Lingua slavonic ecclesiastic ancian

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Slavonico ecclesiastic ancian (Словѣньскъ ѭзыкъ)
Create per: {{{creator}}} in {{{data}}}
Contexto: {{{contexto}}}
Parlate in: Territorios slave in le seculos IX-XI
Regiones:Parlate in:
Periodo: {{{periodo}}}
Personas: {{{personas}}}
Position: non in top 100
Scriptura: {{{scriptura}}}
Typologia:
Phylogenese:

Linguas indoeuropee
 Linguas slave
  Linguas slave meridional
   Slavonico ecclesiastic ancian
    
     
      
       

Statuto official
Nationes: nulle
Regulate per:
Codices de position
ISO 639-1 cu
ISO 639-2 chu
ISO 639-3 chu  (en)
SIL   (en)
SIL {{{sil2}}}
Extracto in lingua
Declaration universal del derectos del homine - Art.1
Le Patre Nostre
{{{extracto2}}}
Translitteration
Lingua - Lista de linguas - Linguistica

Le slavonico ecclesiastic ancian (словѣньскъ ѭзыкъ, slověnĭskŭ językŭ), etiam cognite sub le nomines slavonico ancian, bulgaro ancian e macedoniano ancian, es le plus vetere lingua litterari del Slavos, formate desde le medietate del seculo IX e basate principalmente super le dialectos slave de Saloniki in le Imperio Byzantin. Le slavonico ecceliastic ancian ha un rolo multo importante in le historia del linguas slave. Illo es devenite le basa litterari del linguas bulgare, russe, serbe e croate. Le lingua anque ha un grande signification scientific per su similitude al lingua protoslave. Ancora hodie le slavonico ecclesiastic es usate in le liturgia orthodoxe e catholic del est.

Historia[modificar | modificar fonte]

Le prime pagina del Evangelio secundo Johannes in le Codex Zographensis, scribete in le alphabeto glagolitic

Le lingua esseva standardisate pro le mission del apostolos Cyrillo e Methodio in Grande Moravia in 863. In consideration de iste mission pro le christianisation del population slave, Cyrillo e su fratre Methodio traduceva le Biblio e altere textos ecclesiastic. Pro isto illes usava le dialecto slave parlate in le area circa lor citate Thessaloniki in le region de Macedonia e le alphabeto glagolitic, create per Cyrillo.

Initialmente le lingua e le alphabeto esseva docete al Academia de Grande Moravia (Veľkomoravské učilište) e usate in documentos governamental e libros religiose, ma in 885 le usage del slavonico ecclesiastic ancian in Grande Moravia esseva prohibete per le Papa. Studentes del duo apostolos, expulsave de Grande Moravia in 886, introduceva le lingua e le scriptura in le Prime Imperio Bulgare, ubi esseva docete al due scholas litterari in Preslav e Ohrid.

A un stadio toste le alphabeto cyrillic esseva disveloppate al schola de Preslav e ganiava le avantage super le glagolitico. De hic le slavonico ecclesiastic ancian se disseminava in alteres territorios slave, principalmente Bosnia, Croatia, Serbia, Bohemia, Polonia Minor e le principatos de Rus de Kiev.

Initialmente le lingua conservava characteristicas typic pro le slavo meridional. Postea le textos scribete in ille territorios manifestava characteristicas del linguas slave vernacular. In le medietate del seculo XI le slavonico ecclesiastic ancian existeva in varie versiones regional. Iste versiones ("redactiones" o "recensiones") collectivemente son cognite como le lingua slavonic ecclesiastic.

Durante multe seculos le slavonico ecclesiastic esseva multo prestigiose, super toto in Russia, ubi habeva un stato simile al latino in Europa Occidental, ma con le differentia, que le slavonico esseva minus divergete del linguas vernacular. Alcun ecclesias orthodoxe e catholic del est sempre usa le slavonico ecclesiastic in lor officios e cantos.

Ligamines externe[modificar | modificar fonte]