Latin contemporanee
De Wikipedia, le encyclopedia libere
Con le appellationes latin contemporanee, latin recente e etiam latin vivente, on describe le utilisation actual oral e scribite, sequente le modello grammatical e le pronunciation del latin classic.
Ben que le precursores propagava le reutilization de latin como lingua auxiliar depost le fin del seculo 19, le prime initiatives concrete intendite a reintegrar latin vivente in un maniera organisate e per structuras permanente illo surgiva in Francia del anno 1952 post le publication del articulo titulate "Latin o Babel" per le professor Jean Capelle, ex-director del Universitate de Nantes.
Del congresso international que sequeva illo in 1956 (Congrès International pour le Latin vivant, o Congress International pro Latin Vivinte), le utilisation de latin habeva essite supportate per organisationes academic e private, e anque in le Statos Unite. Iste initiativas esseva intensificate del decade del 80s gratias in parte per le generalisation del internet.
Contento |
[modificar] Fundo historic
[modificar] Le declino de neolatin
Le grande movimento appelate neolatin que habeva su apogeo in le seculo 16 e in le seculo 17, habeva essite reducite circa 1900 a multe pauc areas specific (per exemplo botanica), ubi illo solo esseva empleate in un maniera limitate e non como lingua completemente functional. In altere dominios (como in illos judicial e medicinal), in illos quales latin habeva habite un rolo importante in passato, su usage superviveva solo in locutiones technic e phraseologias ubi multe considerava le terminos original troppo indecente.
[modificar] Le emergentia de Latin contemporanee
De un perspectiva totalmente differente, del fin del mesme seculo 19 surgeva initiativas que promoveva le restauration de Latin como un lingua franca international.
Inter le precursores de iste nove currente on pote citar M. George Hendersen, qui fundava in 1890 le periodico Phoenix seu Nuntius latinus internationalis, (linguae latinae ad usus hodiernos ahibendae sicut documentum editus). Henderson proponeva le creation de un societate pro le promotion de un lingua universal, le Societas linguam universalem, scientiarum ac negotiarum ancillam, fundantium internationalis. [1]
Alora, inter 1889 e 1895, Karl Heinrich Ulrichs fundava in Italia un revista in Latin, que lo baptisava con le nomine de Alaude in honor al famose legion roman Legio V Alaudae.[2] Iste publication postea se continuava cata duo septimanas, sub le nomine "Vox Urbis: de literis et bonis artibus commentarius", sub le direction del senior Aristide Leonori, de 1898 usque a anno 1913.
[modificar] Latin vivente
Pauco post le fin del Secunde Guerra Mundial, plen al tempore del reconstruction in Europa, le movimento ganiava un nove impeto, incoragiate in parte per le exemplo del lingua hebree, que post duo millennios in lethargia esseva reintroducite succeditemente como le lingua official del Stato de Israel. Le idea del "Latin vivente" surgeva in tal maniera in 1952 con le initiativa de un ex-rector del Universitate de Nancy, Francia, le professor Jean Capelle, qui publicava un articulo titulata "Latin o Babel", promovente le restauration de Latin como lingua parlate. Le initiativa habeva un immediate repercussion e illo conduceva plus tarde al organisation del prime Congresso pro Latin Vivente (Congrès international pour le Latin vivant) que habeva su loco in Avignon, Francia, in 1956. In isto se reuniva approximatemente 200 participantes qui veniva de vinti e quatro paises.
[modificar] Referentias
- ↑ Vide articulo de Amadeu Viana, Arguments against Latin que contine un detaliate exposition super le declino del usage de Latin in le periodo analisada
- ↑ http://www.klassphil.uni-muenchen.de/~stroh/alaudae.html
Iste articulo es un traduction del Wikipedia in espaniol. Vide le fonte original hic.
