Neoclassicismo
| Neoclassicismo |
|---|
| instantia de: movimento artistic[*], style[*], art style[*] |
| subclasse de: Western art[*] |
  |
|
|
| , succedite per: romanticismo |
| initio: 1760 , fin: 1830 |
| Commons: Neoclassicism |
Neoclassicismo, anque orthographiate Neo-classicismo, emergeva como un movimento cultural occidental in le decorative e artes visual, litteratura, theatro, musica, e architectura que traheva inspiration del arte e cultura del antiquitate classic. Neoclassicismo nasceva in Roma, in grande parte debite al scriptos de Johann Joachim Winckelmann durante le rediscoperta de Pompeii e Herculaneum. Su popularitate se expandeva a transverso de Europa a mesura que un generation de studentes de arte europee finiva lor Grand Tour e retornava de Italia a lor paises de origine con ideales greco-roman novemente discoperite.[1][2][3][4] Le principal movimento neoclassic emergeva del Seculo del Lumines del seculo 18, e attingeva su culmine in le prime medietate del seculo 19, eventualmente competente con le Romanticismo. In architectura, le stilo perdurava durante le seculos 19, 20, e usque al seculo 21.[5][6]
Le neoclassicismo europee in le artes visual comenciava c. 1760 in opposition al stilo Rococo dominante. Le architectura rococo emphase le gratia, le ornamentation e le asymmetria; le architectura neoclassic se basa sur le principios de simplicitate e symmetria, que esseva vidite como virtutes del artes del Roma antique e del Grecia antique, e derivate directemente del classicismo renascentista del seculo 16. Cata movimento "neo"-classicista selige alcun modellos inter le gamma de classicos possibile que es disponibile pro illo, e ignora alteres. Inter 1765 e 1830, le proponentes neoclassic—scriptores, oratores, mecenates, collectores, artistas e sculptores—rendeva homage a un idea del generation artistic associate con Phidias, sed le exemplos de sculptura que illes de facto adoptava esseva plus probabilemente copias roman de sculpturas hellenistic. Illes ignorava tanto le arte grec archaic como le operas del antiquitate tardive. Le discoperta del arte "rococo" del antique Palmyra per medio de gravures in The Ruins of Palmyra de Robert Wood veniva como un revelation. Con Grecia largemente inexplorate e considerate un territorio periculose del Imperio Ottoman, le appreciation del neoclassicistas pro le architectura grec esseva predominantemente mediate per designos e gravures que esseva subtilment lissate e regularisate, monumentos de Grecia "corrigite" e "restaurate", non sempre conscientemente.
Le stilo Imperio, un secunde phase del neoclassicismo in architectura e le artes decorative, habeva su centro cultural in Paris in le era napoleonic. Specialmente in architectura, sed etiam in altere campos, le neoclassicismo remaneva un fortia multo post le initio del seculo 19, con undas periodic de revivalismo in le seculos 20 e mesmo 21, specialmente in le Statos Unite e Russia.Patrono:Citation necesse
Referentias
- ↑ (19 de augusto 2010) [[[:Patrono:Google books]] Oxford Dictionary of English]. OUP Oxford. ISBN: 9780199571123.
- ↑ Kohle, Hubertu. (7 de augusto 2006). The road from Rome to Paris. The birth of a modern Neoclassicism. Jacques Louis David. New perspectives.
- ↑ Patrono:Cite encyclopedia
- ↑ Patrono:Cite encyclopedia
- ↑ Neoclassical architecture | Definition, Characteristics, Examples, & Facts | Britannica (in anglese) (1 de junio 2023).
- ↑ Classical / Classical Revival / Neo-Classical: an architectural style guide.