Communismo anarchista
.svg) Communismo anarchista |
|---|
| instantia de: ideologia politic[*], anarchist school of thought[*] |
| subclasse de: anarchismo, communismo |
 |
|
| Commons: Anarcho-communism |
Communismo anarchista o anarcho-communismo[1][2] o communismo libertari.[3][4] es un ideologia politic de extreme sinistra e un schola de pensamento anarchista que advoca un forma de communismo. Illo propugna le abolition de hierarchias, assi como del proprietate private, sed le mantenimento del proprietate personal e de objectos, benes e servicios possedite collectivemente. Illo sustene le proprietate social de benes e le distribution de ressources (i.e. de cata uno secundo su capacitate, a cata uno secundo su necessitates).
Le comunismo anarchista esseva formulate pro le prime vice como tal in le section italian del Association International del Travaliatores.[5] Le obra theoric de Peter Kropotkin adquireva importantia plus tarde a mesura que illo expandeva e disveloppava le sectiones pro-organisationalista e anti-organisationalista insurrectionari.[6] Exemplos de societates comunista anarchista es le territorios anarchista del Makhnovshchina durante le Revolution Russe,[7] e illos del Revolution Espaniol, plus notabilemente le Catalonia revolutionari.[8]
Historia
[modificar | modificar fonte]Precursores
[modificar | modificar fonte]Le currente moderne de communismo esseva fundate per le neo-babouvistas del jornal fr (L'Humanitaire) (publicate a medietate de 1841), qui se inspirava in le "ideas antipolitic e anarchista" de Sylvain Maréchal. Le fundationes del anarcho-communismo esseva ponite per Théodore Dézamy in su obra de 1843 Code de la Communauté, le qual ille formulava como un critica del socialismo utopic de Étienne Cabet. In su Code, Dézamy advocava le abolition del moneta, del division del travalio e del stato. Ille etiam defendeva le introduction del proprietate commun e le distribution de ressources "de cata uno secundo su capacitate, a cata uno secundo su necessitates". Anticipante le communismo anarchista, Dézamy rejectava le necessitate de un phase de transition inter capitalismo e communismo, reclamante in su loco un communisation immediate per le cessation directe del commercio.[9]
Post le Revolution Francese de 1848, Joseph Déjacque formulava un forma radical de communismo que se opponeva tanto al republicanismo revolutionari de Auguste Blanqui como al mutualismo de Pierre-Joseph Proudhon. Déjacque se opponeva al conception autoritari de un "dictatura del proletariato" como discutite per Joseph Weydemeyer e per Karl Marx a partir de 1852; ille lo considerava inherentemente reactionari e contrarevolutionari. In su loco, ille defendeva le autonomia e le auto-organisation del travaliatores, le quales ille videva exprimite durante le insurrection del Dies de Junio de 1848 in Paris contra le politica representative del guvernamentalismo. Opponite non solmente al guverno, sed a tote le formas de oppression, Déjacque advocava un social revolution social pro abolir le stato, assi como le religion, lo que devenirea cognoscite como le familia nuclear, e le proprietate private. In lor loco, Déjacque defendeva un forma de anarchia basate sur le libere distribution de ressources.[10]
Déjacque concentrava particularmente su critica sur le commercio private, tal como le commercio propugnate per Proudhon e per le socialistas ricardian del annos 1820 e 1830. Ille advocava le derecto del travaliatores al satisfaction de lor necessitates, plus tosto que a conservar le producto de lor proprie travalio, post que ille sentiva que iste ultime ducerea inevitabilemente al accumulation de capital. Assi, ille defendeva que tote le proprietate fese de proprietate commun e un "libertate illemitate de production e de consumo", subordinate solmente al autoritate del "libro de statistica". Pro garantir le satisfaction universal del necessitates, Déjacque videva le necessitate del abolition del travalio fortiate per medio del autogestion del travaliatores, e le abolition del division del travalio per le integration del proletariato e del intelligentia in un singule classe. Pro attinger iste vision de un societate communista, ille proponeva un periodo de transition in le qual le democratia directe e le excambio directe esserea defendite, le cargos del stato subirea un democratisation, e le politia e le fortias militar esserea abolite.[11]
Le programma communista de Déjacque, delineate in su Humanisphere (1859), precedeva le programma del Communa de Paris de 1871, e anticipava le anarcho-communismo plus tarde elaborate per Errico Malatesta, Peter Kropotkin e Luigi Galleani.[12]
Le theoretico anarchista Peter Kropotkin affirmava que William Godwin esseva un proto-anarcho-communista.[13]
Referentias
- ↑ (2012) The Bloomsbury Companion to Anarchism (in anglese). Bloomsbury Publishing, 329. ISBN: 978-1441142702.
- ↑ (17 de julio 2017) Political Ideologies (in anglese). Oxford University Press, 130, 137, 424. ISBN: 978-0198727859.
- ↑ Nettlau 1996, p. 145.
- ↑ Bolloten, Burnett (1991). The Spanish Civil War: Revolution and Counterrevolution. University of North Carolina Press, 65. ISBN: 978-0807819067.
- ↑ Pernicone 1993, pp. 111–113.
- ↑ Pengam 1987, pp. 74–75.
- ↑ Skirda, Alexandre (2004). Nestor Makhno: Anarchy's Cossack. Edinburgh: AK Press, 394. ISBN: 1902593685. OCLC 58872511.
- ↑ Bookchin, Murray (2 de februario 2017). To Remember Spain: The Anarchist and Syndicalist Revolution of 1936. “In areas industrial anarchista como Catalonia, se estima que tres quartos del economia esseva placiate sub le controlo del travaliatores, como illo esseva in areas rural anarchista como Aragon. [...] In le areas plus completemente anarchista, particularmente inter le collectivos agrari, le moneta esseva eliminate e le medios material de vita esseva allocate strictemente secundo le necessitate in loco del travalio, sequente le preceptos traditional de un societate comunista libertari.”
- ↑ Pengam 1987, pp. 61–62.
- ↑ Pengam 1987, pp. 62–64.
- ↑ Pengam 1987, pp. 64–66.
- ↑ Pengam 1987, pp. 66–67.
- ↑ McKinley 2019, p. 311.