Frits Bernard
Frits Bernard (n. Rotterdam, 28 de augusto 1920; † ibid. 23 de maio 2006) ha essite un psychologo, sexologo, activista pro le derectos del homosexuales e de altere minorias sexual opprimite[1] e pionero del activismo pedophile in le Pais Basse.[2] Experte in pedophilia, ille ha publicate un grande numero de obras scientific super iste thema.[3] Ille ha essite fundator de Enclave Kring,[4] un gruppo consacrate al studio del pedophilia que guidera le organisation Enclave International in le decennio de 1950, e membro distaccate del Association for the Advancement of Social Scientific Sex Research.
[modificar] Biographia
Benque nasce in le Pais Basse, Bernard se translata con 7 annos in Catalonia, ubi ille studia in le Schola German International de Barcelona e apprende catalano, espaniol, francese e anglese. Pauc ante le Secunde Guerra Mundial ille retorna al Pais Basse. Ille studia psychologia in le Universitate de Amsterdam e face le doctorato in le Universitate Radboud de Nijmegen, con Theo Rutten. In iste tempo ille cognosce le scriptor e poeta John Hanlo.[5]
In le annos cinquanta ille se uni al Cultuur en Ontspannings-Centrum (COC), le association de defensa del derectos del homosexuales le plus importante del Pais Basse, e ille scribe, sub le pseudonymo Victor Servatius, pro Vriendshap, le magazin del association, un grande numero de articulos, desde un perspectiva scientific, super homosexualitate e anque, per prime vice, super pedophilia.[6] In iste annos ille funda Enclave Kring, le prime association del activismo pedophile, con ramificationes international.[7] In 1960 ille publica dos romanes super le pedophilia, Costa Brava, eerste Nederlandse druk[8] e Vervolgde Minderheid,[9] e edita un bulletin informative re le thema. Ille anque organisa conferentias e offere supporto al pedophilos.
In 1964, un cambio in le redaction de Vriendschap le impedi continuar collaborante con le COC. In le fin del annos sexanta, Bernard incontra in le Societate Neerlandese pro le Reforma Sexual (NVSH) un terreno favorabile pro su studios. In 1972 ille publica, in collaboration con Edward Brongersma, Wijnand Sengers, Peter van Eeten e Ids Haagsma, le libro Sex met kinderen [Sexo con infantes][10], le prime studio exhaustive super le pedophilia, publicate per le NVSH. Iste obra prepararea le fundamentos pro le movimento activista pedophile del annos septanta in Europa occidental.
Desde le anno 1958, Bernard es amico de Edward Brongersma. Illes ambe labora insimul in le initio del movimento pedophile de liberation, ma in 1975 illes rumpe relationes a causa de disputas ideologic.[11]
In le annos septanta, le activismo pedophile iniciate per Bernard e alteres, assi como le postulatos de su investigationes scientific, attinge certe progresso in le debatto super le pedophilia in le Pais Basse e in altere locos de Europa e le Statos Unite. Tamen, le movimento comenciara a retroceder a partir del annos octanta. Bernard se retira in 1985, ma ille continua a publicar travalios super le pedophilia e altere themas in relation con le sexualite usque su morte, in 2006.
In 1987 ille ha apparite como convidato special in le programma en directe de Phil Donahue in le NBC, The Phil Donahue Show (transmittite a traverso de 250 canales de television del Statos Unite e Canada) e ha defendite apertemente le pedophilia e le activismo pedophile durante un hora sin interruptiones, con le appoio de un juvene de 23 annos que durante su infantia habeva habite relationes sexual con un adulto. .[12] Iste facto es multe importante, pois que 1987 era un data in que le activismo pedophile jam confrontava un hostilitate social crescente, in comparation al situation del annos septanta.
In un interview de 1988, Bernard dira que, ante iste momento, ille mesme, como parte de su labor psychologic e anque como teste experte autorisate in plure litigios, habeva parlate con "plus de mille adultos pedophile e con circa tres mille infantes e adolescentes qui habeva habite contactos [sexual] con adultos".[13]
[modificar] Referentias
- ↑ Paidika: The Journal of Paedophilia, vol. 1, nr. 2, autumno 1987, pp. 35-45. (in anglese)
- ↑ Mächtiges Tabu. Der Spiegel, 21-7-1980. (em alemão)
- ↑ Santiago, Pablo. "La pedofilia como fenómeno psiquiátrico". Alicia en el lado oscuro. Madrid: Imagine, 2004, p. 196. ISBN 84-95882-46-9. (in espaniol)
- ↑ Sandfort, Theo; Brongersma, Edward; Alex, Van Naerssen. Male Intergenerational Intimacy: Historical, Socio-Psychological, and Legal Perspectives. New York/London: Haworth Press, 1991. ISBN 978-0-918393-78-4. (in anglese)
- ↑ Frits Bernard. NAMBLA. (in anglese)
- ↑ Gieles, Frans. In memoriam: Dr. Frits Bernard. Koinos, vol. 51, nr. 3, 2006. (in anglese)
- ↑ Bernard, Frits. "The Dutch Paedophile Emancipation Movement". Paidika: The Journal of Paedophilia, vol. 1, nr. 2, 1987, pp. 35-45. (in anglese)
- ↑ Bernard, Frits (Victor Servatius). Costa Brava, eerste Nederlandse druk. Rotterdam: Enklave, 1960. (in neerlandese)
- ↑ Bernard, Frits (Victor Servatius). Vervolgde Minderheid, met een wetenschappelijk nawoord: Homosexualiteit en wetenschap: eerste Nederlandse druk. Rotterdam: Enklave, 1960. (in neerlandese)
- ↑ Bernard, Frits; Brongersma, Edward; Sengers, Wijnand; Van Eeten, Peter; Haagsma, Ids. Sex met kinderen. Le Haya: NVSH, 1972. (in neerlandese)
- ↑ Uittenbogaard, Marthijn. "Interview with Dr. Frits Bernard, a pioneer emancipator". Koinos, vol. 4, nr. 48, 2005. (in anglese)
- ↑ Sandfort, Theo. "Boy Relationships: Different Concepts for a Diversity of Phenomena". Journal of Homosexuality, nr. 20, 1990. (in anglese)
- ↑ Leopardi, Angelo. Der pädosexuelle Komplex. Frankfurt: Foerster Verlag, 1988. ISBN 3-922257-66-6. (in germano)
[modificar] Ligamines externe
- "A conversation with Dr Frits Bernard". MARTIJN. (anglese)
- Selected Publications of Dr. Frits Bernard. IPCE. (anglese)
