De Bello Gallico

De Wikipedia, le encyclopedia libere
Saltar a: navigation, cercar
Commentarii de Bello Gallico.jpg

De bello gallico es un libro per Gaio Julio Cesare. In le libro Cesare describe lo que trovava in Gallia (Helvetia comprendite), Germania et Britannia. Le libro comencia con le famose parolas Gallia est omnis divisa in partes tres. (Omne Gallia es dividite in tres partes.) Le libro es importante non solmente pro le scientia del guerra, mais etiam pro esser un del prime operas scientific e geographic describente Gallia e Germania.

Le tote Gallia es dividite in tres partes: in un de illos habita le belgas, in altere le aquitanos, in le tertie illes qui se appella celtas in lor lingua e gallos in le nostre. Omne iste populos differe inter se per lor lingua, institutiones e leges. Le gallos es separate del aquitanos per le fluvio Garonna e del belgas per le riviera Marna e le fluvio Sena. De omne iste populos, le belgas es le plus brave, quia illes son le plus distante del cultura e civilisation del Provincia, e le mercatores rarmente les visita, e illes rarmente importa le merces que servi pro debilitar le corage; illes son vicinos del germanos, que habita trans le Rheno e con le quales illes son in continue guerra. Pro iste ration le helvetios es tamben plus coragiose que le altere gallos, nam illes combatte le germanos in scaramucias quasi quotidian, sia expulsante les de lor territorio, sia guerreante in le territorio german. Le mentionate parte de Gallia in le qual habita le gallos comencia ab le fluvio Rheno, confina con le fluvio Garonna, le Oceano e le territorio del belgas; illo se extende anque ab le territorios del sequanos e del helvetios usque le fluvio Rheno, inclinante se al nord. Le territorio del belgas, situate al nord-est, comencia ab le extreme limites de Gallia e se extende usque le parte inferior del fluvio Rheno. Aquitania, situate al nord-west, se extende ab le fluvio Garonna usque le Pyreneos e le parte del Oceano que bania Espania.

Vide etiam[modificar | modificar fonte]

Ligamines externe[modificar | modificar fonte]

Pecietta