Pentateucho
Iste articulo require revision linguistic
Corrige le errores de grammatica, orthographia o stilo in le articulo. Postea, retira iste patrono.
Pentateucho [pen-ta-tèu-co] (ab le greco he pentateuchòs biblòs, le libro in cinque partes) es le titulo date al cinque libros attribuite dal tradition a Moses, al quales esseva alsi date le nomine de Torah como prime parte del canone del Vetule Testamento.
Le division del Torah in cinque libros non es originari. In omne caso, illo jam existeva al tempore del Septanta e le traductores dava un nomine a cata un libro: Genese (origine), Exodo (exita), Levitico (ab Levi), Numeros (pro le genealogias), e Deuteronomio (secunde lege).
Le Pentateucho es appellate, in le Nove Testamento "le Lege" (ho nòmos) e illo es assi distinguite del "Prophetas" (hoi prophétas).
Le cinque libros del Pentateucho es:
Codice sacerdotal [modificar]
Le Documento o Codice sacerdotal es le hypothisate fonte le plus recente del Pentateucho, insimul al Jahvista, al Elohista, e al Deuteronomista. Le designation "sacerdotal" es motivate per le interesse que le documento manifesta pro le institutiones cultural e ritual e pro le ordinamentos sacerdotal; tal ordinamentos sovente es motivate per passages de narration, transmittire in parve o grande collectiones (p. ex. Ex. 25:31: le institution del Tabernaculo).
Le Codice sacerdotal comencia con Gen. 1:1 e termina con Deut. 34:9; illo imbracia, parallelamente al Jahvista, le historia del origenes, le epocha patriarchal e le epocha mosaic usque al conquesta del Terra promittite.
Inter le characteristicas del Codice sacerdotal se comprehende su stylo stereotypate, le utilisation de genealogias e de numeros, le interesse pro le aspecto sacerdotal e cultual. Probabilmente le Codice sacerdotal originava se in ambientes sacerdotal del diaspora babylonic del 5e seculo a. C.
