Descension al infernos
In le theologia christian, le Descension al infernos (latino: Descensus Christi ad Inferos; greco: Ἡ εἰς ᾍδου κάθοδος τοῦ Χριστοῦ – "le descensa de Christo in le Inferno" o Hades) es le periodo de tempore inter le crucifixion de Jesus e Su resurrection. In un descensa triumphant, Christo apportava salvation al animas tenite captive ibi desde le initio del mundo.
Le descensa de Christo in le mundo del mortos es mentionate in le Symbolo del Apostolos e le Symbolo Athanasian (Quicumque vult), que affirma que ille "descendeva al infernos" (descendit ad inferos), ben que necuno de illos mentiona que ille liberava le mortos. Su descensa al inferno es alludite in le Nove Testamento in 1 Petro 4:6, que declara que "le bon novas esseva annunciate al mortos". Le Catechismo del Ecclesia Catholic nota Effesios 4:9, que dice que "[Christo] descendeva al partes inferior del terra", como supporto de iste interpretation. Iste passajes del Nove Testamento ha generate interpretationes differente. Le Harrowing del Inferno es commemorate in le calendario liturgic durante le Sabato Sancte.
Secundo le Encyclopedia Catholic, le historia appare clarmente pro le prime vice in le Evangelio de Nicodemo in le section appellate le Actos de Pilato, que etiam appare separatemente a datas anterior in le Actos de Petro e Paulo.6 Le descensa in le Inferno esseva racontate in poemas anglo-saxon associate con le nomines de Cædmon (ex. Christo e Satan) e Cynewulf. Illo es plus tarde repetite in le homilias de Ælfric de Eynsham circa le anno 1000, que es le prime inclusion cognoscite del parola "harrowing". Le literatura dramatic del medie anglese contine le plus complete e dramatico disveloppamento del thema.
Como subjecto in le arte christian, illo es etiam cognoscite como le Anastasis (greco pro "resurrection"), considerate un creation del cultura byzantin e apparente in le Occidente pro le prime vice in le initio del 8e seculo.