Abba

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

ABBA (s) [áb-ba]


Etymologia:

Ab le arameo ab·ba le vocativo o forma emphatic del vocabulo `av que significa "patre" o "oh, patre".
Thomas Schoen 1903, OCist.

Definition:

  1. Termino usate in oration a Deo e que significa "patre" in arameo.
  2. Nomine del gruppo de musica pop de Svedia appellate assi: 'ABBA' sovente con le prime 'B' in reverso.

Exegese:

Le parola aramee ab·ba es le forma emphatic o definite de `av, e litteralmente significa "oh, patre" o "le patre". esseva le nomine affectuose que usava le infantes al referer se a lor patres, e combina alco del intimitate del parola "papa" con le dignitate del parola "patre", Assi que es un expression informal e al vice respectuose. per lo tanto, plus ben que un titulo, illo esseva un forma affectuose de expresar se e un del prime parolas que un filio apprendeva a dicer.
Iste parola aramee appare tres vices in le scripturas, e sempre in su forma translitterate al greco, como tamben le translittera le majoritate del traductiones. In tote le casos veni seguida immediatemente de su traduction al greco ho pa·ter, cuje significato litteral es "le patre" o, usate como vocativo, "oh, patre". Sempre se emplea con referencia al patre celestial, Jehovah.
Marco registra que Jesus utilisava iste expression al orar a Jehovah Deo in le jardin de Getsemani poco ante de su morte, quando diceva: "Abba, patre, tote le cosas te son possibile; remove de me iste cuppa. non obstante, non lo que io vole, si non lo que tu vole". (Marco 14:36.) Il ha hic un fervente supplica dirigite per un filio a un patre amate, sequite immediatemente de un afirmation de obedencia inconditional.
Le altere duo vices que appare iste expression es in le Epistolas de Paulo, in Romanos 8:15 e Galatas 4:6. in ambe locos se usa con relation al christianos a qui se appella pro que sia filios de Deo ingenerate per spirito, e denota le intimitate de su relation con le patre. Mesmo que son "sclavos de Deo" e "comprate per precio", tamben son filios in le casa de un patre amorose, condition del que se les face plenmente consciente per medio del spirito sancto per su Senior Jesus. (Romanos 6:22; 1 Corinthios 7:23; Romanos 8:15; Galatas 4:6.)
Plus que un simple traduction al greco del vocablo aramee, Il ha qui vide in le juxtaposition del parolas 'Ab·ba' e "patre" le confidentia, intimitate e submission proprie de un infante, junto con un appreciation matur del relation filial e su responsabilitates. De iste textos pare disprender se que in le tempores apostolic le christianos usava le termino 'Ab·ba' in sus orationes a Deo.
In le prime seculos del Era Commun, le parola 'Ab·ba' veniva usar se como un titulo honorific applicate al rabinos judee, e in ille senso se usa in le Talmud Babylonic (Berakhot, cap. II, 16b). Ille qui actuava in qualitate de vicepresidente del Sanhedrin judee jam ostentava le titulo 'Av, o patre del Sanhedrin. Posteriormente tamben se assignava iste titulo al episcopos del ecclesias copte, ethiope e syriac, e de maniera plus particular, veniva esser le titulo del episcopo de Alexandria, titulo que lo convertiva in le "papa" de ille parte del ecclesia oriental. Le parolas in interlingua "abbate" e "abbatia" se deriva originalmente del expression aramee 'ab·ba'. Jeronimo, le traductor del Vulgata latin, objectava al uso que in su die se faceva del titulo "abbate" pro referer se al monachos catholic, allegante que violava le instructiones de Jesus registrate in Mattheo 23:9: "in plus, non appella vos patre de vos a nemo super le terra, proque un solo es vostre patre, le Celestial".