Honestitate

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar

Le honestitate es un qualitate human que consiste in comportar se e exprimer se con coherentia e sinceritate, e de accordo con le valores de veritate e justitia. In su senso plus evidente, on pote comprender le honestitate como le simple respecto al veritate in relation con le mundo, le factos e le personas; in altere sensos, le honestitate tamben implica le relation inter le subjecto e le alteres, e del subjecto ipse.

Date que le intentiones relationa se strictemente con le justitia e illos relationa se con le conceptos de "honestitate" e "dishonestitate", il existe un confusion multo extendite in respecto al ver senso del termino. Assi, a vices nos esse inconsciente del grado de honestitate o dishonestitate de nostre actos: le auto-fraude face que nos perde le perspectiva a proposito del honestitate del proprie actos, obviante a tote aquelle visiones que potera alterar nostre decision.

In le philosophia occidental, Socrates esseva le qual qui dedicava major effortio al analyse del significato del honestitate. Plus tarde, dicite concepto restava includite in le recerca de principios ethic general que justificarea le comportamento moral, como le Imperativo categoric de Kant o le theoria del consenso de Jürgen Habermas.

Le honestitate conforme a Confucio[modificar | modificar fonte]

Confucio distingueva diverse nivellos de honestitate, un concepto fundamental in su ethica:

  • In su nivello plus superficial, le honestitate es implicite in su concepto de Li: tote aquelle actiones realisate per un persona con objecto de construer le societate ideal, e destinate a realisar su desiros, ja sia a termino curte (mal) o a termino longe (ben). Admitter que se cerca le gratification immediate, con tote, pote contribuer a transformar un acto mal in un bon, del mesme modo que celar le intentiones a termino longe pote impejorar un bon action. Un principio fundamental in iste theoria es que un bon persona debe monstrar su sentimentos sinceremente in su visage, de forma que facilita le coordination de totes in le consecution de meliorationes a termino longe. Iste sinceritate, que subsume incluse del proprie expression facial, adjuta a attinger le honestitate con un mesme, e a que le activitates human resulta plus predicebile, amicabile e placente. In iste prime version, on attinge le honestitate cercante solmente le proprie beneficio.
  • In un nivello plus profunde que le Li on incontra le Yi, o le bonitate. In iste nivello on non perseque ja le proprie interesse, sed le principio moral del justitia, basate sur le reciprocitate. Tamben aqui es importante le aspecto temporal del actiones, sed in iste caso como lapso de tempore. Assi, per exemplo, date que le parentes dedica le tres prime annos de vita de su filios solmente a respicer los, le filios debe mantener perdita le tres prime annos post le morte del parentes. In iste nivello un es honeste in respecto al su proprie obligationes e deberes, incluse quando necuno judica le o necuno vide se immediatemente affectate. Iste parte del codice moral relationa se con le culto del ancestres, que Confucio faceva normative.
  • Le nivello plus profunde de honestitate es le Ren, ab le qual surge le Yi e in consequentia tamben le Li. Le moral de Confucio basa se sur le empathia e le comprension del alteres, le qual require un autocomprension prior, ex le qual nasce le normas moral, plus que de un codice ethic prior, accordate per alcun divinitate. Le version confucian del imperativo categoric consisteva in tractar al inferiores como tu haberea gusto pro que tu superiores tratarea a te. Le virtute se basa sur le harmonia con le alteres, e in le acceptation de que in alcun momento de nostre vitas tote nos esse al mercede de altere personas. Le honestitate consiste alora in poner se in le loco hypothetic del proprie vita futur, e le del generationes passate e veniente, e seliger non facer o dicer nihil que poterea macular le honor o le reputation del familia.

In parte a causa de un comprension incomplete de iste notiones plus profunde de honestitate in Occidente, es commun in culturas determinate de Asia denominar "barbaros" a illes que non cognosce los e non completa los. Malgrado que in occasiones certe culturas asiatic implica alcun nivellos de ambiguitate e patientia quasi intolerabile pro un occidental, isto resulta de un intente de salveguardar le honestitate super tote: de su puncto de vista, dar un responsa positive o negative a un demanda super le qual on non dispone de sufficiente information esserea tanto dishoneste como mendacio. Assi tunc, fortiar al interlocutor a compromitter se con un responsa super le que honestemente habe dubitas, es un comportamento considerate poco cortese in le tradition asiatic.

Vide tamben[modificar | modificar fonte]