Marte in le literatura fantastic

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

Le origines del ideas sur un Marte fantastic[modificar | modificar fonte]

Al fin del seculo XIX le astronomo italian Giovanni Schiaparelli e su collega statounitense Percival Lowell misinterpretava lor observations telescopic de Marte e proque illes pensava que illac il haberea longe canales, natural o construite, al superfacie.

Postea Lowell introduiva iste misconceptiones in plure libros e articulos sur astronomia. Su vision de un planeta delapidante, populate par un regrediente civilisation sophisticate que habeva excavate longe canales a fin de transporter aqua del glacies polar al regiones aride apud le equator, deveniva popular in America e Europa.

Iste vision conflueva con le spirito cultural del evo, p.ex. demonstrate per philosopho german Oswald Spengler in su magnum opus Die Untergang des Abendlandes ("Le perdition del mundo occidental"). In iste obra Spengler analyseva le general structuras social detra le progression e le regression del tote civilisationes human ab Egypta ancian usque le seculo XX. Ille pensava que cata civilisation passa par un serie de stricte phases ab su nascimento a su apice e que illo postea continua par un periodo de declination a su perdition. Nonobstante le impossibilitate a verifacer le theses grandiose de Spengler in un maniera scientific, su ideas pessimistic deveniva multo influential in Europa e SUA durante le tempore problematic post le prime guerra mundial.

Un rubie mundo heroic[modificar | modificar fonte]

Gradualmente le ideas dramatic del Lowell era assimilate per plure autores del aventuras popular, p.ex. Edgar Rice Burroughs e Leigh Brackett, qui dunque creava un subgenre de science fiction nommate planetary romance. Lor Marte imaginari — un vision communal que se disveloppava gradualmente per multe autores american e europee durante alcun decennios ante le Secunde Guerra Mundial — es un planeta con inhabitantes salvage, ruines ancian e desertos rubie. Su citates decadente e delapidante son plus vetere que Babylon o Jericho. Illac le heroes experi aventuras dramatic con duellos, escapas, luctas contra monstros tenebrose, conspirationes de antagonistas nefariose, e "le ver amor" con un bel princessa.

Ille typo de historias declineva in popularitate post 1945 proque le astronomos ganiava melior cognoscentia sur le ver inhospitalitate de Marte: nulle oxygeno in le atmosphera, nulle aqua liquide, e un climata multo frigide. Ma nonobstante le subgenre remane active in altere manieras, primarimente proque le contos martian de Burroughs, con lor heroe John Carter, possede assi bon qualitates literari que illos retenirea le interesse del lectores moderne. Il ha anque autores contemporanee que scribe tal historias como pastiches o parodias e in 2012 mesmo le Studio Disney lanciava un film del subgenre: John Carter de Marte. Etiam on pote dicer que Star Wars ha essite create secundo le traditiones de Burroughs.

Un rubie mundo realistic[modificar | modificar fonte]

Le vetere contos "romantic" de Marte era remplaciate depost 1945 per historias plus realistic, que aspireva dar le "ver factos" (secundo le cognoscentia contemporanee) sur como homines explorarea e colonisarea le rubie planeta. In illos le autores speculava sur le futuro proxime e dunque dava lor protagonistas technologias credibile e comprehensibile, un methodo literari que on nomma "sablo in le scaphandro", id est, le lector devenirea sentir le transpiration e le dur labor que on crede sera necessari quando le humanitate subjugara ille vicino interplanetari.

Explication expositori: Clarke e Robinson[modificar | modificar fonte]

Duo examplos typic son Sands of Mars per Arthur C. Clarke, que describe Marte como le astronomos lo pensava durante le 1950s ante que sondas lo habeva visitate, e le Mars trilogia per Kim Stanley Robinson, que ha usate le enorme cognoscentia areographic ganiate par le programmas exploratori de NASA e ESA in le 1990s pro crear un senso realistic in le textos. Illos son bon historias de colonisation interplanetari al "mesme planeta", ma con visiones totalmente incompatibile.

Clarke describe un planeta placide, ubi le colonistas occidental exeque un programma ambitiose de terraformation regulate sin encontrar problemas significante — excepto in le dominio de politica e budgets. Illes dunque marchara a un victoria assurate con le application rational de un administration moderne e le scientias natural.

Robinson monstra in loco un Marte dynamic, ubi le processo de terraformation tosto falla maestrar le processos natural o politic que illo ha initiate. Catastrophes — del origines geologic, meteorologic o human — consequentemente frappa le colonistas vice a vice. Ergo, lor essayos a crear un nove mundo pro le humanitate deveni un defia immense in tote aspectos de lor vitas. Un "bon fin" pro le colonisation nunquam parera secur e le costo human pro le progressos sempre sera dur.

Vide etiam[modificar | modificar fonte]