Evolution

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Un imagine que demonstra tote le variationes de vita como radiate de un ancestre commun.
Pro altere significatos, vide Evolution (disambiguation).

Evolution (etiam cognoscite como evolution biologic o organic) esse le processo de cambiation de tractos inherite incontrate in populationes de organismos. Iste tractos inheritate esse characteristicas notabile, anatomic o biochimic o de comportamentos, que pote esser passate ex un generation a su successor. Evolution esse possibile quando il ha un variation de tractos inheritate in un population. Le fontes principe de evolution include mutation, recombination genetic, e fluxe genetic. Evolution ha causate le diversification de tote organismos vivente de un ancenstro commun, que esseva nominate per Charles Darwin que esser "formas sin fin, le plus belle e le plus meraviliose."

Il ha quatro mechanismos commun de evolution. Le prime mechanismo esse selection natural, le processo in que il ha rationes differente de superviver o reproducer que esse differente pro cata tracto inheritate. Le secunde mechanismo esse deriva genetic, le processo in que il ha cambiationes aleatori al proportiones inter duo o plus tractos inherite inter un population. Le tertie mechanismo esse mutation, in que il ha un cambiation permanente in un sequentia de ADN. Le quarte mechanismo esse fluxo genetic, in que genes de un population esse incorporate al altere.

Evolution pote causar speciation, in que un specie ancestral deveni duo o plus species differente. Speciation esse visibile in le similaritates anatomic e genetic inter populationes, le distribution geographic, de species affin, e historia fossile, e le cambiationes genetic notate trans plure generationes. Le processo de speciation ha durate le 3.5 billiones de annos que le vita ha existite super Terra.

Le studio scientific de evolution initiava in le seculo 19, cuando investigationes in le historia fossile e le diversitate de organismos vivente convicite al majoritate de scientistas que species evolve. Le mechanismo de evolution non esseva sapite usque le theoria de selection natural esseva proponite per Charles Darwin e Alfred Wallace (independentemente]] in 1858. In le seculo 20, theorias darwinian de evolution esseva combinate con genetica, palaeontologia e systematica, que ha create le synthese evolutionari moderne. Iste synthese se deveni un principio primari de biologia, proque il provideva un explication coherente e uniforme pro ambe le historia e le diversitate del vita.

Hodie, le studio del evolution esse applicate in studios varie como biologia de conservation, biologia disvellopamental, ecologia, physiologia, paleontologia, e medicina. Extra de biologia, le ideas del synthese evolutionari moderne ha influentiate agricultura, anthropologia, philosophia e psychologia.

Historia[modificar | modificar fonte]

Pagina principal de On The Origin of Species.

Ante que le labor de Charles Darwin, le studio del evolution non esseva scientific, ma conducite per historianos natural. Pro exemplo, le majoritate del historianos natural del era concipeva le idea de un specie in termines de essentias o ideales; individuals actual poteva esser o bon o mal exemplos de su idea. Ma scientistas natural initiava vider le patronos natural como statisticas; id es, in termines de probabilitates e non deterministic. Thomas Robert Malthus habeva iste accostamento pro populationes human in su obra (anglese) An Essay on the Principle of Population que influentiava a Darwin. Initiante con Darwin, species esseva construite in termines statistic; individuals esseva expectate que differer, creante le vista que un specie esse un unitate variabile e intergrante.

Darwin formulava su idea del selection natural in 1838, e il totevia esseva disvellopante su theoria in 1858 quando Alfred Russel Wallace le mandava un theoria simile. Ambe esseva presentate al Societate Linnean de London como discursos separate. Al fin de 1859, le publication de Darwin de (anglese) On The Origin of Species e presentava evidencia, causante le acceptation large del occurentia del evolution. Thomas Henry Huxley applicava le ideas de Darwin a humanos, usante paleontologia e anatomia comparative pro provider evidencia forte que humanos e simias habe un ancestro commun.

Debatto re le mechanismos de evolution continuava e Darwin non poteva explicar le fonte del variationes hereditabile que pote esser modification per selection natural. Como Lamarck, il ja credeva que parentes passava le adaptationes adquirite in su vitas, un theoria nominate lamarckismo. In le annos 1880, experimentos per August Weismann indicava que cambios del usage e disuage non esseva hereditabile, e lamarckismo esseva discredite. In 1865, esseva discoperite per Gregor Mendel que tractatos esseva hereditate in un maniera predictabile. Quando su labor esseva rediscoperite in le annos 1900, disaccordos inter le ration de evolution predecite per iste modellos causava un fissura inter le modellos Mendelian e Darwinian del evolution. Iste contradiction inter le obra de Darwin e Mendel esseva reconciliate in le annos 1920 e 1930 per biologistas evolutionari como J.B.S. Haldane, Sewall Wright, e Ronald Fisher, qui creava le fundationes pro genetica populational.