Rabbi

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

Rabbi (o rabbin) [rab-bì] (ab le ebr. רַבִּי rabī 'mi maestro', per le lat. rabbinu(m)) es, in le judaismo, le titulo de doctor in le lege e le guida spiritual de un communitate judaic.

Rabbinismo[modificar | modificar fonte]

Rabbinismo indica ille forma de doctrina que se developpava circa le prime seculo p. C. in le Judaismo e que, de tunc, characterisava le vita del communitates judaic usque al presente. Le rabbinos, como eruditos del Sacre Scripturas e leaders del scholas judaic, ha, in particular, le deber de interpretar le Lege, le Torah, de regular le vita del communitates judaic per le cognoscentia del Talmud, e de conservar le jurisdiction (specialmente in le tempores le plus antique). In le historia del rabbinismo, deveniva particularmente famose: le scholas de Hillel e de Shammai al tempore de Jesus, Rabbi Aqiba e su discipulo Rabbi Meir (1/2 seculo p. C.), le Charaitas /8e seculo), e le Chassidim in le 18e seculo p. C.. Le proposito del rabbinismo es de portar a un obedientia verso le Commandamentos de Deo in un systema logic e casuisticamente precise, per accumular ulterior normas e interpretationes del Lege.

Vide etiam[modificar | modificar fonte]