Hierarchia del Ecclesia Catholic

Le hierarchia del Ecclesia Catholic consiste de su episcopos, presbyteros (o sacerdotes), e diaconos. In le senso ecclesiologic del termino, "hierarchia" significa strictemente le "ordination sancte" del ecclesia, le Corpore de Christo, pro respectar le diversitate de dones e ministerios necessari pro le unitate ver.

In le uso canonic e general, illo se refere a illes que exerce autoritate intra un ecclesia christian. In le Ecclesia Catholic, le autoritate reside principalemente con le episcopos, durante que le presbyteros e diaconos servi como lor assistentes, colaboradores o adjutores. Assi, le expression "hierarchia del Ecclesia Catholic" es etiam usate pro referer se solmente al episcopos. Le termino "papa" esseva ancora usate in maniera largemente non specific usque al sexte seculo, essente a vices assumite per altere episcopos. Le parola "hierarchia" deveniva popular solmente in le sexte seculo, gratias al scriptores del pseudo-Dionysius.

Al 31 de decembre 2020, le Ecclesia Catholic consisteva de 2,903 dioceses o jurisdictiones equivalente, cata un sub le supervision de un episcopo. Le dioceses es dividite in communitates individual appellate parochias, cata un guidate per un o plure presbyteros, diaconos, o ministros ecclesial laic. Ordinariemente, le cura de un parochia es affidate a un presbytero, ben que il ha exceptiones. Approximativemente 19.3% de tote le parochias non ha un pastor residente, e 1,948 parochias in le mundo es affidate a un diacono o un ministro ecclesial laic.

Omne membros del clero, includente diaconos, presbyteros e episcopos, pote predicar, docer, baptisar, esser testigos de matrimonios, e celebrar liturgias funebre. Solmente le presbyteros e episcopos pote celebrar le sacramentos del Eucharistia (ben que alteres pote esser ministros del Communion Sancte), Penitentia (Reconciliation, Confession), Confirmation (presbyteros pote administrar iste sacramento con approbation ecclesiastic previe), e Unction del Infirmos. Solmente episcopos pote administrar le sacramento del Ordination Sancte, per le qual homines es ordinate como episcopos, presbyteros o diaconos.

Historia

Le existentia de un hierarchia catholic roman (componite de episcopos, presbyteros e diaconos) es attestite desde le tempore del prime Epistola de Ignatius al Philadelphianos.

Episcopato

Le episcopos, qui possede le plenitude del ordines sacre, e dunque le plenitude tanto del presbyterato como del diaconato, es, como un corpore (le Collegio del Episcopos), considerate como le successores del Apostolos, e es "constituite Pastores in le Ecclesia, pro esser doctores del doctrina, sacerdotes del culto sacre e ministros del governo", e "representa le Ecclesia".

In 2012, il habeva 5,133 episcopos catholic; al fin de 2021, il habeva 5,340 episcopos catholic. Le Papa mesme es un episcopo (le episcopo de Roma) e tradicionalmente usa le titulo "Venerabile Fratre" quando ille scribe formalmente a un altere episcopo.

Le rolo typic de un episcopo es provider governo pastoral pro un diocesi. Le episcopos que exerce iste function es appellate ordinarios diocesan, proque illes ha lo que le lege canonica nomina autoritate ordinari (es dicer, non delegate) super un diocesi. Iste episcopos pote esser appellate hierarchas in le Ecclesias Catholic Oriental. Altere episcopos pote esser nominate pro assister le ordinarios (episcopos auxiliar e episcopos coadjutor) o pro exequer un rolo in un campo plus ample de servicio al ecclesia, tal como nominationes como nuncios papal o functionarios in le Curia Roman.

Le episcopos de un pais o regione pote formar un conferentia episcopal e incontrar se periodicamente pro discuter problemas currente. Decisiones in certe campos, specialmente liturgia, cade sub le competentia exclusive de iste conferentias. Le decisiones de tal conferentias es obligatori pro le episcopos individual solmente si illas es approbate per al minus duo tercios del membros e confirmate per le Sede Sancte.

Le episcopos es normalmente ordinate al episcopato per al minus tres altere episcopos, ben que pro le validitate, solmente un es necessari, e un mandatum del Sede Sancte es requirite. Le ordination al episcopato es considerate le completion del sacramento del Ordination Sancte; mesmo quando un episcopo se retira de su servicio active, ille remane un episcopo, pois que le effecto ontologic del Ordination es permanente. Per altere latere, titulos como archiepiscopo o patriarcha non implica alteration ontologic, e episcopos existente que ascende a tal officios non require ulle ordination ulterior.

Sacramentalmente, tote le episcopos es equal. Secundo jurisdiction, officio, e privilegios, tamen, varie rangos es distinguite, como indicato infra. Tote le episcopos es "vicarios de Christo".

Papa (Episcopo de Roma)

Articulo principal: Papa

Le Papa es le episcopo de Roma. Ille es etiam, per virtute de ille officio:

Vicario de Jesus Christo, Successor del Prince del Apostolos, Summe Pontifice del Ecclesia Universal, Patriarcha del Ecclesia Latin, Primato de Italia, Archiepiscopo e Metropolita del Provincia Roman, Souverano del Stato del Citate del Vaticano, Servitor del servitores de Deo.

Officios e titulos

"Papa" es un honorific pronominal, non un officio o titulo, significante "Patre" (le honorific commun pro tote le clero). Le honorifico "papa" esseva, ab le comencio del tertie seculo, usate pro qualque episcopo in le Occidente, e es cognoscite in le greco ja in le Odyssea de Homero (6:57). In le Oriente, "papa" es ancora un forma commun de adresse pro le clero in le Ecclesia Orthodoxe Bulgar e le Ecclesia Orthodoxe Russe, e es le titulo del episcopo de Alexandria. Papa Marcellinus (morte in 304) es le prime episcopo de Roma pro le qual le titulo "papa" es attestite in le fontes. Ab le sexte seculo, le cancellaria imperial de Constantinopla reservava normalmente iste designamento pro le episcopo de Roma. Ab le initio del sexte seculo, illo comenciava a esser confinate in le Occidente al episcopo de Roma, un practica que esseva stabilite definitivemente in le seculo undecime, quando Papa Gregorio VII declarava lo como reservate al episcopo de Roma.

Como episcopo del Ecclesia de Roma, ille es le successor del co-patronos de ille ecclesia local, Sancte Petro e Sancte Paulo. Assi, le Ecclesia de Roma, e su episcopo, ha semper habite un prominentia in le communion catholic, e al minus in parte, un primato inter su pares, le altere episcopos, sicut Petro habeva un certe primato inter su pares, le altere apostolos. Le natura exacte de ille primato es un del plus significative questiones œcumenic de nostre tempore, e ha se disveloppate como doctrina per tote le historia del Ecclesia Catholic.

Le Catechismo del Ecclesia Catholic, citante le documento Lumen gentium del Concilio Vatican II, declara: "Le papa, episcopo de Roma e successor de Petro, es 'le fonte e fundamento perpetue e visibile del unitate tanto del episcopos como del integre compania del fidelios.'" Le communion con le episcopo de Roma deveniva un signo tanto significative del identitate catholic que a vices le Ecclesia Catholic esseva appellate in su totalitate "Ecclesia Catholic Roman", ben que isto es inexacte in le theologia catholic (ecclesiologia).

Tres altere officios del papa resulta directe del facto que ille es episcopo del Ecclesia de Roma. Como le Ecclesia Latin debe su identitate e disveloppamento a su origines in le patrimonio liturgic, juridic, e theologic de Roma, le episcopo de Roma es de facto le patriarcha del Ecclesia Latin. Secundo Papa Benedicto XVI, il habeva multe "confusion" inter le primato del papa como patriarcha del ecclesia occidental e su primato como prime inter pares; iste "incapacitate a distinguer" le rolos e responsabilitates de iste duo positiones distincte ha portate, con le tempore, al "centralisation extreme del Ecclesia Catholic" e al schisma inter Oriente e Occidente.

Como le prime ecclesia local de Italia, le episcopo de Roma es le Primato de Italia e ha le potestate de nominar le presidente del Conferentia Episcopal Italian.

Le Ecclesia de Roma es etiam le ecclesia principal del Provincia de Roma, ergo le episcopo de Roma es Archiepiscopo e Metropolita del provincia roman.

Como episcopo, le papa es appellate Vicario de Christo. Iste titulo esseva commun a tote episcopos ab le quarte usque al dece-secunde seculo, reservate al episcopo de Roma ab le dece-secunde usque al initio del vinti-ecime seculo, e restituite a tote episcopos durante le Concilio Vatican II.

Le papa reside in le Citate del Vaticano, un stato independente intra le urbe de Roma, establite per le Pactos del Laterano de 1929 inter le Sede Sancte e Italia. Como le papas esseva souveranos del Estados Papal (754–1870), illes exerce le autoritate civil absolute in le microstato del Citate del Vaticano ab 1929.

Ambassadores es acreditate non al Stato del Vaticano ma al Sede Sancte, que esseva subjecte al derecto international mesmo ante que le stato esseva institutite. Le corpore de officiales que assiste le papa in le governamento del ecclesia integre es appellate le Curia Roman. Le termino "Sede Sancte" (id est de Roma) es generalmente usate solmente pro referer se al papa e al curia, pois que le Codice de Lege Canonica, que concerne le governamento del Ecclesia Latin integre e non le affaires interne del sede (diocesi) de Roma mesme, usa necessarily iste termino in iste senso technic.

Finalmente, le titulo "Servitor del servitores de Deo" esseva un addition del Papa Gregorio le Magne, un remembrance que in christianismo, le direction sempre es un question de servicio/ministerio (diakonia).

Le forma de adresse pro le episcopo de Roma es "Su Sanctitate".

Election

Le regulas actual que governa le election de un papa se trova in le constitution apostolic Universi Dominici Gregis. Iste documento tracta del poderes, ab le momento del morte de un papa usque al annuncio del election de su successor, del cardinales e del departamentos del Curia Roman; del arrangiamentos funebre pro le papa defuncte; e del loco, tempore e maniera de votar durante le reunion del cardinales electores — un reunion cognoscite como conclave. Iste parola deriva del latino com- (inseme) e clavis (clave), e refere al clausura del participantes pro impedir influentias externe — un mesura que esseva introducite originalmente pro forzar los a attinger un decision.

Como tote episcopos, le papa ha le option de resignar, ben que, al contrario del altere episcopos, il non es un requisito. Le casos plus cognoscite es illos del Papa Celestino V in 1294, Papa Gregorio XII in 1415, e Papa Benedicto XVI in 2013. Approximativemente 10% de tote le papas ha lassate o esseva removite de officio ante lor morte.