Deitate
| Deitate |
|---|
| subclasse de: personage mythic[*], supernatural being[*] |
|
|
|
| Commons: Deities |
Un deitate o deo es un ente supernatural considerate sacre e digne de adoration per su autoritate super alcun aspecto del universo o del vita. C. Scott Littleton defini un deitate como “un ente con potentias plus grande que illos del humanos ordinari, ma que interage con humanos, positive- o negativemente, in manieras que porta le humanitate a nove nivellos de conscientia, ultra le preoccupationes mundan del vita ordinari”.
Le religiones pote esser classificate secundo le numero de deitates que illos adora. Le religiones monotheistic accepta solmente un deitate (generalmente appellate “Deo”), durante que le religiones polytheistic accepta plure deitates. Le religiones henotheistic recognosce un deitate supreme sin negar le existentia de alteres, considerante los como aspectos del mesme principio divin. Le religiones non theistic non accepta alcun creator eterne e supreme, ma pote recognoscer un pantheon de deitates que vive, mori e renasce como altere esseres.
Ben que le major parte del religiones monotheistic traditionalmente imagina lor Deo como omnipotente, omnipresente, omnisciente, omnibenevolente e eterne, necun de iste qualitates es essential al definition de “deitate”; diverse culturas ha conceptualisate lor deitates de altere manieras. Le religiones monotheistic generalmente se refere a lor Deo in terminos masculin, durante que altere religiones se refere a lor deitates como masculin, feminin, hermaphroditic o sin genere.
Plure culturas — inter alteres le antique mesopotamianos, egyptios, grecos, romanos e populos germanic — ha personificate phenomenos natural, considerante los como causas o effectos intentionate. Alcun deitates avestanic e vedic esseva concipite como conceptos ethic. In le religiones de India, le deitates es vidite como manifestante se intra le templo del corpore de cata esser vivente, representate per le organos sensorial e per le mente. Le deitates es etiam concipite como un forma de existentia (Saṃsāra) post le renascentia: humanos qui gania merito per un vita ethic pote devenir deitates protectores e viver felicemente in le celo, ma illos es totevia subjecte al morte quando lor merito se perde.
