Sculptura del Egypto antique

Le sculptura del Antique Egypto esseva practicate desde le periodo Predynastic, con admirabile perfection in statuaria e basso-relievos, conservante millares de objectos de ambe typos elaborate in ligno, ebor, bronzo (a vices dorate e con incrustationes de auro e argento), argilla cocite e, supra toto, in petra, que pro le statuas es sovente de grande duritate.

Le basso-relievos egyptie esseva usate pro inscriptiones hieroglyphic, representationes de deos e pharaones, scenas de vita domestic, labores agricultural, o scenas de ultra-tumba, e supra toto pro commemorar le victorias del pharaones. Ja in le obras prehistoric, comencia a apparer le characteristicas proprie del arte egyptie. Le basso-relievos forma bandas parallel, e le personages plus importante es representate con un grandor major.

Durante le epoca menphite, le statuaria se developpa in relation con le architectura funerari. Le statua duo del defuncto, que garantiva su supervivientia, debeva attinger un grande similaritate. Pro dar plus veracitate, illos esseva pincte e esmaltate in le oculos. Le caracteristicas variava secundo le rango: le pharaon, pro exemplo, adoptava un attitude ritual hieratic e solemne, durante que le statuas de personas particular, sovente in ligno o calcare picturate, esseva plus libere e realistic.

Le statuaria del Nove Imperio cresceva insimul con le architectura monumental, que initiava le construction de grande templos. Appariva le sphinges e le statua colossal de character frontal (appreciabile solo ex le fronte) e symmetric, que se pone ante le pylones. Un altere innovation esseva le statua-bloco, figuras in cuclillas, coperite per un manto, e tenente un divinitate o un objecto occultate.

Typologia e usabilitate

Le statua egyptie generalmente representa divinitates mythologic, pharaones, personages importante e, a vices, personas simple occupate in labores domestic, specialmente in camera sepulcral. Le dimensiones varia grandemente, desde le colossos del templos de Abu Simbel, que attinge quasi vinti metros, usque a minuscule figurillas de solmente alcun centimetros (generalmente in argilla cocite, barnisate o esmaltate).

Le relievos esseva polychromate con le technica del pictura a tempera, e hodie illos pote esser admirate in le museos del mundo.

In le tumbas egyptie del periodo theban, on trova sovente statuettas similar a momias, appellate ushebti, que representava servitores del defuncto. Statuas plus grande e de aspecto natural, etiam trovate in le tombas, esseva authentic retratos del defuncto, los quales, secundo le egyptios, serviva de supporto pro le Ka, un sorta de duble spiritual que on credeva superviveva al corpore.

Le credentias funerar e le representation del statuas

Le egyptios credeva que le spirito del defuncto essera perturbate e non poterea attinger le resurrection si su momia o su statua non remaneva intacte. Pro iste motivo, le statuas debeva esser fidel retratos, idealisate in le caso del pharaones, e esseva sempre facite le plus compacte possibile, pro impedir que partes del corpore se separava con le tempore.

Le camera sepulcral esseva plenate con statuettas, picturas e relievos, representante scenas de vita quotidian, utensiles, greges de animales, labores agricultural e industrial, alimentos, exercitos, etc., con le scopo de recrear le spirito del momia.

Le figuras de divinitates, trovate in sepulturas desde le Medio Imperio, esseva sovente inserite inter le bandages del momias, essente considerate como talisman protectores. Alcun statuettas de ebor representava divinitates o animales sacre, como le scarabaeo (Kepri), le ibis (Thot), e altere figurillas mythologic, sovente forate pro servir como collares o pendentiones.

Le statuas del pharaones esseva sempre erigite in position rigide, con le torso recte, le bracios adjunte al corpore, o supportate sur le coxas si esseva sedite. Quando se exprimite le action de marchar, quasi sempre es le ped sinistre que avanza prime.

Si le statua es in position sedite sur le solo (como in le caso del scribas), le gambas se cruca o se adjunge, e un papyro displicate esseva ponite sur illos.

In general, le egyptios esseva representate sin barba, durante que le extranieros esseva depictate con barba o con le aspecto e vestes traditional de lor pais de origine.