Dux bellorum

Le Duce de guerra (in latin: Dux Bellorum) esseva un titulo utilisate al fin del Imperio Roman pro designar le seniores de guerra nominate per le imperator pro frontar le inimicos imperial. Al fin del 4e seculo, le Imperio Roman se videva circumdate de menacias in omne partes de su vaste territorio. Le legiones roman se monstrava incapabile de resolver definitivemente le problema del incursiones barbaric.

Con le fin de solver iste problema, Constantino (r. 306–337) reformava le armea roman. Le antique structura esseva reformulate, e tamben su commando. Con le fragmentation gradual del imperio, il esseva necessari decentralisar le structura militar. Le duces de guerra esseva simplemente generales, in territorios de frontiera, seligite inter le comites (comites, in latin) roman, qui habeva como mission mantener le barbaros distante del portas de Roma.

Con le cadita del Imperio Roman de Occidente e le nascentia del Europa medieval, le duces de guerra remanente ganiava ancora plus de importantia, deveniente seniores e dominos in le nascente ordine feudal, stabiliente assi le nobilitate que governarea le continente durante le millennio sequente.