Logopandecteision
| Logopandecteision |
|---|
| instantia de: obra litterari[*] |
|
|
Logopandecteision es un libro parodic de 1653 per Sir Thomas Urquhart, detaliante su planos pro le creation de un lingua artificial per ille nomine.
Le libro es scribite in un stilo similar al structuras taxonomic extensive e intricate de altere linguas philosophic, e al grammatica baroque de projectos posterior como Volapük. Urquhart promitte dece-duo partes del discurso: cata un declinabile in dece-un casos, quatro numeros, dece-un generes (includente deo, dea, homine, femina, animal, etc.); e conjugabile in dece-un tempores, septe modos, e quatro voces. Ille affirmava que le lingua poteva esser usate in traducer versos de qualcunque lingua vernacular, citante italiano, francese, espaniol, slavon, hollandese, irlandese, e [[English language|anglese】 como exemplos specific. Urquhart dedica sectiones del libro a [[polemica】 contra le inimicos qui le impediva de publicar su obras linguistic, principalmente su [[creditor】 e le Ecclesia de Scotia.
Contento e proposito
[modificar | modificar fonte]Le libro consiste de plure sectiones distincte, le plus notabile includente un lista del "66 excellentias sin parallel" del lingua; le resto consiste de polemicas contra le creditores de Urquhart, le Ecclesia de Scotia, e alteres qui, secundo ille, le impediva de publicar su "lingua perficite" per negligentia e malefactos. Ubi le libro tracta del plano de Logopandecteision, illo recorda su obra anterior Eskybalauron.
Il ha essite affirmate que tote le obra esseva intendite como un specie de burlaria elaborate. Sub le orthographia alternative Logopandekteision, extractos es a veces presentate que face apparer que Urquhart seriemente trapeva le creation de un lingua construite.
Lingua
[modificar | modificar fonte]Le grammatica del lingua describite in le texto es un poco reminiscente del structuras taxonomic extensive e intricate de altere linguas philosophic, e del grammatica baroque de projectos posterior como Volapük. Urquhart promitte dece-duo partes del discurso: cata un declinabile in dece-un casos, quatro numeros, dece-un generes (includente deo, dea, homine, femina, animal, etc.); e conjugabile in dece-un tempores, septe modos, e quatro voces.
Multe qualitates impossibile es affirmate, como que qualcunque numero de qualcunque magnitude poteva esser exprimite in iste lingua per un sol parola, si concisemente que un numero con plus digitos in notation traditional que "il poterea haber granos de arena continite del centro del terra, usque al plus alte celos" esserea exprimibile per solmente duo litteras. Urquhart a un puncto promitte: "hic non ha lingua in le mundo, ma pro cata parola de illo, illo vos fornira un altere del mesme signification, de equal syllabas con illo, e comenciante o finiente, o ambes, con vocales o consonantes como illo face"; e que "in traducer versos de qualcunque lingua vernacular, como italiano, francese, espaniol, slavon, hollandese, irlandese, anglese, o qualcunque que illo sia, illo vos fornira del mesme signification, syllaba per syllaba, e in le clausura de cata linea un rima, como in le original". Altere assertiones remarcabile include que iste lingua poteva esser usate pro traducer qualcunque idioma in qualcunque altere lingua, sin alcun alteration del senso literal, ma representante plenemente le intention.
Vide etiam
[modificar | modificar fonte]Referentias
[modificar | modificar fonte]Fontes
[modificar | modificar fonte]- Clark, W.J. (1912). International Language: Past, Present & Future. London: J. M. Dent & Sons, 87–92. (Archivate 2006-05-05 al Wayback Machine)
- Urquhart, Thomas (1653). Logopandecteision. Giles Calvert; Richard Tomlins.
- Urquhart, Thomas (1834). The works of Sir Thomas Urquhart: Logopandecteision. H. and J. Pillans.
- Patrono:Cite speech
« {{{1}}} »
