Controversia de Rind et al.

De Wikipedia, le encyclopedia libere
(Redirigite ab Reporto Rind)
Saltar al navigation Saltar al recerca
Controversia de Rind et al.
instantia de: academic journal article[*]


Le Reporto Rind es un studio scientific publicate in 1998 in le Psychological Bulletin del Association American de Psychiatria per le psychologos Bruce Rind, Philip Tromovitch e Robert Bauserman, con le titulo in anglese A meta-analytic examination of assumed properties of childsexual abuse using college samples [Metanalyse del consequentias del abuso sexual infantil, a partir de casos non clinic]. Le scopo del recerca esseva establir, considerante le credentias basic del societate super le supponite consequentias negative del activitate sexual super le infantes, si le monstras analysate per le autores habeva essite realmente damnate per iste experientia. Le resultatos indica que circa 70% del monstras investigate considera que lor experientias sexual con adultos durante le infantia o adolescentia esseva positive o non habeva consequentias.[1]

Le studio esseva scopo de un grande polemica in Statos Unite a partir del criticas de alicun conservatores social e fundamentalistas religiose, e anque de alicun psychiatros e psychotherapeutas. Le Congresso del Statos Unite manifestava su preoccupation concernente consequentias que poterea haber le publication del resultatos del studio sur le paradigmas official concernente le pedophilia e le 12 de julio 1999 illo lo denunciava e condemnava in maniera quasi unanime.[2] Le condemnation de un studio scientific de parte del congresso esseva in ille momento un facto sin precedentes.[3]

Studios e conclusiones[modificar | modificar fonte]

In 1997, le professor de psychologia Bruce Rind, del Universitate de Temple, e le studente de doctorato Philip Tromovitch, del Universitate de Pennsylvania, publicava in The Journal of Sex Research un revision bibliographic de septe studios concernente le problemas de adaptation del victimas de abuso sexual infantil (ASI).

Studio[modificar | modificar fonte]

Le studio parti del affirmationes emittite per le medias e le litteratura specialisate que tote le relationes sexual son traumatisante pro le minores e que le abuso sexual causa un dommage psychologic grave, durabile e generalisate in pueros e pueras de maniera equivalente. Le scopo official del analyse realisate per Rind, Tromovich e Bauserman es verificar si le maniera como son vivite iste experientias se corresponde con tal affirmationes.

Terminologia[modificar | modificar fonte]

Le autores del studio considera inadequate le utilisation del expression "abuso sexual infantil" utilisate in le obras de psychologia pro definir tote le interactiones sexual que pote haber loco inter infantes o adolescentes e personas de etate significativemente plus grande, pois que, secundo illes explica, qualcunque de iste relationes, malgrado non esser legal o acceptate socialmente, poterea esser consensual e ergo non abusive. Nonobstante, illes justifica le utilisation del expression "abuso sexual infantil" (ASI) in su studio proque illo es le mesme que utilisava previemente le autores del travalios revisate.[4]

Methodologia[modificar | modificar fonte]

Le studio de Rind, Tromovitch e Bauserman effectua un approximation e un consolidation metanalytic del resultados de 59 inquestas independante realisate inter 1975 e 1995 in universitates statunitense, le quales presenta de un parte resultatos de referentia concernente le studentes qui non ha essite objecto de ASI e del altere resultatos concernente le studentes qui si ha essite objecto de ASI.

Le metanalyse se basa super le consolidation de tres ensembles: le differentias de equilibrio del studentes secundo si illes ha essite o non objecto de ASI, assi como in function de lor situation familiar, e le differentias de situation familiar inter le studentes objecto o non de ASI. Le scopo del tertie ensemble es determinar si le differentias in le equilibrio psychologic del studentes objecto de ASI pote esser confundite con illos debite a lor situation familiar e dunque si le relation inter le equilibrio e le ASI es fundate o non.

Un del difficultates trovate per le autores es que le 59 studios comparate non utilisa le mesme definition del termino abuso sexual ni del termino infante, fixante le etate limite del infantia inter 16 e 18 annos in 75 % del studios e 14 annos in 25 %. De altere parte, 70 % del studios considera le differentia de etate inter infante/adolescente e le adulte, ma non considera le consentimento del companion sexual le plus juvene.

Altere difficultate es que alcun studios utilisate comporta un decomposition in categorias de illo qui es considerate como abuso sexual, ma le categorias differe de un studio al altere (per exemplo exhibitionismo, caressas, toccos, masturbation, fellation, tentativa de copulation, e penetration). Rind, Tromovitch e Bauserman ha establite dunque un baremo de gravitate pro cata categoria. Iste baremo considera tamben le proximitate del relation inter le personas (parentes biologic, membros del familia o non), del frequentia del ASI e del utilisation o non del fortia o de menacias.

Resultatos[modificar | modificar fonte]

Secundo le resultatos del studio, 51% del casos de ASI in pueros e 39% del casos in pueras haberea consistite in caressas; 46% del subjectos de ASI lo haberea essite plure vices e 23% del casos de ASI in pueros ante 41% del casos de ASI in pueras se haberea realisate sub coercition. 14 % del pueros e 27 % del pueras del universitates haberea vivite al minus un vice un experientia classate como "abuso sexual" per un o plure del 59 studios comparate. Il existirea un correlation de minus de 1 % inter le disorientation (signos clinic de traumatismo) e le facto de haber essite objecto de ASI, e un correlation nove vices plus elevate inter le situation familiar e le disorientation. Le traumatismo referite non serea generaliste e durabile e illo non serea experimentate del mesme maniera per le pueras que per le garsones. Un factor de correlation tanto basse se explicarea pro le facto que in le studios comparabiles effectuate in ambientes clinic il existe un forte proportion de casos de incesto, durante que istos non represententa plus que 16 % del casos de ASI inventariate durante inquestas in le universitates.[5].

Le studio contine tamben un statistica in function del characteristicas del ASI -duration, frequentia, presentia de coercition e penetration. Le resultato de iste statistica es un prevalentia elevate (12 %) de signos clinic in le casos ubi habeva coercition, un prevalentia de circa 2 % in le casos de incesto e un prevalentia inferior a 1 % pro le altere casos. 10 % del casos de ASI experimentate per le pueras e 27 % del casos experimentate per le garsones haberea essite referite per le subjectos como un experientia positive. 70 % del casos de ASI experimentate per le pueras e 33 % del casos de ASI experimentate per le garsones haberea essite referite como un experientia negative. Le traumatismo a longe termino es pauc frequente, essente referite le traumatismo attribuite al ASI como passager in le majoritate del casos. Un factor de correlation tanto basse inter le desorientation e le facto de haber essite objecto de ASI non sustene le facto que plus de 50 % del pueras considera tal experientia como negative.

Controversia[modificar | modificar fonte]

Le studio esseva scopo de un grande polemica in Statos Unite, le qual comenciava con le criticas de alicun conservatores social e fundamentalistas religiose, e anque de alicun psychiatras e psychotherapeutas. Le prime reaction public significative esseva su origine in le Association National de Recerca e Therapia del Homosexualitate, un organisation consacracte a defender que le homosexualitate es un infermitate mental que on pote curar con psychotherapia. Posteriormente, le presentatora conservator de television Laura Schlessenger attacava le studio in su programma The Dr. Laura show,[6] dante loco a un campania mediatic que se extendeva al circulos politic.

Le Congresso del Statos Unite manifestava su preoccupation concernente le consequentias que poterea haber le publication del resultatos del studio sur le paradigmas official concernente le pedophilia e le 12 de julio 1999 illo lo denunciava e condemnava in maniera quasi unanime, per 355 votos a favor, nulle in contra e 13 abstentiones.[2] Le condemnation de un studio scientific de parte del congresso esseva in ille momento un facto sin precedentes.[3]

Pressionate proque illo se justificarea, le Association American de Psychiatria submetteva le metanalyse a un nove rondo de revision per pares e a un studio statistic professional, que portava al conclusion que le methodologia del studo esseva correcte.[7] Totevia, on continuava a publicar communicatos de pressa e refutationes que appunctava superficialmente a diverse rationes secundo le quales le studio deberea esser refusate.[8] Le autor, inter alteres, contestava iste refutationes. A causa del pression externe derivate de iste investigation, le doctor Rind declarava que ille non poteva continuar con su investigationes pendente super iste thema e que ille cercarea altere objectos de recerca.

In 2001 on publicava un serie de articulos que poneva in dubita le resultatos del studio,[9] signalava supponite errores in le methodologia utilisate e le generalisationes proponite e affirmava que le resultatos del studio esseva scientificamente invalides.[10][11] Le criticas esseva publicate in 2001 in le libro Misinformation concerning child sexual abuse and adult survivors [Disinformation super le abuso sexual infantil e le adultos qui ha supervivite].[12]

Le studio ha essite citate sovente como referentia per le movimento activista pedophile[13] e per alicun advocatos pro defender lor clientes in judicios super casos de supponite abusos sexual.[14]

Referentias[modificar | modificar fonte]

  1. Archivos relacionate con le methanalyse de Rind et al., in le sito del IPCE.
  2. 2,0 2,1 Whereas no segment of our society is more critical to the future of human survival than our children (1999). 106th Congress, Resolution 107, Congresso del Statos Unite. (in anglese)
  3. 3,0 3,1 Rind, Bruce. 163-193 Advances in social & organizational psychology: a tribute to Ralph Rosnow. In: "Meta Analysis, Moral Panic, Congressional Condemnation, and Science: A Personal Journey", p. 163-193. New York: Taylor & Francis/Psychology Press, 2006. ISBN 0-8058-5590-4. (in anglese)
  4. Introduction. A meta-analytic examination of assumed properties of childsexual abuse using college samples. IPCE. (in anglese)
  5. Error de citation: Etiquetta <ref> invalide; nulle texto esseva fornite pro le refs nominate study
  6. Schlessenger, L. The Dr. Laura show. (23-3-1999)
  7. Fowler, Raymond D. RE: APA statements. Child Maltreatment Researchers (Mailing List). (in anglese)
  8. Ulrich, Heather M.; Randolph, Mickey; Acheson, Shawn. "Child Sexual Abuse: A Replication of the Meta-analytic Examination of Child Sexual Abuse by Rind, Tromovitch, and Bauserman (1998)". The Scientific Review of Mental Health Practice: objective investigations of controversial and unorthodox claims in clinical psychology, psychiatry and social work (SRMHP), Vol. IV, nro 2. ISSN 1538-4985. (in anglese)
  9. Dallam, SJ (2001). "Science or Propaganda? An Examination of Rind, Tromovitch and Bauserman". Journal of Child Sexual Abuse 9 (3/4): 109–134. Haworth Press. doi:10.1300/J070v09n03_06. 
  10. Tice, PP; Whittenburg JA, Baker G, Lemmey DE. (2000). "The real controversy about child sexual abuse research: Contradictory findings and critical issues not addressed by Rind, Tromovitch, and Bauserman in their 1998 outcomes meta-analysis". Journal of Child Sexual Abuse 9 (3–4): 157–82. Haworth Press. doi:10.1300/J070v09n03_08. PMID 17521995. 
  11. Whittenburg, JA; Tice PP; Baker G; Lemmey DE (2000). "A critical appraisal of the 1998 meta-analytic review of child sexual abuse outcomes reported by Rind, Tromovitch, and Bauserman". Journal of Child Sexual Abuse 9 (3–4): 135–55. Haworth Press. doi:10.1300/J070v09n03_07. PMID 17521994. 
  12. Whitfield, CL; Silberg JL; Fink PJ (2001). Misinformation concerning child sexual abuse and adult survivors. Routledge. ISBN 0789019019. 
  13. The Good News About Man/Boy Love. IPCE. (in anglese)
  14. Spiegel, J.. Sexual Abuse of Males: The Sam Model of Theory and Practice. Routledge, 2003. ISBN 1-56032-403-1. (in anglese)

Vide etiam[modificar | modificar fonte]

Ligamines externe[modificar | modificar fonte]

  • Rind, Bruce ; Tromovitch, Phillip ; Bauserman, Robert. A Meta-Analytic Examination of Assumed Properties of Child Sexual Abuse Using College Samples. Psychological Bulletin, Contato de Arlington, Association American de Psychologia, Vol. CXXIV, nro 1 (julio 1998), pp. 22-53. Texto complete (in anglese). Ligamine DOI.