Academia de Platon

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Le schola de Athenas. Fresco de Raffaello, Vaticano

Le Academia esseva un jardin e un schola extra de Athenas dedicate al heroe Academos. Illo es plus famose como schola fundate de Platon circa 365 aEC. Iste schola es frequentemente mentionate in contrasto al schola create per Aristotele: le schola peripatetic Lyceo.

Philosophos famose consolida per participar in le Academia inter le quales: Arcesilao e Proclo.

Le imperator byzantin Justiniano claudeva le schola in 529. Su remanente membros cercava protection sub le leges del rege Sassanide Cosroes I. Alcun membros fundava sanctuario in le castello pagan de Harran e lor studentes contribueva al Renascentia arabic.

Pro le tradition de lucentia intellectual ligate con iste institution, multe gruppos eligeva usar le parola "Academia" pro nominar se, per exemplo: Academia de Esperanto, Académie française (Academia Francese) in Francia, Royal Academy (Academia Royal) in Regno Unite, United States Naval Academy (Academia Naval del Statos Unite), le Starfleet Academy (Academia del Flotta de Stellas) fictional, e le Academy of Motion Picture Arts and Sciences (Academia pro Artes e Scientias de Film).

Historia[modificar | modificar fonte]

Le Prime Academia[modificar | modificar fonte]

Le Academia esseva nominate le loco, que trovava se nord-west de Athenas, con un vetule sanctuario de dea Pallas Athena e dece-duo sacre arbores de oliva (le quales pretensemente deveniva de aquelle arbore que le dea dava a homines). In iste loco esseva altares de Zeus, Apollon e Musas, Hermes e Heracles, proxime un ex le tres grande salas de gymnastica (palestras) de Athenas, circumferite de belle parco con arbores umbrante, specialmente platanos. Iste amate loco de reposo de athenieses placeva tamben al philosopho Platon, qui in le anno 387 aEC comenciava ibi conferentiar super philosophia. Pro su schola philosophic ille edificava un sanctuario de Musas con un salon semicircular. Iste "loco de Musas" legalmente operava como communitate religiose, del culto de Musas, in consequentia illo esseva item decorate per statuas de Musas e Gratias, e depost per statua de Platon ipse, qui esseva adorate como fundator (ηρος κτιστες). Platon ipse usque su morte habitava e in fin esseva interrate in aquelle loco.

Como schola philosophic, le Academia esseva ben organisate. Preside lo un scholarch (σχολαρχος), eligite durante le vita del communitate de mombros, usualmente secundo un proposition del scholarch precedente. Ultra que ille il existeva varie altere functionarios, responsabile in modo special super sacrificios e rituales (per exemplo archonte/αρχων, "autoritate"/ιεροποιος, "adorante de Musas"/Μουσων επιμελητης). Le inseniamento esseva practicate non solmente per le scholarch ipse, ma tamben per altere membros convenibile del communitate, laborante como inseniatores e recercatores independente. Illos non solmente presentava e clarava doctrinas philosophic, ma tractava tamben per exemplo le astronomia, le mathematica, le historia e faceva recercas in scientias natural, como per exemplo Aristotele, qui durante longe annos esseva un membro del Academia e solmente venerabile fundava su proprie schola peripatetic.

Tal inseniamento generalmente scientista e universalista continuava durante tote le tempore de si-nominate Prime Academia. Con Speusippo, le scholarch sequente post Platon (in le annos 347 aEC-339 aEC) le philosophia concentrava a problemas metaphysic-gnoseologic, considerante le mathematica de Pythagoras, sub Xenocrates (339 aEC-314 aEC) comenciava le distribution de philosophia universalista a in le dialectica, le physica e le ethica. Un sequente scholarch Polemon (314 aEC-270 aEC), equalmente como Crates e Crantor, concentrava plus a problemas moral (theoria super manco de sentimentos "apathia" e le equilibrio mental "matriopathia"). Al membros del vetule Academia pertineva tamben scientistas de scientias natural, per exemplo Heraclide Pontic, qui appoiava le these, que le Terra rota secundo su axe, e Eudoxos de Cnido, qui poneva le longitude del anno a 365 ¼ dies.

Le Medie Academias[modificar | modificar fonte]

Sub le scholarch Arcesilao (†241 aEC), le orientation de skepticismo accompaniava al transition al secunde (Medie) Academia. Illo provava restar fidel e al dogmatismo de Platon e al dialectica de Socrates, illo totevia criticava problemas de gnoseologia, durante sublinear le general senso (ευλογον). Lacydes, Telecles, Evander e Hegesino sequeva le tradition de Arcesilao. Secundo skepticos, on pote profundemente recognoscer nihil, a causa que le sensos human son troppo debile pro aquello. Un rival del Academia in iste tempore deveniva le stoicismo de Diogenes, secundo qui, in observar un objecto, on pote comprender un causa e natura de su origine.

Carneades (*214 aEC-†129 aEC), vivente temporaneemente como ambassator in Roma e cognoscite pro su cosas oratori, promoveva le developpamento del conceptiones de Arcesilao a completamento e determinava scinder al tertie (Nove) Academia. In iste tempore le schola esseva ducite de sequentes de Karneada philosophia de Carneades: Carneades Juvene, Crates de Tarso e Clitomacho de Carthagine (*187 aEC-†110 aEC), qui in modo special promoveva le developpamento del ideas de Carneades. Ille esseva sequite per Philon de Larissa (†80 aEC), qui cercava un medie via inter rigorose skepticismo e dogmatismo. Con ille comencia le quarte Academia, le quinte esseva fundate per su successor Antiochos de Ascalon († 68 aEC), amico de Ciceron, qui trovava le solution in eclecticismo (on pote saper nihil con absolute certitude, un probabile debe sufficer), demonstrante le accordo de doctrinas academic, peripatetic e stoic. Le academicos practicava le eclecticismo tamben durante le prime seculos de Era Commun.

Le Nove Academia[modificar | modificar fonte]

Al ultime (nove) pertineva Ciceron, Varron e Antiochos. In seculos sequente il existeva philosophos, le quales nominava se academicos sin genuinmente pertiner al Academia. Illo initialmente refloreva del seculo 5, quando sub le scholarches Plutarch, Syriano e in modo special Proclo (*410-†485) le doctrina neoplatonic, elaborate in Roma per Plotino in le tertie seculo, compliva in Athenas su culmination, toccante tamben theologia e theosophia antique. Illo sequeva isto orientation sub Ammonio, Asclepiodoto, Damascio e Simplicio de Cilicia usque le anno 529, quando illo esseva dissolvite como le ultime grande centro de libere antique pensamento in Imperio Roman.