Saltar al contento

Geopolitica

Non revidite
De Wikipedia, le encyclopedia libere
Geopolitica
instantia de: disciplina academic[*]
subclasse de: international relations[*]
parte de: political geography[*]


Commons: Geopolitics

Geopolitica (ex le greco γῆ terra, solo e πολιτική politica) es le studio del effectos del geographia del Terra sur le politica e le relationes international.[1][2][3] Le geopolitica usualmente se refere al paises e al relationes inter illos. Secundo un gruppo de investigatores, le termino es actualmente usate pro describer un ample spectro de conceptos, in un senso general usate como "un synonymo pro relationes politic international", sed plus specificamente "pro implicar le structura global de tal relationes"; iste uso se basa sur un "termino del initio del seculo vinti pro un pseudoscientia de geographia politic" e altere theorias pseudoscientific de determinismo historic e determinismo geographic.[4][5][6][2]

Al nivello del relationes international, le geopolitica es un methodo de studiar le politica externe pro comprender, explicar e predicer le comportamento politic international per medio de variabiles geographic. Istos include studios de area, climate, topographia, demographia, ressources natural, e scientia applicate del region evalutate.[7]

Le geopolitica se concentra sur le poter politic ligate al spatio geographic, in particular, aquas territorial, territorio terrestre e ricchessa de ressources natural, in correlation con le historia diplomatic, in particular le contexto de un poter major relative a su statos vicin de poter minor o simile. Alcun academicos ha arguite que le geopolitica deberea servir como "un adjuta al arte de governar."[8] Le topicos de geopolitica include relationes inter le interesses de actores politic international concentrate intra un area, un spatio, o un elemento geographic, relationes que crea un systema geopolitic.[9] Le geopolitica critic deconstrue le theorias geopolitic classic, monstrante lor functiones politic o ideologic pro le grande potentias. Existe alcun ovras que discute le geopolitica del energia renovabile.[10][11] Le relation inter geopolitica e geoeconomia es frequentemente analysate per duo scholas principal de pensamento: le schola strategic e le schola politico-economic.[12]

Le historico austro-hungare Emil Reich (1854–1910) es considerate le prime a haber create le termino in anglese[13][4] ja in 1902 e plus tarde publicate in Anglaterra in 1904 in su libro Foundations of Modern Europe.[14]

Statos Unite

[modificar | modificar fonte]

Alfred Thayer Mahan e le poter naval

[modificar | modificar fonte]

Alfred Thayer Mahan (1840–1914) esseva un commentatore frequente sur le affaires naval strategic e diplomatic del mundo. Mahan credeva que le grandessa national esseva inextricabilemente associate con le mar—e particularmente con su uso commercial in pace e su controlo in guerra. Le structura theoretic de Mahan proveniva de Antoine-Henri Jomini, e emphaseva que locos strategic (tal como punctos de strangulamento, canales, e stationes de carbon), assi como nivellos quantificabile de poter de combatto in un flotta, esseva conducive al controlo sur le mar. Ille proponeva sex conditiones requirite pro que un nation habeva poter naval:

  1. Position geographic avantagiose;
  2. Costas servibile, ressources natural abundante, e un climate favorabile;
  3. Extension del territorio;
  4. Population satis grande pro defender su territorio;
  5. Societate con un aptitude pro le mar e le interprisa commercial; e
  6. Le Governamento con le influentia e inclination de dominar le mar.[15]

Mahan distingueva un region clave del mundo in le contexto eurasian, a saper, le Zona Central de Asia situate inter 30° e 40° nord e extendente se ab Asia Minor usque a Japon.[16] In iste zona, paises independente ancora superviveva – Turchia, Persia, Afghanistan, China, e Japon. Mahan considerava ille paises, situate inter Britannia e Russia, como si illos fese inter "Scylla e Charybdis". Del duo monstros – Britannia e Russia – esseva le secunde que Mahan considerava plus menaciante pro le fato de Asia Central. Mahan esseva impressionate per le dimension transcontinental de Russia e su position strategicamente favorabile pro un expansion verso le sud. Ergo, ille trovava necessari que le "poter naval" anglo-saxon resisteva a Russia.[17]

Nicholas J. Spykman

[modificar | modificar fonte]

Nicholas J. Spykman esseva tanto un sequitore como un critico del geostrategos Alfred Mahan e Halford Mackinder. Su travalio se basava sur assumptiones simile a illos de Mackinder, includente le unitate del politica mundial e del mar mundial. Ille extende isto pro includer le unitate del aire. Spykman adopta le divisiones del mundo de Mackinder, renominante alcunes:

  1. Le Heartland;
  2. Le Rimland (analoge al "crescente interne o marginal" de Mackinder, anque un region intermedie, situate inter le Heartland e le poteres naval marginal); e
  3. Le Insulas e Continentes de Mar Alte (le "crescente externe o insular" de Mackinder).[18]

Sub le theoria de Spykman, un Rimland separa le Heartland del portos que es usabile durante tote le anno (es dicer, non gelate durante le hiberno). Spykman suggereva que isto requireva que le tentativas per le nationes del Heartland (particularmente Russia) de conquirere portos in le Rimland debeva esser impedite. Spykman modificava le formula de Mackinder sur le relation inter le Heartland e le Rimland (o le crescente interne), affirmante que "Qui controla le rimland governa Eurasia. Qui governa Eurasia controla le destinos del mundo." Spykman moriva ante le fin del Secunde Guerra Mundial, sed su theorias influentiava le concepto de contention, in le senso que Spykman argueva que le Statos Unite deberea appoyar statos in le Rimland pro equilibrar contra un poter del Heartland (vide anque Doctrina Truman).[19]

Homer Lea

[modificar | modificar fonte]

Homer Lea, in The Day of the Saxon (1912), assereva que tote le racia anglo-saxon faceva fronte a un menacia del expansionismo german (teuton), russe (slavo), e japonese: Le relation "fatal" de Russia, Japon, e Germania "ha ora assumite per le urgentia de fortias natural un coalition dirigite contra le superviventia del suprematia saxon." Illo es "un terribile Dreibund".[20] Lea credeva que dum Japon se moveva contra le Extreme Oriente e Russia contra India, le germanos colpareva Anglaterra, le centro del Imperio Britannic. Ille pensava que le anglo-saxones faceva fronte a un desastro certe de lor opponentes militante.

Edmund Walsh

[modificar | modificar fonte]

Edmund Walsh establiva le Schola de Servicio Externe in le Universitate de Georgetown in 1919 pro appoyar le studio del relationes international in le Statos Unite. Walsh criticava fortemente le travalio de Haushofer e le periculo del nazismo, arguente in favor de un nove e unicamente american geopolitica.[21] Post le fin del Secunde Guerra Mundial, Walsh serviva como consiliero in le Processos de Nuremberg e interviewava Haushofer in captivitate.Patrono:Cn

Kissinger, Brzezinski, e le Grande Tabuliero de Escacos

[modificar | modificar fonte]
Mappa mundial con le conceptos de Heartland e Rimland applicate

Duo consilieros de securitate national del periodo del Guerra Frigide, Henry Kissinger e Zbigniew Brzezinski, argueva pro continuar le foco geopolitic del Statos Unite sur Eurasia e, particularmente Russia, malgrado le dissolution del Union Sovietic e le fin del Guerra Frigide. Ambes continuava lor influentia sur le geopolitica post le fin del Guerra Frigide, scribente libros sur le tema in le annos 1990—Diplomacy e The Grand Chessboard: American Primacy and Its Geostrategic Imperatives.[22] Le theorias geopolitic classic anglo-american esseva revivite.

Kissinger argueva contra le credentia que con le dissolution del URSS, le intentiones hostile habeva finite e le considerationes traditional de politica externe non se applicava plus. "Illes arguerea … que Russia, sin importar qui lo governa, se situa sur le territorio que Halford Mackinder appellava le heartland geopolitic, e illo es le herede de un del traditiones imperial plus potente." Ergo, le Statos Unite debe "mantener le equilibrio global de poter vis-à-vis le pais con un longe historia de expansionismo."[23]

Post Russia, le secunde menacia geopolitic que remaneva esseva Germania e, como Mackinder habeva timite novanta annos retro, su association con Russia. Durante le Guerra Frigide, Kissinger argue, ambe lateres del Atlantico recognosceva que, "a minus que America sia organicamente implicate in Europa, illo esserea plus tarde obligate a implicar se sub circumstantias que esserea multo minus favorabile pro ambe lateres del Atlantico. Isto es ancora plus ver hodie. Germania ha devenite tan forte que le institutiones e organisationes europee existente non pote establir un equilibrio inter Germania e su partenarios europee per se sol. Ni pote Europa, mesmo con le assistentia de Germania, gerer […] Russia" per se sol. Assi Kissinger credeva que le interesses de necun pais serea jam servite si Germania e Russia formava unquam un association in le qual cata pais se considerarea le partenari principal. Illes excitarea timores de condominios.Patrono:Clarify Sin America, Britannia e Francia non pote facer fronte a Germania e Russia; e "sin Europa, America poterea transformar se … in un insula proxime al costas de Eurasia."[24]

Le vision de Nicholas J. Spykman sur Eurasia esseva fortemente confirmate: "Geopoliticamente, America es un insula proxime al costas del grande massa terrestre de Eurasia, de qui le ressources e population excede multo illos del Statos Unite. Le domination per un sol poter de qualcunque del duo spheras principal de Eurasia—Europa e Asia—remane un bon definition de periculo strategic pro America. Guerra Frigide o non Guerra Frigide. Proque tal un gruppamento haberea le capacitate de superar America economicamente e, al fin, militarmente. Iste periculo deberea esser resistite mesmo si le poter dominante esseva apparentemente benevole, proque si su intentiones cambiava unquam, America se retrovarea con un capacitate grossiermente diminuite pro un resistentia effective e un incapacitate crescente de formar le eventos."[25] Le interesse principal del duces american es mantener le equilibrio de poter in Eurasia.[26]

Hante se convertite de un ideologo in un geopolitico, Kissinger retrospectivemente interpretava le Guerra Frigide in terminos geopolitic—un approche que non esseva characteristic de su ovras durante le Guerra Frigide. Ora, totevia, ille se concentrava sur le initio del Guerra Frigide: "Le objectivo de opposition moral al Communismo se habeva fusionate con le carga geopolitic de contener le expansion sovietic."[27] Nixon, ille addeva, esseva un guerriero frigide geopolitic plus tosto que ideologic.[28]

Tres annos post le Diplomacy de Kissinger, Zbigniew Brzezinski sequeva le exemplo, lansante The Grand Chessboard: American Primacy and Its Geostrategic Imperatives e, post tres annos plus, The Geostrategic Triad: Living with China, Europe, and Russia. The Grand Chessboard describeva le triumpho american in le Guerra Frigide in terminos de controlo sur Eurasia: pro le prime vice unquam, un poter "non-eurasian" habeva emergite como un arbitro clave del relationes de poter "eurasian".[22] Le libro declara su proposito: "Le formulation de un geostratagia eurasian comprehensive e integrate es ergo le proposito de iste libro."[22] Ben que le configuration de poter suffreva un cambio revolutionari, Brzezinski confirmava tres annos plus tarde, Eurasia esseva ancora un mega-continente.[29] Como Spykman, Brzezinski recognosce que: "Cumulativamente, le poter de Eurasia eclipsa vastemente illo de America."[22]

In terminos classic de Spykman, Brzezinski formulava su doctrina del "tabuliero de escacos" geostratege de Eurasia, que visa a impedir le unification de iste mega-continente.

"Europa e Asia es politic e economicamente potente…. Se seque que… le politica externe american debe… emplear su influentia in Eurasia in un maniera que crea un equilibrio continental stabile, con le Statos Unite como le arbitro politic.… Eurasia es assi le tabuliero de escacos sur le qual le lucta pro le primatia global continua a esser jocate, e iste lucta involve geostratagia – le gestion strategic de interesses geopolitic…. Sed intertanto il es imperative que necun defidante eurasian emerge, capace de dominar Eurasia e assi anque de defidar America… Pro America le principal premio geopolitic es Eurasia… e le primatia global de America depende directemente de quanto tempore e con quanta efficacia su preponderantia sur le continente eurasian es sustenite."[22]

Regno Unite

[modificar | modificar fonte]

Mackinder e le Theoria del Heartland

[modificar | modificar fonte]
Le concepto de Heartland de Sir Halford Mackinder monstrante le situation del "area pivot" stabilite in le Theoria del Heartland. Plus tarde ille lo revisava pro marcar le Eurasia del Nord como un pivot dum manteneva le area marcate supra como Heartland.

Le Theoria del Heartland de Sir Halford Mackinder initialmente recipeva pauc attention foras del mundo del geographia, sed alcun pensatores ha affirmate que illo subsequentemente influentiava le politicas externe de poteres mundial.[30] Ille academicos qui reguarda Mackinder per lentes critic lo accepta como un stratego organic qui tentava construer un vision de politica externe pro Britannia con su analyse eurocentric de geographia historic. Su formulation del Theoria del Heartland esseva exponite in su articulo titulate "Le Pivot Geographic del Historia", publicate in Anglaterra in 1904. Le doctrina de geopolitica de Mackinder involveva conceptos diametralmente opponite al notion de Alfred Thayer Mahan sur le significantia del marinas (ille creava le termino poter naval) in le conflicto mundial. Ille videva le marina como un base del imperio del era colombian (approximatemente ab 1492 usque al seculo 19), e prediceva que le seculo 20 serea le dominio del poter terrestre. Le theoria del Heartland hypothetisava un enorme imperio essente create in le Heartland—que non haberea besonio de usar transporto costal o transoceanic pro remaner coherente. Le notiones basic del doctrina de Mackinder involve considerar le geographia del Terra como essente dividite in duo sectiones: le Insula-Mundo o Nucleo, comprendente Eurasia e Africa; e le "insulas" Peripheric, includente le Americas, Australia, Japon, le Insulas Britannic, e Oceania. Non solmente esseva le Peripheria notabilmente plus parve que le Insula-Mundo, illo requireva necessarimente multo transporto maritime pro functionar al nivello technologic del Insula-Mundo—que contineva sufficiente ressources natural pro un economia disveloppate.

Mackinder postulava que le centros industrial del Peripheria esseva necessarimente situate in locos multo separate. Le Insula-Mundo poteva inviar su marina pro destruer cata un de illos in torno, e poteva situar su proprie industrias in un region plus interne que le Peripheria (assi illos haberea un lucta plus longe pro arrivar a illos, e facerea fronte a un bastion industrial ben fornite). Mackinder appellava iste region le Heartland. Illo comprendeva essentialmente Europa Central e del Est: Ucraina, Russia Occidental, e Mitteleuropa.[31] Le Heartland contineva le reservas de grano de Ucraina, e multe altere ressources natural. Le notion de geopolitica de Mackinder esseva summarisate quando ille diceva:

Qui governa Europa Central e del Est comanda le Heartland. Qui governa le Heartland comanda le Insula-Mundo. Qui governa le Insula-Mundo comanda le Mundo.

Division del mundo secundo le doctrina de pan-regiones de Haushofer

Un altere sequitore de Mackinder esseva Karl Haushofer qui appellava le Le Pivot Geographic del Historia de Mackinder un "tractato scientific de genio."[32] Ille commentava sur illo: "Nunquam io ha vidite nihil plus grande que ille pauc paginas de ovra mestre geopolitic."[33] Mackinder situava su Pivot, in le parolas de Haushofer, sur "un del prime mappas solide, geopoliticamente e geographicamente irreprochabile, presentate a un del prime foros scientific del planeta – le Royal Geographic Society in London"[32] Haushofer adoptava tanto le these del Heartland de Mackinder como su vision del alliance russo-german – poteres que Mackinder videva como le principales contendentes pro le controlo de Eurasia in le seculo vinti. Sequente Mackinder ille suggereva un alliance con le Union Sovietic e, facente un passo ultra Mackinder, addeva Japon a su designo del Bloco Eurasian.[34]

In 2004, al centenario de Le Pivot Geographic del Historia, le historico Paul Kennedy scribeva: "Justo ora con millenas de truppas del SUA in le rimlands eurasian e con le administration constantemente explicante proque illo debe mantener le curso, il pare como si Washington prende seriemente le injunction de Mackinder de assecurar le controlo del pivot geographic del historia."[35]

Germania

[modificar | modificar fonte]

Friedrich Ratzel

[modificar | modificar fonte]

Friedrich Ratzel (1844–1904), influentiate per pensatores tal como Darwin e le zoologo Ernst Heinrich Haeckel, contribueva al 'Geopolitik' per le expansion del conception biologic de geographia, sin un conception static de frontieras. Postulante que le statos es organic e crescente, con frontieras representante solmente un arresto temporari in lor movimento, ille susteneva que le extension del frontieras de un stato es un reflexion del sanitate del nation—significante que le paises static es in declino. Ratzel publicava plure articulos, inter le quales esseva le essayo "Lebensraum" (1901) concernente le biogeographia. Ratzel creava un fundamento pro le variante german de geopolitica, geopolitik. Influentiate per le geostratego american Alfred Thayer Mahan, Ratzel scribeva sur aspirationes pro le extension naval german, concordante que le poter naval esseva auto-sustenibile, proque le profito del commercio pagarea pro le marina mercante, a differentia del poter terrestre.

Le theoria geopolitic de Ratzel ha essite criticate como essente troppo vaste, e su interpretation del historia human e geographia como essente troppo simple e mechanic. Criticamente, ille anque subestimava le importantia del organisation social in le disveloppamento del poter.[36]

Le association del Geopolitik german con le Nazismo

[modificar | modificar fonte]

Post le Prime Guerra Mundial, le pensamentos de Rudolf Kjellén e Ratzel esseva prendite e extendite per un numero de autores german tal como Karl Haushofer (1869–1946), Erich Obst, Hermann Lautensach, e Otto Maull. In 1923, Karl Haushofer fundava le Zeitschrift für Geopolitik (Jornal de Geopolitica), que esseva plus tarde usate in le propaganda de Germania Nazi. Le conceptos clave del Geopolitik de Haushofer esseva Lebensraum, autarchia, pan-regiones, e frontieras organic. Le statos ha, Haushofer argueva, un derecto innegabile de cercar frontieras natural que garantirea le autarchia.

Le influentia de Haushofer intra le Partito Nazi ha essite contestate, dado que Haushofer faliava a incorporar le ideologia racial del nazis in su travalio.[36] Visiones popular del rolo del geopolitica in le Tertie Reich nazi suggere un significantia fundamental per parte del geo-politicos in le orientation ideologic del stato nazi. Bassin (1987) revela que iste visiones popular es in manieras importante misleading e incorrecte.

Malgrado le numerose similitudes e affinitates inter le duo doctrinas, le geopolitica esseva sempre tenite como suspecte per le ideologos national-socialista. Isto esseva comprensibile, proque le orientation philosophic subjacente del geopolitica non se conformava a illo del National-Socialismo. Le geopolitica participava del materialismo scientific e determinismo geographic de Ratzel, e susteneva que le societate human esseva determinate per influentias externe—frente al quales le qualitates tenite innatemente per individuos o gruppos esseva de significantia reducite o nulle. Le National-Socialismo rejectava in principio tanto le materialismo como le determinismo e anque elevava le qualitates human innate, in le forma de un hypothetisate 'character racial,' al factor de major significantia in le constitution del societate human. Iste differentias duceve post 1933 a friction e ultimemente a un denunciation aperte del geopolitica per le ideologos nazi.[37] Nihilominus, le Geopolitik german esseva discreditate per su (mal)uso in le politica expansionista nazi del Secunde Guerra Mundial e nunquam ha attingite un prestigio comparabile al periodo de ante le guerra.

Le resultante association negative, particularmente in circulos academic del SUA, inter le geopolitica classic e le ideologia nazi o imperialista, se basa sur justificationes debile. Isto ha essite observate in particular per criticos del geographia academic contemporanee, e proponente de un geopolitica "neo"-classic in particular. Istos include Haverluk et al., qui argue que le stigmatisation del geopolitica in le academia es inutile proque le geopolitica como un campo de investigation positivista mantene potential in investigar e resolver problemas actual, frequentemente politisate, tal como le resolution de conflictos e prevention, e le mitigation del cambio climatic.[38]

Differentias disciplinari in perspectivas

[modificar | modificar fonte]

Associationes negative con le termino "geopolitica" e su application practic derivante de su association con le Secunde Guerra Mundial e eruditos e studentes de geopolitica german de ante le Secunde Guerra Mundial es in grande parte specific al campo del geographia academic, e specialmente subdisciplinas del geographia human tal como le geographia politic. Tamen, iste association negative non es tan forte in disciplinas tal como le historia o le scientia politic, le quales face uso de conceptos geopolitic. Le geopolitica classic forma un elemento importante de analyse pro le historia militar assi como pro subdisciplinas del scientia politic tal como le relationes international e le studios de securitate. Iste differentia in perspectivas disciplinari es tractate per Bert Chapman in Geopolitics: A Guide To the Issues, in le qual Chapman nota que le jornales academic e professional de Relationes International es plus favorabile al studio e analyse del Geopolitica, e in particular del geopolitica classic, que le jornales academic contemporanee in le campo del geographia politic.[39]

In disciplinas foras del geographia, le geopolitica non es vidite negativemente (como illo es frequentemente inter geographos academic tal como Carolyn Gallaher o Klaus Dodds) como un instrumento de imperialismo o associate con le nazismo, sed plus tosto vidite como un maniera valide e consistente de evalutar major circumstantias e eventos geopolitic international, non necessariemente ligate a conflictos armate o operationes militar.

Francia

[modificar | modificar fonte]

Montesquieu e le theoria del climate

[modificar | modificar fonte]

Le doctrinas geopolitical francese se oppone largemente al Geopolitik german e rejecta le idea de un geographia fixe. Le geographia francese se concentra super le evolution de territorios polymorphe que es le resultato del actiones del humanitate. Illo se basa tamben sur le consideration de longe periodos de tempore per un refusa de prender in conto eventos specific. Iste methodo ha essite theorisate per le Professor Lacoste secundo tres principios: Representation; Diachronia; e Diatopia.

In Le Spirito del Leges, Montesquieu delineava le vision que le homine e le societates es influentiate per le climate. Ille credeva que climates plus calide crea personas de temperamento ardente e climates plus frigide personas distante, dum le climate temperate de Francia es ideal pro systemas politic. Considerate un del fundatores del geopolitica francese, Élisée Reclus es le autor de un libro considerate un referentia in le geographia moderne (Nouvelle Géographie universelle). Como Ratzel, ille considera le geographia per un vision global. Tamen, in opposition complete al vision de Ratzel, Reclus considera que le geographia non es immutabile; illo debe evoluer proportionalmente al developpamento del societate human. Su visiones politic marginal resultava in su rejection per le academia.

Ancel, Braudel, e le rejection del determinismo

[modificar | modificar fonte]

Le geographo e geopolitico francese Jacques Ancel (1879–1936) es considerate le prime theoretico del geopolitica in Francia, e dava un serie notabile de conferentias al Centro Europee del Carnegie Endowment for International Peace in Paris e publicava Géopolitique in 1936. Como Reclus, Ancel rejecta le visiones determinista german sur le geopolitica (incluse le doctrinas de Haushofer).

Le vision ample de Braudel usava cognoscentias de altere scientias social, empleava le concepto del longue durée, e minimisava le importantia de eventos specific. Iste methodo esseva inspirate per le geographo francese Paul Vidal de la Blache (qui a su vice esseva influentiate per le pensamento german, particularmente illo de Friedrich Ratzel a qui ille habeva incontrate in Germania). Le methodo de Braudel esseva analysar le interdependentia inter le individuos e lor ambiente. Le geopolitica vidalian se basa sur varie formas de cartographia e sur le possibilismo (fundate sur un approche societal del geographia—i.e. sur le principio de facies polymorphe de spatios dependente de multe factores, inter illos le humanitate, le cultura, e le ideas) in opposition al determinismo.

Lacoste e le renascentia del geopolitica francese

[modificar | modificar fonte]

Debite al influentia del Geopolitik german sur le geopolitica francese, iste ultime esseva durante longe tempore bannite del travalios academic. In le medie del annos 1970, Yves Lacoste—un geographo francese qui esseva directemente inspirate per Ancel, Braudel e Vidal de la Blache—scribeva La géographie, ça sert d'abord à faire la guerre (Le geographia servi primarimente a facer le guerra) in 1976. Iste libro symbolisa le nascentia de iste nove schola de geopolitica (si non propriemente le prime schola francese de geopolitica, viste que Ancel esseva multo isolate in le annos 1930–40). Initialmente ligate al partito communista, illo evolveva verso un approche minus liberal. Al fin del annos 1980 ille fundava le Institut Français de Géopolitique (Instituto Francese de Geopolitica) que publica le revista Hérodote. Ben que rejectante le generalisationes e ample abstractiones empleate per le traditiones german e anglo-american (e le "nove geographos"), iste schola se concentra sur le dimension spatial del affaires geopolitical in differente nivellos de analyse. Iste approche emphase le importantia del analyse multi-nivello (o multi-scala) e del mappas, al contrario del geopolitica critic que evita tal instrumentos. Lacoste proponeva que omne conflicto (tanto local como global) pote esser considerate ab un perspectiva basate sur tres assumptiones: 1. Representation: Cata gruppo o individuo es le producto de un education e se characterisa per representationes specific del mundo o de altere gruppos o individuos. Assi, le credentias societal basic se basa in lor ethnicitate o location specific. Le studio del representation es un puncto commun con le geopolitica critic plus contemporanee. Ambe es ligate al travalio de Henri Lefebvre (La production de l'espace, publicate primarimente in 1974). 2. Diachronia: Conducer un analyse historic confrontante "longe periodos" e curte periodos como le prominente historico francese Fernand Braudel suggereva. 3. Diatopia: Conducer un studio cartographic per un mappage multi-scala.

Ligate a iste currente, e ancian membro del consilio editorial de Hérodote, le geographo francese Michel Foucher developpava un analyse a longe termino del frontieras international. Ille creava varie neologismos, inter illos: Horogenesis: Neologismo que describe le concepto de studiar le "nascentia del frontieras"; Dyade: frontiera compartite per duo statos vicin (per exemplo, le territorio del SUA ha duo dyades terrestre: un con Canada e un con Mexico). Le libro principal de iste recercator, "Fronts et frontières" (Frontes e frontieras), publicate primarimente in 1991, sin equivalente, remane non traducite in anglese. Michel Foucher es un experto del Union African pro affaires de frontieras.

Plus o minus ligate a iste schola, Stéphane Rosière pote esser citate como le redactor in chef del dornal in linea L'Espace politique; iste dornal create in 2007 deveniva le plus prominente dornal francese de geographia politic e geopolitica con Hérodote.

Le dispositif del philosopho francese Michel Foucault, introducite pro le proposito del recerca biopolitica, esseva tamben adoptate in le campo del pensamento geopolitical ubi illo joca ora un rolo.

Russia

[modificar | modificar fonte]

Le postura geopolitical adoptate per Russia ha traditionalmente essite informate per un perspectiva eurasian, e le location de Russia provide un grado de continuitate inter le postura geostrategic tsarista e sovietic e le position de Russia in le ordine international.[40] In le annos 1990, un recercator senior al Instituto de Philosophia, Academia de Scientias de Russia del Academia de Scientias de Russia, Vadim Tsymbursky (1957–2009), creava le termino "insula-Russia" e developpava le concepto del "Grande Limitrophe".

Le Coronel-General Leonid Ivashov (retirate), un specialista de geopolitica russe del initio del seculo 21, dirigeva le Academia de Problemas Geopolitical (Академия геополитических проблем), que analysa le situationes international e domestic e developpa le doctrina geopolitical. Previemente, ille dirigeva le Direction Principal pro Cooperation Militar International del Ministerio de Defensa del Federation Russe.

Vladimir Karyakin, recercator principal al Instituto Russe pro Studios Strategic, ha proponite le termino "geopolitica del tertie unda".[41]Patrono:Clarify

Aleksandr Dugin, un analysta politic russe qui ha developpate un relation stricte con le Academia del Stato Major General de Russia, scribeva "Le Fundamentos de Geopolitica: Le Futuro Geopolitical de Russia" in 1997, lo que ha habite un grande influentia intra le elites militar, policial e de politica estranier de Russia [42] e illo ha essite usate como un libro de texto in le Academia del Stato Major General del fortias armate russe.[43][42] Su publication in 1997 esseva ben recipite in Russia e figuras politic russe potente postea se interessava in Dugin.[44]

China

[modificar | modificar fonte]

Secundo Li Lingqun, un characteristica major del geopolitica del Republica Popular de China es le tentativa de cambiar le leges del mar pro avantiar pretensiones in le Mar de China Meridional.[45] Un altere question geopolitica es le pretensiones del RPC super le territorios de Taiwan contra le governamento del Republica de China.[46]

Varie analystas affirma que China creava le Initiativa del Cinctura e del Via como un effortio geostratagic pro prender un rolo plus grande in le affaires global, e subverter lo que le Partito Communista percipe como le hegemonia american.[47][48][49] On ha anque arguite que China co-fundava le Banca Asian de Investimento in Infrastructura e le Nove Banca de Disveloppamento pro competer con le Banca Mundial e le Fundo Monetari International in le financia de disveloppamento.[50][51] Secundo Bobo Lo, le Organisation de Cooperation de Shanghai ha essite annunciate como un "organisation politic de un typo nove" que pretende transcender le geopolitica.[52] Le politologo Pak Nung Wong dice que un forma major de geopolitica inter le SUA e China include le competition in securitate cybernetic, regulationes de politica concernente le standardes technologic e le platteformas de medios social, e formas traditional e non-traditional de spionage.[53]

Un vision del Nove Grande Joco es un cambio verso le competition geoeconomic in comparation con le competition geopolitica. Le interesse in petroleo e gas include oleoductos e gasoductos que transmitte energia al costa est de China. Xiangming Chen crede que le rolo de China es plus simile a illo del Britannia que a illo del Russia in le Nove Grande Joco, ubi Russia joca le rolo que le Imperio Russe faceva originalmente. Chen declarava: "Sin reguardo al prospecto, China per medio del BRI es profundemente implicate in jocar un 'Nove Grande Joco' in Asia Central que differe considerabilemente de su precedente historic de circa 150 annos retro, quando Britannia e Russia luctava le un con le altere sur le steppas eurasian."[54] In le Fundation Carnegie, Paul Stronski e Nicole Ng scribeva in 2018 que China non ha fundamentalmente provocate alcun interesses russe in Asia Central.[55]

Durante le annos 2020, le interesse geopolitic in le ressources de petroleo e gas se attenuava aliquanto e esseva partialmente reimplaciate per un foco sur le manufactura de technologias de energia munde assi como le controlo del patentes e del production de materiales critic pro tal technologias.[56][57] Hic, China prendeva un position central, complente le dominantia in le production de pannellos solar, batterias, vehiculos electric e le major parte del materiales critic.[58] In Asia del Sud-Est, isto permitteva a China avantiar se al grande potentias occidental, que remaneva trenchate in le sector de petroleo e gas.[59][60]

Referentias

  1. ↑ (11 de septembre 2017) An introduction to international relations, Devetak, Richard, George, Jim, 1946-, Percy, Sarah V. (Sarah Virginia), 1977-, Third, 816. ISBN: 978-1-316-63155-3. OCLC 974647995.
  2. 1 2 Overland, Indra (15 de april 2015). "Future Petroleum Geopolitics: Consequences of Climate Policy and Unconventional Oil and Gas", Handbook of Clean Energy Systems. John Wiley & Sons, 3517–3544. doi:10.1002/9781118991978.hces203. ISBN: 978-1-118-99197-8.
  3. ↑ (15 de april 2025) The Palgrave Handbook of Contemporary Geopolitics (in anglese). Cham: Springer Nature Switzerland. doi:10.1007/978-3-031-25399-7. ISBN: 978-3-031-25399-7.
  4. 1 2 Gogwilt, Christopher (15 de april 2000). The fiction of geopolitics: afterimages of geopolitics, from Wilkie Collins to Alfred Hitchcock, 1860–1940 (in anglese). Stanford, Calif.; Cambridge: Stanford University Press; Cambridge University Press, 35–36. ISBN: 978-0-8047-3726-5. OCLC 44932458.
  5. ↑ (15 de april 2014) Geopolitics: an introductory reader (in anglese). London; New York: Routledge, 64. ISBN: 978-0-415-66663-3. OCLC 895013513.
  6. ↑ Deudney, Daniel (1 de martio 2000). “Geopolitics as Theory:: Historical Security Materialism” (in anglese). European Journal of International Relations 6 (1): 77–107. doi:10.1177/1354066100006001004. ISSN 1354-0661.
  7. ↑ Evans, Graham (15 de april 1998). The Penguin dictionary of international relations, Newnham, Jeffrey., London: Penguin Books. ISBN: 0-14-051397-3. OCLC 41113670.
  8. ↑ Park, Jaehan (15 de april 2023). Rethinking Geopolitics: Geography as an Aid to Statecraft (Fall 2023), The University Of Texas At Austin (in anglese), Texas National Security Review. doi:10.26153/TSW/48843.
  9. ↑ Vladimir Toncea, 2006, "Geopolitical evolution of borders in Danube Basin"
  10. ↑ Overland, Indra (1 de martio 2019). “The geopolitics of renewable energy: Debunking four emerging myths”. Energy Research & Social Science 49: 36–40. doi:10.1016/j.erss.2018.10.018. ISSN 2214-6296. Bibcode: 2019ERSS...49...36O.
  11. ↑ “The Geopolitics of Renewable Energy” (in anglese) (15 de april 2017). SSRN Working Paper Series. doi:10.2139/ssrn.2998305. ISSN 1556-5068.
  12. ↑ Sahakyan, Mher D. (9 de martio 2025). “Hotspot Geopolitics: Political Economy of the Belt and Road Initiative in South Caucasus” (in anglese). Chinese Political Science Review. doi:10.1007/s41111-025-00281-7. ISSN 2365-4244.
  13. ↑ GoGwilt, Christopher Lloyd (15 de april 1998). “The Geopolitical Image: Imperialism, Anarchism, and the Hypothesis of Culture in the Formation of Geopolitics” (in anglese). Modernism/Modernity 5 (3): 49–70. doi:10.1353/mod.1998.0058. ISSN 1080-6601.
  14. ↑ Reich, Emil (15 de april 2010). Foundations of modern europe.. [Place of publication not identified]: Nabu Press. ISBN: 978-1-171-68627-9. OCLC 944201019.
  15. ↑ (15 de april 2013) "20", Navy Basic Military Requirements (Navedtra 14325) – Nonresident Training Course (in anglese). Lulu.com. ISBN: 978-1-304-18585-3. OCLC 986982257.
  16. ↑ Alfred Thayer Mahan, The Problem of Asia and the Effects upon International Politics, (Washington and London: Kennikat Press, 1920, p 26–27).
  17. ↑ Alfred Thayer Mahan, The Problem of Asia and the Effects upon International Politics, (Washington and London: Kennikat Press, 1920, p 25–27, 167–8, 172).
  18. ↑ Vide mappa in Polelle, Raising Cartographic Consciousness, p. 118.
  19. ↑ Rhodes, Andrew (1 de augusto 2019). Thinking in Space: The Role of Geography in National Security Decision-Making (August 2019), The University Of Texas At Austin (in anglese), Texas National Security Review. doi:10.26153/TSW/6664.
  20. ↑ Lea, Homer (15 de april 2010). Day of the saxon.. [Place of publication not identified]: Nabu Press. ISBN: 978-1-171-68898-3. OCLC 944371816.
  21. ↑ Walsh, Edmund (1944). "Geopolitics and International Morals", Compass of the World. Macmillan.
  22. 1 2 3 4 5 Brzezinski, Zbigniew (6 de decembre 2016). The Grand Chessboard: American Primacy and its Geostrategic Imperatives. ISBN: 978-0-465-09435-6. OCLC 959877505.
  23. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 814
  24. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 821-2
  25. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 813
  26. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 810
  27. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 804
  28. ↑ Kissinger, Henry, (1994). Diplomacy, New York: Simon & Schuster, p. 703-732
  29. ↑ Brzezinski, Zbigniew (15 de april 2009). The geostrategic triad: living with China, Europe, and Russia (in anglese). Washington (D.C.): CSIS Press, 55. ISBN: 978-0-89206-384-0. OCLC 780907306.
  30. ↑ Sloan, Geoffrey (15 de april 1999). “Sir Halford J. Mackinder: The Heartland theory then and now” (in anglese). Journal of Strategic Studies 22 (2–3): 15–38. doi:10.1080/01402399908437752. ISSN 0140-2390.
  31. ↑ Vide mappa in Polelle, Raising Cartographic Consciousness, p. 57.
  32. 1 2 Karl Haushofer, Pan-Ideas in Geopolitics, 1931, (tr. Usachev I. G., Mysl', Moscova, 2004, p 312).
  33. ↑ Heffernan, Michael J (15 de april 1998). The meaning of Europe: geography and geopolitics (in anglese). London: Arnold, 134. ISBN: 978-0-340-58018-9. OCLC 925343797.
  34. ↑ Karl Haushofer, "The Continental Bloc: Mittel Europa – Eurasia – Japan," 1941, (tr. Usachev I. G., Mysl', Moscova, 2004).
  35. ↑ “Halford Mackinder and the 'geographical pivot of history': a centennial retrospective” (in anglese) (1 de decembre 2004). The Geographical Journal 170 (4): 292–297. doi:10.1111/j.0016-7398.2004.00131.x. ISSN 0016-7398. Bibcode: 2004GeogJ.170..292D.
  36. 1 2 (15 de april 2011) The geopolitics reader (in anglese). London; New York: Routledge. ISBN: 978-0-415-34148-6. OCLC 750496870.
  37. ↑ Bassin, Mark (1 de april 1987). “Race contra space: the conflict between German geopolitik and national socialism” (in anglese). Political Geography Quarterly 6 (2): 115–134. doi:10.1016/0260-9827(87)90002-4.
  38. ↑ “The Three Critical Flaws of Critical Geopolitics: Towards a Neo-Classical Geopolitics” (2014). Geopolitics 19: 19–39. doi:10.1080/14650045.2013.803192.
  39. ↑ Chapman, Bert (15 de april 2011). Geopolitics: A Guide to the Issues (in anglese). ABC-CLIO. ISBN: 978-0-313-38579-7. OCLC 913615116.
  40. ↑ Lewkowicz, Nicolas (2018). The United States, the Soviet Union and the Geopolitical Implications of the Origins of the Cold War. New York: Anthem Press, 136. ISBN: 978-1-78308-799-0.
  41. ↑ Карякин, В. В. (15 de april 2013). Геополитика третьей волны: трансформация мира в эпоху Постмодерна (in russo). Граница. ISBN: 978-5-94691-563-2. OCLC 878676552.
  42. 1 2 The Unlikely Origins of Russia's Manifest Destiny (27 de julio 2016).
  43. ↑ Dunlop, John B. (30 de julio 2004). Russia's New—and Frightening—"Ism". Hoover Institution.
  44. ↑ Liverant, Yigal (Winter 2009). “The Prophet of the New Russian Empire”. Azure (35). Jerusalem: Shalem Center. ISSN 0793-6664.
  45. ↑ Li, Lingqun (19 de februario 2018). China's Policy towards the South China Sea: When Geopolitics Meets the Law of the Sea (in anglese). Routledge. ISBN: 978-1-351-65736-5.
  46. ↑ China-Taiwan geopolitical rivalry fuels tensions in Pacific Islands, Financial Times (26 de decembre 2021).
  47. ↑ China's one belt, one road initiative set to transform economy by connecting with trading partners along ancient Silk Road. South China Morning Post (21 de junio 2016).
  48. ↑ One Belt, One Road. Caixin Online (10 de decembre 2014).
  49. ↑ What Does China's Belt and Road Initiative Mean for US Grand Strategy? (in American English).
  50. ↑ AIIB Vs. NDB: Can New Players Change the Rules of Development Financing?. Caixin.
  51. ↑ Cohn, Theodore H. (5 de maio 2016). Global Political Economy: Theory and Practice. Routledge. ISBN: 978-1-317-33481-1.
  52. ↑ Lo, Bobo (1 de augusto 2009). Axis of Convenience: Moscow, Beijing, and the New Geopolitics (in anglese). Brookings Institution Press, 13. ISBN: 978-0-8157-0146-0.
  53. ↑ Wong, Pak Nung (23 de septembre 2021). Techno-Geopolitics: US-China Tech War and the Practice of Digital Statecraft (in anglese). Taylor & Francis. ISBN: 978-1-000-44879-5.
  54. ↑ “Re-centering Central Asia: China's "New Great Game" in the old Eurasian Heartland” (in anglese) (19 de junio 2018). Palgrave Communications 4 (1): 1–12. doi:10.1057/s41599-018-0125-5. ISSN 2055-1045.
  55. ↑ Cooperation and Competition: Russia and China in Central Asia, the Russian Far East, and the Arctic (in anglese) (28 de februario 2018).
  56. ↑ Scholten, Daniel (1 de martio 2020). “The geopolitics of renewables: New board, new game”. Energy Policy 138. doi:10.1016/j.enpol.2019.111059. ISSN 0301-4215.
  57. ↑ Overland, Indra (1 de martio 2019). “The geopolitics of renewable energy: Debunking four emerging myths”. Energy Research & Social Science 49: 36–40. doi:10.1016/j.erss.2018.10.018. ISSN 2214-6296.
  58. ↑ Overland, Indra (15 de april 2024). “Can Asia's climate leader please step forward?” (in anglese). Asian Politics & Policy 16 (3): 429–449. doi:10.1111/aspp.12754. ISSN 1943-0787.
  59. ↑ Øverland, Joseph Rachman, Indra (1 de januario 2026). A Power-Hungry Southeast Asia Wants China's Energy (in American English).
  60. ↑ Øren Aldal, Malin (7 de augusto 2025). “Does ASEAN climate policy pay sufficient attention to public transportation?” (in anglese). Discover Sustainability 6 (1). doi:10.1007/s43621-025-01716-6. ISSN 2662-9984.

Bibliographia

[modificar | modificar fonte]
Obtenite de “https://ia.wikipedia.org/w/index.php?title=Geopolitica&oldid=695590”