, sed istos se resuma principalmente a seminarios consacrate al diverse linguas indo-europee; il es super toto Fernand Mossé qui, dice ille, le initia al methodos de iste scientia ancora "sulfurose" in Francia. Le notion de «linguistica general» proponite per Ferdinand de Saussure es alora vage, e Mossé le recommenda de approfundar lo per le lectura del travalios del Circulo linguistic de Praga. André Martinet sustene in 1937 su duo theses de doctorato: Le gemination consonantic de origine expressive in le linguas germanic e Le phonologia del parola in danese.
Parcurso professional
[modificar | modificar fonte]De 1938 a 1946, ille es director de studios al École pratique des hautes études: ille ibi initia, con le appoio del Comitato international permanente del linguistas, un grande atlas phonologic del Francia, que ille finira in captivitate durante le Secunde Guerra Mundial, recolligente le tractos de pronunciation de su cameradas de detention in le Oflag ubi ille es prisionero.
Su candidatura al Sorbonne essente rejectionate, ille accepta le invitation de Roman Jakobson pro inseniar al Universitate Columbia e pro adjutar le a lansar un revista integremente consacrate al linguistica, Word. Martinet dirige deinde le International Auxiliary Language Association (IALA) in New York, de 1946 a 1948, ubi ille contribue al elaboration de Interlingua. Ille insenia al Universitate Columbia, ubi ille es nominate director del departimento de linguistica (1947-1955) e deveni director del revista Word.
In 1955, ille retrova su posto al École pratique des hautes études e occupa le cathedra de linguistica general al Sorbonne, deinde al Universitate Paris-Descartes. Ille es presidente del Societate Europee de Linguistica (1966-1999), funda le Societate de Linguistica Functional e le revista La Linguistique.
Influenciate per le schola de Praga, ille funda le approche functionalista del syntaxe (Lingua e Function, 1962). Ille es le autor de un vintiena de ovras importante in linguistica diachronic (Economia del cambios phonetic, 1955) e in linguistica general. Su ovra le plus cognoscite, Elementos de linguistica general (1960) esseva traducite in 17 linguas e ha influenciate tote un generation de linguistas in Francia e in le mundo. Ille es equalmente le autor de Syntaxe general (1985) e Function e dynamica del linguas (1989). Ille ha lassate un autobiographia intellectual: Memorias de un linguista, viver le linguas (1993).
André Martinet esseva le prime a relevar le duple articulation del linguage, que singularisa le linguage human (in opposition al linguages formal). On debe a ille le notiones de lexema e morphema.
Chronologia
[modificar | modificar fonte]- Professor de linguistica francese (1908—1999)
- Director del recercas linguistic del International Auxiliary Language Association, 1946-1948.
- Doctor al Universitate de Sorbonne in Paris.
Ligamine externe
[modificar | modificar fonte]- Le sito Interlingua 2001 ha un biographia de ille.