Platon
Platon (in lingua grec Πλάτων) (nascite in 428 aEC in Athenas, morite in 348 aEC), ha essite philosopho grec, discipulo de Socrates, e magistro de Aristotele.
Contento |
Vita [modificar]
Le vita de Platon non es ben note. Ille ha su origine in un familia nobile, inter de qual cognatos esseva Codro, le rege ultime de Athenas. Ille habeva duo fratres Adimanto e Glauco, e un soror Potone, qui deveniva le matre de Speusippo. Secundo Diogenes Laertio, le ver nomine de Platon esseva Aristocles, e on le supernominava Platon ("late") pro su figura (o pro su eloquentia).
Al etate de viginti annos, Platon deveniva discipulo de Socrates; tendeva anque a honores, ma le vita politic del citate le disappunctava.
Pensata [modificar]
Como philosophos anterior, Platon ha tractate del natura del mundo material, motion, optica, cosmologia, etc. In iste materias son influente Heraclito e Pythagoras, preter Socrates.[1] Totevia, Platon es specificamente note pro le importantia que ille da a questiones non material: ethica, cognoscentia, e super toto ideales. Platon suppone que le veritate ultime reside in formas ideal, non material e immutabile (como le Ver, le Bon, le Belle), de quales on apprehende solmente le umbras in nostre mundo sensibile. Assi on deberea tener a su anima, que desira naturalmente le benes transcendental, e non a su corpore cuje desiros son ephemere e appetitive. Un philosopho deberea cercar le ver cognoscentia que rende possibile un ethica e politica excellente.
Talmente importante esseva le ideas de Platon que Alfred North Whitehead ha potite dicer que "le philosophia occidental es solmente un serie de notas al dialogos de Platon".[2]
Operas [modificar]
Le operas de Platon son quasi omnes dialogos. Lor stilo e contento son richissime; iste dialogos son sovente le primos a formular problemas major del historia del philosophia occidental. Thrasyllo ha arrangiate le dialogos in none tetralogias, designate hic in numeros roman.
In le dialogos dicte de su juventute, Platon relata le pensata de Socrates. Iste normalmente questiona le cognoscentia de un experto pretense, sin constatar su proprie convictiones.
- I. Euthyphro, Apologia, Criton
- V. Charmides, Laches, Lysis
- VI. Euthydemo, Protagoras, Gorgias, Menon
- VII. Hippias minor, Ion, Menexeno
In le dialogos dicte medie o de su altessa, Platon usa sovente le voce de Socrates, ma pro enunciar su proprie doctrinas.
- I. Phedon
- II. Cratylo, Theeteto, Sophista, Politico
- III. Parmenides, Philebo, Symposio, Phedro
- VIII. Respublica, Timeo, Critias
- IX. Leges
Il ha un altere gruppo de dialogos que scholares moderne non accepta universalmente como le operas de Platon, o que illes affirma non esser sue (in iste caso on lor ha scripte con un linea tra le litteras de lor nomines).
- IV. Alcibiades I,
Alcibiades II,Hipparcho,Amatores rival - V.
Theages - VII. Hippias major
- VIII. Clitophon
- IX.
Minos,Epinomis, Epistolas
