Saltar al contento

Nos

Non revidite
De Wikipedia, le encyclopedia libere
Nos
instantia de: obra litterari[*]


data de creation: 1920

Nos (Russian: Мы, romanized: My) es un romance dystopic per le scriptor russe Yevgeny Zamyatin (sovente anglicisate como Eugene Zamiatin) que esseva scripte in 1920–1921.[1] Illo esseva publicate pro le prime vice como un traduction anglese per Gregory Zilboorg in 1924 per E. P. Dutton in New York. Le texto original russe esseva publicate pro le prime vice in 1952; le romance non esseva publicate in le Russia sovietic usque 1988. Le romance describe un mundo de harmonia e conformitate intra un unite stato totalitari, contra le qual le protagonista, D-503 (Russian: Д-503), se rebella.

Le libro es considerate un chef-d'ovre litterari assi como un del plus grande e influente operas del seculo 20. Illo influentiava le emergentia del dystopia como un genere litterari. George Orwell diceva que Brave New World (1931) de Aldous Huxley debe esser partialmente derivate de Nos,[2] ben que Huxley negava isto. Le proprie Nineteen Eighty-Four (1949) e Animal Farm de Orwell esseva anque inspirate per Nos, como lo es multe altere romances dystopic contemporanee.[3]

Scenario

[modificar | modificar fonte]

Nos es situate in le futuro distante. D-503, un ingeniero de astronaves, vive in le Stato Unic,[4] un nation urban construite quasi integremente de vitro (presumibilemente pro assister con le vigilantia de massa). Le structura del stato es simile a un Panopticon, e le vita es basate super le principios de gestion scientific de Frederick Winslow Taylor. Le societate es dirigite centralmente per un potentia cognoscite como le Benefactor, e es regulate secundo un horario stricte—le personas marcha in passo le unes con le alteres e es uniformate. Il non ha alcun modo de referer se al personas excepte per lor designationes date (nominate 'numeros' in le romance.) Le societate in le qual Nos es situate usa logica mathematic e ration pro su programmation e como justification pro su actiones.[5][6] Le comportamento del individuo es basate super le logica per medio de formulas e equationes delineate per le Stato Unic.[7]

Temas major

[modificar | modificar fonte]

Societate dystopian

[modificar | modificar fonte]

Le societate dystopian depicte in Nos es presidite per le Benefactor e es circumdate per un gigante Muro Verde pro separar le citatanos del natura primitive non domate.[8] Tote le citatanos es cognoscite como "numeros".[9] Cata hora in le vita de un persona es dirigite per le "Tabula de Horas". Le action de Nos occurre in alcun tempore post le Guerra de Duo Cento Annos, que ha eliminate tote salvo "0,2 [20%] del population del terra".[10] Le guerra esseva super un substantia rar solmente mentionate in le libro per medio de un metaphora; le substantia esseva appellate "pan" proque le "christianos gladiaba super illo" — como le christianos occidite pro sport in le joci de gladiatores roman como un forma de devertimento, "pan e circos", suggerente un guerra que esseva intendite pro distraher le population de un usurpation de poter per le governamento. Le guerra finiva solmente post le uso de armas de destruction massive, de modo que le Stato Unic es circumdate per un paisage post-apocalyptic.

Allusiones e referentias

[modificar | modificar fonte]
Le St. Alexander Nevsky, que esseva renominate Lenin post le Revolution Russe

Multe del nomines e numeros in Nos es allusiones al experientias de Zamyatin o al cultura e litteratura. "Auditorium 112" refere al cellula numero 112, ubi Zamyatin esseva imprisionate duo vices, e le nomine de S-4711 es un referentia al numero de Aqua de Colonia 4711.[11][12] Zamyatin, qui laborava como architecto naval, refere al specificationes del quebra-glacie St. Alexander Nevsky.[13]

Le numeros [.. .] del personages principal in NOS es prendite directemente del specificationes del quebra-glacie favorite de Zamyatin, le Saint Alexander Nevsky, numero de chantier A/W 905, tonnage ronde 3300, ubi O–90 e I-330 divide appropriatemente le infortunate D-503 [.. .] Yu-10 poterea facilemente derivar del numeros de chantier de Swan Hunter de non minus de tres del quebra-glacies major de Zamyatin – 1012, 1020, 1021 [.. .]. R-13 pote esser trovate hic tamben, assi como in le numero de chantier de Sviatogor A/W 904.[14][15]

Multe comparationes al Biblia existe in Nos. Il ha similitudes inter le Genese Capitulos 1–4 e Nos, ubi le Stato Unic es considerate le Paradyso, D-503 es Adam e I-330 es Eva. Le serpente in iste obra es S-4711, qui es describite como habente un forma curvate e tortuose, con un "corpore de duple curvatura"; ille es un agente duple. Referentias a Mephistopheles (in le Mephi) es vidite como allusiones a Satan e su rebellion contra le Cielo in le Biblia (Ezechiel 28:11–19; Isaias 14:12–15).[16][17][18] Le romance pote esser considerate un critica del religion organisate date iste interpretation.[19] Zamyatin, influentiate per Memorias del subsolo e Le fratres Karamazov de Fyodor Dostoyevsky, faceva del romance un critica del excessos de un societate militantemente atheista.[19][20] Le romance monstrava un deute al dystopia de H. G. Wells Quando le dormiente se evelia (1899).[21]

Le romance usa conceptos mathematic symbolicmente. Le astronave de que D-503 supervisa le construction es appellate le Integral, que ille espera "integrara le grandiose equation cosmic". D-503 mentiona tamben que ille es profundemente disturbate per le concepto del radice quadrate de −1—que es le base pro le numeros imaginari, post que le imagination ha essite deprecate per le Stato Unic. Le puncto de Zamyatin, probabilemente in vista del governamento sovietic de plus in plus dogmatic de ille tempore, semblarea esser que il es impossibile eliminar tote le rebelles contra un systema. Zamyatin dice isto mesmo via I-330: "Il non ha un revolution final. Le revolutiones es infinite".[22]

Significantia litterari e influentias

[modificar | modificar fonte]

Insimul con Le Talon de Ferro de Jack London, Nos es generalmente considerate como le gran-patre del genere de dystopia futuristic satiric. Illo duce le societate industrial moderne a un conclusion extreme, depingente un stato que crede que le libere arbitrio es le causa del infelicitate, e que le vitas del citatanos debe esser controlate con precision mathematic basate sur le systema de efficientia industrial create per Frederick Winslow Taylor. Le tentativa sovietic de implementar le taylorismo, ducite per Aleksei Gastev, pote haber influentiate immediatemente le depiction de Zamyatin del Stato Unic.[23] In Russia, un societate totalitari dystopian ante Zamyatin esseva describite per Mikhail Saltykov in su romance satiric Le Historia de un Citate. In plus, le idea de Saltykov de "Utopia del linea recte" continua in Nos: "Pro distender le curva salvage, pro rectificar lo a un tangente — a un linea recte!"[24]

Christopher Collins in Evgenij Zamjatin: An Interpretive Study trova le multe aspectos litterari intrigante de Nos plus interessante e relevante hodie que le aspectos politic:

  1. Un examine de mytho e symbolo revela que le obra pote esser melior comprendite como un drama interne de un homine moderne in conflicto plus tosto que como un representation de realitate externe in un utopia fallite. Le citate es disponite como un mandala, populate con archetypos e subjecte a un conflicto archetypal. On se demanda si Zamyatin esseva familiar con le theorias de su contemporaneo C. G. Jung o si se tracta hic de un caso del zeitgeist europee commun.
  2. Multe del paisage urban e ideas exprimite in le mundo de Nos es prendite quasi directemente del operas de H. G. Wells, un popular apostolo de utopia socialista scientific cuje operas Zamyatin habeva redigite in russo.
  3. In le uso de color e altere imagerie, Zamyatin monstra que ille esseva influentiate per Kandinsky e altere pictores expressionista europee.

Le pauc cognite romance dystopian russe Amor in le nebula del futuro, publicate in 1924 per Andrei Marsov, ha anque essite comparate con Nos.[25]

George Orwell pretendeva que Un Felice Mundo Nove (1932) de Aldous Huxley debe esser in parte derivate de Nos.[26] Tamen, in un littera a Christopher Collins in 1962, Huxley dice que ille scribeva Un Felice Mundo Nove como un reaction al utopias de H. G. Wells multo ante que ille habeva audite de Nos.[27]

Kurt Vonnegut diceva que in scriber Player Piano (1952), ille "alegremente plagiava le trama de Un Felice Mundo Nove, cuje trama habeva essite alegremente plagiate del Nos de Yevgeny Zamyatin".[28] Anthem (1938) de Ayn Rand ha multe similitudes significante con Nos (detallate hic), ben que illo es stylisticamente e thematicamente differente.[29] Le romance de Vladimir Nabokov Invitation a un decapitation pote suggerer un societate dystopian con alcun similitudes a illo de Zamyatin; Nabokov legeva Nos durante que ille scribeva Invitation a un decapitation.[30]

Orwell comenciava Mille Novem Cento Octoginta-Quatro (1949) circa octo menses post que ille legeva Nos in un traduction francese e scribeva un critica de illo.[31] Orwell es reportate como "dicente que ille lo prendeva como le modello pro su proxime romance".[32] Brown scribe que pro Orwell e certe alteres, Nos "pare haber essite le experientia litterari crucial".[33] Shane declara que "le influentia de Zamyatin sur Orwell es ultra disputa".[34] Robert Russell, in un panorama del critica de Nos, conclude que 1984 comparti tante characteristicas con Nos que il non pote haber dubita sur su debita general a illo; sed que il ha un minoritate de criticos qui considera le similitudes inter Nos e Mille Novem Cento Octoginta-Quatro como "integramente superficial". In plus, Russell trova que "le romance de Orwell es e plus desolate e plus topical que illo de Zamyatin, mancante integramente de ille humor ironic que pervade le obra russe".[27]

In The Right Stuff (1979), Tom Wolfe describe Nos como un "meraviliosemente morose romance del futuro" que presenta un "astronave omnipotente" appellate le Integral cuje "designator es cognite solmente como 'D-503, Constructor del Integral'". Wolfe continua usante le Integral como un metaphora pro le vehiculo de lanceamento sovietic, le programma spatial sovietic, o le Union Sovietic.[35]

Jerome K. Jerome ha essite citate como un influentia sur le romance de Zamyatin.[36] Le novella de Jerome The New Utopia (1891)[37] describe un citate futuristic regimentate, de facto un mundo, de egalitarismo terrifiante, ubi homines e feminas es a pena distinguibile in lor uniformes gris (le "unifs" de Zamyatin) e omnes ha capillos nigre curte, natural o tincte. Nemo ha un nomine: le feminas porta numeros par sur lor tunicas, e le homines porta numeros impare, exactemente como in Nos. Le egalitate es portate a tal extremos que personas con physicos ben disveloppate risca haber membros amputate. In Zamyatin, similarmante, le equalisation de nasos es seriemente proponite. Jerome face que quicunque con un imagination troppo active sia subjecte a un operation de nivellamento — alcosa de importantia central in Nos. Il ha un depiction commun per e Jerome e Zamyatin que le amor individual e, per extension, familial es un fortia disruptive e humanisante. Le operas de Jerome esseva traducite in Russia tres vices ante 1917.[require referentia]

In 1998, le prime traduction anglese de Dies Maledicte, un diario tenite in secreto in 1918-20 per le autor russe anticommunista Ivan Bunin durante le Guerra Civil Russe in Moscova e Odessa, esseva publicate in Chicago. In un prefacio, le traductor anglese del diario, Thomas Gaiton Marullo, describeva Dies Maledicte como un exemplo rar de non-fiction dystopian e signalava multiple parallelos inter le diario secrete tenite per Bunin e le diario tenite per D-503.[38]

Adaptationes

[modificar | modificar fonte]

Filmes

[modificar | modificar fonte]

Le rete de television german ZDF adaptava le romance pro un film de television in 1982, sub le titulo german Wir (anglese: We).[39]

Nos es multo referentiate in le film de fiction scientific de 2023 1984.

Le romance ha etiam essite adaptate per Alain Bourret, un director francese, in un curte-metrage appellate The Glass Fortress (2016).[40] The Glass Fortress es un film experimental que emplea un technica cognoscite como film de imagines static, e es filmate in nigre e blanc, lo que adjuta a supportar le atmosphera teter del societate dystopic del historia.[41] Le film es technicamente simile a La Jetée (1962), dirigite per Chris Marker, e se refere in parte a THX 1138 (1971), per George Lucas, in le "apparentia religiose del Benfactor".[42] Secundo le critica de cinema Isabelle Arnaud, The Glass Fortress ha un atmosphera special que sublinea un historia de amor frustrate que essera recordate per longe tempore.[43]

Un adaptation cinematographic russe, dirigite per Hamlet Dulyan e con Egor Koreshkov como protagonista, initialmente planificate pro su lanceamento in 2021,[44] ancora debe esser lantiate.

Radio

[modificar | modificar fonte]

Un adaptation in duo partes per Sean O'Brien e dirigite per Jim Poyser esseva diffundite le 18 e 25 de april 2004 in Classic Serial de BBC Radio 4.[45] Le elenco includeva Anton Lesser como D-503, Joanna Riding como I-330, Julia Routhwaite como O-90, Brigit Forsyth como U, Patrick Bridgeman como S e Don Warrington como R-13.

Theatro

[modificar | modificar fonte]

Le compania de Montreal Théâtre Deuxième Réalité produceva un adaptation del romance in 1996, adaptate e dirigite per Alexandre Marine, sub le titulo Nous Autres.[46]

Musica

[modificar | modificar fonte]

Le album conceptual de 2016 de SubRosa, For this We Fought the Battle of Ages, prende inspiration lyric e thematic del romance.[47]

In 2022, le banda canadian de indie rock Arcade Fire lanceava We, un album cuje titulo esseva inspirate per le romance.[48]

Hereditage

[modificar | modificar fonte]

Nos inspirava directemente:

Referentias

  1. ↑ Brown, p. xi, citante Shane, da 1921. Russell, p. 3, data le prime skeleto a 1919.
  2. ↑ “Review of WE by E. I. Zamyatin” (4 de januario 1946). Tribune.
  3. 1 2 Bowker, Gordon (2003). Inside George Orwell: A Biography. Palgrave Macmillan, 340. ISBN: 978-0-312-23841-4.
  4. ↑ Le traductiones de Ginsburg e Randall usa le phrase "Stato Unic". Guerney usa "Le Stato Unic"—cata parola es majuscule. Brown usa le parola unic "StatoUnic", le qual ille appella "fede" (p. xxv). Zilboorg usa "Stato Unite". Tote istos es traductiones del phrase Yedinoye Gosudarstvo (russe: Единое Государство).
  5. ↑ George Orwell per Harold Bloom pg 54 Editor: Chelsea House Pub ISBN: 978-0791094280
  6. ↑ Zamyatin's We: A Collection of Critical Essays per Gary Kern pgs 124, 150 Editor: Ardis ISBN: 978-0882338040
  7. ↑ The Literary Underground: Writers and the Totalitarian Experience, 1900–1950 pgs 89–91 Per John Hoyles Palgrave Macmillan; Prime edition (15 de junio 1991) ISBN: 978-0-312-06183-8
  8. ↑ Traduction de Ginsburg. Iste termino es anque traducite como "Ben-Factor".[require referentia] Benefactor traduce Blagodetel (russe: Благодетель).
  9. ↑ Traduction de Ginsburg. Numeros traduce nomera (russe: номера). Isto es traducite per Natasha Randall como "cyphras" in le edition de 2006 publicate per The Modern Library, New York.
  10. ↑ Quinte Entrata (traduction de Ginsburg, p. 21).
  11. ↑ Randall, p. xvii.
  12. ↑ Ermolaev.
  13. ↑ Shane, p 12.
  14. ↑ Myers.
  15. ↑ "Tote iste quebra-glacies esseva construite in Anglaterra, in Newcastle e chantiers vicin; il ha tracias de mi travalio in cata un de illos, specialmente le Alexander Nevsky—ora le Lenin; io faceva le designo preliminar, e post illo necun del designos del vascello arrivava in le officina sin haber essite verificate e signate:
    'Inspector chef del construction de quebra-glacies russe' E. Zamiatin." [Le signatura es scripte in anglese.] (Zamyatin ([1962]))
  16. ↑ Ezekiel 28:11 - 28:19.
  17. ↑ Isaiah 14:12 - 14:15.
  18. ↑ Russell, Jeffrey Burton. Mephistopheles: The devil in the modern world. Cornell University Press, 1990.
  19. 1 2 Gregg.
  20. ↑ Constantin V. Ponomareff (2006). The Curve of the Sacred: An Exploration of Human Spirituality. Editions Rodopi BV. ISBN: 978-90-420-2031-3.
  21. ↑ (13 de augusto 2017) Historical Dictionary of Utopianism. Rowman & Littlefield, 429.
  22. ↑ Ginsburg, Introduction, p. v. Le trentesime entrata ha un passage simile.
  23. ↑ Alexei Gastev and the Soviet Controversy over Taylorism, 1918-24. Soviet Studies, vol. XXIX, no. 3, July 1977, pp. 373-94.
  24. ↑ Peter Petro. Beyond History: a Study of Saltykov's The History of a Town. 1972
  25. ↑ Марсов, Андрей. Academic.ru.
  26. ↑ Orwell (1946).
  27. 1 2 Russell, p. 13.
  28. 1 2 Redaction (1973). "Kurt Vonnegut, Jr. Playboy Interview". Playboy Magazine (Archivate 2011-06-07 al Wayback Machine)
  29. ↑ Gimpelevich, Zina (1997). “'We and 'I' in Zamyatin's We and Rand's Anthem”. Germano-Slavica 10 (1): 13–23.
  30. ↑ M. Keith Booker, The Post-utopian Imagination: American Culture in the Long 1950s. Greenwood Publishing Group, 2002 ISBN: 0313321655, p. 50.
  31. ↑ Orwell (1946). Russell, p. 13.
  32. ↑ Bowker (p. 340) paraphrasante Rayner Heppenstall.
    Bowker, Gordon (2003). Inside George Orwell: A Biography. Palgrave Macmillan. ISBN: 978-0-312-23841-4.
  33. ↑ Brown trans., Introduction, p. xvi.
  34. ↑ Shane, p. 140.
  35. ↑ Wolfe, Tom (2001). The Right Stuff. Bantam. ISBN: 978-0-553-38135-1. "D-503": p. 55, 236. "it looked hopeless to try to catch up with the mighty Integral in anything that involved flights in earth orbit.": p. 215. Wolfe usa le Integral in plure altere passos.
  36. ↑ Stenbock-Fermor.
  37. ↑ The New Utopia. Publicate in Diary of a Pilgrimage (and Six Essays).(texto complete)
  38. ↑ Dies Maledicte, paginas 23-24.
  39. ↑ Patrono:IMDb title
  40. ↑ Patrono:YouTube
  41. ↑ Wittek, Louis (6 de junio 2016). The Glass Fortress. SciFi4Ever.com.
  42. ↑ The Glass Fortress. ClockWorks2.org (29 de april 2016).
  43. ↑ Arnaud, Isabelle (13 de augusto 2018). The Glass Fortress: Le court métrage. UnificationFrance.com (in francese).
  44. ↑ Patrono:IMDb title
  45. ↑ Classic Serial: We - Episode 1 (18 de april 2004).
  46. ↑ Articulo super Théâtre Deuxième Réalité e su prime productiones: Dennis O'Sullivan (1995). “De la lointaine Sibérie: The Emigrants du Théâtre Deuxième Réalité”. Jeu: Revue de Théâtre: 121–125. érudit.org.
  47. ↑ SubRosa: For this We Fought the Battle of Ages Album Review.
  48. ↑ Petridis, Alexis (5 de maio 2022). Arcade Fire: We review – goodbye cod reggae, hello stadium singalongs. The Guardian.
  49. ↑ Blair E. 2007. Literary St. Petersburg: a guide to the city and its writers. Little Bookroom, p.75
  50. ↑ Mayhew R, Milgram S. 2005. Essays on Ayn Rand's Anthem: Anthem in the Context of Related Literary Works. Lexington Books, p.134
  51. ↑ Le Guin UK. 1989. The Language of the Night. Harper Perennial, p.218
Obtenite de “https://ia.wikipedia.org/w/index.php?title=Nos&oldid=695431”