Historia del Regno Unite
| Historia del Regno Unite |
|---|
Le historia del Regno Unite comencia in 1707 con le Tractato de Union e le Actos de Union 1707. Le nucleo del Regno Unite como stato unificate emergeva con le union politic del regnos de Anglaterra e Scotia,[1] in un nove stato unitari nominate Grande Britannia.[lower-alpha 1] De iste nove stato, le historico Simon Schama diceva:
Lo que comenciava como un fusion hostil finirea in un partenariato complete in le plus potente entitate in function del mundo... illo esseva un del transformationes le plus stupende in le historia europee.[2]
Le prime decennios esseva marcate per Rebelliones jacobite que terminava con le defaite pro le causa Stuart al Battalia de Culloden in 1746. In 1763, le victoria in le Guerra de Septe Annos duceva al crescimento del Prime Imperio Britannic. Con le defaite per le Statos Unite, Francia e Espania in le Guerra de Independentia American, Grande Britannia perdeva su 13 colonias american e re-edificava un Secunde Imperio Britannic basate in Asia e Africa. Como resultato, le cultura britannic, e su influentia technological, politic, constitutional e linguistic, deveniva mundial. Politicamente le evento central esseva le Revolution Francese e su consequente periodo napoleonic de 1793 a 1815, que le elites britannic videva como un menacia profunde, e laborava energeticemente pro formar multiple coalitiones que finalmente disfaceva Napoleon in 1815. Le Actos de Union 1800 addeva le Regno de Irlanda pro crear le Regno Unite de Grande Britannia e Irlanda.
Le Tories, qui arrivava al poter in 1783, remaneva in poter usque 1830. Fortias de reforma aperiva decennios de reforma politic que allargava le suffragio, e aperiva le economia a libere commercio. Le chefes politic prominente del seculo 19 includeva Palmerston, Disraeli, Gladstone, e Salisbury. Culturalmente, le Era Victorian esseva un tempore de prosperitate e virtutes dominante del classe medie quando Britannia dominava le economia mundial e manteneva un seculo generalmente pacific de 1815 a 1914. Le Prime Guerra Mundial, con Britannia in alliantia con Francia, Russia e le Statos Unite, esseva un guerra total furiose ma ultimemente successose contra Germania. Le resultante Societate del Nationes esseva un projecto favorite in le Britannia interbellic. In 1922, 26 contatos de Irlanda secedeva pro devenir le State Libere Irlandese; un die plus tarde, Irlanda del Nord secedeva del State Libere e retornava al Regno Unite. In 1927, le Regno Unite cambiava su titulo formal a Regno Unite de Grande Britannia e Irlanda del Nord,[3] usualmente abbreviate a Britannia, Regno Unite o RU. Ben que le Imperio remaneva forte, como etiam le mercato financiari de London, le base industrial britannic comenciava a remaner detra Germania e le Statos Unite. Sentimentos pro le pace esseva si forte que le nation supportava le appaciamento de Germania de Hitler in le annos 1930, usque le invasion nazista de Polonia in 1939 initiava le Secunde Guerra Mundial. In le Secunde Guerra Mundial, le Union Sovietic e le Statos Unite jungeva se al RU como le principal potentias Alliate.
Post le guerra, Britannia non esseva plus un superpotentia militar o economic, como vidite in le Crisi de Suez de 1956. Britannia concedeva independentia a quasi tote su possessiones. Le nove statos tipicamente jungeva se al Commonwealth de Nationes. Le annos del postguerra videva grande difficultates, mitigate aliquanto per adjuta financiari a grande scala del Statos Unite. Le prosperitate retornava in le annos 1950. Intertanto, de 1945 a 1950, le Partito Laborista edificava un stato de benesser social, nationalisava multe industrias, e creava le Servicio National de Sanitate. Le RU prendeva un position firme contra le expansion Communista post 1945, jocate un rolo major in le Guerra Frigide e le formation del NATO como un alliantia militar anti-sovietic con Germania Occidental, Francia, le Statos Unite, Italia, Canada e paises minor. Le RU ha essite un membro principal del Nationes Unite desde su fundation, como etiam de altere organisationes international. In le annos 1990, le neoliberalismo duceva al privatisation de industrias nationalisate e deregulation significative de affaires commercial. Le stato de London como un centro financiari mundial cresceva. Desde le annos 1990, grande movimentos de devolution in Irlanda del Nord, Scotia e Galles ha decentralisate le decision-facer politic. Britannia ha movite se retro e avante in su relationes economic con Europa Occidental. Illo jungeva se al Communitate Economic Europee in 1973, debilitante assi le ligamines economic con su Commonwealth. Totevia, le referendum Brexit in 2016 obligava le RU a lassar le Union Europee, lo que illo faceva in 2020.
Seculo 18
[modificar | modificar fonte]Nascentia del Union
[modificar | modificar fonte]- Vide anque: Union del Coronas e Historia del formation del Regno Unite

Le Regno de Grande Britannia nasceva le 1 de maio 1707, como resultato del union politic del Regno de Anglaterra (que includeva Galles) e le Regno de Scotia sub le Tractato de Union. Isto combinava le duo regnos in un singule regno e fundeva le duo parlamentos in un singule parlamento de Grande Britannia. Regina Anna deveniva le prime monarcha del nove Grande Britannia. Ben que nunc un singule regno, certe institutiones de Scotia e Anglaterra remaneva separate, como le derecto scotese e le derecto anglese; e le Presbyterian Ecclesia de Scotia e le Anglican Ecclesia de Anglaterra. Anglaterra e Scotia continuava cata un a haber lor proprie systema de education.
Intertanto, le Guerra del Succession Espaniol contra Francia esseva in curso. Illo oscillava retro e avante usque un governamento plus pacific veniva al poter in London e le tractatos de Utrecht e Rastadt poneva fin al guerra. Le historico G. M. Trevelyan argumenta:
Ille Tractato [de Utrecht], que introduceva le periodo stabile e characteristic del Civilisation del Decimo-Octave Seculo, marcava le fin del periculo a Europa ab le ancian monarchia francese, e illo marcava un cambio de non minus de significantia pro le mundo in general,—le suprematia maritime, commercial e financiari de Grande Britannia.[4]
Reges Hanoverian
[modificar | modificar fonte]
Le linea Stuart moriva con Anna in 1714, ben que un faction obstinate con supporto francese supportava le pretendentes. Le Elector de Hanover deveniva rege como George I. Ille prestava plus attention a Hanover e se circumfereva de Germanos, faciente de ille un rege impopular.[5] Ille, totevia, augmentava le armea e creava un systema politic plus stabile in Britannia e adjutava a apportar le pace a Europa del nord.[6] Factiones jacobite que cercava un restauration Stuart remaneva forte; illos instigava un revolta in 1715–1716. Le filio de Jacobo II planava invader Anglaterra, ma ante que ille poteva facer lo, John Erskine, Conte de Mar, lanceava un invasion ab Scotia, que esseva facilemente disfacite.[7]
George II meliorava le stabilitate del systema constitutional, con un governamento ducite per Robert Walpole durante le periodo 1730–42.[8] Ille edificava le Prime Imperio Britannic, fortificante le colonias in le Caribe e America del Nord. In coalition con le potentia ascendente Prussia, le Regno Unite disfaceva Francia in le Guerra de Septe Annos, e ganiava controlo total de Canada.[9]
George III jammais visitava Hanover, e parlava anglese como su prime lingua. Injuriate per le Americanos como un tyranno e le instigator del Guerra American de Independentia, ille esseva frequentemente folle post 1788, e su filio plus ancian serviva como regente.[10] Ille esseva le ultime rege a dominar le governamento e le politica, e su longe regno es notabile pro perder le prime Imperio Britannic in le Guerra Revolutionari American (1783).[11] Le regno esseva notabile pro le construction de un secunde imperio basate in India, Asia e Africa, le initios del Revolution Industrial que faceva de Britannia un potentia economic, e le lucta de vita e de morte con le Franceses, in le Gueras Revolutionari Francese, que terminava inconclusivmente con un breve tregua, e le epic Gueras Napoleonic, que terminava con le defaite decisive de Napoleon.[12]
South Sea Bubble
[modificar | modificar fonte]Entreprenditores extendeva le extension de lor negocios circa le globo. Le South Sea Bubble esseva un enterprise commercial que explodeva in scandal. Le South Sea Company esseva un compania de actiones in London. Su objectivo ostensible esseva de conceder monopolios commercial in America del Sud; ma su scopo actual esseva de renegoziar previe prestamos governamental a alte interesse, ascendentes a £31 milliones, per medio de manipulation de mercato e speculation. Illa colligiva fundos quatro vices in 1720 per emetter actiones, que esseva comprate per circa 8 000 investitores. Le precio del action continuava a augmentar, de £130 per action a £1 000, con insiders que faceva enorme profitos theoretic. Le Bubble collabava de un die al altere, ruinante le speculatores. Investigationes monstrava que corruptiones habeva attingite locos elevate—even al rege. Robert Walpole lo terminava con dannos politic e economic minimal.[13]
Robert Walpole
[modificar | modificar fonte]Robert Walpole es ora generalmente considerate como le prime Prime Minister, ab 1721–42. Le termino esseva applicate a ille tanto per amicos como per adversarios ja in 1727. Le historico Clayton Roberts summariza su nove functiones:
Ille monopolizava le consilios del Re, ille superintendite de vicino le administration, ille controlava sin pietate le patronato, e ille conduceva le predominante partido in Parlamento.[14] Walpole esseva un maestro del uso effective del patronato, como etiam esseva su duo discipulos que le succedeva como prime ministro, Henry Pelham e le fratre de Pelham, le Duque de Newcastle.[15]
Moralismo e hypocrisia
[modificar | modificar fonte]
Le hypocrisia deveniva un thema major in le historia politic al initio del seculo 18. Le Acto de Toleration 1688 permitteva le derectos pro minoritates religiose, ma le Nonconformistas protestante esseva ancora deprivate de derectos importante, tal como le derecto a tener un officio. Nonconformistas qui voleva tener un officio prendeva ostentosemente le Anglican sacramento un vice per anno pro evitar le restrictiones. Anglicanistas del Alte Ecclesia esseva indignate, e dislegeva le "conformitate occasional" con le Acto de Conformitate Occasional 1711 .[16] Usante sermones, discursos, e guerras de pamphletos, le homines del Alte Ecclesia e le Nonconformistas attaccava lor opponentes como insincere e hypocrite, assi como periculosemente zelose. Le historico Mark Knights argumenta que per su ferocitate, le debatto poterea haber ducite a un discurso politic plus temperate e minus hyper-cargate. Le "conformitate occasional" esseva restaurate per le Whigs quando illes retornava al poter in 1719.[17]
Le famose "Le Fabula del Apes" del autor anglese Bernard Mandeville explorava le natura del hypocrisia in le societate europee contemporanee. Ille argumentava que le effortios de entrepreneurs egoista es le base del societate commercial e industrial emergente, un linea de pensamento que influentiava Adam Smith e le Utilitarianismo del seculo 19. Un tension surgeva inter iste duo approches re le poter relative de normas e interesses, le relation inter motivos e conducta, e le variabilitate historic de culturas human.[18]
Ab circa 1750 a 1850, le aristocrates Whig in Anglaterra se vantava de lor benevolentia special pro le gente commun. Illes clamava esser guidante le initiativas de reforma pro prevenir le discontento que causava instabilitate e revolution trans Europa continental. Totevia le criticos Tory e radical accusava le Whigs de hypocrisia—allegante que illes deliberatemente usava le slogans de reforma e democratia pro propeller se in le poter. Le historico L.G. Mitchell defende le Whigs, signalante que gratias a illes, le radicales sempre habeva amicos al centro del elite, e assi non se sentiva tanto marginalisate como in le major parte de Europa.[19] Intertanto, un fluxo de observatores del Continente commentava super le cultura politic britannic. Observatores liberal e radical notava le servilitate del classes inferior, le obsession de tote le mundo con rango e titulo, le extravagantia del aristocratia, e un hypocrisia pervasive que se extendeva a areas como le reforma social. Il non habeva tanto de visitatores conservative. Illes laudava le stabilitate del societate anglese, su constitution ancian, e reverentia pro le passato; illes ignorava le effectos negative del industrialisation.[20]
Historicos ha explorate crimines e vitios del classes superior de Anglaterra, specialmente duello, suicidio, adulterio e joco. Illos esseva tolerante per le mesme tribunales que executava milles de povre homines pro offensas minor. Nulle aristocrate esseva punite pro occider alicuno in un duello. Totevia le pressa popular emergente se specialisava in histories sensationalistic re le vitios del classe superior.[21]
Guerra e financia
[modificar | modificar fonte]
Desde 1700 a 1850, Britannia esseva involvite in 137 gueras o rebelliones. Illo manteneva un Marina Regal relativemente grande e costose, insimul con un micre armata permanente. Quando le necessitate pro soldatos surgeva, illo ingagiava mercenarios o financiava alliatos qui campava armatas. Le costos crescente del guera fortiava un cambio in le fontes de financia governamental, del revenues ab proprietates agricultural regal e impostos e taxas special a reliantia super taxas de doana e accisa; e, post 1790, un impuesto super le rendimento. Laborante con bancheros in le citate de London, le governamento levava prestos durante le tempore de guerra e los repagava in tempore de pace. Le augmento in taxas amontava a 20% del rendimento national, ma le sector private beneficiava del augmento in le crescimento economic. Le demanda pro provisiones de guerra stimiava le sector industrial, particularmente provisiones naval, munitiones e textiles, lo que dava a Britannia un avantagio in le commercio international durante le annos de postguerra.[22]
Le Revolution Francese polarisava le opinion politic britannic in le annos 1790, con conservativos indignate al occision del rege, le expulsion del nobiles, e le Regime del Terror. Britannia esseva in guera contra Francia quasi continuamente de 1793 usque le defeita final de Napoleon in 1815. Conservativos castigava le opinion radical in Britannia como "Jacobin" (in referentia al chefes del Terror), admonestante que le radicalismo menaciava un revolto social. Le Sentimento Anti-Jacobin, ben exprimite per Edmund Burke e multe scriptores popular esseva le plus forte inter le proprietarios terrenal e classes superior.[23]
Imperio Britannic
[modificar | modificar fonte]
Le Guerra de Septe Annos, que comenciava in 1756, esseva le prime declarate a un scala global, combattite in Europa, India, America del Nord, le Caraibe, le Philippinas e Africa costal. Britannia esseva le grande victor proque illo allargava su imperio al expensa de Francia e alteres. Francia perdeva su rolo como potentia colonial in America del Nord. Illo cedeva Nove Francia a Britannia, Espania cedeva Florida. In India, le Guerra Carnatic habeva lassate Francia ancora in controlo de su micre enclaves ma con restrictiones militar e un obligation de supportar statos cliente britannic, in effecto lassante le futuro de India a Britannia. Le victoria britannic super Francia in le Guerra de Septe Annos lassava Britannia como le potentia colonial dominante del mundo.[24]
Revolution American
[modificar | modificar fonte]
Durante le annos 1760 e annos 1770, relationes inter le Dece-Tres Colonias e Britannia deveniva tense, primarimente a causa de ira contra le tentativas del Parlamento de imponer taxas al colonistas american sin lor consentimento.[25] Le Americanos preparava lor grande militias, ma habeva penuria de pulvere de canon e artilleria. Le Britannicos assumeva que illes poterea facilemente supprimer le resistentia Patriota. In 1775 le Guerra Revolutionari American comenciava. In 1776 le Patriotas expulsava officiales royal e declarava le independentia del Statos Unite de America. Post capturar un armada de invasion britannic in 1777, le nove nation formava un alliantia con Francia, equalisante le balance militar e naval e ponente Britannia a risco de invasion ab Francia. Le armada britannic controlava solmente un mano de citate costal in le Statos Unite. 1780–81 esseva un puncto basse pro Britannia. Taxas e deficitos esseva alte, corruption governamental esseva pervasive, e le guerra in America entrava in su sexte anno sin fin in vista. Le Revoltas Gordon erumpeva in London durante le primavera de 1780, in responsa a concessiones augmentate a Catholicos per le Parlamento. In octobre 1781 Lord Cornwallis rendeva su armada a Yorktown, Virginia. Le Tractato de Paris esseva signate in 1783, formalmente terminante le guerra e recognoscente le independentia del Statos Unite. Le terminos de pace esseva generose pro le nove nation, que London sperava, correctemente, que illo devenirea un partner de commercio major.[26]
Secunde Imperio Britannic
[modificar | modificar fonte]Le perdita del Dece-Tres Colonias, al epoca le plus populose de Britannia, marcava le transition inter le "prime" e "secunde" imperios,[27] in le qual Britannia cambiava su attention a Asia, le Pacifico e plus tarde Africa. Le Richesse del Nationes de Adam Smith, publicate in 1776, habeva argumentate que le colonias esseva redundante, e que le commercio libere deberea reemplaciar le politicas mercantilista del prime periodo de expansion colonial. Le crescimento del commercio inter le Statos Unite novemente independente e Britannia post 1783[28] confirmava le vista de Smith que le controlo politic non esseva necessari pro le successo economic.
Durante su prime 100 annos de operation, le foco del Compania Britannic del Indias Oriental habeva essite commercio, non le construction de un imperio in India. Le interesses del Compania virava de commercio a territorio durante le seculo 18 quando le Imperio Mughal declinava in potentia e le Compania luctava con su contraparte francese, le Compania Francese del Indias Oriental, durante le Gueras Carnatic del annos 1740 e annos 1750. Le Britannicos, ducite per Robert Clive, disfaceva le Franceses e lor alliatos indian in le Battalia de Plassey, lassante le Compania in controlo de Bengal e un major potentia militar e politic in India. Illo gradualmente augmentava le dimension del territorios sub su controlo, regente o directemente o indirectemente via regulatores de marionette local sub le menacia de fortia del Armea Indian, 80% del qual esseva componite de sepoys native indian.

Le 22 de augusto 1770, James Cook discopriva le costa oriental de Australia[29] durante un viage scientific al Pacifico del Sud. In 1778, Joseph Banks, botanico de Cook super le viage, presentava evidentia al governamento super le convenientia de Botany Bay pro le stabilimento de un colonisation penal, e in 1787 le prime invio de convictos poneva se in vela, arrivante in 1788.
1800 a 1837
[modificar | modificar fonte]- Plus information: Epocha Georgian, Regentia Britannic, Epocha Victorian, Imperio Britannic, and Historia del societate britannic#Societate Georgian
Union con Irlanda
[modificar | modificar fonte]Patrono:Image frame Le 1 de januario 1801, le Grande Britannia e Irlanda se univa pro formar le Regno Unite de Grande Britannia e Irlanda. Le union legislative de Grande Britannia e Irlanda esseva effectuate per le Acto de Union 1800, creante le "Regno Unite de Grande Britannia e Irlanda". Le acto esseva passate in tanto le Parlamento de Grande Britannia como le Parlamento de Irlanda, dominate per le Ascendentia Protestante e mancante de representation del population catholic. Majoritates substantial esseva obtenite, e isto esseva assistite per subornation in le forma del awardamento de Pairato e Systema de honores britannic a opponentes pro ganiar lor votos.[30]
Sub le terminos del fusion, le Parlamentos separate de Grande Britannia e Irlanda esseva abolite, e reemplaciate per un Parlamento del Regno Unite unite. Irlanda assi deveniva un parte integral del Regno Unite, inviante circa 100 Membros del Parlamento al Camera del Communes a Westminster e 28 pares representante irlandese al Camera del Lords, eligite per le pares irlandese mesme, excepte que pares catholic non esseva permitite a prender lor sedes in le Lords. Parte del compensation pro le Catholicos irlandese esseva le concession del Emancipation catholic, que habeva essite resistite ferocemente per le Parlamento irlandese totalmente-Anglican. Totevia, isto esseva blocate per le Re George III, qui argumentava que emancipar le Catholicos roman violarea su Juramento de Coronation. Le hierarchia catholic roman habeva endorsate le Union. Totevia le decision de bloccar le Emancipation Catholic fatalmente subminava le appello del Union.[31]
Guerras Napoleonic
[modificar | modificar fonte]
Al initio del seculo 19, Britannia esseva defiate de novo per Francia sub Napoleon, in un lucta que, a differentia de gueras previe, representava un concurso de ideologias inter le duo nationes: le monarchia constitutional de Grande Britannia contra le principios liberal del Revolution Francese ostensibilemente defendite per le imperio Napoleonic.Patrono:Sfnp Il esseva non solmente le position de Britannia super le scena mundial que esseva menaciate: Napoleon menaciava invasion de Britannia, e con illo, un fato similar al paises de Europa continental que su armatas habeva invaite.
Durante le Guerra del Secunde Coalition, Britannia occupava le major parte del colonias francese e hollandese, ma le maladias tropical reclamava le vitas de plus de 40.000 truppas. Quando le Tractato de Amiens creava un pausa, Britannia esseva fortiate a retornar le major parte del colonias. In maio 1803, guerra esseva declarate de novo. Le planos de Napoleon de invader Britannia faliava a causa del inferioritate de su marina, e in 1805, le flotta de Nelson decisivemente disfaceva le Franceses e Espanioles a Trafalgar, que esseva le ultime action naval significative del Gueras Napoleonic.
In 1806, Napoleon emitteva le serie de Decretos de Berlin, que poneva in effecto le Systema Continental. Iste politica intendite a debilitar le economia de exportation britannic claudente le territorio controlate per Francia a su commercio. Napoleon sperava que isolante Britannia del Continente finirea su dominantia economic. Illo jammais succedeva in su objectivo. Il habeva alcun danno a Britannia, ma su controlo del oceanos adjutava a meliorar le danno. Etiam plus danno esseva facite al economias de Francia e su alliatos, que perdeva un partner de commercio utile.[33] Governamentos irritate ganiava un incentivo a ignorar le Systema Continental, lo que duceva al debilitation del coalition de Napoleon.[34] Britannia possedeva le capacitate industrial le plus grande in Europa, e su maestria del mares permitteva a illo a edificar fortia economic trans commercio a su possessiones de su nove Imperio rapidemente expandente. Le suprematia naval de Britannia significava que Francia jammais poterea fruer del pace necessari a consolidar su controlo super Europa, e illo poterea menaciar ni le insulas domestic ni le colonias britannic principal.

Le Revolto Dos de Mayo permitteva a Britannia a ganiar un capite de ponte super le Continente. Le Duce de Wellington e su armada de Britannicos e Portugeses expulsava le Franceses foras de Espania e al initio de 1814, como Napoleon esseva propellate retro in le est per le Prussianos, Austrianos, e Russos, Wellington invadeva Francia del sud. Post le rendition de Napoleon e exilio al insulo de Elba, le pace pareva haber retornate, ma quando ille escapava retro in Francia in 1815, le Britannicos e lor alliatos debeva luctar contra ille de novo. Le armatas de Wellington e von Blücher disfaceva Napoleon un vice pro tote a Waterloo.[35]
Financiamento del guerra
[modificar | modificar fonte]Un elemento clave in le successo britannic esseva su capacitate a mobilisar ressources industrial e financiari e applicar los a defeitar Francia. Con un population de 16 milliones, Britannia esseva a pena le medietate del dimension de Francia con 30 milliones. In terminos de soldatos, le avantagio numeric francese esseva compensate per subsidios britannic que pagava pro un grande proportion del soldatos austriac e russo, culminante a circa 450.000 in 1813.[36] Le plus importante, le rendimento national britannic remaneva forte e le sector de affares ben organisate canalisava productos a lo que le militar necessitava. Le systema de contrabanda de productos finite in le continente subminava effortios francese a ruinar le economia britannic per taliar foras mercatos.[37] Le budget britannic in 1814 attingeva £66 milliones, includente £10 milliones pro le Marina, £40 milliones pro le Armea, £10 milliones pro le Alliatos, e £38 milliones como interesse super le debita national. Le debita national volava a £679 milliones, plus que le duple del PIB. Illo esseva supportate per centenas de milles de investitores e contribuentes, malgrado le taxas super terra plus alte e un nove impuesto super le rendimento. Le costo del guerra attingeva £830 milliones. Per contrasto, le systema financiari francese esseva inadequate e Napoleon debeva fiar se in parte super requisitiones ab terras conquirite.[38]
Guerra de 1812 con le Statos Unite
[modificar | modificar fonte]
Simultaneemente con le Gueras Napoleonic, disputas commercial e le impressamento britannic de Marineros american duceva al Guerra de 1812. Isto esseva le "Secunde Guerra de Independentia" pro le Americano, ben que illo jammais esseva super effortios britannic a conquirer le ex-colonias, ma le conquesta del Colonias canadian per le Americano.[39] Le Britannicos poterea devotar pauc ressources al conflicto usque le cader de Napoleon in 1814. Frigatas american infligeva defeitas al Marina britannic, que habeva penuria de personal a causa del conflicto in Europa. Un effortio de guerra accelerate produceva alcun successos tal como le Incendio de Washington, ma multe voces influente tal como le Duce de Wellington argumentava que un victoria directe super le Statos Unite esseva impossibile.[40]
Le pace esseva accordate al Fin de 1814, ma Andrew Jackson, inconsciente de isto, ganiava un grande victoria super le Britannicos al Battalia de Nove Orleans in januario 1815. Le ratification del Tractato de Gand terminava le guerra in Februario 1815. Le major resultato esseva le defeita permanente del alliatos indian que le Britannicos habeva contate super. Le Frontiera Statos Unite-Canada esseva demilitarisate per ambe paises, e le commercio pacific retornava, ben que le preoccupationes de un conquesta american de Canada persisteva.
Repression de postguerra per elites terrenal reationari
[modificar | modificar fonte]Le Epocha de postguerra esseva un tempore de depression economic, mal recoltas, inflation crescente, e alte disoccupation inter le Soldatos retornante. Como le Industrialisation progrediva, Britannia esseva plus urban e minus rural, e le potentia cambiava secundo illo.[41] Le direction Tory dominante, basate in le sector rural declinante, esseva timorose, reationari e repressive. Le Tories timeva le emergentia de radicales conspirante a emular le Revolution Francese metuente. In realitate le elemento radical violente esseva micre e debile; il habeva micre conspirationes involvente homines con pauc sequitores e securitate negligente; illos esseva rapidamente supprimite.[42] Technicas de repression includeva le Suspension del Habeas Corpus in 1817 (permittente al governamento a retener suspectos sin causa o judicio). Le Actos de Ammussellamento de Sidmouth de 1817 ammussellava fortemente le jornales de opposition; le reformatores commutava a pamphlettos e vendeva 50.000 per septimana. In reaction al Massacre de Peterloo de 1819, le Governamento de Liverpool passava le "Sex Actos" in 1819. Illos prohibiva exercitios e drills militar; facilitava mandatos pro le cerca de armas; outlagava meetinges public de plus de 50 personas; imponeva penas pesante super publicationes blaspheme e seditiose; imponente un acto de bollo de quatro penny super multe pamphlettos pro reducer le fluxo super critica. Le offenders poterea esser severmente punite includente exilio a Australia. Le leges esseva designate a discoragiar creatores de problemas e a reassurar conservativos; illos non esseva usate frequentemente. Per le fin del annos 1820, insimul con un recuperation economic, multe de iste leges repressive esseva repelite.[43]
Monarchas debile
[modificar | modificar fonte]George IV esseva un regulatore debile como regente (1811–1820) e rege (1820–1830). Ille permitteva que su ministros prender le carga total del affaires governamental, jocante un rolo multo minor que George III. Le principio ora deveniva stabilite que le rege accepta como prime ministro le persona qui gania un majoritate in le Camera del Communes, sia que le rege lo favore personalmente. Su governamentos, con pauc adjuta del rege, presideva super victoria in le Gueras Napoleonic, negotiate le arrangiamento de pace, e tentava tractar con le malaise social e economic que sequeva.[44] Su fratre William IV regnava 1830–37, ma esseva pauc involvite in le politica. Su regno videva reformas: le lege de povres esseva actualisate, le travalio infantil restringite, le sclavitute abolite in quasi omne le Imperio Britannic, e, le plus importante, le Acto de Reforma de 1832 refabricava le systema electoral britannic.[45]
Affaires estranier
[modificar | modificar fonte]Il habeva nulle guerras major usque le Guerra de Crimea de 1853–56.[46] Durante que Prussia, Austria, e Russia, como monarchias absolute, tentava a supprimer le liberalismo ubique ubi illo poterea occurrer, le Britannicos accordava se con nove ideas. Britannia interveniva in Portugal in 1826 pro defender un governamento constitutional ibi e recognoscente le independentia del colonias american de Espania in 1824.[47] Mercantes e financieros britannic, e plus tarde constructores de ferrovia, jocava roles major in le economias del nationes latin-american.[48] Le Britannicos interveniva in 1827 al latere del Grecos, qui habeva guerra de independentia contra le Imperio Ottoman desde 1821.
Reformas Whig del annos 1830
[modificar | modificar fonte]Le Partito Whig recuperava su fortia e unitate per supportar reformas moral, specialmente del systema electoral, le abolition de sclavitute e emancipation del Catholicos. Le Emancipation catholic esseva securisate in le Acto de Relevation Catholic Roman de 1829, que removeva le restrictiones le plus substantial super Catholicos roman in Britannia.Patrono:Sfnp
Le Whigs deveniva campiones de reforma parlamentari. Illes faceva Lord Grey prime ministro 1830–34, e le Acto de Reforma de 1832 deveniva lor mesura de signatura. Illo allargava le franchisa levitermente e finiva le systema de burgos putride e de sacco (ubi le electiones esseva controlate per familias potente), e dava sedes a nove centros industrial. Le Aristocratia continuava a dominar le governamento, le Armea e Marina Regal, e alta societate.Patrono:Sfnp Post que le investigationes parlamentari demonstrava le horrores del travalio infantil, reformas limitate esseva passate in 1833.
Le Chartismo emergeva post que le Acto de Reforma 1832 faliava a dar le voto al classe obrer. Activistas denunciava le "tradition" e le "sacrificio" de lor interesses per le "mal conducto" del governamento. In 1838, le Chartistas emitteva le Carta del Populo demandante le suffragio de homines, districtos electoral de dimension equal, voto per schedas, pagamento del Membros del Parlamento (assi que homines povre poterea servir), Parlamentos annual, e abolition del requisitos de proprietate. Le Chartistas esseva incapabile a fortiar debatto constitutional serie. Historicos vide le Chartismo como un continuation del lucta contra corruption del seculo 18 e un nove stadio in le demandas de democratia in un societate industrial.[49] In 1832, le Parlamento aboliva le sclavitute in le Imperio con le Acto de Abolition de Sclavitute de 1833. Le governamento comprava le sclavos pro £20.000.000, e liberava le sclavos, specialmente illos in le insulas de sucro caribe.Patrono:Sfnp
Epocha Victorian
[modificar | modificar fonte]
Regina Victoria ascendeva le throno in 1837, al etate de 18. Su longe regno usque 1901 videva Britannia attinger le zenith de su potentia economic e politic. Novas technologias excitante tal como naves de vapor, ferrovias, photographia, e telegraphos appareva, faciente le mundo plus accelerate. Britannia remaneva principalmente inactive in le politica continental, e illo non esseva affectate per le unda de revolutiones in 1848. Le Epocha Victorian videva le corporation del secunde Imperio Britannic. Le epocha esseva precedite per le Epocha Georgian e succedite per le Epocha Edwardian.
Historicos como Bernard Porter ha characterisate le epoca medie-Victorian (1850–1870) como le "Annate auree" de Britannia.[50] Il habeva pace e prosperitate, como le rendimento national per persona cresceva per mediate. Multe del prosperitate esseva debite al industrialisation crescente, specialmente in textiles e machineria, assi como al rete mondial de commercio e ingenieria que produceva profitos pro mercantes britannic e expertos ab omne le mundo. Il habeva pace foras, e pace social a domo. Reformas in conditiones industrial esseva fixate per le Parlamento. Le Acto de Minas e Fossas de 1842 baniva le employo de pueras e pueros sub dece annos de etate de travaliar subterraneo in fossas de carbon.[51] Le movimento Chartista culminava como un movimento democratic inter le classe obrer in 1848; su chefes moveva a altere persecutiones, tal como sindicatos e societates cooperative. Le classe obrer ignorava agitatores estranier como Karl Marx in lor medio, e junveva se in celebrar le nove prosperitate. Empleatores typiceamente esseva paternalistic, e generalmente recognosceva le sindicatos.[52] Companias provideva a lor employatos servitios de benesser variante ab habitation, scholas e ecclesias, a bibliothecas, banos, e gymnasios. Reformatores de classe medie faceva lor melior pro assister le classes obrer a aspirar a normas de classe medie de "respectabilitate."

Taxas esseva multo basse, e restrictiones governamental esseva minimal. Il habeva ancora areas problemic, tal como revoltas, specialmente illos motivate per anti-Catholicismo. Le societate esseva ancora regulate per le aristocratia e le gentry, que controlava le alte officios governamental, ambe cameras del Parlamento, le ecclesia, e le militar. Devenir un homine de affares ric non esseva si prestige como hereditar un titulo e posseder un dominio terrenal. Le litteratura faceva ben, ma le arte belle languideva como le Grande Exhibition de 1851 monstrava le maestria industrial de Britannia plus tosto que su sculptura, pictura o musica. Le systema educational esseva mediocre.[53] Historico Llewellyn Woodward ha concludite:Patrono:Sfnp
Pro ocio o travalio, pro obtener o spender, Anglaterra esseva un melior pais in 1879 que in 1815. Le scalas esseva minus pondate contra le debile, contra feminas e pueros, e contra le pauperes. Il habeva major movimento, e minus del fatalismo de un epocha anterior. Le conscientia public esseva plus instruite, e le contento de libertate esseva allargate a includer alco plus que libertate ab constraint politic.... Totevia Anglaterra in 1871 non esseva de ulle modo un paradiso terrenal. Le habitation e conditiones de vita del classe obrer in citate e pais esseva ancora un disgratia a un epocha de abundantia.
Secundo le historicos David Brandon e Alan Brooke, le Historia de transporto ferroviari in Grande Britannia 1830–1922 portava in existentia nostre mundo moderne:
Excellent in le movimento in massa de carbon, illos provideva le combustibile pro le furnos de industria e pro le caminos domestic. Milliones de personas esseva capace a viagiar qui habeva a pena jammais viagiate ante. Ferrovias permitteva que posta, jornales, periodicos e litteratura bon mercato esseva distribuite facilmente, rapidamente e bon mercato, permittente un dissemination multo plus ample e rapide de ideas e information. Illos habeva un impacto significative super meliorar le dieta. Illos employava enorme quantitates de labor tanto directemente como indirectemente. Illos adjutava Britannia a devenir le 'Officina del Mundo' per reducer le costos de transporto non solmente de materias crude sed de mercantias finite, grande quantitates del quales esseva exportate. Le corporationes global de hodie originava con le grande companias de ferrovia de responsabilitate limitate. Per le tertie quarto del seculo dece-novem, il habeva a pena ulle persona vivente in Britannia cui vita habeva non essite alterate in ulle modo per le advento del ferrovias. Ferrovias contribuiva al transformation de Britannia de un societate rural a un predominantemente urban.[54]
Politica estranier
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: Historia del relationes estranier del Regno Unite

Le Grande Exhibition de London de 1851 demonstrava clarmente le dominantia de Britannia in ingenieria e industria; illo durava usque le ascension del Statos Unite e Germania in le annos 1890. Usante le instrumentos imperial de commercio libere e investimento financiari,[55] illo exerceva major influentia super multe paises foras de Europa, specialmente in America Latin e Asia. Assi Britannia habeva tanto un Imperio formal basate super le regulation britannic como un Imperio informal basate super le libra britannic.[56]
In 1867, Britannia univa le major parte de su colonias nord-american como Canada, dante le autogovernamento. Britannia gereva le politica estranier e defensa. Le secunde medietate del seculo 19 videva un expansion major del imperio colonial de Britannia in Asia e Africa assi como le Pacifico. In le "Cursa pro Africa", le vanto esseva haber le Union Jack volante de "Cairo a Citate del Capo." Britannia defendeva su imperio con le marina dominante del mundo, e un micre armea professional. Illo esseva le sol potentia in Europa a haber nulle conscription.[57] Le ascension del Imperio German post 1871 poneva un nove defia, proque illo menaciava a prender le placia de Britannia como le potentia industrial principal del mundo.[58]
Irlanda e Autogovernamento
[modificar | modificar fonte]
Parte del accordo que duceva al Actos de Union 1800 stipulava que le Lege Penal in Irlanda esseva a esser repelite e emancipation catholic concedite. Totevia, le Re George III blocava le emancipation. Un campania sub Daniel O'Connell duceva al concession del Emancipation Catholic in 1829, permittente le Catholicos a sede in le Parlamento. [59]
Quando le Peste de patata batteva Irlanda in 1846, multe del population rural esseva lassate sin alimento. Le effortios de relevio esseva inadequate e centenas de milles morieva in le Grande Carestia.[60] Milliones plus migrava a Anglaterra, o a America del Nord. In le Annos 1870 un nove movimento nationalista moderate esseva formate. Como le Partito Parlamentari Irlandese, illo deveniva un factor major in le Parlamento sub Charles Stewart Parnell. Projecto de lege de autogovernamento introducite per le Prime Ministro Liberal Gladstone faliava a passar, e scindeva le Liberal. Un minoritate unionista significative opponeva le Autogovernamento, timente que un Regulation Catholic-Nationalista in Dublin discriminarea contra illes e faceria mal a lor Industria.[61][62]
Initio del seculo 20 (1901–1918)
[modificar | modificar fonte]
Le Partito Liberal esseva in potentia ab 1906 a 1915, quando illo formava un Coalition de tempore de guerra. Illo passava le reformas de benesser que creava un Stato de benesser britannic basic. Illo debilitava le potentia de veto del Lords, blocava le suffragio de feminas. In 1914 illo apparentemente "solveva" le problema de Autogovernamento Irlandese, ma quando le Guerra erumpeva le solution esseva mittite in pausa. H. H. Asquith esseva Prime Ministro Liberal inter 1908 e 1916, sequite per David Lloyd George, 1916–1922. Ben que Asquith esseva le chef del Partito, le Liberal dominante esseva Lloyd George. Asquith esseva opprimite per le rolo de prime ministro de coalition in tempore de guerra, e Lloyd George le reemplaciava como le Prime Ministro de Coalition in 1916, ma Asquith remaneva chef del Partito Liberal. Le duo luctava pro annos super controlo del partito, malmente debilitante lo in le processo.[63] Historico Martin Pugh in The Oxford Companion to British History argumenta que Lloyd George:
Faceva un plus grande impacto super le Vita public britannic que ulte altere chef del seculo 20, gratias a su introduction ante le guerra del systema de benesser social de Britannia (specialmente assecurantia medical, assecurantia de disoccupation, e pensiones pagate per taxas super alte rendimentos e super le terra). Ille jocava un rolo ducente in ganiar le Prime Guerra Mundial, redesignante le mapa de Europa al conferentia de pace, e partitionante Irlanda.[64]
Epocha Edwardian 1901–1914
[modificar | modificar fonte]
Regina Victoria morieva in 1901 e su filio Edward VII deveniva rege, inaugurante le Epocha Edwardian, que esseva characterisate per displayes ostentatose de ricchessa in contrasto al Epocha Victorian sombre. Con le advento del seculo 20, cosas tal como Imagine in motion, Automobile, e Aeroplano veniva in uso. Le nove seculo esseva characterisate per un sentimento de optimismo. Le reformas social del seculo passate continuava con le Partito Laborista (RU) esser formate in 1900. Edward morieva in 1910, succedite per George V, qui regnava 1910–1936. Libere de scandalo, laboriose e popular, George V esseva le Monarcha britannic qui, con Regina Mary, stabiliva le patrono moderne de conducta pro le reialitate britannic, basate super valores e virtutes de classe medie.[65]
Le epocha esseva prospero ma le crisos politic escalava foras de controlo. George Dangerfield (1935) identificava le "morte estranie de Anglaterra Liberal" como le multiples crisos que batteva in 1910–1914 con serie instabilitate social e politic nascente del Crisi irlandese, agitation de labor, le movimentos de suffragio de feminas, e luctas partisan e constitutional in Parlamento. A un puncto illo etiam pareva que le Armea poterea refusar ordines tractante con Irlanda del Nord.[66] Nulle solution appareva, quando le eruption inexpectate del Grande Guerra in 1914 poneva le problemas domestic in pausa. Ross McKibbin argumenta que le Systema de partito politic del Epocha Edwardian esseva in delicate balance al Vigilia del guerra. Le Liberales esseva in potentia con un alliantia progressive de Labor e, interrupte e reincipiente, Nationalistas Irlandese. Le coalition esseva committite a commercio libere (in contrasto al altas tarifas que le Conservativo cercava), negotiation collective libere pro le syndicatos, un politica social active que forgiava le stato de benesser, e reforma constitutional a reducer le potentia del Camera del Lords. Le coalition mancava de un plan de longe termino, proque illo esseva accumulate insimul. Le base sociologic esseva religion non-Anglican e ethnicitate non-anglese plus tosto que le conflicto de classe emergente accentuate per Labor.[67]
Prime Guerra Mundial
[modificar | modificar fonte]In Augusto 1914, Britannia declarava Guerra a Germania e Austria. Le rationes del Cabinet se concentrava super un Commitimento a Francia e evitamento de scinder le Partito Liberal. Le Top Liberales, ducite per le Prime Ministro H. H. Asquith e le Secretario Estranier Edward Grey, 1me Viceconte Grey de Fallodon, menaciava a resignar si le Cabinet refusava a supportar Francia. Isto scindeva le Partito e significava le perdita de controlo del governamento a un coalition o opposition Unionista (id es, Conservativo). Totevia, le grande elemento anti-guerra inter Liberales, con David Lloyd George como Porta-parola, supportarea le Guerra pro honorar le Tractato de London (1839) que garantiva le Neutralitate belgian. Assi Belgica plus tosto que Francia esseva le ration public donate.[68]

Francia habeva intrate pro supportar Russia, que a su vice habeva intrate pro supportar Serbia. Britannia deveniva parte del Triplice Entente con Francia e Russia, que luctava contra le Potentias Central de Germania, Austria e le Imperio Ottoman. Le Fronte Occidental cambiava in un terreno de occision in le qual milliones morieva ma nulle armea faceva un grande avance. Le principal contribution britannic esseva financiari—prestos e subventiones adjutava Russia, Italia e alliatos plus micre a affordar le guerra.[69]
Le impasso requireva extensive supplimento de homines e munition. Per 1916, le voluntariato cadeva foras, le governo imponeva conscription (ma non in Irlanda) a mantener le fortia del armea britannic. Con su initio lente e mobilisation de ressources, Asquith habeva provate inadequate.[70] Asquith esseva reemplaciate in decembre 1916 con le plus effective David Lloyd George. Ille habeva forte supporto ab unionista e considerabile appoio de labor, assi como un majoritate de su partito liberal. Lloyd George respondeva al demandas de un governamento plus decisive per mitter sur pede un micre cabinet de guerra, un secretariato de cabinet sub Maurice Hankey, e un secretariato de consilieros private in "Le Suburb del Jardin".[71]
Le Opinion Nationalista Irlandese esseva dividite: alcun serviva in le Armea Britannic, ma le Fraternitate Republican Irlandese plottava un Revolution del Pascha in 1916. Illo rapidamente faliava, ma le Repression brutal que sequeva tornava ille elemento contra Britannia, como faceva le Plan fallite de introducer conscription in Irlanda in 1917.[72]
Le nation mobilisava su population, industria, financia, imperio e diplomatia, in liga con Francia e le Statos Unite, a defeitar le Potentia Central.[73] Le Armea Britannic habeva jammais essite un grande empleator, con le armea regular stante a 250.000 al initio del guerra.[74] Per 1918, il habeva circa cinque milliones in le armea e le Fortia Aeree Regal emergente, esseva circa le mesme dimension del armea ante le guerra. Le economia cresceva 14% ab 1914 a 1918 malgrado le absentia de si multe homines in le servitios; per contrasto le economia german retreciva 27%. Le guerra videva un declinamento de consumption civil, con un major reallocation a munition. Le quota del governamento del PIB volava ab 8% in 1913 a 38% in 1918. Britannia usava reserva financiari e prestava ab le Statos Unite.[75]

Le Marina Regal dominava le Mar, defeitar le Flotta german plus micre. Le Strategia naval de Germania cambiava progressivemente verso le uso de U-barca a attaccar retro, malgrado le risco de triggerar guerra con le Statos Unite potente e neutral usque tunc. In 1915, un U-barca, sin admonition, torpedinava le Lusitania, necante plus de 1000 Civil, includente 100 Americano. Protestos per le Presidente Woodrow Wilson fortiava Berlin a abandonar le Guerra de submarino sin restriction. Planante un Offensiva de primavera in 1918, Germania resumeva le infundamento de omne nave mercante, etiam si illos volava le Bandiera american. Le Statos Unite intrava le Guerra al latere del Alliato, e provideva le Moneta e supplimento necessari a sustener le effortio del Alliato. [76] Le Britannicos, Francese, Australiano, e Japonese saisiva le Colonia de Germania. Britannia luctava contra le Imperio Ottoman, suffrente defeitas in le Campania de Gallipoli e in Mesopotamia (Iraq). Le Germanos tentava a ganiar in Primavera 1918 ante que le Americano arriva. Illos faliava, esseva opprimite per Augusto e acceptava un Armistitio le 11 de Novembre 1918, que ammontava a un Rendition.[77]
Le societate britannic e governamento esseva radicalmente transformate per le appellos repetite pro fortia de travalio, employo de feminas, dramatic augmento in production industrial e munition, controlo de precios e rationamento, e le patriotismo emotional large e profunde dedicate a ganiar le guerra. Le Parlamento prendeva un sede retro, como nove departimentos, bureaus, committees e operationes esseva create, expertos consultate, e le Ordines in Consilio del prime ministro reemplaciava le processo legislative lente. Etiam post que le pace arrivava, le nove dimension e dynamismo habeva permanentemente transformate le governamento britannic.
Le societate britannic e governamento esseva radicalmente transformate per le appellos repetite pro fortia de travalio, employo de feminas, dramatic augmento in production industrial e munition, controlo de precios e rationamento, e le patriotismo emotional large e profunde dedicate a ganiar le guerra. Le Parlamento prendeva un sede retro, como nove departimentos, bureaus, committees e operationes esseva create, expertos consultate, e le Ordines in Consilio del prime ministro reemplaciava le processo legislative lente. Etiam post que le pace arrivava, le nove dimension e dynamismo habeva permanentemente transformate le governamento britannic.Patrono:Sfnp Attitudes e ideal victorian que habeva continuate in le seculo 20, cambiava durante le Prime Guerra Mundial. Le tres milliones de victimas esseva cognoscite como le "Generation Perdite", e lassava le societate scarificate. Le generation perdite sentiva que su sacrificio esseva pauc reguardate in Britannia, con poemas como Blighters de Siegfried Sassoon criticante le jingoismo mal informate del fronte domestic. Le generation perdite esseva inerte politic, e jammais habeva su chantia a facer un cambio generational in potentia politic. Le homines juvene qui gubernava Britannia in 1914 esseva le mesme homines vetule qui gubernava Britannia in 1939.[78]
Arrangement de postguerra
[modificar | modificar fonte]Le guerra habeva essite ganiate per Britannia e su alliatos, ma a un terribile costo human e financiari, creante un sentimento que guerras debeva jammais esser luctate de novo. Le Liga de Nationes esseva fundate con le idea que nationes poterea resolver lor differentias pacificamente, ma iste speras esseva non complite. Le dur arrangiamento de pace imponite super Germania lassarea illo amarisate e cercante vindicta.
Al Conferentia de Pace de Paris de 1919, Lloyd George, Presidente American Woodrow Wilson e premier Francese Georges Clemenceau faceva omne le major decisiones. Illos scindeva le territorios del perditores pro formar nove nationes in Europa, e divideva le colonias german e possessiones ottoman foras Turchia. Illos imponeva lo que appareva a esser pesante reparationes financiari. Illos humiliava Germania per fortiava lo a declarar su culpa pro initiar le guerra, un politica que causava profunde ressentiment in Germania e adjutava a alimentar le Nazismo. Britannia ganiava le colonia german de Tanganyika e parte de Togoland in Africa, durante que su dominios adjungeva altere colonias. Britannia ganiava mandatos del Liga de Nationes super Palestina, que habeva essite partialmente promittite como un patria pro colonos judee, e Iraq. Egypto, que habeva essite un protectorato britannic desde 1882, deveniva independent in 1922.[79]
Independentia e partition irlandese
[modificar | modificar fonte]In 1912 le Camera del Communes passava un nove projecto de lege de Autogovernamento. Sub le Acto de Parlamento de 1911, le Camera del Lords retineva le potentia a retardar legislation usque duo annos, assi illo esseva actate como le Acto de Governamento de Irlanda de 1914, ma suspendite pro le duration del guerra. Guerra civil menaciava quando le Unionistas Protestante de Irlanda del Nord refusava a esser ponite sub controlo Catholic-Nationalista. Unitates semi-militar esseva formate preste a luctar—le Voluntarios de Ulster opponente al Acto e lor contrapartes Nationalista, le Voluntarios Irlandese supportante le Acto. Le eruption del Prime Guerra Mundial poneva le crisi in pausa.
Un disorganisate Revolution del Pascha in 1916 esseva brutalmente suppremite per le Britannicos, lo que habeva le effecto de galvanisar le demandas Nationalista de independentia. Le Prime Ministro Lloyd George faliava a introducer le Autogovernamento in 1918 e in le Election General Sinn Féin ganiava un majoritate de sedes irlandese. Su Membros del Parlamento refusava a prender lor sedes a Westminster, in loco seligente a sede in le Prime Dáil parlamento in Dublin. Un declaration de independentia esseva ratificate per Dáil Éireann, le parlamento del Republica auto-declarate in januario 1919.
Un Guerra Anglo-Irlandese esseva luctate inter fortias de Corona e le Armea Republican Irlandese inter januario 1919 e junio 1921. Le guerra terminava con le Tractato Anglo-Irlandese de decembre 1921 que stabiliva le Stato Libere Irlandese.[80]
Sex contatos nord, predominantemente Protestante deveniva Irlanda del Nord e ha remanite parte del Regno Unite desde tunc, malgrado demandas del minoritate Catholic a unir se con le Republica de Irlanda.[81] Britannia adoptava officialmente le nomine "Regno Unite de Grande Britannia e Irlanda del Nord" per le Acto de Titulos Regal e Parlamentari de 1927.
Epocha interbellic 1918–1939
[modificar | modificar fonte]
Historico Arthur Marwick vide un radical transformation del societate britannic resultante del Grande Guerra, que scopava via multe attitudes vetule e adduceva un societate plus equalitari. Ille vide le famose pessimismo litterari del annos 1920 como misse foras, argumentante que il habeva major consequentias positive de longe termino del guerra al societate britannic. Ille puncta a un autoconscientia energisate inter travaliatores que rapidemente construiva le Partito Laborista, le advento de suffragio partial de feminas, e un acceleration de reforma social e controlo statal del economia. Ille vide un declinamento de deferentia verso le aristocratia e autoritate stabilite in general, e le debilitation inter juventute de restrictiones traditional super comportamento moral individual. Le chaperone fundeva via; droguistas de village vendeva contraceptivos. Marwick dice que le distinctiones de classe ammolliva, le cohesion national augmentava, e le societate britannic deveniva plus equal.Patrono:Sfnp
Cultura popular
[modificar | modificar fonte]Como le occasion, alphabetisation, ricchessa, facilitate de viage, e un allargate senso de communitate cresceva in Britannia ab le fin del seculo 19 in avante, il habeva plus tempore e interesse in activitates de occasion de omne sortas, al parte de omne classes.[82] Le vacation annual deveniva commun. Touristas gregeva a centros de villagiatura litoral; Blackpool hospitava 7 milliones de visitatores per anno in le annos 1930.[83] Le occasion organisate esseva primarimente un activitate mascule, con feminas de classe medie permittite al margines. Il habeva differentias de classe con clubs de classe superior, e bars de classe de travaliator e classe medie.[84] Le biber pesante declinava; il habeva plus competitiones que attraheva pesante apostamento. Le participation in sportes e omne sortas de activitates de occasion augmentava pro le anglese medie, e su interesse in sportes de spectator augmentava dramaticamente. Per le annos 1920 le cinema e radio attraheva omne classes, etates e generes in numeros multo grande, con feminas juvene prendente le direction.[85] Homines de classe de travaliator portante cappas platte e mangente pisces e chips esseva tumultuose spectatores de football. Illos cantava insimul al music hall, fantasiava lor columbas, apostava super le cursa de cavallos, e prendeva le familia a Blackpool in estate. Le realisation de cartoon de iste stilo de vita Andy Capp comenciava in 1957. Activistas politic plangeva que le occasion de classe de travaliator diverteva homines foras de agitation revolutionari.[86]
Cinema e radio
[modificar | modificar fonte]
Le industria de film britannic emergeva in le annos 1890 quando le cinemas in general rumpeva trans in le mundo occidental, e construiva pesantemente super le forte reputation del theatro legitime de London pro actores, directores e productores.[87] Le problema esseva que le mercato american esseva tanto plus grande e plus ric. Illo comprava le top talento, specialmente quando Hollywood veniva al avante in le annos 1920 e produceva plus de 80 pro cento del output total del mundo. Effortios a luctar retro esseva futile—le governamento mitteva un quota pro filmes facite britannic, ma illo faliava. Hollywood in ultra dominava le lucrative mercatos Canadian e Australian. Bollywood (basate in Bombay) dominava le immense mercato indian.[88] Le plus prominente directores remanente in London esseva Alexander Korda, un hungaro expatriate, e Alfred Hitchcock. Il habeva un revival de creativitate in le epocha 1933–1945, specialmente con le arrivo de filmfabricatores e actores judee fugiente le nazis.[89] Intertanto, palatios gigantes esseva construite pro le immense audientias que voleva a vider filmes de Hollywood. In Liverpool 40 pro cento del population assisteva a un del 69 cinemas un vice per septimana; 25 pro cento iva duo vices. Traditionalistas murmurava super le invasion cultural american, ma le permanente impacto esseva minor.Patrono:Sfnp
In radio, le audientias britannic habeva nulle election foras del programmating de alta classe del BBC, un agentia governamental que habeva un monopolio super transmission. John Reith, un ingeniero intensemente moralista, esseva in plen controlo. Su objectivo esseva a transmitter, "Omne que es melior in omne departamento de cognoscentia human, effortio e successo.... Le preservation de un tono moral alte es obvie de paramount importantia."Patrono:Sfnp
Sportes
[modificar | modificar fonte]Le Britannicos monstrava un plus profunde interesse in sportes, e in plus grande varietate, que ulte rival. Illos donavan le placia de orgolio a problemas moral tal como sportivitate e joco juste.[82] Football provava altemente attractive al classes de travaliator urban, que introduceva le tumultuose spectator al mundo de sport. Nove jocos deveniva popular quasi nocte al matino, includente golf, tennis de prato, cyclismo e hockey. Feminas esseva multo plus probabile a intrar iste sportes que le ancian stabilite. Le aristocratia e gentry con terra, con lor ferreo controlo super derectos de terra, dominava chasse, tiro, pisca e cursa de cavallos.[90] Cricket reflecteva le Spirito Imperial trans le Imperio (excepte Canada). Partitas de Test comenciava per le annos 1870; le plus famose es illos inter Australia e Anglaterra pro Le Ashes.[91]
Leger
[modificar | modificar fonte]Como le alphabetisation e tempore de occasion expandeva post 1900, le leger deveniva un popular passatempore. Nove additiones al fiction de adulto duplava durante le annos 1920, attingente 2800 nove libros per anno per 1935. Bibliothecas triplava lor stock, e videva pesante demanda pro nove fiction.[92] Un dramatic innovation esseva le inexpensive libro de papiro, pioneerate per Allen Lane a Penguin Books in 1935. Le prime titulos includeva romanos per Ernest Hemingway e Agatha Christie. Illos esseva vendite bon mercato (usualmente sex denarios) in un large varietate de magazines inexpensives tal como Woolworth's. Penguin punctava a un audientia de classe medie educate "medio-sugno". Illo evitava le imagine de mercato verso basso de libros de papiro american. Le linea signalava auto-melioration cultural e education politic.[93] Totevia le annos de guerra causava un penuria de personal pro editores e magazines de libro, e un severe penuria de papiro rationate, pejorate per le [[Incursion aeree super Paternoster Square in 1940|incursion aeree super Paternoster Square in 1940]] que ardeva 5 milliones de libros in magazines.[94]
Le Fiction romantic esseva specialmente popular, con Mills & Boon le editor ducente.[95] Incontros romantic esseva incorporate in un principio de puritate sexual que demonstrava non solmente conservatismo social, ma etiam como le heroina poterea controlar lor autonomia personal.[96][97] Magazines de aventura deveniva ben popular, specialmente illos publicate per DC Thomson; le editor mitteva observatores trans le pais a parlamentar a pueros e apprender lo que illos voleva leger re. Le linea de historia in magazines e cinema que plus appellava a pueros esseva le glamorose heroísmo de soldatos britannic luctante guerras que esseva excitante e juste.[98]
Politica e economia del annos 1920
[modificar | modificar fonte]Expansion del stato de benesser
[modificar | modificar fonte]Duo major programmas que permanenteamente expandeva le stato de benesser passava in 1919 e 1920 con surprendentemente pauc debato, etiam como le Conservatives dominava le Parlamento. Le Acto de Habitation, Planification de Citates, &c. de 1919 mitteva sur pede un systema de habitation governamental que sequeva le promissas de campania de 1918 de "domos apte pro heroes". Iste "Acto Addison", nominate post le Prime Ministro de Sanitate, Christopher Addison, requireva autoritates local a sondar lor necessitates de habitation e comenciar a construer domos pro reemplaciar le bassos quartieros. Le Tresoreria subsidiate le poc loyeres. In Anglaterra e Pais de Galles 214.000 domos esseva construite, e le Ministerio de Sanitate deveniva largemente un ministerio de habitation. [99]
Le Acto de Assecurantia de Disoccupation de 1920 passava a un tempore de multo pauc disoccupation. Illo mitteva sur pede le systema de dole que provideva 39 septimanas de beneficios de disoccupation a practicamente le population de travaliatores civil integre, excepte servitio domestic, travaliatores de ferma, e servitores civil. Fundate in parte per hebdomadari contributiones de ambi empleatores e empleatos, illo provideva pagamentos hebdomadari de 15s pro homines disoccupate e 12s pro feminas disoccupate. Historico C. L. Mowat clama iste duo leges "socialismo per le porta retro", e nota como surprendentite le politicos esseva quando le costos al Tresoreria volava durante le alte disoccupation de 1921. [100]
Controlo Conservative
[modificar | modificar fonte]Le ministerio Lloyd George cadeva a parte in 1922. Stanley Baldwin, como chef del Partito Conservative (1923–1937) e como Prime Ministro (in 1923–1924, 1924–1929 e 1935–1937), dominava le politica britannic. [101] Su mixtura de forte reformas social e governamento constante provava un potente combination de election, con le resultato que le Conservativos gubernava Britannia o per illes mesme o como componente ducente del Governamento National (Regno Unite). Ille esseva le ultime chef del partito a ganiar plus de 50% del voto (in le Election general del Regno Unite de 1931). Le strategia politic de Baldwin esseva a polariser le electorato tal que le votatores seligerea inter le Conservativos al dextre e le Partito Laborista al sinistra, expellente le Liberales in le medio. [102] Le polarisation faceva placia e durante que le Liberales remaneva active sub Lloyd George, illos ganiava pauc sedes e esseva un minor factor usque illos juniva un coalition con le Conservativos in 2010. Le reputation de Baldwin volava in le annos 1920 e 1930, ma crassava post 1945 como ille esseva culpate pro le politicas de appaciamento verso Germania, e como le admiratores de Churchill faceva de ille le icone Conservative. Desde le Annos 1970 le reputation de Baldwin ha recuperate alquanto. [103]
Labor ganiava le Election de 1923, ma in 1924 Baldwin e le Conservativos retornava con un large majoritate.
McKibbin trova que le cultura politic del periodo interbellic esseva construite circum un classe medie anti-socialista, supportate per le chef Conservatives, specialmente Baldwin. [104]
Economia
[modificar | modificar fonte]Le taxas montava sharpemente durante le guerra e jammais retornava a lor vetule nivellos. Un homine ric pagava 8% de su rendita in taxas ante le guerra, e circa un tertio postea. Multo del moneta iva pro le dole, le hebdomadari beneficios de disoccupation. Circa 5% del rendita national omne anno esseva transferite ab le ricco al pauperes. A. J. P. Taylor argumenta que le major parte del gente "esseva joiante un plus ric vita que ulte previemente cognoscite in le historia del mundo: plus longe vacationes, plus curte horas, plus alte salarios real." [105]
Le economia britannic esseva mediocre in le annos 1920, con sharp declinamentos e alte disoccupation in industria pesante e carbon, specialmente in Scotia e Pais de Galles. Le exportationes de carbon e aciero cadeva in medio per 1939 e le communitate de negotio esseva lente a adoptar le nove principios de travalio e gerentia veniente del Statos Unite, tal como Fordismo, credito de consumidor, eliminar le capacitate surplus, plus structurate gerentia, e usar plus grande economias de scala. [106] Pro plus de un seculo, le industria de navigation habeva dominava le commercio mundial, ma illo remaneva in le inactivitate malgrado varie effortios de stimulo per le governamento. Con le multo sharp declinamento in commercio mundial post 1929, su condition deveniva critic. [107]
[[Chancellor del Exchequer Winston Churchill|Chancellor del Exchequer Winston Churchill]] poneva Britannia retro super le standard de auro in 1925, lo que multe economistas culpa pro le mediocre performance del economia. [108] Alteres puncta a un varietate de factores, includente le effectos inflationari del Guerra Mundial e chocs del latere de supplemento causate per horas de travalio reducite post le guerra. [108]
Per le fin del annos 1920, le performance economic habeva stabilisate, ma le situation general esseva deludente, proque Britannia habeva cadite retro le Statos Unite como le ducende potentia industrial. Il etiam remaneva un forte division economic inter le nord e sud de Anglaterra durante iste periodo, con le sud de Anglaterra e le Midlands assez prosperose per le Annos Tredice, durante que partes de Pais de Galles del sud e le nord industrial de Anglaterra deveniva cognoscite como "areas affligite" a causa de particularmente alte rates de disoccupation e poveritate. Malgrado isto, le standard de viver continuava a meliorar como le consilios local construiva nove casas a laciar a familias rehabilisate ab bassos quartieros desactualisate, con facilitates usque a data includente toilettes interne, cameras de banio e illumination electric ora esser includite in le nove proprietates. Le sector private joiva un boom de construction de casas durante le annos 1930. [109]
Labor
[modificar | modificar fonte]Durante le guerra, le syndicatos esseva encourageate e lor membresia cresceva ab 4.1 milliones in 1914 a 6.5 milliones in 1918. Illos punctava al maximo a 8.3 milliones in 1920 ante relapsar a 5.4 milliones in 1923.[110]
Carbon esseva un male industria; le melior suturas esseva esser exhauste, montante le costo. Le demanda cadeva como le oleo comenciava a reemplaciar le carbon pro combustibile. Le greve general de 1926 esseva un nation-large walkout de novem dies de 1.3 milliones de ferroviarios, travaliatores de transporto, imprimitores, travaliatores de dock, travaliatores de ferro e aciero supportante le 1.2 milliones de minatores de carbon qui habeva essite blocate foras per le proprietarios. Le minatores habeva rejectate le demandas del proprietarios pro plus longe horas e paga reducite in le facie de precios cadente.[111]
Le Governamento Conservative habeva provide un subsidio de novem menses in 1925, ma illo non esseva satis a tornar circum un male industria. Pro supportar le minatores, le TUC, un organisation umbella de omne syndicatos, appellava foras certe syndicatos critic. Le spera esseva que le governamento intervenirea a reorganisar e rationalisar le industria, e montar le subsidio. Le Governamento Conservative habeva accumulate suppliess e le servitios essential continuava con voluntarios de classe medie. Omne tres major partidos opponeva le greve.
Le chef del Partito Laborista non approbava e timeva que illo tinturarea le partito con le imagine de radicalismo, proque le Comintern in Moscova habeva mittite instructiones pro Communistas a promover aggressivemente le greve. Le greve general ipse esseva largemente non-violente, ma le blocada foras del minatores continuava e il habeva violentia in Scotia. Illo esseva le sol greve general in historia britannic, proque le chef del TUC tal como Ernest Bevin considerava lo un error. Le major parte del historicos tracta lo como un singular evento con pauc consequentias de longe termino, ma Martin Pugh dice que illo accelerava le movimento de votatores de classe de travaliator al Partito Laborista, lo que duceva a futur ganios.[112]
Le Acto de Disputa de Commercio e Syndicatos 1927 faceva le greves general illegal e terminava le automatic pagamento de membros del union al Partito Laborista. Iste acto esseva largemente repelite in 1946. Le industria de carbon usava le carbon plus accessibile e, como le costos montava, le output cadeva ab 2567 milliones de tonnas in 1924 a 183 milliones in 1945.[113] Le Governamento Laborista nationalisava le minas in 1947.
Grande Depression
[modificar | modificar fonte]Le Grande Depression originava in le Statos Unite in fin 1929 e rapidemente spargeva al mundo. Britannia habeva jammais experientiate le boom que habeva characterisate le Statos Unite, Germania, Canada e Australia in le annos 1920, assi su ruptura appareva minus severe.[114] Le commercio mundial de Britannia cadeva in medio (1929–1933), le output de industria pesante cadeva per un tertio, le profitos de employo plungeva in quasi omne sectores. Al profunditate in estate 1932, le registrate disoccupatos numerava 3.5 milliones, e multo plus habeva solmente employo de tempore partial. Expertos tentava a remaner optimista. John Maynard Keynes, qui non habeva predicite le cadita, diceva, "Il essera nulle serios directes consequentias in London. Nos trova le regardo avante decidemente encourageante."[115]
Al sinistra figuras tal como Sidney e Beatrice Webb, J. A. Hobson, e G. D. H. Cole repeteva le admonitiones que illos habeva facite pro annos super le imminente morte de capitalismo, solmente ora multo plus de gente pagava attention.Patrono:Sfnp Comenciante in 1935 le Club de Libro Sinistre provideva un nove admonition omne mense, e construiva le credibilitate de socialismo de typo Sovietic como un alternativa.[116]
Particularmente le plus dur batite per le problemas economic esseva le nord de Anglaterra, Scotia, Irlanda del Nord e Pais de Galles; le disoccupation attingeva 70% in algun areas al initio del annos 1930 (con plus de 3 milliones de foras de travalio a nivello national) e multe familias dependeva totalmente super le dole.
In 1936, per le qual tempore le disoccupation esseva plus basse, 200 homines disoccupate faceva un altemente publicisate marcha ab Jarrow a London in un tentativa a monstrar le plight del pauperes industrial. Ben que multo romanticisate per le Sinistra, le Cruciada de Jarrow marcava un profunde scission in le Partito Laborista e resultava in nulle action governamental.[117] Le Disoccupation remaneva alte usque le guerra absorbeva omne le cercatores de travalio. Le [[Libro de George Orwell|libro de George Orwell ]] The Road to Wigan Pier dona un triste vista general del duritates del tempore.
Appaciamento
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: Accordo de Munich

Vive memorias del horrores e mortes del Guerra Mundial faceva Britannia e su chefes fortemente inclinate a pacifismo in le epocha interbellic. Le defia veniva ab dictatores, primo Benito Mussolini de Italia, postea Adolf Hitler de un multo plus potente Germania Nazi. Le Liga de Nationes provava deludente a su supportatores; illo esseva incapace a resolver ulte del minacias ponite per le dictatores. Le politica britannic esseva a "appaciar" illes in le speras que illos essererea satiate. Per 1938 il esseva clar que le guerra esseva menaciante, e que Germania habeva le plus potente militar del mundo. Le final acto de appaciamento veniva quando Britannia e Francia sacrificava Tchecoslovachia al demandas de Hitler al Accordo de Munich de 1938.[118] In loco de satiation Hitler menaciava Polonia, e al fin le Prime Ministro Neville Chamberlain cadeva le appaciamento e stava ferme in promittente a defender Polonia. Hitler totevia copava un tractamento con Joseph Stalin a divider Europa Oriental; quando Germania invadeva Polonia in septembre 1939, Britannia e Francia declarava guerra; le Commonwealth Britannic sequeva le direction de London.[119]
Secunde Guerra Mundial (1939–1945)
[modificar | modificar fonte]
Le Rege declarava guerra super Germania Nazi in Septembre 1939, post le Invasion german de Polonia. Durante le silentiose periodo de "Guerra Phoney", le Britannicos mitteva a Francia le plus altemente mechanisate armea in le mundo; insimul con Francia illes habeva plus tanks que Germania, ma minus planos de guerra. Le stupefacente victoria german in Primavera 1940 esseva debite totalmente a "superior doctrina de combatto. Realistic trainamento, imaginative direction de campo de battalia, e sin par initiativa ab generales usque a sergentes."[120] Le Britannicos con le plus tenue del margines rescateva lor armea principal de Dunkirk (assi como multe soldatos francese), lassante omne lor equipamento e suppliess de guerra retro. Winston Churchill veniva al potentia, promittente a luctar le Germanos al mesme fin. Le Germanos menaciava un invasion—lo que le Royal Navy esseva preparate a repeller. Primo le Germanos tentava atinger suprematia aeree ma esseva vincite per le Royal Air Force in le Battalia de Britannia in fin estate 1940. Japon declarava guerra in Decembre 1941, e rapidemente saisiva Hong Kong, Malaya, Singapore, e Burma, e menaciava Australia e India. Britannia formava un alliantia con le Union Sovietic (comenciante in 1941) e multo proxime ligamines al Statos Unite (comenciante in 1940). Le guerra esseva multo costose. Illo esseva pagate per alte taxas, per vender foras de proprietates, e per acceptar grande amontas de Lend-Lease del S.U. e Canada. Le S.U. donava $30 milliardos in munitiiones; Canada etiam donava adjuta. (Le adjuta american e canadian non habeva a esser repagate, ma il habeva etiam american prestos que esseva repagate.)[121]
Le total mobilisation de Britannia durante iste periodo provava a esser successose in vincer le guerra, per mantener forte supporto ab opinion public. Le guerra esseva un "guerra del gente" que allargava aspirationes democratic e produceva promissas de un stato de benesser postguerra.[122]
Le media clamava lo un "guerra del gente"—un termino que pigliava super e significava le popular demanda pro planification e un expandite stato de benesser.[123] Le Familia Royal jocava major rolos symbolic in le guerra. Illos refusava a lassar London durante le Blitz e esseva infatigabile in visitar truppas, factorias de munition, dockyards, e hospitales trans le pais. Omne classes social appreciate como le Royales partiva le speras, timores e duritates del gente.[124]
Mobilisation de feminas
[modificar | modificar fonte]
Historicos credito Britannia con un multo successose record de mobilisar le fronte domo pro le effortio de guerra, in terminos de mobilisar le plus grande proportion de travaliatores potential, maximisar output, assignar le correcte habilitates al correcte labor, e mantener le morale e le spirito del gente.[125]
Multo de iste successo esseva debite al systematic planate mobilisation de feminas, como travaliatores, soldatos e sponsas, coercite post Decembre 1941 per Conscription.[126] Feminas supportava le effortio de guerra, e faceva le rationamento de benes de consumidor un successo. In algun manieras le governamento super-respondeva, evacuante troppo multe pueros in le prime dies del guerra, clauder cinemas como frivole postea reaperir illos quando le necessitate pro divertimento bon mercato deveniva clar. British pet massacre pro salvar un poco de spatio sur navigation de alimento de animales de compania, solmente a discoperir un urgente necessitate a retener rattos e muses sub controlo.[127]
Le Britannicos fideva successosemente super voluntarismo. Le production de munitiones montava dramaticamente, e le qualitate remaneva alte. Le production de alimento esseva emphasate, in grande parte a liberar le navigation pro munitiones. Fermeros augmentava le area sub cultivation ab 12,000,000 a 18,000,000 acres (ab circa 50,000 a 75,000 km2), e le fortia de travalio de ferma esseva expandite per un quinto, gratias specialmente al Women's Land Army.[128]
Stato de benesser
[modificar | modificar fonte]Le successо del governamento in provider nove servitios, tal como hospitales e disjunos escolar, assi como le spirito equalitari, contribuueva a diffundite supporto pro un allargate stato de benesser. Illo esseva supportate per le Governamento de coalition e omne major partidos. Le conditiones de benesser, specialmente concernente alimento, meliorava durante le guerra como le governamento imponeva rationamento e subsidiate precios de alimento. Le conditiones pro habitation, totevia, pejorava con le bombardamento, e le vestimento esseva in curte de supplimento.
Le Equalitate augmentava dramaticamente, como le renditas declinava sharpemente pro le Ricco e pro travaliatores de collar blanc, como lor taxas volava, durante que le travaliatores de collar blau beneficiava ab rationamento e controlo de precios.[129]
Le gente demandava un expansion del stato de benesser como un recompensa al gente pro lor sacrificios de tempore de guerra.[130] Le objectivo esseva operationalisate in un famose reporto per William Beveridge. Illo recommendava que varie servitios de mantenentia de rendita que habeva crescite pecetta desde 1911 esserea systematisate e facite universal. Le beneficios de disoccupation e beneficios de maladia esseva a esser universal. Il esserea nove beneficios pro maternitate. Le systema de pension de etate vetule esserea revisate e expandite, e requireva que un persona retirava. Un plen-scala Servitio National de Sanitate providera libere cura medical pro tote le mundo. Omne le major partidos endossava le principios e illos esseva largemente ponite in effecto quando le Pace retornava.[131]
Postguerra
[modificar | modificar fonte]
Britannia habeva vincite le guerra, ma illo perdeva India in 1947 e quasi omne le resto del Imperio per le annos 1960. Illo debatteva su rolo in affaires mundial e junegva le Nationes Unite in 1945, NATO in 1949, e deveniva un proxime alliato del Statos Unite. Prosperitate retornava in le annos 1950, e London remaneva un centro mundial de financia e cultura, ma le nation non esseva plus un major potentia mundial.[132] In 1973, post un longe debatto e initial rejection, illo junegva le Mercato Commun.
Austeritate, 1945–1950
[modificar | modificar fonte]Le fin del guerra videva un victoria catastrophic pro Clement Attlee e le Partito Laborista. Illos esseva eligite sur un manifesto de plus grande justitia social con politicas de ala sinistre tal como le creation de un Servitio National de Sanitate, plus habitation de consilio e nationalisation de plure major industrias. Britannia faceva un severe crisi financiari, e respondeva per reducer su responsabilitates international e per partir le duritates de un "etate de austeritate".[133] Grande prestos del Statos Unite e Donos del Plan Marshall adjutava a reconstruer e modernisar su infrastructura e practicas de negotio. Rationamento e conscription traheva super ben in le annos de post-guerra, e le pais suffreva un del pejor hibernos in registro.[134] Totevia, le morale esseva boostate per eventos tal como le maritage de Principessa Elizabeth in 1947 e le Festival de Britannia in 1951.Patrono:Sfnp
Nationalisation
[modificar | modificar fonte]Chef del Partito Laborista decideva a ager rapidemente pro mantener le momentum del catastrophic victoria electoral de 1945. Illos comenciava con le Banca de Anglaterra, aviation civil, carbon, e Cable & Wireless. Postea veniva ferrovia, canales, transporto de strata e trucking, electricitate, e gas. Finalmente veniva ferro e aciero. In total, circa un quinto del economia esseva nationalisate. Le Partito Laborista lassava su planos a nationalisar terras de ferma. Le procedura usate esseva disveloppate per Herbert Morrison, qui como Lord Presidente del Consilio presideva le Committee super le Socialisation de Industrias.[require referentia] Ille sequeva le modello jam usate a establir corporationes public tal como le BBC (1927). In excambio pro partes, le proprietarios del companias esseva donate bonos del governamento pagante basse taxas de interesse, e le governamento prendeva plen proprietate de cata affligite compania, consolidante lo in un monopolio national. Le gestion remaneva le mesme, ma illos esseva nunc effectivemente servitores civil travaliante pro le governamento.[135]
Il non habeva moneta pro modernisation, ben que le Plan Marshall, operate separatemente per planatores american, fortiava multe negotios britannic a adoptar moderne technicas managerial. Socialistas dur esseva dissapunctate, como le industrias nationalisate pareva identic al veteran corporationes private, e le planification national esseva facite virtualmente impossibile per le constrictiones financiari del governamento. Travaliatores habeva longe essite motivate a supportar Labor per reportos de mal tractamento de travaliatores per le gestion. Le gerentes esseva le mesme personas como ante, con multo le mesme poter super le placia de travalio. Il non habeva controlo de travaliatores de industria. Le syndicatos resisteva le effortios del governamento a fixar salarios. Per le tempore del electiones general in 1950 e 1951, Labor rarmente discuteva le nationalisation de industria. In loco de illo, il esseva le Conservatores qui decriava le inefficientia e mal gestion, e promitteva a reverter le subpreno de aciero e trucking.[135]
Prosperitate del annos de post-guerra
[modificar | modificar fonte]Como le pais capitava in le annos 1950, le reconstruction continuava e immigrantes del Imperio Britannic remanente, le majoritate le Caribe e subcontinente indian, esseva invitate a adjutar a reconstruer. Britannia perdeva su placia como un superpotentia e non poteva plus mantener su imperio. Isto duceva al decolonisation, e a un retrahentia ab quasi omne su colonias per 1970. Eventos tal como le Crisi de Suez monstrava que le status del RU habeva cadite. Le annos 1950 e 60 esseva totevia prosperose, e videva modernisation del RU, con le construction de su prime motorways pro exemplo, e durante le annos 1960 un cultural movimento comenciava que expandeva trans le mundo. Le Disoccupation esseva basse, nove disveloppamentos de habitation private e de consilio prendeva placia, e le numero de proprietates de slum diminueva.
Le periodo de post-guerra testimoniava un dramatic augmento in le standard de viver,[136][137] como characterisate per un augmento in le salarios real medie ab 1950 a 1965. [138] Le septimana de travalio official esseva reducite e reductiones in le taxa de rendita esseva facite.[139] Illes in occupationes semi-habile e sin habile traditionalmente mal pagate videva un marcate melioramento in lor salarios e standardes de viver. Como summate per R. J. Unstead,
Opportunitates in vita, si non equal, esseva distribuite multo plus juste que plus unquam antea e le ganator de salario septimanal, in particular, habeva ganiate standardes de viver que haberea essite quasi incredibile in le annos trenta.[109]
Inter 1955-67, le ganimentos medie de travaliatores pagate septimanalmente augmentava per 96% e illos de travaliatores salariate per 95%, durante que le precios montava per circa 45%,[140] permittente le gente a affordar plus benes de consumidor. Inter 1964-68, le percentage de menages con un set de television montava ab 81% a 86%, un machina de lavar ab 54% a 63%, un refrigerator ab 35% a 55%, un carro ab 38% a 49%, un telephono ab 22% a 28%, e incalfactor central ab 13% a 23%.[141] Le montante affluentia esseva subtendite per plen disoccupation. Le Crescimento economic remaneva a circa 3%. Le Rationes de alimento esseva levate in 1954, durante que le controllos de compra de hire esseva relaxate. Multe del classes de travalio esseva potente a participar in le mercato de consumidor pro le prime vice.[142]
Como notate per Harriet Wilson,
Le ricchessa national ha crescite considerabilemente, e ben que le distribution de isto inter le classes social ha remanite substantialmente del mesme proportiones, illo ha significate un considerabile augmento in le standard de viver de omne classes. Illo es estimate que in Britannia al volta del seculo le ganimentos medie in industria sufficeva mermente a satisfacer le necessitates essential de un familia de duo pueros, hodie le ganimentos medie permitte le ganator de salario industrial a spender un tertio de su rendita super altere cosas que necessitates basic.[143]
Le significative augmentos de salario real in le annos 1950 e 1960 contribueva a un rapide augmento in le consumerismo de classe de travalio, con le spensa de consumidor britannic montante per 45% inter 1952 e 1964.[144] Le Derecto a beneficios esseva meliorate. In 1955, 96% de laboratores manual esseva derectate a duo septimanas de vacantia con paga, comparate con 61% in 1951. Per le fin del annos 1950, Britannia habeva devenite un del paises plus affluente del mundo, e per le prime Sixta, le majoritate de Britannicos joiva un nivello de prosperitate previe cognoscite solmente a un parve minoritate.[145] Pro le juvene e sin ligamines, il habeva, pro le prime vice in decennios, moneta de reserva pro otio, vestimento, e luxos. In 1959, le magazine Queen declarava que "Britannia ha lanceate in un etate de luxo sin par de viver." Prime Ministro Harold Macmillan clamava que "le luxos del ric ha devenite le necessitates del povre." Le Nivellos de rendita disposable montava constantemente,[146] con le potentia de spensa del familia medie montante per 50% inter 1951 e 1979, e per le fin del Septanta, 6 ex 10 familias possedeva un carro.[147]
Como notate per Martin Pugh,
Le gestion economic keynesian permitteva le travaliatores britannic a joi un etate auree de plen disoccupation que, combinate con un plus relaxate attitude verso le matres travaliante, duceva al distribution del familia de duo-renditas. Le Inflation esseva circa 4 per cento, le salarios monetari montava ab un media de £8 un septimana in 1951 a £15 un septimana per 1961, le proprietate de domo spargeva ab 35 per cento in 1939 a 47 per cento per 1966, e le relaxation de controllos de credito boostava le demanda pro benes de consumer.[148]
Como notate per John Burnett,
Lo que esseva equalmente frapante esseva que le proprietate de benes de consumidor habeva spargite usque le scala social e le lacuna inter travaliatores professional e manual habeva considerabilemente stricite.
Un studio de un area de slum in Leeds (debite a demolition) trovava 74% del menages habeva un television, 41% un vacuo, e 38% un machina de lavar. In un altere area de slum, St Mary's in Oldham (ubi in 1970 pauc del casas habeva bagnos fixate o un supplimento de aqua calide e medie partiva tolettas exterior), 67% del casas esseva comfortabilemente mobiliates e un altere 24% mobiliates luxuosemente, con smart moderne mobilia, profunde catenina de pila, e decorationes. Le Provision de amenitates de menage meliorava constantemente durante le secunde medietate del seculo vintesime. Ab 1971 a 1983, le menages habente le uso sol de un bagno fixate o imbue montava ab 88% a 97%, e illes con un WC interne ab 87% a 97%. Le Menages con incalfactor central quasi dupplava, ab 34% a 64%. Per 1983, 94% de omne menages habeva un refrigerator, 81% un television de color, 80% un machina de lavar, 57% un congelator profunde, e 28% un siccatore de tumble.[149][150]
Inter 1950 e 1970, totevia, Britannia esseva supervenite per majoritate de paises del Mercato Commun Europee in terminos de telephonos, refrigeratores, televisiones, carros, e machinas de lavar per 100 del population (ben que Britannia remaneva alte in terminos de bagnos e lavatorios). Ben que le standard de viver britannic esseva augmentante, le standard de viver in altere paises augmentava plus rapidemente.[151] Secundo un studio de 1968 per Anthony Sampson, travaliatores britannic:
In dece annos, ab haber un multo plus alte standard de viver que le continente, illos ha glissate justo retro. Prendente le rendita national per capite (un metro brute), le Britannicos per 1967 habeva fundite a octave placia inter paises OECD, con un rendita annual de $1,910 comparate con $2,010 pro Germania, $2,060 pro Francia e $2,480 pro Switza: e le position cadente de Britannia jam monstra se in le plus basse proportion de nove carros e nove casas (ben que ancora ducente con setes de TV e machinas de lavar).[152]
In 1950, le standard de viver esseva plus alte que in omne pais EEC a parte Belgica. Illo esseva 50% plus alte que Germania West, e duo vices plus alte que Italia. In 1976, le salarios del RU esseva inter le plus basse in Europa Occidental, essente medietate de taxas de Germania West e duo tertios de taxas italian.[153] In addition, durante que le opportunitates educational pro gente de classe de travalio habeva allargate significativemente desde le fin del guerra, un numero de paises disveloppate veniva a supervencer Britannia in alcun indicadores educational. Per le prime annos 1980, circa 80% a 90% de lassatores de schola in Francia e Germania West recipeva trainamento vocational, comparate con 40% in le RU. Per le medio annos 1980, super 80% de pupillos in le S.U. e Germania West e super 90% in Japon remaneva in education usque a 18, comparate con 33% de pupillos britannic.[154] In 1987, solmente 35% de 16- a 18-annos-vetules esseva in education o trainamento a tempore plen, comparate con 80% in le S.U., 77% in Japon, 69% in Francia.[155] Il remaneva lacunas inter travaliatores manual e non-manual in areas tal como beneficios e salarios. In 1978 mascule travaliatores manual a tempore plen de etate 21 e super medianava un brute salario septimanal de £80, durante que le equivalente pro mascule travaliatores de collar blanc stava a £100.[156]
Imperio a Commonwealth
[modificar | modificar fonte]
Le controlo de Britannia super su Imperio laxava durante le periodo interguerra. Nationalismo fortificava in altere partes del imperio, particularmente in India e in Egypto.
Inter 1867 e 1910, le RU habeva donate Australia, Canada, e Nove Zelanda "Dominion" status (quasi complete autonomia intra le Imperio). Illos deveniva membros de carta del British Commonwealth de Nationes (cognoscite como le Commonwealth de Nationes desde 1949), un informal ma stricte association que succedeva le Imperio Britannic. Comenciante con le independentia de India e Pakistan in 1947, le restante del Imperio Britannic esseva quasi completemente dismantellate. Hodie, le majoritate del ancian colonias de Britannia appartine al Commonwealth, quasi omnes de illos como membros independente. Il ha, totevia, 13 ancian colonia britannic, includente Bermuda, Gibraltar, le Insulas Falkland, e alteres, que ha eligite a continuar le regula per London e es cognoscite como Territorios de Ultra Mar Britannic.
Ab le Inquietudes al Accordo de Belfast
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: The Troubles

In le annos 1960, le Prime Ministro unionista moderate de Irlanda del Nord Terence O'Neill tentava a reformar le systema e dar un plus grande voce al Catholicos qui formava 40% del population de Irlanda del Nord. Su objectivos esseva bloccate per militante Protestantes ducite per le Rev. Ian Paisley.[157] Le montante pressione ab nationalistas pro reforma e ab unionistas pro resister reforma duceva al apparentia del movimento de derectos civil sub figuras como John Hume, Austin Currie e alteres. Le Confrontationes escalava foras de controlo como le Armea apenava contener le Armea Republican Irlandese Provisional (IRA) e le Ulster Defence Association. Le Chef britannicos temeva que lor retrahentia dareva un "Scenario de Die del Judicio", con grande diffundite conflicto communal, sequite per le exodo de massa de centenas de milles de refugiatos. London claudeva le parlamento de Irlanda del Nord e comenciava le regula directe. Per le annos 1990, le falia del campania IRA a ganiar supporto public de massa o attinger su scopo de un retrahentia britannic duceva a negociationes que in 1998 produceva le "Accordo del Bon Venerdi". Illo ganiava popular supporto e largemente finiva le Inquietudes.[158]
Le economia in le fin del seculo 20
[modificar | modificar fonte]- Articulo principal: History of the United Kingdom (1945–present)
Post le relative prosperitate del annos 1950 e 1960, le RU experientiava conflicto industrial e stagflation trans le annos 1970 sequente un global crisi economic; Labor habeva retornate al governamento in 1964 sub Harold Wilson pro finir 13 annos de regula conservator. Le Conservatores esseva restaurate al governamento in 1970 sub Edward Heath, qui faliava a halt le declino economic del pais e esseva expellite in 1974 como Labor retornava al potentia sub Harold Wilson. Le crisi economic approfundava sequente le retorno de Wilson e le cosas faceva pauc melior sub su successor James Callaghan.
Un stricte modernisation de su economia comenciava sub le controversiate chef conservator Margaret Thatcher sequente su election como prime ministro in 1979, que videva un tempore de record disoccupation como deindustrialisation videva le fin de multo del manufacturante industrias del pais, ma etiam un tempore de boom economic como le mercato de stock deveniva liberalisate e le industrias possedite per stato esseva privatisate. Su augmento a poter esseva vidite como le fin symbolic del tempore in le qual le economia britannic habeva devenite le "homine malade" de Europa occidental.[159] Le Inflation etiam cadeva durante iste periodo e le potentia de syndicato esseva reducite.

Totevia le sciopero de mineros de 1984–1985 prefigurava le fin del majoritate del minamento de carbon del RU. Le Exploitation de gas e oleo del Mar del Nord apportava in substantial taxas e renditas de exportation a adjutar le nove boom economic. Isto esseva etiam le tempore que le IRA prendeva le problema de Irlanda del Nord a Grande Britannia, mantenente un prolongate campania de bombardamento sur le continente britannic.
Post le boom economic del annos 1980 un breve ma severe recession occurreva inter 1990 e 1992 sequente le chaos economic de Mercoledi Nigre sub le governamento de John Major, qui habeva succedite Margaret Thatcher in 1990. Totevia le resto del annos 1990 videva le initio de un periodo de continue crescimento economic que durava super 16 annos. Illo esseva expandite sub le assi-clamate governamento de Nove Labor de Tony Blair sequente su catastrophic victoria electoral in 1997. Le Partito Laborista rejuvenate abandonava su commitmento a politicas includente disarmamento nuclear e nationalisation de industrias clave, e nulle reversal del reformas de syndicato ducite per Thatcher. Illo emphasava un appello al votator plus ben educate.[160]
Ab 1964 usque a 1996, le rendita per capite habeva dupplate, durante que le proprietate de varie benes de menage habeva significativamente augmentate. Per 1996, duo-tertios de menages possedeva carros, 82% habeva incalfactor central, le majoritate de gente possedeva un VCR, e un in cinque casas habeva un computer de domo.[161] In 1971, 9% de menages habeva nulle accesso a un imbue o bagno, comparate con solmente 1% in 1990; largemente debite a demolition o modernisation de proprietates plus vetule que mancava tal facilititates. In 1971, solmente 35% habeva incalfactor central, durante que 78% joiva iste amenitate in 1990. Per 1990, 93% de menages habeva television de color, 87% habeva telephonos, 86% habeva machinas de lavar, 80% habeva congelatores profunde, 57% habeva registratores de video, e 47% habeva fornos de hyperunda. Le derecto a vacantias habeva etiam devenite plus generose. In 1990, novem ex dece travaliatores manual a tempore plen esseva derectate a plus de quatro septimanas de pagate vacantia un anno, durante que viginti annos previe solmente duo-tertios habeva essite permittite tres septimanas o plus.[162]
Le periodo de post-guerra etiam testimoniava significative melioramentos in conditiones de habitation. In 1960, 14% de menages britannic habeva nulle toletta interne, durante que in 1967 22% de omne casas habeva nulle basic supplimento de aqua calide. Per le annos 1990, le majoritate de casas habeva iste amenitates insimul con incalfactor central.[require referentia] Ab 1996–1997 a 2006–2007, le real median rendita de menage augmentava per 20% durante que le real medie renditas de menage augmentava per 23%. Il ha etiam essite un cambiamento verso un economia basate super servitios in le annos sequente le fin del Secunde Guerra Mundial, con 11% de gente de travalio employate in manufactura in 2006, comparate con 25% in 1971.
Mercato Commun (EEC), postea UE, membership
[modificar | modificar fonte]Le desiro de Britannia a junger le Mercato Commun (como le Communitate Economic Europee esseva cognoscite in Britannia) esseva primo exprimite in julio 1961 per le governamento Macmillan. Illo esseva vetate in 1963 per le Presidente Frances Charles de Gaulle.[163] Post initialmente hesitar super le problema, le Governamento Labor de Harold Wilson deponeva le secunde application del RU (in maio 1967) a junger le Communitate. Como le prime, totevia, illo esseva vetate per de Gaulle.[164]
In 1973, con de Gaulle ite, le Prime Ministro Conservator Heath negociava terminos pro admission e Britannia finalmente junegva le Communitate. In opposition le Partito Laborista esseva profundemente dividite, ben que su Chef, Harold Wilson, remaneva in favor. In le Election General de 1974 le manifesto del Partito Laborista includeva un promissa a renegociar terminos pro le membership de Britannia e postea tener un referendum super si remaner in le EC sur le nove terminos. Isto esseva un procedura constitutional sin precedente in le historia britannic. In le subsequente campania de referendum, plus tosto que le normal britannic tradition de "responsibilitate collective", sub le qual le governamento prende un position de politica que omne membros de cabinetto es requirite a supportar publicamente, le membros del Governamento (e le opposition Conservator) esseva libere a presentar lor opiniones sur necun latere del question. Un referendum esseva debitemente tenite sur 5 de Junio 1975, e le proposition a continuar membership esseva passate con un substantial majoritate.[165]
Le Acto Europee Single (SEA) esseva le prime major revision del Tractato de Roma de 1957. In 1987, le governamento Conservator sub Margaret Thatcher enactava lo in le lege del RU.[166]
Le Tractato de Maastricht transformava le Communitate Europee in le Union Europee. In 1992, le governamento Conservator sub John Major ratificava lo, contra le opposition de su rebellos de retrobanco de Maastricht.[166]
Le Tractato de Lisbon introduceva multe cambios al tractatos del Union. Le Cambios prominente includeva plus voto de majoritate qualificate in le Consilio del Union Europee, augmentate involvemento del Parlamento Europee in le processo legislative per extendite codiscosion con le Consilio del Ministros, eliminar le systema de pilastros e le creation de un Presidente del Consilio Europee con un termino de duo e medie annos e un Alte Representante del Union pro Affaires Externe e Politica de Securitate pro presentar un unite position super politicas del UE. Le Tractato de Lisbon faceva le carta de derectos human del Union, le Carta de Derectos Fundamental, legalmente ligante. Le Tractato de Lisbon duceva a un augmento in le peso de voto del RU in le Consilio del Union Europee ab 8.4% a 12.4%. In julio 2008, le governamento Labor sub Gordon Brown approbava le tractato e le Regina ratificava lo.[167]
Devolutions pro Scotia e Galles
[modificar | modificar fonte]Super 11 de Septembre 1997, le 700te anniversario del victoria scotese super le anglese al Battalia de Stirling Bridge, un referendum esseva tenite super establir un devolvite Parlamento Scotese. Isto resultava in un "si" voto overwhelming a establir le parlamento e a dar lo limitate poteres de variar taxas. Un septimana plus tarde, un referendum in Galles super establir un Assemblea Gallese esseva etiam approbate ma con un multo stricte majoritate. Le prime electiones esseva tenite, e iste corpora comenciava a operar in 1999. Le Creation de iste corporas ha allargate le differentias inter le paises del Regno Unite, specialmente in areas como curas de sanitate.[168][169] Illo ha etiam apportate al fronte le assi-clamate question de West Lothian que es un planger que le devolution pro Scotia e Galles ma non Anglaterra ha create un situation ubi MP scotese e gallese in le Parlamento del RU pote, in principio, votar super materias interne affectante Anglaterra sol durante que MP anglese ha nulle dicto in materias similar affectante Scotia e Galles.
Seculo 21
[modificar | modificar fonte]Guerra in Afghanistan e Irak
[modificar | modificar fonte]
In le Election General de 2001, le Partito Travalista (Labour Party) ganiava un secunde victoria successive, ben que le participation electoral cadeva al nivello le plus basse depost 80 annos.[170] Le attentatos del 11 de septembre in le SUA duceva le Presidente George W. Bush a lancear le Guerra contra le terrorismo, comenciante con le invasion de Afghanistan adjutate per truppas britannic in octobre 2001. Postea, con le foco del SUA cambiante a Irak, Tony Blair convinceva le Membros del Parlamento (MPs) travalista e conservator a votar in favor de supportar le Invasion de Irak de 2003, in despecto de enorme marchas anti-guerra in London e Glasgow. Quaranta-sex mille truppas britannic, un tertio del fortia total del fortias terrestre del Armea, esseva displicate pro assister con le invasion e le fortias britannic esseva responsabile pro le securitate in le sud de Irak. Tote le fortias britannic esseva retirate in 2010.[171]
Le Prime Ministro del Partito Travalista, Tony Blair, ganiava le election general britannic de 2005 e un tertie termino consecutive.[172] Le 7 de julio 2005, un serie de quatro attentatos suicide con bombas colpava London, occidente 52 pendulares insimul con le quatro bombas, e ferinte centenas.
Crisi economic de 2008
[modificar | modificar fonte]Post le Grande Recession, le economia se contraheva. Le annuncio in 2008 que le economia habeva contractite pro le prime vice depost 1992, terminava 16 annos de crescimento continue. Causas includeva un fin al credito facile, reduction in consumption e depreciation substantial del libra (que cadeva 25% contra le euro inter januario 2008 e januario 2009),[173] ducente a augmentate costos de importation, notabilemente de petroleo.
Le 8 de octobre 2008, le Governamento britannic annunciava un pacchetto de salvamento bancari de circa £500 milliardos[174] ($850 milliardos al epocha). Le plano comprehendeva tres partes: £200 milliardos a esser rendite disponibile al bancas in le Special Liquidity Scheme del Banca de Anglaterra; le Governamento augmentava le capitalisation de mercato del bancas, con un initial £25 milliardos; e le Governamento garantieva tote le prestos eligibile inter bancas britannic usque a circa £250 milliardos. Con le Regno Unite saliente del recession in le quarte trimestre de 2009—terminante sex trimestres consecutive de declino economic—le Banca de Anglaterra decideva contra un allegerimento quantitative additional.[175]
Independentia scotese
[modificar | modificar fonte]Post le Election al Parlamento Scotese de 2007, le pro-independentia Partito National Scotese (SNP) ganiava lor prime victoria. Illes formava un governamento de minoritate con planos de tener un referendum ante 2011 pro cercar un mandato "pro negociar con le Governo del Regno Unite pro attinger le independentia pro Scotia."[176] Partitos unionista respondeva per establir le Commission Calman pro examinar un devolution additional de poteres.[177] Respondente al conclusiones del revista, le governamento del RU publicava un libro blanc in 2009, super nove poteres que esserea transferite al Governamento Scotese, notabilemente super como illo pote levar taxas.[178] Iste propositiones formarea ultimemente le base del Acto de Scotia de 2012.

Le election de 2011 videva un victoria decisive pro le SNP que esseva capace a formar un governamento de majoritate intendente a realisar un referendum super le independentia.[179] Le Prime Ministro David Cameron garantieva que le governamento del RU non interponerrea ulle obstaculos legal o politic in le via de tal referendum.[180] Le 18 de septembre 2014, un referendum esseva tenite in Scotia super le question de si lassar le RU. Le tres partitos politic de toto le RU—Labour, Conservative e Liberal Democrates—faceva campania insimul como parte del campania Better Together durante que le pro-independentia Partito National Scotese esseva le fortia principal in le campania Yes Scotland. Dies ante le voto, con le sondages de opinion claudente, le tres chefes del partito Better Together publicava 'Le Voto', un promissa de plus de poteres pro Scotia in caso de un voto No. Le referendum resultava in Scotia votante 55% a 45% pro remaner parte del RU. Le Prime Ministro de Scotia Alex Salmond resignava, succedite per Nicola Sturgeon. Advocante pro un secunde referendum, illa ducerrea le SNP al victoria in le electiones 2016 e 2021.
Governamento de coalition de 2010
[modificar | modificar fonte]Le election general de 2010 resultava in le prime parlamento sin majoritate absolute depost 1974, con le Partito Conservative ganiante le plus grande numero de sedes, ma non attingente le 326 requirite pro un majoritate. Le Conservatores e Liberal Democrates accordava de formar le prime governamento de coalition pro le RU depost le Secunde Guerra Mundial, con David Cameron deveniente Prime Ministro e Nick Clegg Vice-Prime Ministro.[181]
Aeroplanos militar britannic participava in le intervention mandatate per le ONU in le Guerra civil libyc de 2011, effectuate 3,000 sortitas aeree contra fortias leal al dictator Muammar Gaddafi.[182][183] 2011 vide Anglaterra suffrer tumultos sin precedente in su major citates in augusto, occidente cinque e causante £200m de damnos.[184] In octobre 2011, le prime ministros del Regno del Commonwealth votava pro conceder equalitate de genere in le succession regal.[185] Le emendamento terminava le ban super le monarcha sposante un catholic.[186]
Election de 2015
[modificar | modificar fonte]Le election de 2015 esseva tenite le 7 de maio con sondages prediciente un parlamento sin majoritate absolute. Le resultato surprendente esseva un nette victoria per le Partito Conservative: con 37% del voto popular, illes ganiava un stricte majoritate in parlamento con 331 del 650 sedes. Le altere resultato le plus significative esseva le Partito National Scotese ganiante tote excepte tres del 59 sedes in Scotia. Isto esseva a causa de un augmento in supporto post le referendum de independentia de 2014, e le membros del partito SNP habeva quadruplate a plus de 100,000, significante que 1 de cata 50 del population de Scotia esseva un membro.[187]
Labour suffreva su pejor disfatta depost 1987, prendente solmente 31% del votos e perdente 40 de su 41 sedes in Scotia. Le Liberal Democrates perdeva 49 de lor 57 sedes, essente punite pro lor decision de formar un coalition con le conservatores. Le UK Independence Party (UKIP), colligente votatores contra le UE e le immigration sin controlo, assecurava 13%, ma ganiava solmente un sede.[188] Cameron habeva un mandato pro su politicas de austeritate pro reducer le dimension del governamento, e un defia in tractar con Scotia.[189] Similmente le Partito Verde videva un augmento in supporto ma reteneva justo su un sede.
Referendum super le membresia del UE de 2016
[modificar | modificar fonte]
In februario 2016, le Prime Ministro Cameron annunciava que un referendum super le membresia del RU in le Union Europee esserea tenite le 23 de junio 2016, post annos de campania per euroscepticos. Campanias per partitos supportante e "Remaner" (Britain Stronger in Europe) e "Lassar" (Vote Leave) se focalisava super preoccupationes concernente le commercio e le mercato unic europee, securitate, migration e soveranitate. Le resultato del referendum esseva in favor del pais lassante le UE con 52% del votatores volente lassar.[190] Cameron resignava, con Theresa May succedente le como Prime Ministro.
Le RU remaneva un membro del UE, ma invocava le Articulo 50 del Tractato de Lisbona in martio 2017. Isto initiava negotiationes super un accordo de retirada, ante un exito del UE (Brexit) intendite pro martio 2019 ma plus tarde extendite,[191] a comenciamento de 2020.[192]
Durante le referendum de 2016, Boris Johnson deveniva un principal proponente de Vote Leave.[193] In 2019, Johnson esseva Prime Ministro e fortiava pro un exito le 31 de octobre 2019. Le opponentes advertiva de tumulto. Le commentor Jonathan Freedland argumentava in estate 2019 que Britannia esseva, "in le grip de un populismo que calca le normas e restrictiones del democratia liberal, que contempla un acto collective de auto-damno sin precedente, que se prepara pro disruption, penurias, mesmo disordine civil incognoscite in tempore de pace. Isto non es le consequentia de un guerra inevitabile o un disastro natural impreviste, ma es totalmente del proprie creation del pais."[194]
Pandemia de COVID-19
[modificar | modificar fonte]COVID esseva confirmate de propagar in le RU al fin de januario 2020[195] con le prime mortes confirmate in martio.[196] Le pais esseva initialmente lente in le implementation de restrictiones.[197][198] Analyse epidemiologic subsequente monstrava que plus de 1000 lineages de SARS-CoV-2 entrava le RU a comenciamento de 2020 ab viagiatores international, le majoritate ab epidemias alterubi in Europa.[199] Un reclusion legalmente obligatori esseva introducite le 23 de martio.[200] Restrictiones esseva alleviate in le fin del primavera.[201][202] Le epidemia del RU a comenciamento de 2020 esseva un del plus grande e plus mortal mundialmente.[199]

Per le autumno, casos esseva de nove in augmento.[203] Isto duceva al creation de nove regulationes insimul con reclusiones local, in locationes geographic plus specific que le quatro nationes del RU.[204][205][206] Reclusiones occurreva in Galles, Anglaterra e Irlanda del Nord plus tarde in ille saison.[207][208][209][210] Post le levamento del restrictiones, un nove variante se propagava rapidemente trans le RU.[211] Le NHS habeva suffrite un tension sever per le fin de decembre.[212][213][214] Isto duceva a un striction del restrictiones.[215][216]
Le prime vaccino esseva approbate e comenciava su dissemination in le RU in decembre 2020.[217][218] 15 milliones de doses de vaccino habeva essite date a predominantemente illes le plus vulnerabile per le medio de februario.[219] 6 menses plus tarde plus de 75% del adultos in le RU esseva totalmente vaccinate contra COVID.[220] Restrictiones comenciava a esser alleviate del fin de februario e quasi tote habeva finite in Britannia per augusto.[221][222][223][224] Le vaccination in massa continuava a mantener mortes e hospitalisationes a nivellos multo plus basse que in undas anterior.[225][226]
Crises governamental e Ministerio Sunak (2022–2024)
[modificar | modificar fonte]In 2022, le governamento del RU affrontava multiple crises. Le scandalo Partygate, que implicava violationes de regulas de reclusion per officiales governamental, duceva a multas, includente pro le Prime Ministro Boris Johnson e Rishi Sunak. Johnson affrontava appellos a resignar, e post le Scandalo Chris Pincher, ille dimitteva in julio 2022. Liz Truss succedeva Johnson ma su governamento tosto incontrava turbation. Su mini-budget de septembre provocava instabilitate de mercato, ducente al dismissal de Kwasi Kwarteng e le resignation de Truss in octobre.
Rishi Sunak deveniva le prime Prime Ministro asiatic le 25 de octobre 2022.[227][228][229] Su prime ministeriato videva evalutationes de approbation historicamente basse pro le Partito Conservative, pollante consistentemente sub le Partito Travalista sub le nove chef Keir Starmer, vidite como un moderate comparate a su predecessor socialista Jeremy Corbyn.[230] Le Conservatores perdeva votos a Reform UK, un partito populista de derecta stricte super immigration, contribuente a lor pejor performance electoral in historia.
Governamento Travalista (2024–presente)
[modificar | modificar fonte]Le 4 de julio 2024, le Partito Travalista (Labour Party) ganiava un victoria in election general post 14 annos de governamento Conservative, significante que le chef del Partito Travalista Keir Starmer deveniva le nove prime ministro de Britannia.[231] Post le accoltellamento mortal de tres juvene feminas in Southport, misinformation se propagava falsemente accusante le perpetrator de esser un musulman, provocante le Tumultos del Regno Unite de 2024 como un contrariamento contra le immigration al RU in general, specialmente de paises islamic.
Notas
[modificar | modificar fonte]- ↑ Le terminos Un Regno, Regno Unite e Regno Unite de Grande Britannia esseva usate como descriptiones in le Tractato de Union. Totevia, le nomine real del nove stato esseva Grande Britannia. Le nomine Grande Britannia (alora a vices scribite Great Brittaine) esseva usate pro le prime vice per Jacobo VI/I in octobre 1604, qui indicava que in avante ille e su successores serea vidite como Reges de Grande Britannia, non Reges de Anglaterra e Scotia. Totevia le nomine non esseva applicate a un nove stato; Anglaterra e Scotia continuava a esser governate independentemente. Su validitate como nomine del Corona es etiam questionate, viste que le monarchas continuava a usar ordinales separate (p. ex., Jacobo VI/I, Jacobo VII/II) in Anglaterra e Scotia. Pro evitar confusion le historicos generalmente evita usar le termino Rege de Grande Britannia usque 1707 e in vice pro adaptar se al uso de ordinales appella le monarchas reges o reginas de Anglaterra e Scotia. Ordinales separate esseva abandonate quando le duo statos se univa in accordo con le Actos de Union, con le monarchas subsequente usante ordinales clarmente basate super le historia anglese e non scotese. Un exemplo es Regina Elisabeth II del Regno Unite, qui es referite como essente "le Secunde" mesmo si jammais habeva un Elisabeth I de Scotia o Grande Britannia.
Referentias
- ↑ Nove Acto de Union fortificarea le RU, dice Fabricant, BBC News.
- ↑ Patrono:Cite episode
- ↑ The World Factbook – Central Intelligence Agency (2 martio 2022).
- ↑ Trevelyan, G.M. (19 de januario 1942). A shortened history of England, 363.
- ↑ O'Gorman, Frank (19 de januario 1986). “The Recent Historiography of the Hanoverian Regime”. Historical Journal 29 (4): 1005–1020. doi:.
- ↑ Gibbs, G.C. (19 de januario 2004). George I (1660–1727).; Hatton, Ragnhild M. (19 de januario 2001). George I.
- ↑ Oates, Jonathan D. (19 de januario 2004). “Jacobitism and Popular Disturbances in Northern England, 1714–1719”. Northern History 41 (1): 111–128. doi:.
- ↑ Black, Jeremy (1 de februario 2003). “Georges I & II”. History Today 53 (2).
- ↑ Thompson, Andrew C. (19 de januario 2011). George II: King and Elector.
- ↑ Black, Jeremy (19 de januario 2006). George III: America's Last King.
- ↑ Vide Black, Jeremy (Fall 1996). “Could the British Have Won the American War of Independence?”. Journal of the Society for Army Historical Research 74 (299): 145–154. (discurso video de 90 min. date al Ohio State in 2006)
- ↑ Watson, J. Steven (19 de januario 1960). The Reign of George III, 1760–1815, 1st, Oxford University Press. ISBN: 978-0198217138.
- ↑ Patrono:Harvp; Hoppit, Julian (1 de decembre 1962). “The Myths of the South Sea Bubble”. Transactions of the Royal Historical Society 12 (1): 141–165. doi:.
- ↑ Quoted in Patrono:Cite ODNB
- ↑ Browning, Reed (19 de januario 1975). Duke of Newcastle, 254–260.
- ↑ Jones, Clyve (19 de januario 2011). “'Too Wild to Succeed': The Occasional Conformity Bills and the Attempts by the House of Lords to Outlaw the Tack in the Reign of Anne”. Parliamentary History 30 (3): 414–427. doi:.
- ↑ Knights, Mark (19 de januario 2005). “Occasional conformity and the representation of dissent: hypocrisy, sincerity, moderation and zeal”. Parliamentary History 24 (1): 41–57. doi:.
- ↑ Luban, Daniel (19 de januario 2015). “Bernard Mandeville as Moralist and Materialist”. History of European Ideas 41 (7): 831–857. doi:.
- ↑ Mitchell, L.G. (19 de januario 1999). “The Whigs, the People, and Reform”. Proceedings of the British Academy 85: 25–41.
- ↑ Langford, Paul (19 de januario 1999). "The English as Reformers: Foreign Visitors' Impressions, 1750–1850", Proceedings of the British Academy 85. British Academy, 101–119. ISBN: 0197262015.
- ↑ Andrew, Donna T. (19 de januario 2014). “Cultural Skirmishes in 18th Century England: The Attack on Aristocratic Vice”. History Compass 12 (8): 664–671. doi:.
- ↑ Kozub, Robert M. (Fall 2003). “Evolution of Taxation in England, 1700–1850: A Period of War and Industrialization”. Journal of European Economic History 32 (2): 363–388.; Brewer, John (19 de januario 1990). The Sinews of Power: War, Money and the English State, 1688–1783.; Kennedy, Paul (19 de januario 1989). The Rise and Fall of the Great Powers, 80–84.
- ↑ (19 de januario 2006) The Encyclopedia of the French Revolutionary and Napoleonic Wars: A Political, Social, and Military History 1, 41–42.
- ↑ Jasanoff, Maya (19 de januario 2006). Edge of Empire: Lives, Culture, and Conquest in the East, 1750–1850. Knopf Doubleday Publishing, 21. ISBN: 978-1-40-007546-1.
- ↑ Ferguson, Niall (19 de januario 2004). Empire, The rise and demise of the British world order and the lessons for global power. Basic Books, 73. ISBN: 978-0-46-502328-8.
- ↑ Black, Jeremy (19 de januario 2008). Crisis of Empire: Britain and America in the Eighteenth Century. Bloomsbury Academic. ISBN: 978-1-44-110445-8.
- ↑ (19 de januario 1998) Le Historia de Oxford del Imperio Britannic 1. The Origins of Empire: British Overseas Enterprise to the Close of the Seventeenth Century, 92.
- ↑ James, Lawrence (19 de januario 2001). The Rise and Fall of the British Empire. St. Martin's Publishing, 119. ISBN: 978-1-46-684213-7.
- ↑ Knibbs, G. H. (19 de januario 1908). Official year book of the Commonwealth of Australia. Commonwealth Bureau of Census and Statistics, 52.
- ↑ Ward, Alan J.. The Irish Constitutional Tradition, 28.
- ↑ (19 de januario 2001) Acts of Union: The causes, contexts, and consequences of the Act of Union. Four Courts Press.
- ↑ Auguste Mayer's picture as described by the official website of the Musée national de la Marine (in French).
- ↑ Grab, Alexander (19 de januario 2003). Napoleon and the Transformation of Europe, 29–33.
- ↑ Crouzet, François (19 de januario 1964). “Wars, blockade, and economic change in Europe, 1792–1815”. Journal of Economic History 24 (4): 567–588. doi:.
- ↑ Muir, Rory (19 de januario 1996). Britain and the Defeat of Napoleon, 1807–1815. Yale University Press.
- ↑ Patrono:Harvp.
- ↑ Schroeder, Paul W. (19 de januario 1994). The Transformation of European Politics 1763–1848, 305–310.
- ↑ Halevy, Elie (19 de januario 1924). A History of the English People in 1815 2, 205–206, 215–228.;
; Patrono:Harvp.
« {{{1}}} » - ↑ Peterson, Charles Jacobs (19 de januario 1852). The Military Heroes of the War of 1812: With a Narrative of the War.
- ↑ Black, Jeremy (19 de januario 2009). The War of 1812 in the Age of Napoleon. is one of the few major British studies
- ↑ Briggs, Asa (19 de januario 1959). The Age of Improvement, 1783–1867.
- ↑ Evans, Eric J. (19 de januario 2008). Britain Before the Reform Act: Politics and Society 1815–1832, 2nd, Routledge, 1–27. ISBN: 978-1-13-481603-3.
- ↑ Ziegler, Philip (19 de januario 1965). Addington, 350.
- ↑ Baker, Kenneth (19 de januario 2005). “George IV: a Sketch”. History Today 55 (10): 30–36.
- ↑ Brock, Michael (2004) "William IV (1765–1837)", Dictionario National de Biographia de Oxford, (2004) doi:10.1093/ref:odnb/29451
- ↑ Black, Jeremy (19 de januario 2006). A Military History of Britain: From 1775 to the Present. Bloomsbury Academic, 74–77. ISBN: 978-0-27-599039-8.
- ↑ Kaufmann, William W. (19 de januario 1951). British policy and the independence of Latin America, 1804–1828. Archon Books. ISBN: 978-0-208-00351-5.
- ↑ (19 de januario 2005) Britain and the Americas: Culture, Politics, and History. Bloomsbury Publishing USA, 465–468. ISBN: 9781851094363.
- ↑ Chase, Malcolm (19 de januario 2007). Chartism: A New History.
- ↑ Porter, Bernard (19 de januario 1994). "Chapter 3", Britannia's Burden: The Political Evolution of Modern Britain 1851–1890.
- ↑ Rose, Lionel (19 de januario 1991). The Erosion of Childhood: Childhood in Britain, 1860–1918. Routledge, 11. ISBN: 041500165X.
- ↑ Thompson, F. M. L. (19 de januario 1988). Rise of Respectable Society: A Social History of Victorian Britain, 1830–1900, 211–214.
- ↑ Patrono:Harvp; Patrono:Harvp.
- ↑ (19 de januario 2019) The Railway Haters: Opposition To Railways, From the 19th to 21st Centuries. Pen & Sword Transport, 10. ISBN: 9781526700216.
- ↑ Semmel, Bernard (19 de januario 1970). "Chapter 1", The Rise of Free Trade Imperialism. Cambridge University Press.
- ↑ McLean, David (19 de januario 1976). “Finance and 'Informal Empire' before the First World War”. Economic History Review 29 (2): 291–305. doi:.
- ↑ Marshall, P. J., ed., The Cambridge Illustrated History of the British Empire (1996). online
- ↑ Taylor, A. J. P. (19 de januario 1953). "Bismark's Aliances, 1879–82", Le Lucta pro Maestria in Europa: 1848–1918. Clarendon Press. ISBN: 978-0-19-881270-8.
- ↑ Hexter, Jack H. (19 de januario 1936). “The Protestant revival and the Catholic question in England, 1778–1829”. Journal of Modern History 8 (3): 297–319. doi:.
- ↑ Woodham-Smith, Cecil (19 de januario 1962). The Great Hunger: Ireland 1845–1849.; Crowley, John (19 de januario 2012). Atlas of the Great Irish Famine.
- ↑ Jackson, Alvin (19 de januario 1999). Ireland 1798–1998: politics and war.
- ↑ “The Limits to Land Reform: The Land Acts in Ireland, 1870–1909” (19 de januario 1997). Economic Development and Cultural Change 45 (3): 591–612. doi:.
- ↑ Fry, Michael (19 de januario 1988). “Political Change in Britain, August 1914 to December 1916: Lloyd George Replaces Asquith: The Issues Underlying the Drama”. Historical Journal 31 (3): 609–627. doi:.
- ↑ Pugh, Martin (19 de januario 2015). Lloyd George, David, 1st Earl Lloyd-George. Oxford University Press, [https://books.google.com/books?id=PM9xCgAAQBAJ&pg=PA565 565]. ISBN: 9780199677832.
- ↑ Matthew, H.C.G. (19 de januario 2004). George V (1865–1936), January 2008 online, Oxford Dictionary of National Biography.
- ↑ Dangerfield, George (19 de januario 1935). The Strange Death of Liberal England.
- ↑ McKibbin, Ross (19 de januario 2010). Parties and People: England, 1914–1951. OUP Oxford. ISBN: 9780199605170.
- ↑ Lee, Stephen J. (19 de januario 2005). Aspects of British Political History 1914–1995. Routledge, 21–22. ISBN: 9781134790401.; Gilbert, Bentley B. (19 de januario 1985). “Pacifist to interventionist: David Lloyd George in 1911 and 1914. Was Belgium an issue?”. The Historical Journal 28 (4): 863–885. doi:.; Steiner, Zara S. (19 de januario 1977). Britain and the origins of the First World War, 235–237.
- ↑ Siegel, Jennifer L. (19 de januario 2014). For Peace and Money: French and British Finance in the Service of Tsars and Commissars. Oxford University Press, [https://books.google.com/books?id=nc6iBAAAQBAJ&pg=PA7 7]. ISBN: 9780199387816.
- ↑ Owen, David (19 de januario 2014). The Hidden Perspective: The Military Conversations 1906–1914. Haus, [https://books.google.com/books?id=k1crDwAAQBAJ&pg=PT78 115]–116. ISBN: 9781908323675. “by modern diagnostic standards, Asquith became an alcoholic while Prime Minister.”
- ↑ Morgan, Kenneth O. (19 de januario 2017). “7 December 1916: Asquith, Lloyd George and the Crisis of Liberalism”. Parliamentary History 36 (3): 361–371. doi:.
- ↑ Munck, Ronald (19 de januario 1986). “Rethinking Irish Nationalism: The Republican Dimension”. Canadian Review of Studies in Nationalism 14: 31–48.
- ↑ Beckett, Ian F. W. (19 de januario 2007). The Great War: 1914–1918, 2nd, Pearson/Longman. ISBN: 978-1-40-581252-8.; Beckett, Ian F. W. (19 de januario 2006). The Home Front, 1914–1918: How Britain Survived the Great War. Bloomsbury Academic. ISBN: 978-1-90-336581-6.; Patrono:Harvp
- ↑ The Great War (Archivate 2005-11-09 al Wayback Machine) in figures.
- ↑ Stevenson, David (19 de januario 2011). With Our Backs to the Wall: Victory and Defeat in 1918. Harvard University Press, 370. ISBN: 978-0-67-406226-9.; Patrono:Harvp; Ferguson, Niall (19 de januario 1998). The Pity of War. Penguin Press, 249. ISBN: 978-0-71-399246-5.
- ↑ Halpern, Paul (19 de januario 2012). A Naval History of World War I. Naval Institute Press. ISBN: 978-0870212666.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Patrono:Harvp; Winter, Jay M. (19 de januario 1977). “Britain's 'Lost Generation' of the First World War”. Population Studies 31 (3): 449–466. doi:. PMID: 11630506. covers the statistical history of military service and death.
- ↑ Sharp, Alan (19 de januario 2008). The Versailles Settlement: Peacemaking after the First World War, 1919–1923, 2nd, Macmillan Education UK. ISBN: 9781137611390.
- ↑ (19 de januario 2002) The Irish Revolution, 1913–1923. Basingstoke.
- ↑ Henessy, Thomas (19 de januario 1998). A History of Northern Ireland, 1920–1996.
- 1 2 Beck, Peter J. (19 de januario 2008). Leisure and Sport in Britain, 453–469.
- ↑ Walton, John K. (19 de januario 1983). The English Seaside Resort. A Social History 1750–1914.
- ↑ Haydon, Peter (19 de januario 1994). The English Pub: a History.
- ↑ Walton, John K. (19 de januario 1983). Leisure in Britain, 1780–1939.
- ↑ Beck, Peter J. (19 de januario 2008). Leisure and Sport in Britain, 457.
- ↑ Richards, Jeffrey (19 de januario 1990). Age of the Dream Palace: Cinema & Society in Britain 1930–1939.
- ↑ Walsh, Michael (19 de januario 1997). “Fighting the American Invasion with Cricket, Roses, and Marmalade for Breakfast”. The Velvet Light Trap 40: 3–17.
- ↑ Gough-Yates, Kevin (19 de januario 1992). “Jews and Exiles in British cinema”. The Leo Baeck Institute Yearbook 37 (1): 517–541. doi:.; Hochscherf, Tobias (19 de januario 2011). The Continental Connection: German-Speaking Émigrés and British Cinema, 1927–45.
- ↑ Birley, Derek (19 de januario 1995). Land of Sport and Glory: Sport and British society, 1887–1910.; Birley, Derek (19 de januario 1995). Playing the Game: Sport and British Society, 1914–1945.
- ↑ Birley, Derek (19 de januario 1999). A Social History of English Cricket.
- ↑ Cottle, Basil (19 de januario 1978). “Popular Reading And Our Public Libraries: The Abjured Prescription”. Library Review 27 (4): 222–227. doi:.
- ↑ Joicey, Nicholas (19 de januario 1993). “A Paperback Guide to Progress: Penguin Books 1935–c. 1951”. Twentieth Century British History 4 (1): 25–56. doi:.
- ↑ McAleer, Joseph (19 de januario 1992). Popular Reading and Publishing in Britain: 1914–1950.
- ↑ McAleer, Joseph (19 de januario 1999). Passion's fortune: the story of Mills & Boon.
- ↑ Humble, Nicola (19 de januario 2001). The Feminine Middlebrow Novel, 1920s to 1950s: Class, Domesticity, and Bohemianism.
- ↑ Light, Alison (19 de januario 1991). Forever England: Femininity, Literature and Conservatism Between the Wars.
- ↑ Turner, Ernest Sackville (19 de januario 1975). Boys Will Be Boys: The Story of Sweeney Todd, Deadwood Dick, Sexton Blake, Billy Bunter, Dick Barton et al., 3rd.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Patrono:Cite ODNB
- ↑ Taylor, Andrew J. (1 de julio 2005). “Stanley Baldwin, Heresthetics and the Realignment of British Politics”. British Journal of Political Science 35 (3): 429–463. doi:.
- ↑ Williamson, Philip (1 de martio 2004). “Baldwin's Reputation: Politics and History, 1937–1967”. Historical Journal 47 (1): 127–168. doi:.
- ↑ Patrono:Harvp.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ “Rationalisation and Britain's industrial Malaise: The interwar years revisited” (19 de januario 1997). Journal of European Economic History 26 (1): 37–68.
- ↑ Greaves, Julian (19 de januario 2007). “Managing decline: The political economy of British shipping in the 1930s”. Journal of Transport History 28 (1): 57–130. doi:.
- 1 2 “Effective Exchange Rates in Britain, 1920–1930” (1 de septembre 2005). Journal of Economic History 65 (3): 850–859. doi:.
- 1 2 Unstead, R.J.. A Century of Change: 1837–Today.
- ↑ Mitchell, B.R. (19 de januario 1962). Abstract of British Historical Statistics, 68.; Pugh, Martin (19 de januario 2011). Speak for Britain!: A New History of the Labour Party, 100–127.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ “Review: The General Strike, 1926” (19 de januario 1977). The Historical Journal 20 (4): 1001–1012.; Pugh, Martin (19 de januario 2006). “The General Strike”. History Today 56 (5): 40–47.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Richardson, H. W. (19 de januario 1969). “The Economic Significance of the Depression in Britain”. Journal of Contemporary History 4 (4): 3–19. doi:.
- ↑ Overy, Richard (19 de januario 2010). The Twilight Years: The Paradox of Britain Between the Wars. Penguin, 96. ISBN: 9781101498347.
- ↑ Samuels, Stuart (19 de januario 1966). “The Left Book Club”. Journal of Contemporary History 1 (2): 65–86. doi:.
- ↑ Perry, Matt (19 de januario 2002). “The Jarrow Crusade's Return: The 'New Labour Party' of Jarrow and Ellen Wilkinson, M.P.”. Northern History 39 (2): 265–278. doi:.
- ↑ Faber, David (19 de januario 2010). Munich, 1938: Appeasement and World War II.
- ↑ Watt, Donald Cameron (19 de januario 1990). How War Came: Immediate Origins of the Second World War, 1938–39.; Finney, Patrick (19 de januario 2000). “The romance of decline: The historiography of appeasement and British national identity”. Electronic Journal of International History 1.
- ↑ Hitchens, Ralph M. (1 de januario 2014). Review ... 78, 406. (reviewing Edgerton, David (19 de januario 2011). Britain's War Machine: Weapons, Resources, and Experts in the Second World War. Penguin Books Limited. ISBN: 978-0-7139-9918-1.)
- ↑ Hughes, J. R. T. (19 de januario 1958). “Financing the British War Effort”. Journal of Economic History 18 (2): 193–199. doi:.
- ↑ Donnelly, Mark (19 de januario 1999). Britain in the Second World War.; Calder, Angus (19 de januario 1969). The People's War: Britain, 1939–1945.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Havighurst, Alfred F. (19 de januario 1962). "Chapter 9", Britain in Transition: The Twentieth Century. University of Chicago Press. ISBN: 0226319687.
- ↑ Havers, Robin (19 de januario 2002). The Second World War: Europe, 1939–1943 4, 75.
- ↑ (19 de januario 1949) British War Economy.
- ↑ Marwick, Arthur (19 de januario 1968). Britain in the Century of Total War: Peace and Social Change, 1900–1967. Bodley Head, 258. ISBN: 978-0-37-000386-3.
- ↑ Patrono:Sfnp
- ↑ Pollard, Sidney (19 de januario 1962). The Development of the British Economy 1914–1950, 339–348.
- ↑ Leventhal, F. M. (19 de januario 1995). Twentieth-Century Britain: an Encyclopedia, 74–75, 830.
- ↑ Abel-Smith, Brian (19 de januario 1992). “The Beveridge report: Its origins and outcomes”. International Social Security Review 45 (1–2): 5–16. doi:.
- ↑ Patrono:Harvp.
- ↑ Kynaston, David (19 de januario 2008). "Chapter 4", Austerity Britain, 1945–1951.
- ↑ Zweiniger-Bargielowska, Ina (19 de januario 2002). Austerity in Britain: Rationing, Controls, and Consumption, 1939–1955.
- 1 2 (19 de januario 1979) Post-War Britain: A Political History, 31–34.; Beer, Samuel H. (19 de januario 1965). British Politics in the Collectivist Age, 188–216.
- ↑ Patrono:Harvp.
- ↑ Sandbrook, Dominic (26 de maio 2011). State of Emergency: The Way We Were: Britain, 1970–1974. Penguin Books Limited, 60. ISBN: 9780241956915.
- ↑ Tabloid Tales: Global Debates Over Media Standards.
- ↑ 'Swinging Realism': The Strange Case of To Sir, With Love and Up the Junction. Archivo del original create le 3 de decembre 2013. Recuperate le 14 de novembre 2025.
- ↑ Patmore, John Allan (19 de januario 1971). Land and Leisure in England & Wales. Fairleigh Dickinson Univ Press, 19. ISBN: 9780838610244.
- ↑ paying for the social services.
- ↑ Hollow, Matthew (19 de januario 2011). “'The Age of Affluence': Council Estates and Consumer Society”. Journal of Consumer Culture 16 (1): 279–296. doi:.
- ↑ (19 de januario 1971) Socially Deprived Families in Britain, reprinted.
- ↑ Lucassen, Jan. Global Labour History: A State of the Art.
- ↑ Hill, C. P.. British Economic and Social History 1700–1964.
- ↑ Wales – History.
- ↑ Yesterday's Britain: The Illustrated Story of How We Lived, Worked and Played in this Century, published by Reader's Digest
- ↑ Pugh, Matin (19 de januario 2011). Speak for Britain! A New History of the Labour Party. London: Random House, 115–116.
- ↑ Burnett, John. A Social History of Housing 1815–1985.
- ↑ Glen O'Hara, "Hot and Cold Water in the Home" in The Politics of Water in Post-War Britain (2017): 183–214.
- ↑ Lapping, Brian. The Labour Government 1964–1970.
- ↑ Sampson, Anthony (19 de januario 1971). The New Europeans: A guide to the workings, institutions and character of contemporary Western Europe.
- ↑ Tracy, Noel (19 de januario 1983). The Origins of the Social Democratic Party, 29.
- ↑ McDowall, David (19 de januario 2008). Britain in Close-Up.
- ↑ Sampson, Anthony (19 de januario 1993). The Essential Anatomy of Britain: Democracy in Crisis.
- ↑ (19 de januario 1980) Labour and Inequality: A Fabian Study of Labour in Power, 1974–79, 1st, Pearson Education. ISBN: 0435831062.
- ↑ Mulholland, Marc (19 de januario 2000). Northern Ireland at the Crossroads: Ulster Unionism in the O'Neill Years, 1960–9. Palgrave Macmillan UK. ISBN: 978-0333760758.
- ↑ Dixon, Paul (19 de januario 2008). Northern Ireland: The Politics of War and Peace. Macmillan Education UK. ISBN: 9780230507791.; Farrington, Christopher (19 de januario 2006). Ulster Unionism and the Peace Process in Northern Ireland. Palgrave Macmillan. ISBN: 1403992851.
- ↑ Baten, Jörg (19 de januario 2016). A History of the Global Economy. From 1500 to the Present.. Cambridge University Press, 29. ISBN: 9781107507180.
- ↑ Ben Clift, and Jim Tomlinson, "Credible Keynesianism? New Labour macroeconomic policy and the political economy of coarse tuning." British journal of political science 37.1 (2007): 47–69 online.
- ↑ (19 de januario 1996) What Needs To Change: New Visions For Britain.
- ↑ Sampson, Anthony (19 de januario 1993). The Essential Anatomy of Britain: Democracy in Crisis.
- ↑ John Newhouse, De Gaulle and the Anglo-Saxons (1970), p. 226.
- ↑ Andrew Moravcsik, "De Gaulle Between Grain and Grandeur: The Political Economy of French EC Policy, 1958–1970 (Part 2)." Journal of Cold War Studies 2#3 (2000): 4–68. online
- ↑ 1975: UK embraces Europe in referendum BBC On This Day
- 1 2 Ever closer union? The UK and Europe, BBC News.
- ↑ UK ratifies the EU Lisbon Treaty, BBC News.
- ↑ 'Huge contrasts' in devolved NHS BBC News, 28 August 2008
- ↑ NHS now four different systems BBC 2 January 2008
- ↑ Turnout 'at 80-year low' (in British English), BBC News (8 de junio 2001).
- ↑ Andrew Mumford (6 de augusto 2012). The Counter-Insurgency Myth: The British experience of irregular warfare. Routledge, 171. ISBN: 9781136649387.
- ↑ Andrew Geddes and Jonathan Tonge, Britain decides: the UK general election 2005 (2005)
- ↑ FXHistory: historical currency exchange rates (Archivate 2006-07-20 al Wayback Machine) From €1 => £0.73650 to €1 => 0.9690
- ↑ Gordon Brown should say 'sorry', The Telegraph (9 de martio 2009).[ligamine rupte]
- ↑ Bank of England's time-out for quantitative easing plan (in British English), BBC News (4 de februario 2010).
- ↑ Choosing Scotland's Future: A National Conversation: Independence and Responsibility in the Modern World, Annex B Draft Referendum (Scotland) Bill (Archivate 2015-02-08 al Wayback Machine) The Scottish Government, Publications
- ↑ MSPs back devolution review body (in British English), BBC News (6 de decembre 2007).
- ↑ New Holyrood powers planned after Calman review, BBC News (25 de novembre 2009).
- ↑
.
« {{{1}}} » - ↑ Carrell, Severin (7 de maio 2011). Scottish independence: Cameron gives green light to referendum (in British English), The Observer.
- ↑ Nicholas Allen and John Bartle, eds. Britain at the Polls 2010 (2010) excerpt and text search
- ↑ RAF.mod.uk – Operation Ellamy (Archivate 2011-10-29 al Wayback Machine). Retrieved 20 October 2011.
- ↑ UK military starting Libya return (in British English), BBC News (28 de octobre 2011).
- ↑ UK Insurance Industry welcomes Prime Minister's Compensation Scheme announcement and pledges help to make the scheme work. Association of British Insurers. Archivo del original create le 1 de martio 2012. Recuperate le 14 de novembre 2025.
- ↑ Royal succession gender equality approved by Commonwealth (28 de octobre 2011).
- ↑ British monarchs can soon marry Catholics (31 de octobre 2011). Archivo del original create le 31 de octobre 2011. Recuperate le 14 de novembre 2025.
- ↑ SNP boost as membership soars past 100k mark, Glasgow Herald, Newsquest (22 de martio 2015).
- ↑ Election results: Conservatives win majority (in British English), BBC News (7 de maio 2015).
- ↑ Adam Taylor, "4 ways the British elections have changed everything", Washington Post 8 May 2015
- ↑ Erlanger, Steven (23 de junio 2016). Britain Votes to Leave E.U., Stunning the World, The New York Times.
- ↑ EU Brexit referendum: UK 'must not delay leaving', BBC News (24 de junio 2016).
- ↑ Conservatives Win Commanding Majority in U.K. Vote: 'Brexit Will Happen' (12 de decembre 2019).
- ↑ "EU debate: Boris Johnson says Brexit will be 'Britain's independence day' as Ruth Davidson attacks 'lies' of Leave campaign in front of 6,000-strong Wembley audience" The Telegraph 21 June 2016
- ↑ Jonathan Freedland, "Fools Rush Out", The New York Review of Books 66#14 (26 September 2019), pp. 30–35, quoting p 35.
- ↑ Hunt for contacts of coronavirus-stricken pair in York, The Times (31 de januario 2020).
- ↑ Coronavirus: Man in 80s is second person to die of virus in UK (in British English), BBC News (7 de martio 2020).
- ↑ Yong, Ed (16 de martio 2020). The U.K.'s Coronavirus 'Herd Immunity' Debacle (in anglese).
- ↑ Coronavirus: Sports events in March 'caused increased suffering and death' (in British English), BBC News (26 de maio 2020).
- 1 2 “Establishment and lineage dynamics of the SARS-CoV-2 epidemic in the UK” (12 de februario 2021). Science 371 (6530): 708–712. doi:. PMID: 33419936. Bibcode: 2021Sci...371..708D.
- ↑ Boris Johnson orders three-week lockdown of UK to tackle coronavirus spread (23 de martio 2020).
- ↑ PM address to the nation on coronavirus: 10 May 2020 (in anglese). Government of the United Kingdom (10 de maio 2020).
- ↑ Queues form as doors open for retail return (in British English), BBC News (29 de junio 2020).
- ↑ Covid updates: UK records highest daily Covid deaths since 1 July (in British English).
- ↑ Covid: New restrictions in North West, Midlands, and West Yorkshire (in British English), BBC News (18 de septembre 2020).
- ↑ Pubs in England to close at 10pm amid Covid spread (in British English), BBC News (22 de septembre 2020).
- ↑ Covid: Ban on meeting in houses extended across Scotland (in British English), BBC News (21 de septembre 2020).
- ↑ Schools to close and tight new hospitality rules in Northern Ireland, BBC News (14 de octobre 2020).
- ↑ Covid: Wales to go into 'firebreak' lockdown from Friday (in British English), BBC News (19 de octobre 2020).
- ↑ Covid-19: PM announces four-week England lockdown (in British English), BBC News (31 de octobre 2020).
- ↑ New and Emerging Respiratory Virus Threats Advisory Group (18 de decembre 2020). NERVTAG meeting on SARS-CoV-2 variant under investigation: VUI-202012/01.
- ↑ “Spatiotemporal invasion dynamics of SARS-CoV-2 lineage B.1.1.7 emergence” (20 de augusto 2021). Science 373 (6557): 889–895. doi:. PMID: 34301854. Bibcode: 2021Sci...373..889K.
- ↑ Covid: 'Nail-biting' weeks ahead for NHS, hospitals in England warn (in British English), BBC News (1 de januario 2021).
- ↑ Campbell, Denis (27 de decembre 2020). Hospitals in England told to free up all possible beds for surging Covid cases (in British English), The Guardian.
- ↑ Covid rule-breakers 'have blood on their hands' (in British English), BBC News (31 de decembre 2020).
- ↑ Covid in Scotland: Scots ordered to stay at home in new lockdown, BBC News, BBC (4 de januario 2021).
- ↑ Covid: New lockdown for England amid 'hardest weeks', BBC News, BBC (4 de januario 2021).
- ↑ Covid: First batch of vaccines arrives in the UK (in British English), BBC News (3 de decembre 2020).
- ↑ Covid-19 vaccine: First person receives Pfizer jab in UK, BBC News (8 de decembre 2020).
- ↑ Covid: Vaccine given to 15 million in UK as PM hails 'extraordinary feat', BBC News, BBC (14 de februario 2021).
- ↑ Covid-19: More than 75% of UK adults now double-jabbed (in British English), BBC News (10 de augusto 2021).
- ↑ What's the roadmap for lifting lockdown? – BBC News, BBC News (23 de februario 2021).
- ↑ 19 July: England Covid restrictions ease as PM urges caution (in British English), BBC News (19 de julio 2021).
- ↑ Covid: Pubs busy as most rules end in Wales (in British English), BBC News (7 de augusto 2021).
- ↑ Covid in Scotland: 'Right moment' to lift restrictions, says Sturgeon (in British English), BBC News (9 de augusto 2021).
- ↑ Covid: Most rules set to end in England, says PM (in British English), BBC News (5 de julio 2021).
- ↑ 'We are a petri dish': world watches UK's race between vaccine and virus (in anglese) (2 de julio 2021).
- ↑ Jeremy Hunt Replaces Kwasi Kwarteng As Chancellor In Day Of Government Chaos (in anglese), Politics Home (14 de octobre 2022).
- ↑ Liz Truss resignation: The full statement. Reuters (20 de octobre 2022).
- ↑ Desouza, Danielle (8 de julio 2024). 'Monumental': British Indians reflect on Rishi Sunak as UK's first Asian PM, The Independent.
- ↑ Is the Labour Party moderate or extreme? (in British English).
- ↑ Who is Keir Starmer, the Labour leader favored to win Britain's July 4 election? (in anglese), AP News (27 de junio 2024).