Flavio Claudio Juliano

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Flavio Claudio Juliano
Prêtre de Sérapis, Musée de Cluny.jpg
instantia homine
sexo mascule
nascite data: 6 novembre 331 location: Constantinopole
Morte data: 26 junio 363 location: Mesopotamia
Occupation politico
Conjuge Helena
Parentes matre Basilina patre Julius Constantius
Identificatores
ISNI 0000 0001 2134 5428
VIAF 57406701
Commons Flavius Claudius Iulianus

Flavio Claudio Juliano, clamate le Apostata per christianos (Constantinopole, 332 - Maranga 26 de junio 363), era imperator del romanos desde le 3 de novembre 361 usque su morte. Ille esseva notabile anque como philosopho e auctor in le lingua grec.

Ille esseva membro del dynastia constantinian. Constantio II le nominava como cesare in the provincias del west in 355. In iste capacitate, Juliano combatteva con successo contra le Alamannos e Francos. Su campania militar culminava in un victoria decisive contra un numero superior de Alamannos in le battalia de Argentorato in 357. Le soldatos de Juliano le proclamava Augusto in Lutetia (Paris) in 360 e assi suscitava un guerra civil inter Juliano e Constantio. Totevia, ante ulle battalia inter le duo reclamatores, Constantio moriva post nominar Juliano como su successor legitime. Como imperator, Juliano reformava le bureaucratia e promoveva le renascentia del paganismo. In 363, Juliano invadeva le Imperio sassanide. Nonobstante le successos initial de iste campania, Juliano esseva fatalmente ferite in un battalia; su successor Joviano abandonava le ambition de conquerir a Persia.

Religion[modificar | modificar fonte]

Le politica religiose de Juliano ha essite le parte del reinato que ha despertate traditionalmente plus interes inter le historicos, in particular su fallite essayo de restaurar le paganismo classic. Cognoscite le morte de Constantio, Juliano faceva public su adherentia pagan: ille donava gratias al deos pagan e reuniva al intellectuales paganos le plus cognoscite del mundo hellenistic.

Le credentia religiose del nove Imperator era determinate in grande parte per le formation recepte in su juventute. Juliano ipse diceva que le christianismo le habeva essite imposte per su oncle, le imperator Constantio, ma que ille nunquam habeva acceptate ulle religion usque le lectura del poemas homeric, que es inter le textos le plus importante del religion grec.

Juliano identificava le religion pagan con hellenismo ipse, un equation que apprendeva possibilemente de Porphyrio e Jamblicho. Pro Juliano, le litteratura antique hellenic era le fonte principal del cultura e esseva impossibile separar su belle forma de su contenito ideologic e religiose, nonobstante le position al contrario affirmate per intellectuales christian como Gregorio de Nazianzo e Basilio de Cesarea, a qui Juliano cognosceva quando esseva in Athenas.

Le convictiones religiose de Juliano es un motivo de disputas. Le imperator non practicava le paganismo del prime annos del imperio ma un nove synthese mystic e esoteric con le philosophia neoplatonic, appellate theurgia. Per iste systema mystic, le adepto essaya de communicar con le deos, angelos e demones. Pro exemplo, in un incontro de iste genere, Juliano credeva reciper le revelation que esseva le reincarnation de Alexandro Magne. Ille esseva etiam mysta del cultos de Mithras, del Magne Matre, e de Cerere (Demeter) a Eleusis.