Edward Brongersma
Edward Brongersma (Haarlem, Pais Basse, 31 de augusto 1911 - Overveen, 22 de april 1998), ha essite un jurista, politic, scriptor e activista pedophile neerlandese. Ille ha essite membro del camera alte del parlamento neerlandese per le Partito del Labor ab 1946 a 1950 e ab 1963 a 1977. Ille es cognoscite como defensor del acceptation social del pedophilia[1] e del liberalisation del leges in materia de moral public. In le fin de su vita ille ha defendite etiam le euthanasia e le derecto al suicidio.
Contento |
[modificar] Biographia
Edward Brongersma, filio de un medico, ha studiate derecto in le Universitate de Amsterdam, ab 1931 a 1935. In 1933 ille prepara su these super derecto constitutional portuguese e le corporativismo de António de Oliveira Salazar, le qual admira multo in iste periodo. In 1940 se licentia cum laude como doctor in derecto in le Universitate Catholic de Nijmegen. Su these super le construction del stato corporative se reedita plure vices.
Post le Secunda Guerra Mundial, ille comencia a funger como jurista e politic. Ab 1940 a 1950 ille funge como advocato in Amsterdam. In 1946, ille entra in le Senato como membro del Partito del Labor (prime periodo ab 1946 a 1950, sequite plus tarde de un secunde periodo, ab 1963 a 1977). Durante iste periodo, ille occupa un carga municipal in le village de Heemstede.
Iste dos carrieras es interrumpite bruscamente quando in 1950 ille es condemnate a dece menses de prision accusate, secun le articulo 248 bis del codice penal, de haber habite relationes sexuales con un juvene de 16 o 17 annos (nascite in 1932 o 1933). In celle epocha, le etate de consentimento pro le relationes homosexual esseva de 21 annos.
Posteriormente ille travalia como jornalista, e dirige, ab 1956 a 1959, le Federation pro le Assistentia Social in le Problemas Familiar, in Haarlem. In 1959 ille reprende le advocatia, e funge in Haarlem usque le fin de su carriera, in 1980. Ab 1960 a 1967 ille es professor assistente in le Instituto de Criminologia, departimento del Facultate de Derecto del Universitate Statal de Utrecht. In 1963, le Partito del Labor le demanda que sia de nove membro del camera alte, illo que ille face usque resigna in 1977. Ab 1968 a 1977 ille es presidente del Committee Permanente pro le Justitia de iste camera. In 1975, le regina le nomina Cavallero del Ordine del Leon Neerlandese pro su labor como membro del parlamento e altere meritos. Ille se ha retirate como senator in 1977 e como a advocato in 1980.
Ille es cognoscite super toto pro su obras e pro su presa de position in favor del liberalisation del legislation in materia sexual, thema per le qual ille se ha interessate enormemente. Gratias a su experientia como jurista e senator, ille ha habite un rolo importante in le abolition del articulo 248 bis del codice penal, le mesme que le ha condemnate in 1950. Le etate penal pro le relationes homosexual se reduce ab 21 a 16 annos, que equivale al limite de etate fixate pro le relationes heterosexual. Brongersma vole ir plus longe e propone altere disminution del limites de edate e plus libertate pro le juvenes respecto a lor relationes sexual.
Super iste themas ille ha create durante su vita un serie de obras literarias e scientific. In 1979 se crea le Fundation Dr Edward Brongersma Stichting pro conservar su obras e poner les a disposition del investigatores. Depost retirar se, ille dedica toto su tempore a su obras, a su fundation e a informar le publico super themas de sexualitate. Le autoritates neerlandese ha recognoscite le fundation como de "interesse social general", secun le articulo 24 del lege de impostos e successiones.
Le scriptor francese Gabriel Matzneff describe in su diario intime su incontro in Manila, obi ille habeva ite pro facer turismo sexual, con un Edward Brongersma in cerca, etiam, de contactos con minores.[2]
In le annos novanta, le relative tolerantia que ha potite haber in Pais Basse verso le pedophilia dispare in forma progressive: Edward Brongersma habeva essite objecto de molestation de parte de su vicinos e de agressiones in le via public a causa de su reputation como pedophilo. In april de 1998, immerse in un profunde depression, ille decide poner fin a su dies con le adjuta de su metge.[3] Benque ille non esseva in phase terminal de nulle infermitate, ni in un stato de suffrentia special, ille ha estimate que ja habeva "vivite le vita" e que non esseva utile continuar a viver. Iste facto ha permittite, depost, que on reaperi le debatto super le euthanasia in Pais Basse.
Post su morte, su archivos personal e su bibliotheca ha essite transladate al Instituto International de Historia Social de Amsterdam. Un parte de su collection de imagines sera confiscate per le policia, que le considerara pornographia infantil.[4]
[modificar] Obra
Brongersma ha scribite circa 1200 libros e articulos, inter 1930 e 1998, super themas diverse como derecto penal, derecto constitutional, criminologia, politica, religion, philosophia, moral e literatura. Capace de leger in dece idiomas europees, ille ha scribite libros super le Guerra de Espania e super derecto penal portuguese. Su labor super sexualitate, focalisate in le ephebophilia, le pedophilia, le pornographia e le etate de consentimento, representa le major parte de su obra. Su libros super iste themas es: Pedofilie (1960), Das Verfehmte Geschlecht (1970), Sex en Straf [Sexualitate e punition] (1972), Over pedofielen en kinderlokkers [Pedophilos e violatores de infantes] (1975) e su ultim travalio, le obra de maestro en dos volumines Loving Boys (publicate in le Statos Unite, 1986-1990).
Le labor e le activismo de Brongersma quanto al pedophilia se ha focalisate exclusivemente in le pederastia homosexual inter homines. In alcun occasiones ille ha admittite que sapeva pauco o nihil super le pedophilia heterosexual o lesbic.
[modificar] Vide etiam
[modificar] Referentias
- ↑ Sandfort, Theo; Van Naerssen, Alex; Brongersma, Edward. Male Intergenerational Intimacy: Historical, Socio-Psychological, and Legal Perspectives. New York: Haworth Press, 1991, p. 142. (in anglese)
- ↑ Matzneff, Gabriel. Mes amours décomposés: journal 1983-1984. Paris: Gallimard, 1990, p. 233. (in francese)
- ↑ Cohen-Almagor, Raphael. Euthanasia in the Netherlands: the policy and practice of mercy killing. New York: Springer-Verlag, 2004, p. 165. (in anglese)
- ↑ "Child porn charges laid on Toronto nudist". Toronto Sun, 3-10-2010. (in anglese)
[modificar] Ligamines externe
- Sito del successor del Fundation Brongersma, le Fundation de Recerca Scientific super le Sexualitate (anglese) (hollandese)
- Sito del Instituto International de Historia Social, que conserva le archivos de Brongersma (anglese) (hollandese)
