Isotopos del manganese
Le manganese (25Mn) occurrente in natura se compone de un isotopo stabile, 55Mn. Vinti-septe radioisotopes ha essite characterisate, del quales le plus stabile es le 53Mn con un periodo de semidintegration de 3,7 milliones de annos, le 54Mn con un periodo de semidintegration de 312,08 dies, e le 52Mn con un periodo de semidintegration de 5,591 dies. Tote le restante isotopos radioactive ha periodos de semidintegration de minus de 3 horas, e le majoritate de istes ha periodos de semidintegration de minus de un minuta. Iste elemento ha tamben septe metastatos.
Le manganese face parte del elementos del groupo del ferro, que on considera synthesisate in stellas massive pauc ante explosiones de supernova. A causa de su periodo de semidintegration relativemente curte, le 53Mn occurre sur le Terra solmente in quantitates minuscule debite al action de radios cosmic sur le ferro in le roccas.[1]
Como le 53Mn se disintegrationa in 53Cr, le analyse isotopic del manganese es typicamente combinate con illo del chromo, e isto ha trovate application in le geologia isotopic e le datation radiometric. Le rationes isotopic de Mn-Cr reinforcia le evidentia de 26Al e 107Pd pro le historia primitive del Systema Solar. Le variationes in le rationes de 53Cr/52Cr e Mn/Cr de plure meteorites indica un ration initial de 53Mn/55Mn differente de zero, lo que implica que le variationes isotopic de Cr debe resultar del disintegration in situ de 53Mn in corpores planetari differentiate. Per consequente, le 53Mn forni evidentia additional de processos nucleosynthetic pauc ante le coalescentia del Systema Solar.
Le isotopos del manganese varia de 46Mn a 73Mn. Le modo de disintegration primari ante le isotopo stabile le plus abundante, 55Mn, es le captura electronic, e le modo primari postea es le disintegration beta.
Referentias
- ↑ J. Schaefer (2006). “Terrestrial manganese-53 — A new monitor of Earth surface processes”. Earth and Planetary Science Letters 251 (3–4): 334–345. doi:. Bibcode: 2006E&PSL.251..334S.