Manuscriptos de Dunhuang
Le manuscriptos de Dunhuang es un grande e variate collection de textos religiose e secular, consistente principalmente de manuscriptos scribite a mano super materiales tal como canape, seta e papiro, insimul con alcun objectos imprimite a blocos de ligno. Componite in un varietate de linguas includente chinese, tibetano e alteres, iste manuscriptos esseva discoverite in 1900 in le Cavernas de Mogao presso Sachu in Dunhuang, provincia de Gansu, China, per le monacho daoista itinerante Wang Yuanlu. Post prender controlo del cavernas, Wang vendeva le manuscriptos a Aurel Stein e Paul Pelliot pro un summa modeste. Recognoscente le valor philologic del manuscriptos de Dunhuang, Stein e Pelliot los comprava de Wang e los portava de China a Europa.
Le majoritate del manuscriptos proveni de un deposito de documentos producite inter le fin del 4e e le initio del 11e seculo. Illos esseva sigillate in lo que es nunc cognoscite como le Caverna Bibliotheca (Caverna 17) a un certe puncto in le initio del 11e seculo. Le sito a Sachu (hodie Dunhuang) esseva un centro regional importante pro le production de manuscriptos durante iste periodo, e etiam habeva functionate como un officina official de impression durante le 8e e 9e seculos quando le area esseva sub dominio tibetano e formava parte del rete del Via del Seta.[1][2]
Wang Yuanlu reportatemente usava le complexu de cavernas como base pro su activitates de colliger almose, e se dice que ille habeva discoverite le documentos celate retro un muro sigillate in un annexo intra un del cavernas.
In addition al Caverna Bibliotheca, manuscriptos e textos imprimite ha etiam essite discoverite in plure altere cavernas del sito. In particular, Pelliot recuperava un grande numero de documentos ex le Cavernas 464 e 465 in le section nord del Cavernas Mogao. Iste documentos data principalmente del Dynastia Yuan (1271–1368), plure centos de annos post que le Caverna Bibliotheca esseva sigillate, e es scribite in varie linguas, includente tibetano, chinese e vetero uiguro.[3]
Le documentos de Dunhuang include obras que varia desde historia, medicina[4] e mathematica usque a cantos popular e dansa. Il ha etiam multe documentos religiose, le major parte del quales es buddhista, ma altere religiones e philosophias includente daoismo, confucianismo, christianismo nestorian, judaismo, e manichaeismo es etiam representate. Iste manuscriptos constitue un importante ressource pro recercas academic in numerose disciplinas, includente historia, medicina, studios religiose, linguistica e studios de manuscriptos.[5] Le majoritate del manuscriptos que Pelliot prendeva e que es conservate in le collection del Bibliotheca National de Francia es in chinese (3.000 textos) e tibetano (4.000 textos).[6] Le multitude de altere linguas representate in le manuscriptos include khotanese, kucheano, sanscrito, sogdiano, vetero uiguro, prakrito, hebreo, e vetero turc.[7]
Le remotion del manuscriptos ha desde tunc essite describite per alcun studiosos como un "plundering",[8] con le governamento chinese demandante lor restitution, includente octo volumines que esseva repatriate per un negotiator japonese in 1997.[9]
Referentias
- ↑ "The Tibetan Empire: A Silk Road Superpower", The Archaeologist, 9 February 2023
- ↑ Tao Tung, The Silk Roads of the Northern Tibetan Plateau during the Early Middle Ages (from the Han to Tang Dynasty), Bar Publishing, 2013: Le excavation de tumbas del elite Tuyuhun-Tubo (tibetano) a Dulan e Delingha in le provincia moderne de Qinghai ha rendite necessari un re-scription del historia del Via del Seta de Tibet e del nord-occidente de China, specialmente durante le 5e–8e seculos AD.
- ↑ Galambos, Imre (2015). Translating Chinese Tradition and Teaching Tangut Culture: Manuscripts and Printed Books from Khara-Khoto. DeGruter, 50–51. ISBN 978-3-11-045395-9.
- ↑ (2 de decembre 2005) Medieval Chinese medicine: the Dunhuang medical manuscripts, Needham Research Institute series. London; New York: RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-415-34295-7.
- ↑ Patrono:Cite thesis
- ↑ International Dunhuang Program, Pelliot Collection, https://idp.bl.uk/pelliot-collection/
- ↑ Jacques Gernet (31 May 1996). A History of Chinese Civilization. Cambridge University Press, [https://archive.org/details/historyofchinese00gern/page/19 19]–. ISBN 978-0-521-49781-7.
- ↑ Jacobs, Justin (2 de decembre 2020). The compensations of plunder: how China lost its treasures, Silk roads. Chicago London: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-71201-7.
- ↑ Langfitt, Frank (15 de octobre 1997). Plundered Buddhist manuscripts returned to China Artifacts from caves are repatriated from Japan (anglese american).